Thế kỷ Nam Phương Áo Xây dựng điểm sáng nhân văn và tự nhiên.

:::

2018 / Tháng 8

Bài viết‧Lee Shan- wei  Ảnh‧Jimmy Lin  Biên dịch‧Tố Kim


迎向百年的古老漁港──南方澳,正站在世紀交替的十字路口。以往的輝煌,彷若瞬息幻滅的夕陽,無盡淒美地演繹著斑斕的彩霞。夜幕低垂下,多元重生的喜悅,正悄悄地萌芽。在一波波黎明的潮喚中,悠悠甦醒,重現炫目的嶄新光芒。


Cảng cá gần trăm tuổi-Nam Phương Áo (Nanfang’ao) đang đứng trước thời điểm giao nhau của hai thế kỷ. Sự huy hoàng của ngày xưa giống như ánh tịch dương nhanh chóng tan biến lúc chiều tà và những áng mây muôn màu nhuốm vẻ đẹp thê lương. Màn đêm buông xuống, niềm vui tái sinh của muôn loài đang âm thầm sinh sôi nảy nở. Với sự đánh thức của bình minh, muôn loài từ từ thức dậy, vươn mình với sức sống mới.

Nam Phương Áo nằm ở Mũi đông bắc Đài Loan, giống như một hạt trân châu nằm trên khuỷu tay Thái Bình Dương, là cảng cá hiện đại đầu tiên được đưa vào khai thác sử dụng tại Đài Loan. Đảo liền bờ nằm ngang ở phía trước, hình thành bức bình phong chặn sóng dữ. Môi trường địa lý tự nhiên ưu việt này khiến cho người ta không thể nào lìa bỏ cho dù đã qua hàng trăm năm.

Từ năm 1923, khi cảng được đưa vào sử dụng cho đến nay, cảng Nam Phương Áo luôn dẫn đầu Đài Loan về sản lượng đánh bắt cá, có đến 99% cá thu Đại Tây Dương (loài cá biển có hình dáng thuôn dài, khá giống cá ngừ nhưng nhỏ hơn) trên toàn Đài Loan đều được đánh bắt tại Nam Phương Áo. Rãnh đứt gãy ven bờ biển Hoa Liên Đài Đông vừa đúng nằm ở ngoài khơi Nam Phương Áo, như chiếc thang máy từ từ đi lên, đưa lượng tảo phong phú vào dòng hải lưu đen, dòng cá di cư chờ sẵn ngay trước vịnh, chúng há to mồm tranh nhau thức ăn.

Được thiên nhiên ban cho những điều kiện tuyệt vời như vậy nên các tàu đánh cá của Nam Phương Áo ngày nào cá cũng đầy khoang. Sức hấp dẫn mê hồn này ở thế kỷ trước đã thu hút ngư dân các nơi đến lập nghiệp tại Nam Phương Áo. Chủ tịch Hội Ngư nghiệp khu Tô Áo huyện Nghi Lan, Thái Nguyên Long (Cai Yuanlong ) tự hào nói: “Vào thời hưng thịnh nhất của Nam Phương Áo, mật độ dân số nơi đây cao nhất Đài Loan.” Lúc còn trẻ , ông theo cha lên tàu đánh cá, đồng hành với sự phát triển của ngành ngư nghiệp Nam Phương Áo đã 60 năm. “Lúc đó, các gian hàng bày bán một dọc ở bến cảng, tiếng rao hàng vang lên khắp nơi, ngày nào cũng đắt khách. Đồn Kiểm tra an toàn phối hợp với tác nghiệp của tàu thuyền đánh cá mở đèn làm việc suốt đêm, Nam Phương Áo như là một thành phố không ngủ!” Nói đến cảnh phồn vinh ngày xưa, Chủ tịch Thái Nguyên Long phấn khởi cho hay: “Lúc đó tàu thuyền muốn ra khơi thì phải xếp hàng nha!”

Chào đón thế kỷ mới, tạo nên diện mạo mới

Với sự tàn phá của thời gian, viên trân châu sáng đẹp cũng bị ố vàng. Cùng với sản lượng cá ngày càng giảm xuống, sản lượng san hô cũng bị thu hẹp, nhân khẩu của Nam Phương Áo dần dần di chuyển đi nơi khác, những ngôi nhà cũ tường thâm lốm đốm khắc ghi dấu vết thời gian. Không khí nhộn nhịp tràn ngập tiếng cười nói ồn ào ngày xưa đã không còn nữa, nhưng tàu đánh cá xếp hàng sắp lớp trong cảng vẫn trong tư thế trầm lặng đợi đến lượt mình xuất phát ra khơi.

Buổi chiều mùa thu, bước chân thời gian nhẹ nhàng đi trong gió biển, ung dung lay động. Từng đống lưới xếp hàng dài miên man dọc bến cảng, một nhóm ngư dân với gương mặt rạm nắng do gió biển, giơ tay gạt những giọt mồ hôi dưới trời nắng nóng, vá lưới một cách thành thục.

Vài tàu đánh cá cập bến chuyển cá xuống tàu, người bán đấu giá và các ngư dân miệng ngậm điếu thuốc, nói chuyện với thuyền trưởng một cách thong dong trong khi chờ xe tải đến chở cá đi. Không khí ngưng đọng, ấp ủ dấu hiệu của sự thay da đổi thịt, Nam Phương Áo với vẻ đẹp trời cho, đang tạo cho nơi đây một diện mạo mới.

“Tôi như đang chạy đua với thời gian vì nhiệm kỳ chủ tịch 4 năm qua đi rất nhanh.” Ông Thái Nguyên Long nhậm chức Chủ tịch Hội Ngư nghiệp khu Tô Áo huyện Nghi Lan khoá 19 vào tháng 4 năm nay, người có tình cảm sâu sắc đối với Nam Phương Áo, đang lên kế hoạch chuyển đổi hình thái hoạt động của cảng cá một cách tỉ mỉ. “Nguồn cá cạn kiệt sẽ là kiếp nạn của nhân loại, sắp tới nhất định phải tận tâm bảo vệ trái đất, bảo vệ môi trường một cách thiết thực.” Ông Thái Nguyên Long trịnh trọng nói. Viễn cảnh trong lòng ông là muốn tạo nên “Khu vườn lớn Nam Phương Áo” mang ý thức bảo vệ môi trường, giải quyết vấn nạn kẹt xe trong những ngày nghỉ lễ trước mắt, đồng thời nâng cao hiệu ích kinh tế tổng thể.

