สนุกกับการแช่น้ำพุร้อนในหมู่บ้านชนเผ่า

หมู่บ้านอิงซื่อ เดิมเรียกว่า ชุมชนเผิงเผิง ส่วนในภาษาอตายาลเรียกว่า Kn-bung แปลว่า ดินแดนแห่งความอุดมสมบูรณ์

จงเหยียนหง (鍾岩宏) หรือชื่อในภาษาอตายาลคือ Qehung Kumay เลขาธิการสมาคมพัฒนาชุมชนอิงซื่อ อธิบายว่า ในอดีตกาลเมื่อบรรพบุรุษของพวกเขาเดินทางมาถึงลุ่มแม่น้ำเผิงเผิง ได้พบว่าแผ่นดินผืนนี้อุดมไปด้วยทรัพยากรธรรมชาติ มีฝูงผึ้งบินว่อนและปลาขิ้งไต้หวัน (ชื่อวิทยาศาสตร์ Onychostoma barbatulum ชื่อสามัญ Taiwan shoveljaw carp) แหวกว่ายอยู่ทั่วไป จึงตั้งชื่อสถานที่นี้ว่า Kn-bung ซึ่งเป็นผึ้งชนิดหนึ่งในสกุล Bombus สื่อถึงความอุดมสมบูรณ์ของผืนแผ่นดินแห่งนี้

ใช้วัตถุดิบใกล้ตัวก็สามารถสร้างบ่อแช่น้ำพุร้อนส่วนตัวขึ้นได้ นี่คือหนึ่งในความน่าสนใจของบ่อน้ำพุร้อนธรรมชาติกลางลำธาร

บ่อน้ำพุร้อนเผิงเผิงอันอุดมสมบูรณ์

แม่น้ำเผิงเผิงไม่เพียงแต่เป็นแหล่งเพาะพันธุ์สิ่งมีชีวิตที่หลากหลายเท่านั้น แต่ยังซ่อนแหล่งพลังงานความร้อนใต้พิภพเอาไว้ด้วย

ชาวบ้านที่ใช้ชีวิตอยู่ในหมู่บ้านอิงซื่อในบริเวณลุ่มน้ำเผิงเผิง มีจำนวนมากที่เติบโตมาพร้อมกับการแช่น้ำพุร้อนเผิงเผิง หวงเทียนจิน (黃天金) หรือชื่อในภาษาอตายาล คือ Tencen Hayung ประธานสมาคมพัฒนาชุมชนอิงซื่อ กล่าวด้วยใบหน้าเปี่ยมรอยยิ้มว่า ผมจะไปอาบน้ำที่นั่นตลอดตั้งแต่เด็ก ๆ สำหรับคนในเผ่าแล้ว บ่อน้ำพุร้อนเผิงเผิงคือส่วนหนึ่งในชีวิตประจำวันของพวกเขา

จากโรงเรียนประถมซื่อจี้ สาขาอิงซื่อ เดินเท้าประมาณ 15 นาที ก็จะถึงบ่อน้ำพุร้อนเผิงเผิง ซึ่งถือเป็นบ่อน้ำพุร้อนธรรมชาติระดับเริ่มต้น ที่แม้แต่มือใหม่ก็สามารถลองไปสัมผัสกันได้ นอกจากนี้ขอบเขตพื้นที่ที่มีสัญญาณบ่งชี้ของน้ำพุร้อนมีขนาดกว้างขวางมาก ควรเดินทางในช่วงฤดูกาลที่เหมาะสม และหลีกเลี่ยงช่วง 1–2 สัปดาห์หลังฝนตกหนัก รอให้น้ำในแม่น้ำสายหลักลดระดับลงเล็กน้อย เมื่อน้ำจากลำธารสายเล็กหรือแหล่งน้ำใต้ดินได้รับความร้อนจากพลังงานใต้พิภพ หากได้พบเห็นแอ่งน้ำเล็ก ๆ ในบริเวณสองฝั่งของหุบเขา ก็มักจะเป็นจุดที่มีน้ำพุร้อน

Tencen Hayung กล่าวว่า แค่ใช้วัสดุใกล้ตัว นำก้อนหินมาเรียงเป็นขอบบ่อ ก็สามารถสร้างบ่อแช่น้ำพุร้อนส่วนตัวได้แล้ว

สมาคมพัฒนาชุมชนอิงซื่อใช้บ้านผิงไฟมาเป็นสื่อกลางในการแบ่งปันวัฒนธรรมของชนเผ่าอตายาล

ผิงไฟไล่หนาว ขับขานบทเพลงไพเราะ สัมผัส วิถีชีวิตแบบดั้งเดิม

เมื่อมาถึงหมู่บ้านอิงซื่อ นอกจากจะได้เพลิดเพลินกับบ่อน้ำพุร้อนเผิงเผิงแล้ว ยังสามารถเข้าร่วมโปรแกรมท่องเที่ยวที่สมาคมพัฒนาชุมชนอิงซื่อจัดไว้ ได้อีกด้วย