“Khu vườn lớn Nam Phương Áo” sẽ dùng xe điện làm phương tiện giao thông để giảm khí thải, thành lập “Nhà máy sản xuất cá thu” để chế biến các sản phẩm cá thu, loại cá có sản lượng lớn suốt 4 mùa trong năm ở Nam Phương Áo. Như vậy không những có thể bình ổn giá cá, tăng thu nhập cho ngư dân mà còn gây dựng thương hiệu gia công của Nam Phương Áo để mọi người tin tưởng, từ đó tiến vào thị trường quốc tế. Đứng trong nhà Bảo tàng Văn hóa Zhu Dayu nằm bên khu cảng thứ 2 của Nam Phương Áo, ông Thái Nguyên Long chỉ vào các sản phẩm gia công chế biến nhiều không đếm xuể, tự hào nói: “Người nếm thử sản phẩm của chúng tôi đều giơ ngón tay cái lên khen ngon, tôi có niềm tin sẽ mở rộng được thị trường cho các sản phẩm này.”

Trong khu vườn rộng lớn này cũng sẽ xây dựng “Viện bảo tàng cá thu”, thu thập lịch sử nhân văn huy hoàng từ khi Nam Phương Áo thành lập cảng cá cho đến nay. Du khách vào đây không chỉ được thưởng thức được các món ăn ngon mà còn được tận hưởng món ăn tinh thần. “Việc kết hợp văn hóa với ngành nghề là mục tiêu phát triển của Nam Phương Áo trong tương lai.” Ông Thái Nguyên Long khẳng định một cách chắc chắn đây là phương hướng làm sống lại cảng cá trăm năm này.

Ông Liêu Đại Khánh (Liao Da-qing)Viện trưởng Viện bảo tàng văn vật San Gang Tie kiêm chủ tịch Hiệp hội Phát triển khu thương nghiệp Nam Phương Áo, cũng là người làm công tác lịch sử văn hóa nói: “Trước khi phát triển kinh tế thì phải đưa yếu tố nhân văn vào trong ngành nghề, làm nền tảng nâng cao tố chất ngành nghề; sau khi trình độ kinh tế được nâng cao thì mới thực hiện ngành nghề hóa văn hóa, để Nam Phương Áo nổi danh trên thế giới”. Chỉ có trân trọng lịch sử và văn hóa địa phương, đào tạo người thuyết minh hiểu sâu biết rộng và hài hước để văn hóa trở thành sức mạnh mới có thể thu hút du khách khắp nơi dừng chân tham quan.

Vượt qua dòng hải lưu đen, để cá thu phát sáng trên trường quốc tế

Cá thu là mạch sống kinh tế của Nam Phương Áo. Tuy nhiên trong 10 năm nay sản lượng cá thu tụt mất 1/3; thân cá cũng nhỏ hơn trước kia 2/3; trứng cá trước kia no tròn to lớn, nay cũng nhỏ đi thấy rõ. Sự cảnh báo quan trọng này khiến cho người quan tâm đến vấn đề này của địa phương vô cùng lo lắng vì nó thể hiện cho thấy loài cá thu bị đánh bắt quá độ, cần phải phục hồi lại nguồn cá; do đó phải nỗ lực tuyên truyền cách đánh bắt cá thân thiện để cá mẹ có trứng có thể sinh sản, giúp biển cả kéo dài sức sống đến vô tận.

Tháng 7 năm nay, qua 2 năm lên kế hoạch một cách chu đáo, người phát động phong trào Trần Gia Phong (Chen Jiafeng) và Lý Hậu Thông (Li Hou-tsung) cùng các nhân sĩ bảo vệ môi trường đã giương cao ngọn cờ “Cá thu về nhà” chèo thuyền bảo vệ cá thu với nghị lực kiên cường. Theo đường di cư của cá thu, họ chèo thuyền độc mộc, xuất phát từ Nam Phương Áo, dũng cảm vượt qua dòng hải lưu đen, sau 40 tiếng đồng hồ họ đã đến đảo Ishigaki.

Trước sự mênh mông của biển cả, 4 chiếc thuyền độc mộc thon nhỏ trông càng nhỏ bé hơn, chúng lắc lư dữ dội và trồi lên ngụp xuống theo từng đợt sóng biển. Dựa vào sức mạnh khờ dại, mặc cho cái nắng cháy da, những đợt sóng trong bóng đêm dày đặc, đoàn người chỉ biết cắm cúi chèo thuyền. Dòng hải lưu nước chảy cuồn cuộn đã có lần làm lệch hướng đi của thuyền, vô cùng nguy cấp. Rất may trời phù hộ, người giúp đỡ, qua nhiều lần nỗ lực đối kháng với sóng biển, cuối cùng thuyền cũng quay lại được với quỹ đạo của mình. Họ vốn dự định phải mất 3 – 4 ngày mới có thể đến đảo Ishigaki, nhưng chuyến đi thuận lợi không ngờ và họ đã hoàn thành được nhiệm vụ bất khả thi này.

Tự lực hoàn thành sự kiện này, may nhờ có khoa học kỹ thuật hiện đại, từ khi xuất phát cho đến đích đều có thiết bị điện tử giám sát theo dõi bảo vệ, khiến cho hành trình mạo hiểm này kết thúc một cách bình an, đồng thời lưu lại kỷ lục hoàn chỉnh mang tính lịch sử. Hành trình mang tính tự phát với dũng khí tính đột phá lần này đã được giới truyền thông Nhật Bản đăng tin, khiến cho “Quê hương của cá thu” Nam Phương Áo được tự hào cất tiếng tại nước bạn. Cờ đại ngư của Nam Phương Áo cũng nghênh đón ánh nắng mặt trời, phất cao tại cảng Ishigaki. Càng kỳ vọng với sự nỗ lực vô cùng nhỏ nhoi này có thể khơi dậy ý thức bảo vệ môi trường của mọi người, để cá thu di chuyển trong dòng hải lưu đen sớm khôi phục lại cuộc sống ngày nào.

4 giai đoạn phục hồi lại nguồn cá, xây dựng viễn cảnh về cá thu

Chính quyền huyện Nghi Lan, Ủy ban thị trấn Tô Áo, hiệp hội Ngư nghiệp Tô Áo cùng các đơn vị liên quan cũng rất coi trọng sự phát triển sắp tới của cảng cá trăm năm này và đang qui hoạch 4 giai đoạn phục hồi nguồn cá nơi đây bao gồm: Biển đầy cá thu, biển xanh, biển sạch, thân thiện với biển. Để cho hạt ngọc của Nam Phương Áo lại một lần nữa phát sáng.

Nguồn tài nguyên đặc biệt của ngành ngư nghiệp tại Nam Phương Áo đã khiến cho các thuyền trưởng cao niên không nỡ bỏ nghề mặc dù phải đối mặt với thử thách khắc nghiệt của môi trường. “Chúng tôi đều theo nghề cả đời.” Sự kiên trì này khiến cho Nam Phương Áo trở nên đặc biệt. Vì cá ở Nam Phương Áo thay đổi theo mùa, nên ở đây có những loài cá khác nhau. Cá thu, cá nục heo cờ, cá cờ ( cá kiếm ), cá mập, cá ngừ đại dương đến đây theo mùa. Tùy theo loại cá mà thuyền cá và cách đánh bắt cá cũng sẽ thay đổi. Công cụ đánh bắt cá có rất nhiều loại : đánh cá dây câu dài, câu cá 1 cần, lưới tam giác, lưới rê, lưới vây, mỗi loại có nét đặc biệt riêng, rất thú vị.

Nhưng muốn duy trì cách đánh bắt cá như thế này thì cần phải có nguồn nhân lực tiếp sức không đứt đoạn, dũng cảm đối mặt với sự vui giận vô thường của sóng biển, tôi luyện sức chịu đựng đối kháng dũng mãnh. “Nghề đánh bắt cá cực lắm, tôi không muốn con tôi nối nghề.” Chiến đấu với biển cả 60 năm, các thuyền trưởng cao tuổi với mái đầu bạc đồng thanh nói. “Đánh bắt cá không giống như lái xe, có bằng lái là có thể chạy xe, nếu không rèn luyện dăm ba năm thì lúc nào cũng trở về với tay không, lỗ luôn cả tiền xăng.” Ông Liêu Đại Khánh (Liao Daqing) lo lắng cho biết. Phải nắm bắt thời cơ để các cuốn tự điển sống bậc quốc bảo này truyền đạt lại kinh nghiệm quí báu trong suốt cuộc đời cho thế hệ mai sau. Biển cả là 1 kho báu huyền bí, làm sao ta có thể tưởng tượng Đài Loan được biển bao bọc xung quanh mà lại không có bóng dáng của ngư dân ?

Việc gì cũng có cái lợi và cái hại, có sự bảo vệ vững chắc của đê điều thì phải hy sinh sự lưu thông nước biển vào cảng, tạo nên nước đọng. Mấy năm nay, lãnh đạo các nhiệm kỳ không ngừng nỗ lực, sau khi nhậm chức, ông Thái Nguyên Long cũng không ngừng hành động, dẫn đầu dân chúng vớt rác ở cảng, tuyên truyền không đổ rác xuống biển, mang rác về đất liền đổ. Trong cảng người ta không còn thấy bóng dáng của tôm cá nữa, đến cả côn trùng có sức sống mãnh liệt nhất là gián biển cũng không sống nổi.

“Vấn cừ na đắc thanh như hứa. Vị hữu nguyên đầu hoạt thủy lai.” (Hỏi làm sao con ngòi được trong như thế. Phải chăng nước từ đầu nguồn chảy mãi không ngừng). Liêu Đại Khánh dẫn dụ câu thơ nổi tiếng của Chu Hy đời Nam Tống để minh chứng chỉ có cách duy nhất là nạo vét làm sạch khu cảng mới có thể trị được tận gốc. Bãi biển Neipi nằm phía ngoài cảng cá thứ 2 gần sát với Thái Bình Dương, nếu như có thể đào các rãnh âm để dẫn nước biển vào thì có thể làm cho cảng sống lại, nước có lưu thông thì tự nhiên nơi đây nước sẽ trong sạch quanh năm.

Lễ hội cá thu, khua chiêng đánh trống diễu hành chào đón khách

Lễ hội cá thu năm 2017 được tổ chức vào 2 ngày 7 và 8/10/2017, là sự kiện lớn tại Nam Phương Áo với các hoạt động văn hóa dân gian vô cùng phong phú đặc sắc, truyền đạt sự kính nể và biết ơn trời đất. Thánh Mẫu tại Tiến An Cung và bà Thiên  Hậu Thánh Mẫu tại Nam Thiên Cung nổi tiếng gần xa mãi mãi bảo vệ chúng sinh, vui mừng nhìn ngọn “Cờ đại ngư” tượng trưng cho sự bội thu được phất cao tung bay trước gió. Năm nay nhân dịp kỷ niệm 20 năm, Hội Liên hợp cá thu toàn quốc Nhật Bản cũng nhận lời mời sang tham dự lễ hội, đồng thời mời Nam Phương Áo sang tham dự Lễ hội cá thu Nhật Bản vào tháng 11/2018, hai bên cùng giao lưu, xây dựng tình bằng hữu. Trong lễ hội năm nay có triển lãm văn hóa nghệ thuật ở trạng thái tĩnh, cũng có thao tác trải nghiệm thực tế ở trạng thái động, hơn thế còn có nhiều món hải sản tươi ngon để ta mặc sức thưởng thức, thể hiện sự mê hoặc lòng người của Nam Phương Áo.

Vẻ đẹp của Nam Phương Áo là sự kết hợp giữa thiên nhiên và nhân văn. Nếu bạn đến Nam Phương Áo vào lúc sáng sớm, đứng trên bờ biển Neipi dài 1km, khi mặt trời vừa mọc, áng hồng một góc trời, giống như gương mặt cô gái đang mắc cỡ, đẹp đến say lòng người. Mặt trời ngày càng lên cao cùng với những vầng mây muôn sắc, những tia sáng cũng tùy ý chiếu rọi rực rỡ khắp bầu trời. Bức tranh tuyệt đẹp biến hóa vô vàn này khiến các nhà nhiếp ảnh cam tâm tình nguyện đứng đợi từ lúc trời chưa sáng, đó cũng là là thiên đường vẽ tranh của các họa sĩ, mãi mãi thu hút ánh mắt con người. 