Qehung Kumay เปิดเผยว่า เราได้จัดโปรแกรมท่องเที่ยวเหล่านี้ขึ้น เพื่อให้เป็นการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ ให้ผู้คนได้รู้จักภูเขาและแม่น้ำลำธาร ตลอดจนได้ซึมซับวัฒนธรรมของเรา

ภายในกระท่อมผิงไฟซึ่งมีเตาไฟให้ความอบอุ่น Qehung Kumay เริ่มร้องเพลงต้อนรับแขกที่มีชื่อว่า ima lalu su? ซึ่งแปลว่า คุณชื่ออะไร? ซึ่งคล้ายกับคำทักทายสำหรับการพบกันครั้งแรกของชาวต่างชาติ ที่มักพูดว่า Nice to meet you

คำว่า ima lalu su? เป็นวิธีทักทายที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะของชาวเผ่าอตายาล ที่ผู้ใหญ่จะใช้ถามผู้น้อยเพื่อให้แน่ใจว่าอีกฝ่ายเป็นคนในเผ่าเดียวกันหรือไม่ สำหรับชื่อของชนเผ่าอตายาล ใช้ระบบการตั้งชื่อบุตรต่อท้ายด้วยชื่อของบิดา เพียงได้ยินชื่อก็สามารถรู้ได้ว่าคุณเป็นลูกของใครและมาจากลุ่มน้ำใด

กระท่อมผิงไฟที่สร้างจากไม้ไผ่เป็นภูมิปัญญาของผู้เฒ่าในหมู่บ้านและเยาวชนร่วมกันสร้างขึ้น มีเทคนิคการก่อสร้างอยู่ 3 แบบ

แบบที่หนึ่ง คือการผ่าไม้ไผ่ออกเป็นสองซีก จากนั้นนำมาสานขัดกันแบบหยินหยางแล้วต่อเข้าด้วยกัน เพื่อทำเป็นผนังบ้านที่สามารถกันลมได้ และเมื่อใช้กับหลังคาก็จะช่วยระบายน้ำฝนได้ดี

แบบที่สอง คือการทุบไม้ไผ่ให้แตกแล้วคลี่ออกมาเป็นแผ่นแบน ๆ จากนั้นใช้แผ่นไม้ไผ่เล็ก ๆ มายึดเข้าด้วยกัน ใช้ทำเป็นหน้าต่าง ลักษณะนี้ช่วยให้น้ำฝนไหลผ่านร่องไม้ไผ่ได้สะดวก และจะมีน้ำหยดลงมาเฉพาะตอนที่ยกหน้าต่างขึ้นเท่านั้น

แบบที่สาม คือการใช้ไม้ไผ่ทั้งลำมาต่อกันเพื่อทำเป็นโต๊ะและเก้าอี้

คนในเผ่าจะมาก่อไฟทุกวันเพื่อให้ภายในกระท่อมแห้งอยู่เสมอ ซึ่งสามารถป้องกันปลวกและเชื้อรา นอกจากนี้ ไฟยังเป็นสัญลักษณ์สำคัญของการดำรงชีวิตในชุมชน Tencen Hayung อธิบายว่า ในอดีตคนในเผ่าอาศัยอยู่อย่างกระจัดกระจาย หากตอนเช้ามีควันไฟลอยขึ้น แสดงว่าครอบครัวนั้นยังอยู่ดีมีสุขและกำลังกินข้าว แต่ถ้าไม่มีควันไฟจากเตาลอยขึ้นมา ติดต่อกันสองถึงสามวัน คนในเผ่าก็จะเป็นห่วงและไปเยี่ยมเยือน ดังนั้นไฟ จึงไม่ได้เป็นเพียงแค่สิ่งจำเป็นในการดำรงชีวิต แต่ยังเป็นสัญญาณแห่งความปลอดภัยและความผูกพันระหว่างผู้คนในชุมชนอีกด้วย

หลังจากได้ทำความรู้จักกับหมู่บ้านชนเผ่าอตายาลในเบื้องต้นแล้ว นักท่องเที่ยวจะได้ลองลงมือทำ ข้าวห่อนายพราน ด้วยตนเอง โดยนำหมูปรุงรสด้วยตะไคร้ต้น (ตะไคร้ภูเขา หรือตะไคร้ดอย ชื่อวิทยาศาสตร์ Litsea cubeba Pers.) ปลาเค็ม ผัก และข้าวเหนียว มาห่อด้วยใบข่าโคม (Alpinia zerumbet (Pers.) Burtt & R. M. Smith) ที่ผ่านการต้มแล้ว ข้าวห่อนี้เป็นเสบียงที่ครอบครัวเตรียมไว้ให้นายพรานพกติดตัว ก่อนที่จะขึ้นไปล่าสัตว์บนภูเขา เป็นสัญลักษณ์ของความห่วงใยและความรักจากคนในครอบครัว

เมื่อได้ข้าวห่อกันแล้ว นักท่องเที่ยวสามารถเลือกที่จะเดินตามคนนำทางที่เป็นชาวเผ่า ไปลุยลำธารเพื่อสัมผัสธรรมชาติของบ่อน้ำพุร้อนเผิงเผิง หรือเลือกที่จะไปสำรวจเส้นทาง โบราณเหิงฉีย่าง (橫岐漾古道) หรือ เส้นทางโบราณ hn-kiyan ซึ่งเป็นเส้นทางลี้ลับที่ในสมัยญี่ปุ่นยึดครองไต้หวันเคยถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจใช้ในการปฏิบัติการ