Bài viết liên quan

近期文章

印尼文 泰文

Seabad Nanfang’ao Membentuk Sorotan Baru Alami dan Manusiawi

Artikel‧Lee Shan-wei Gambar‧Jimmy Lin

迎向百年的古老漁港──南方澳,正站在世紀交替的十字路口。以往的輝煌,彷若瞬息幻滅的夕陽,無盡淒美地演繹著斑斕的彩霞。夜幕低垂下,多元重生的喜悅,正悄悄地萌芽。在一波波黎明的潮喚中,悠悠甦醒,重現炫目的嶄新光芒。


Sebuah pelabuhan tua berusia ratusan tahun, Nanfang'ao, berada di persimpangan pergantian abad. Pantulan kejayaan masa lalu bagaikan keindahan cahaya warna-warni senja saat terbenamnya matahari. Ketika malam tiba, kebahagian perlahan-lahan kembali bertunas. Di tengah gelombang fajar terbangun dengan kemunculan cahaya baru yang memukau.

 

Nanfang’ao terletak di sebelah timur laut Taiwan, bagaikan sebutir mutiara yang terbaring di siku Samudera Pasifik, sebuah pelabuhan modern pertama yang dibangun di Taiwan. Pulau yang terhubung dengan daratan yang berada di depannya membentuk penghalang terpaan ombak. Letak geografis sempurna dan alami membuat orang tetap setia, tak rela meninggalkannya selama ratusan tahun.

Sejak didirikan tahun 1923, Nanfang’ao selalu menjadi pelabuhan dengan hasil penangkapan ikan terbesar di Taiwan, 99% ikan Makerel Taiwan berasal dari Nanfang’ao. Palung laut di sepanjang pesisir Huadong hingga ke laut lepas selatan Australia berfungsi seperti lift yang perlahan mendorong naik Gulma Laut (Rumput laut) arus Kuroshio, menjadi makanan yang dilahap oleh kelompok ikan yang melewati pelabuhan ini saat bermigrasi.

Situasi unik alami seperti ini membuat hasil tangkapan sehari-hari kapal ikan di Nanfang’ao berlimpah. Sejak seabad yang lalu, pesona yang tak terelakan menarik nelayan-nelayan dari berbagai pelosok untuk datang menetap di Nanfang’ao. Cai Yuan-long, Ketua Asosiasi Nelayan Su'ao dengan bangga mengatakan, “Selama masa kejayaan, Nanfang’ao memiliki kepadatan populitas penduduk tertinggi di Taiwan.” Saat muda ia mengikuti ayahnya bekerja di atas kapal, mengikuti perkembangan perikanan Nanfang’ao selama 60 tahun. “Pada masa itu, pedagang berjejer di sepanjang pelabuhan, suara seruan saling bersautan, mendorong kegiatan usaha yang sehari-hari telah membantu kehidupan masyarakat . Petugas keamanan menyesuaikan dengan kapal nelayan yang keluar berlayar, menyalakan lampu sepanjang malam, Nanfang’ao benar-benar seperti kota yang tidak pernah tidur.” Berbicara tentang kejayaan masa lalu, sambil memainkan alis Cai Yuan-long mengatakan, “Ketika itu kapal-kapal harus mengantri saat akan berangkat ke laut.” 

Sambut Era Baru Ciptakan Citra Baru

Seiring dengan berjalannya waktu, mutiara yang indah memesona juga bisa berubah menjadi kuning. Menurunnya hasil tangkapan ikan, menyusutnya industri terumbu karang membuat penduduk perlahan-lahan meninggalkan Nanfang’ao, rumah tua dengan cat yang telah memudar menjadi saksi bisu perubahan yang terjadi. Meskipun sejak lama kesibukan dan hiruk-pikuk sudah tidak ada, namun deretan kapal nelayan yang tertambat di pelabuhan menanti untuk berangkat.

Sore hari di musim gugur, angin laut dengan lembut berhembus. Di tepi pelabuhan terbentang tumpukan jaring ikan, di bawah terik sinar matahari dan hembusan angin laut, tangan-tangan sekelompok nelayan terlihat terampil merajut jala ikan dengan peluh keringat menghiasi wajah mereka.

Secara sporadis, kapal ikan kembali pulang untuk menurunkan ikan-ikan hasil tangkapannya, dengan rokok terselip di mulut, juru lelang dan nelayan mulai berbincang santai dengan kapten tua sambil menanti ikan-ikan dimuat ke mobil truk untuk dipasarkan. Di tengah suasana lesu ini, proses persiapan perubahan tengah berjalan, Nan Fang'ao dengan keindahan alaminya akan muncul dengan wajah yang berbeda.

“Saya seperti berlomba dengan waktu, karena jabatan ketua hanya 4 tahun, akan cepat sekali berlalu.” ujar Cai Yuan-long yang pada April tahun ini menjadi ketua Asosiasi Nelayan Kawasan Su’ao, kabupaten Yilan. Ia memiliki perasaan yang mendalam terhadap Nanfang’ao dan dengan hati-hati merencanakan transformasi serta wajah baru bagi pelabuhan tersebut. Menipisnya sumber daya perikanan akan menjadi malapetaka bagi seluruh umat manusia, di masa mendatang kita harus menyayangi dan melindungi bumi dengan sepenuh hati, dan melaksanakan pelestarian lingkungan.” Cai Yuan-long mengatakannya dengan getir. Dalam hati ia ingin menciptakan kawasan ramah lingkungan “Taman besar Nanfang’ao”, dimulai dari yang dihadapi sekarang ini, menyelesaikan masalah kemacetan lalu lintas saat liburan dan meningkatkan efisiensi ekonomi secara keseluruhan.

Di “Taman besar Nanfang’ao” akan digunakan alat transportasi listrik untuk mengurangi pembuangan limbah gas. Membangun “Pabrik pengolahan ikan Makarel” yang nantinya digunakan untuk mengolah hasil penangkapan ikan selama 4 musim dalam setahun menjadi beragam produk olahan. Hal ini tidak saja dapat menstabilkan harga ikan, tetapi juga bisa menambah penghasilan nelayan; yang lebih diinginkan adalah menjadikan produk olahan Nanfang’ao sebagai merek yang dipercaya dan go internasional. Berdiri dalam Museum Kultural “Zhu Dayu” yang terletak di samping pelabuhan ikan kedua Nanfang’ao, Cai Yuan-long dengan bangga memperlihatkan produk olahan sambil berkata, “Mereka yang pernah mencoba produk kami pasti memberikan pujian dan acungan jempol, saya berkeyakinan penuh untuk mempromosikannya.”

Di dalam taman besar ini akan didirikan “Museum Makarel” yang menyimpan catatan sejarah sejak berdirinya pelabuhan Nanfang’ao. Wisatawan yang mengunjungi taman ini tidak saja dapat menikmati kelezatan makanan tetapi jiwanya juga dapat menikmati. “Menghubungkan industri dan budaya merupakan tujuan dari masa depan pengembangan Nan Fang'ao.” Cai Yuan-long sangat yakin ini adalah arah yang harus dituju oleh pelabuhan berusia seabad agar dapat lahir kembali.

Ketua Asosiasi Pengembangan Distrik Bisnis Nanfang’ao dan juga Ketua Museum Pabrik Besi SanKang, Liao Da-qing, mengatakan, “Pada masa sebelum perekonomian berkembang, kita memasukan unsur industri ke dalam humaniora, setelah tingkat perekonomian membaik, kita harus membudayakan industrialisasi, memulai reputasi internasional Nan Fang'ao.” Hanya dengan menghargai sejarah dan peninggalan budaya setempat, membina pemandu yang menarik agar budaya dapat berakar kuat, barulah kita dapat menarik wisatawan untuk menjelajahinya.

Arus Kuroshio
Membawa Reputasi Internasional Makarel

Ikan Makarel merupakan usaha yang menjadi urat nadi perekonomian Nanfang’ao, tetapi dalam 10 tahun hasil penangkapan ikan Makarel menurun sepertiga; ukuran tubuh ikan juga mengecil hanya 2/3 dari masa lalu; telur ikan yang besar dan berlimpah juga terlihat jelas menyusut kecil. Bagi orang yang peduli tentu akan merasa sangat cemas, tanda peringatan ini memperlihatkan fenomena “Penangkapan ikan Makarel yang berlebihan” sehingga membutuhkan pemulihan. Oleh karena itu, dengan sekuat tenaga kita harus memberikan pengarahan peraturan penangkapan ikan yang ramah lingkungan agar ikan-ikan makarel bisa dengan tenang bertelur dan menetaskan telurnya sehingga kehidupan laut tidak akan pernah terhenti.

Setelah melakukan persiapan selama 2 tahun, pada bulan Juli tahun ini beberapa pakar pelopor kegiatan pelestarian lingkungan, Chen Jia-feng dan Li Hou-tsung serta pakar lainnya mengangkat spanduk “Makarel pulang ke rumah”, dengan tekad dan upaya keras demi melindungi ikan Makarel. Mereka mendayung kano bertolak dari Nanfang’ao mengikuti jalur yang dilalui ikan Makarel untuk berenang pulang, dengan melewati arus Kuroshio, setelah 40 jam kemudian mereka tiba di pulau Ishigaki.

Pada lautan luas, empat buah kano nampak semakin mengecil, ombak laut naik turun menggoyangkan kano dengan begitu kuatnya. Dengan naif, di bawah sengatan matahari, gulungan ombak hitam, sekelompok orang ini mendayung sekuat tenaga. Dengan semangat meluncurkan kano, menembus arus laut yang sangat berbahaya. Beruntung Yang Maha Kuasa turut membantu mereka yang berjuang menolong dirinya sendiri, lagi dan lagi mereka menghadapi lautan luas dan akhirnya kembali ke jalur yang benar. Pada awalnya diperkirakan akan menghabiskan waktu hingga 3-4 hari untuk tiba di pulau Ishigaki, tetapi tidak terduga tugas yang mustahil ini dapat terselesaikan dengan lancar.

Prestasi ini, sejak awal perjalanan sampai tiba di tujuan, juga merupakan berkat bantuan teknologi modern dan penggunaan alat pemantauan elektronik sehingga pertualangan ini dapat terselesaikan dengan aman dan menghasilkan perjalanan bersejarah. Perjalanan dari masyarakat biasa ini diliput oleh media Jepang sehingga Nanfang’ao dapat dengan bangga menyerukan “Nanfang’ao adalah kampung halaman makarel” pada dunia. Bendera ikan besar Nanfang’ao berkibar di teluk Ishigaki. Upaya sekecil apapun dapat menggerakan konservasi, membantu ikan makarel kembali pulang dengan bantuan arus kurashio, mengembalikan kemampuan berkembang biak yang ada sebelumnya.

4 Upaya Pelestarian
Kembalikan Lingkungan Makarel

Pemerintah Kabupaten Yilan, Kecamatan Su Ao, Asosiasi Perikanan Kawasan Su Ao dan instansi terkait lainnya juga sangat memperhatikan masa depan perkembangan pelabuhan ikan berusia seabad ini, mereka merencanakan empat upaya pelestarian “Ikan makarel, laut biru, air laut jernih, akrab dengan laut” agar dapat menghidupkan kembali kemakmuran batu permata Nanfang’ao.

Sumber daya perikanan Nanfang’ao yang unik membuat kapten-kapten tua tidak rela meninggalkan pekerjaannya meskipun menghadapi tantangan yang berat dari lingkungan yang ada. “Kami semua bekerja seumur hidup” hal ini menjadi kekhasan Nanfang’ao. Sumber industri perikanan Nanfang’ao berubah seiring dengan perubahan musim, ikan Makarel, ikan Mahi-Mahi, ikan Marlin, ikan Hiu, ikan Tuna datang berdasarkan musimnya. Seiring dengan perbedaan jenis ikan maka kapal dan cara penangkapan juga berbeda. Alat tangkap longline (rawai tuna), mata kail, pukat harimau , jaring insang, jaring angkat, yang masing-masing memiliki kekhasan sendiri dan sangat menarik.

Namun jika ingin metode penangkapan ikan seperti ini terus berjalan maka dibutuhkan sumber tenaga baru yang tidak terputus, dan harus berani menghadapi badai yang tidak menentu, untuk mengasah ketrampilan mereka. “Menangkap ikan sangat sulit, saya tidak ingin anak saya melanjutkan bertarung menghadapi laut luas.” ujar kapten dengan rambut putih yang telah memenuhi kepalanya . “Menangkap ikan tidak seperti mengendarai mobil, asalkan ada surat ijin mengemudi maka sudah dapat turun ke jalan, kalau tidak dilatih selama 3-5 tahun seringkali pulang dengan tangan kosong, untuk uang bahan bakar saja harus memakai modal sendiri.” Ujar Liao Da-qing. Kita harus bisa memanfaatkan waktu sebaik-baiknya agar pengalaman hidup yang berharga dapat diturunkan ke generasi selanjutnya. Lautan luas adalah harta karun sangat besar, bisakah kita membayangkan tidak ada pelaut di Taiwan yang keempat sisinya dikelilingi lautan.