สำหรับผู้ที่ชอบกิจกรรมแบบเรียบง่าย ทางสมาคมฯ ยังมีกิจกรรมพิมพ์ผ้าไหมและงานหัตถกรรมทอผ้าให้ได้ลองเปิดประสบการณ์ด้วยตนเอง โดยได้รับแรงบันดาลใจจากวัฒนธรรมการย้อมผ้าและการทอผ้าแบบดั้งเดิมของชนเผ่า
อตายาล นักท่องเที่ยวสามารถพิมพ์ลายรูปสัตว์พื้นถิ่น เช่น หมูป่า หรือกระรอกบิน ลงบนถุงผ้าน่ารัก ๆ หรือทอเป็นโปสการ์ดลายสัตว์ ส่งไปให้ครอบครัวที่อยู่แดนไกล เพื่อแบ่งปันความประทับใจจากวิถีชีวิตของหมู่บ้านชนเผ่าพื้นเมือง

บ่อน้ำพุร้อนเผิงเผิงมีปริมาณน้ำพุร้อนคงที่ การเดินทางสะดวกและไปถึงได้ง่าย ได้รับการขนานนามจากชาวเน็ตว่า เป็นน้ำพุร้อนธรรมชาติที่เข้าถึงง่ายที่สุด

ไปพักที่บ้านพรานป่ากันสักคืนเถอะ

นอกจากเป็นประธานสมาคมพัฒนาชุมชนแล้ว Tencen Hayung ยังเป็นนายพรานผู้มีประสบการณ์โชกโชนอีกด้วย เพียงแค่เห็นเขี้ยวหมูป่า เขาก็สามารถประเมินน้ำหนักของมันได้อย่างแม่นยำ ในสนามล่าสัตว์ไม่มีสัตว์ตัวใดที่เขาจับไม่ได้ เขาได้สร้างบ้านไม้ชื่อว่า ฝานฝานพัว – หนีเฉียวลั่วน่า (梵梵坡─尼喬洛娜原木屋) ด้วยสองมือของเขาเอง บนที่ดินส่วนตัวที่บ้านเกิด เฟอร์นิเจอร์ทุกชิ้นในบ้าน รวมถึงบันได เตียง หรือของตกแต่งที่เป็นไม้สลัก ล้วนเป็นผลงานที่เขาประดิษฐ์เองทั้งหมด ภายในอบอวลด้วยกลิ่นไม้หอมอ่อน ๆ จากหน้าต่างกระจกบานใหญ่สูงจากพื้นจรดเพดานสามารถมองเห็นเทือกเขาเขียวขจีโอบล้อมอยู่รายรอบ ไกลออกไปยังมีแม่น้ำเผิงเผิงไหลเอื่อย ๆ เป็นสถานที่พักอาศัยท่ามกลางธรรมชาติอย่างแท้จริง

บ้านไม้ที่ซ่อนตัวอยู่กลางป่าหลังนี้ เคยให้การต้อนรับนักท่องเที่ยวจากอินเดีย เกาหลี ลิทัวเนีย อังกฤษ สหรัฐอเมริกาและแคนาดามาแล้ว Tencen Hayung เล่าพลางยิ้มว่า ลูกค้าที่มาพักมักจะติดใจบรรยากาศจนไม่อยากเข้านอน จะนั่งล้อมกองไฟคุยกันหรือเฝ้ามองดวงดาวบนฟ้าตลอดทั้งคืน จนกระทั่งพระอาทิตย์โผล่พ้นขอบฟ้าจึงยอมเลิกลา

ชนพื้นเมืองอยู่ร่วมกับธรรมชาติอย่างกลมกลืน พวกเขามีความสุขกับความงามของป่าเขา และใช้ทรัพยากรธรรมชาติอย่างพอเหมาะ รวมถึงรักษ์และดูแลผืนแผ่นดิน เหมือนที่ Tencen Hayung มักจะประชาสัมพันธ์กับนักท่องเที่ยวที่มาแช่น้ำพุร้อนว่า ขณะที่สัมผัสประสบการณ์แช่น้ำพุร้อน จงอย่าลืมรักษาสิ่งแวดล้อมไปด้วย

ความฝันของเขาคือ อยากให้หมู่บ้านกลายเป็นเสมือนสวนสนุกที่ทุกคนสามารถมาเที่ยวกันได้ตลอดเวลา และขณะนี้ความฝันนั้นก็กำลังค่อย ๆ กลายเป็นจริงทีละน้อย

Tencen Hayung สร้างบ้านไม้ด้วยมือของเขาเอง พร้อมเชิญชวนทุกคนมาพักอาศัยท่ามกลางธรรมชาติกัน

โปรแกรมท่องเที่ยวที่จัดโดยสมาคมพัฒนาชุมชนอิงซื่อ ทำให้ได้สัมผัสกับวัฒนธรรมอตายาลในเชิงลึก