Segala sesuatu ada kelebihan dan kekurangan, dengan tanggul yang kokoh sebagai pertahanan tetapi mengorbankan aliran air pelabuhan sehingga menjadi lumpur. Beberapa tahun ini dengan upaya keras mantan pemimpin-pemimpin setempat, begitu pula setelah Tsai Yuan-long menjabat, ia mengajak masyarakat membersihkan sampah di pelabuhan, mempropagandakan agar sampah tidak dibuang ke laut, sampah dibawa ke darat untuk dibuang. Pelabuhan sudah tidak terlihat lagi ikan dan udang, sampai ubur-ubur yang kuatpun tidak dapat bertahan hidup.

Jika bertanya mengapa air di saluran ini sangat jernih, jawabannya adalah karena sumbernya berasala dari air yang mengalir.” Liao Da-qing mengutip kata-kata cendekiawan Zhu Xi pada masa Dinasti Song, hanya dengan melakukan pengerukan baru dapat memperbaiki. Pantai Neibi di pelabuhan kedua berdekatan dengan Samudera Pasifik sehingga dapat membuat sebuah saluran mengalirkan air ke laut dan dapat menghidupkan pelabuhan, adanya aliran air yang secara alami berfungsi membersihkan sedimen sepanjang tahun.

Festival Budaya Ikan Makarel

Festival Budaya Ikan Makarel berlangsung selama 2 hari pada tanggal 7-8 Oktober 2017, dan merupakan kegiatan rakyat Nanfang’ao yang diisi dengan beragam aktivitas menarik, untuk menghaturkan rasa syukur dan terima kasih kepada para dewa. Patung emas Dewi Mazu yang sangat terkenal di Kuil Jin’an dan patung emas serta patung giok di Kuil Nantian yang terkenal berfungsi sebagai dewa pelindung abadi dengan penuh suka cita melihat bendera “Ikan besar” dikibarkan sebagai tanda panen yang berlimpah. Tahun ini adalah perayaan tahun ke 20, semua Asosiasi Makarel Jepang diundang untuk hadir, kemudian mereka mengundang Nanfang’ao datang berkunjung untuk mengikuti Festival Makarel Jepang, kami saling melakukan pertukaran. Dalam kegiatan tahun ini Nanfang’ao juga menampilkan pameran budaya dan aktivitas dan tentu saja ada hidangan laut lezat untuk dinikmati, menghadirkan daya tarik Nanfang’ao yang menakjubkan.

Keindahan Nanfang’ao, adalah perpaduan keindahan alam dan budaya manusia. Apabila berkunjung ke Nanfang’ao di pagi hari, berdiri di sepanjang 1 kilometer garis pantai Neibi, kita dapat menyaksikan cahaya kemerahan bagaikan wajah merona merah seorang gadis yang tersipu malu, keindahan yang memabukkan orang. Ditemani dengan pancaran mentari pagi di balik awan, kilauan sinar yang menari bebas di angkasa raya. Pemandangan indah menawan yang selalu berubah membuat para fotographer bersedia diam menanti, tempat ini bagaikan surga bagi para pelukis. Inilah yang selamanya akan menarik perhatian orang.  

ศตวรรษแห่งหนานฟังอ้าว เนรมติ แหลง่ ทอ่ งเท่ยี วธรรมชาตโิ ฉมใหม่

บทความ‧หลี่ซานเหวย รูปภาพ‧หลินเก๋อลี่ คำแปล‧กฤษณัย ไสยประภาสน์

迎向百年的古老漁港──南方澳,正站在世紀交替的十字路口。以往的輝煌,彷若瞬息幻滅的夕陽,無盡淒美地演繹著斑斕的彩霞。夜幕低垂下,多元重生的喜悅,正悄悄地萌芽。在一波波黎明的潮喚中,悠悠甦醒,重現炫目的嶄新光芒。


หนานฟังอ้าว ñ ท่าเรือประมงเก่าแก่ที่กำลังก้าวสู่ปีที่ 100 ในขณะที่กำลังยืนอยู่บนทางสองแพร่งแห่งศตวรรษ ความรุ่งโรจน์ในอดีตคล้ายกับยามอัสดง แสงอาทิตย์กำลังจะลับขอบฟ้า ตกแต่งด้วยเมฆสีรุ้งตระการตายิ่ง และปกคลุมด้วยความมืดแห่งยามค่ำคืน ความลิงโลดที่กำลังกลายเป็นหน่ออ่อนผุดขึ้นอย่างเงียบๆ ได้ฟื้นคืนสติขึ้นแล้ว ส่องประกายเจิดจรัสท่ามกลางเสียงปลุกเร้าทุกย่ำเช้า ระลอกแล้วระลอกเล่า

 

หนานฟังอ้าว เด่นเป็นตระหง่านอยู่ทางแหลมตะวันออกเฉียงเหนือของไต้หวัน เสมือนไข่มุกที่ซุกตัวอยู่ในมุมๆ หนึ่งของมหาสมุทรแปซิฟิก เป็นท่าเรือสมัยใหม่แห่งแรกของไต้หวัน เชื่อมเป็นแนวขวางติดกับเกาะไต้หวัน กลายเป็นแนวกั้นคลื่นลมแรงได้เป็นอย่างดี ภูมิศาสตร์ตามธรรมชาติที่เยี่ยมยอดสุดๆ แม้เวลาจะล่วงเลยมานานนับศตวรรษก็ยากที่ผู้คนจะสลัดทิ้งมันไปได้

ตั้งแต่ท่าเรือเริ่มเปิดใช้ในปีค.ศ.1923 เป็นต้นมา หนานฟังอ้าวเป็นท่าเรือประมงที่มีปริมาณปลามากที่สุดในไต้หวัน ปลาซาบะที่จับได้ในไต้หวันกว่าร้อยละ 99 มาจากท่าเรือประมงหนานฟังอ้าวแห่งนี้ แนวร่องใต้ท้องทะเลเลียบชายฝั่งฮัวเหลียนและไถตงของไต้หวันประจวบเหมาะที่อยู่บริเวณนอกชายฝั่งหนานฟังอ้าว ซึ่งมันค่อยๆ ปรับตัวสูงขึ้นเป็นลำดับเหมือนกับนั่งลิฟต์ พาเอาสิ่งมีชีวิตและสาหร่ายอันอุดมสมบูรณ์ในกระแสน้ำญี่ปุ่นหรือกระแสน้ำคุโระชิโอะ ทำให้ปลาที่ว่ายวนเวียนกลับมารวมกันที่อ่าวหน้าท่าเรือ อ้าปากรอรับอาหารอันโอชะเหล่านี้

สภาวะที่เอื้ออำนวยทั้งภูมิศาสตร์และอากาศที่ไม่เหมือนใคร ทำให้เรือประมงที่ท่าเรือหนานฟังอ้าวกลับเข้าท่าเรือด้วยปลาเต็มลำเรือทุกวัน เสน่ห์ที่ยากจะปฏิเสธได้นี้เป็นที่ดึงดูดชาวประมงจากทุกสารทิศมาตั้งแต่ศตวรรษก่อน สร้างหลักปักฐานอยู่ที่หนานฟังอ้าวแห่งนี้ คุณไช่หยวนหลง (蔡源龍) ประธานสหกรณ์การประมงเขตซูอ้าว เมืองอี๋หลานเล่าให้ฟังด้วยความภาคภูมิว่า ìในยุครุ่งเรืองของหนานฟังอ้าวมีประชากรหนาแน่นที่สุดในไต้หวันî สมัยวัยหนุ่มเขาต้องไปทำงานกับคุณพ่อบนเรือ เวลาล่วงเลยมากว่า 60 ปี ท่ามกลางการพัฒนาไปของหนานฟังอ้าว ìตอนนั้นมีแผงลอยตั้งเรียงไปตามแนวท่าเรือ เสียงตะโกนโหวกเหวกเรียกลูกค้า ขายดีเป็นเทน้ำเทท่า ด่านตรวจก็จะทำหน้าที่ของตนตามเวลาที่เรือประมงเข้าออกจากท่า แสงไฟสว่างไสวตลอดทั้งคืน หนานฟังอ้าวเสมือนเมืองไร้ราตรีî คุณไช่หยวนหลงเล่าเรื่องราวอันรุ่งโรจน์ในอดีต ด้วยสีหน้าอิ่มเอมว่า ìสมัยนั้นเวลาเรือประมงจะออกจากท่าเรือถึงกับต้องเข้าคิวกันทีเดียวî

ต้อนรับศตวรรษใหม่ ด้วยโฉมหน้าใหม่

เมื่อวันเวลาผ่านล่วงเลยไป ไข่มุกที่เคยเปล่งประกายก็มัวหมองลง ปลาที่จับได้ก็ลดลงเป็นลำดับ ปริมาณผลผลิตปะการังลดลง ประชากรที่หนานฟังอ้าวก็ต้องอพยพโยกย้ายไปต่างแดน บ้านเรือนเก่าแก่ลงเต็มไปด้วยคราบฝุ่นละออง ความเสื่อมโทรมตามกาลเวลาด้วยความสงบ เสียงอึกทึกที่เต็มไปด้วยความคึกคักในอดีตก็อันตรธานไม่ปรากฏให้เห็นอีก ในขณะที่เรือประมงยังคงจอดเรียงรายอย่างเป็นระเบียบ พร้อมที่จะแล่นออกจากท่าเรือเฉกเช่นในอดีตที่ผ่านมา

ยามบ่ายของฤดูใบไม้ร่วง จังหวะก้าวแห่งเวลาก็ผ่านพ้นไป ท่ามกลางสายลมเอื่อยๆ บรรยากาศสบายๆ แหจับปลา
กองตามแนวท่าเรือ ชาวประมงที่ถูกลมทะเลโชยพัดจนใบหน้าหยาบกร้าน เหงื่อท่วมตัวใต้แสงแดดอันร้อนระอุ กำลังซ่อมแหจับปลาด้วยความช่ำชอง

ส่วนเรือประมงที่ทยอยกลับสู่ท่าเรือเป็นระยะๆ ก็กำลังนำปลาที่จับได้ขึ้นท่า พ่อค้าและชาวประมงคาบบุหรี่ไปพูดคุยกับเจ้าของเรือด้วยอารมณ์ผ่อนคลายพร้อมกับรอคอยรถบรรทุกปลาเข้ามาเทียบท่า แต่บรรยากาศอึมครึมเสมือนเป็นลางบอกเหตุว่ากำลังจะมีอะไรเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้น หนานฟังอ้าวที่เพียบพร้อมไปด้วยสรรพสิ่งกำลังจะก้าวไปสู่โฉมหน้าใหม่ที่แตกต่างจากเดิมโดยสิ้นเชิง

"เหมือนกับผมกำลังวิ่งแข่งกับเวลา เพราะตำแหน่งประธานอยู่ได้ 4 ปี แป๊บเดียวก็ผ่านไปแล้วî คุณไช่หยวนหลง ที่เพิ่งเข้ารับตำแหน่งประธานสหกรณ์การประมงซูอ้าวในเมืองอี๋หลานสมัยที่ 19 เมื่อเดือนเมษายนที่ผ่านมา มีความผูกพันล้ำลึกกับหนานฟังอ้าว กำลังวางแผนการปรับปรุงโฉมใหม่ให้แก่ท่าเรือประมงแห่งนี้อย่างละเอียด เขาได้กล่าวจากอารมณ์ลึกๆ ของตนว่า "การร่อยหรอลงของแหล่งประมงเปรียบเสมือนหายนะของมวลมนุษยชาติ ในอนาคตจะต้องใช้หัวใจมาปกป้องคุ้มครองโลกใบนี้ อนุรักษ์สิ่งแวดล้อมอย่างจริงจังî แผนการในใจของเขาก็คือเนรมิตร ìอุทยานยักษ์หนานฟังอ้าว" ที่ถือกำเนิดจากอุดมการณ์ ìอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมî แก้ปัญหาการจราจรแออัดในช่วงวันหยุดและเพิ่มผลผลิตทางเศรษฐกิจไปพร้อมๆ กัน

ตามแผน "อุทยานยักษ์หนานฟังอ้าว" นี้ จะใช้รถไฟฟ้ามาเป็นยานพาหนะ ลดการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ สร้าง "โรงงานแปรรูปปลาซาบะ"
โดยนำเอาปลาที่จับได้มากมายในแต่ละปีมาแปรรูปในรูปแบบต่างๆ ซึ่งไม่เพียงแต่จะทำให้ราคาปลาอยู่ในภาวะเสถียรแล้ว ยังเป็นการเพิ่มรายได้ให้แก่ชาวประมงอีกด้วย และยังจะต้องพัฒนาให้สินค้าแปรรูปจากหนานฟังอ้าวกลายเป็นสินค้าที่ได้รับความไว้วางใจจากผู้คนด้วย ก้าวสู่ตลาดต่างประเทศ คุณไช่หยวนหลงชี้ไม้ชี้มือให้ดูสินค้าแปรรูปหลากหลายที่ตั้งเรียงรายอยู่ในอาคารวัฒนธรรมสร้างสรรค์ "จู้ต้าอวี๋" ที่ตั้งอยู่ข้างท่าเรือหนานฟังอ้าวหมายเลข 2 พร้อมกับบอกว่า "ผู้ที่เคยชิมสินค้าของเราจะต้องยกนิ้วหัวแม่โป้งให้ ผมเชื่อมั่นว่าสินค้าพวกนี้ต้องขายออกได้อย่างแน่นอน"

บริเวณภายในของอุทยานหนานฟังอ้าวนี้ยังมี "อาคารปลาซาบะ" เก็บรวบรวมประวัติศาสตร์อันรุ่งโรจน์ชัชวาลนับตั้งแต่สร้างท่าเรือหนานฟังอ้าวเป็นต้นมา นักท่องเที่ยวที่เข้ามาเที่ยวชมในอุทยานขนาดใหญ่แห่งนี้นอกจากจะได้ชิมอาหารเลิศรสแล้ว ยังจะได้ซึมซับอรรถรสด้านจิตวิญญาณที่นี่อีกด้วย "การประสมประสานกันระหว่างภาคการผลิตกับวัฒนธรรมเป็นเป้าหมายการพัฒนาในอนาคตของหนานฟังอ้าว"คุณไช่หยวนหลงมั่นใจมากว่านี่จะเป็นทิศทางที่ถูกต้องของการฟื้นฟูท่าเรือประมงอายุนับร้อยปีแห่งนี้

คุณเลี่ยวต้าชิ่ง (廖大慶) นายกสมาคมพัฒนาธุรกิจหนานฟังอ้าวและนักประวัติศาสตร์ ในฐานะผู้อำนวยการพิพิธภัณฑ์โรงงานเหล็กกล้าที่ 3 เล่าให้ฟังว่า "ช่วงแรกของการพัฒนาเศรษฐกิจจะต้องนำเอาอารยธรรมหลอมรวมสู่ภาคการผลิต เสริมความรู้ให้แข็งแกร่ง เมื่อเศรษฐกิจเติบโตได้มาตรฐานแล้ว ก็ต้องพัฒนาให้วัฒนธรรมกลายเป็นภาคการผลิตด้วย สร้างชื่อเสียงให้หนานฟังอ้าวดังระเบิดไปทั่วโลก" โดยจะต้องทะนุถนอมความเป็นมาและวัตถุแห่งประวัติศาสตร์ของท้องถิ่น เสริมสร้างการท่องเที่ยวเชิงลึกที่มีชีวิตชีวา สรรค์สร้างให้วัฒนธรรมเติบโตยิ่งขึ้น จึงจะดึงดูดนักท่องเที่ยวจากแดนไกลให้เข้ามาค้นหาความน่าสนใจของที่นี่ได้ 

ฝ่ากระแสน้ำญี่ปุ่น สร้างชื่อเสียงให้ปลาซาบะไปก้องโลก

ปลาซาบะเสมือนเป็นชีพจรทางเศรษฐกิจของหนานฟังอ้าว อย่างไรก็ดี ปริมาณปลาซาบะที่จับได้ในช่วง 10 ปีที่ผ่านมา ลดลงถึง 1 ใน 3 ขนาดก็เล็กลงกว่าเดิมเหลือ 2 ใน 3 เท่านั้น ในอดีตจะมีไข่เต็มท้อง ตอนนี้ก็เล็กลงอย่างถนัดตาทีเดียว สัญญาณเตือนที่สำคัญเช่นนี้ ทำให้ผู้คนวิตกกังวลเป็นอย่างยิ่ง แสดงให้เห็นถึงสภาพการณ์จับปลาที่มากเกินไปจนทำให้ปลารุ่นต่อไปโตไม่ทัน จึงต้องเร่งฟื้นฟูและต้องประชาสัมพันธ์ให้ใช้วิธีการที่เป็นมิตรในการทำประมง เพื่อให้ปลาซาบะท้องแก่แพร่พันธุ์ได้โดยราบรื่น สืบสานทรัพยากรในทะเลให้ยั่งยืนต่อไป

เดือนก.ค. ปีนี้ จะมีกิจกรรมที่ตระเตรียมมานานกว่า 2 ปี โดยคุณเฉินเจียฟง (陳嘉峰) กับคุณหลี่โฮ่วชง (李後璁) สองนักอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม พายเรือชูธง "ซาบะกลับบ้านเกิด" ด้วยความมุ่งมั่นและเด็ดเดี่ยวเพื่อปกป้องปลาซาบะ โดยพายไปตามเส้นทางที่ปลาซาบะว่ายไป โดยออกจากหนานฟังอ้าวฝ่ากระแสน้ำญี่ปุ่นสู่เกาะอิชิกากิของญี่ปุ่น ใช้เวลากว่า 40 ชม.

ท่ามกลางมหาสมุทรอันเวิ้งว้างกว้างใหญ่ไพศาล เรือพายเรียวยาวจำนวน 4 ลำ ยิ่งดูยิ่งกระจิดริด โลดแล่นโคลงเคลงไปตามคลื่นลมแรง แต่ด้วยความพยายามร่วมแรงร่วมใจกันพายอย่างสุดแรง ท่ามกลางแสงแดดอันแรงกล้า ไปจนถึงยามค่ำคืนอันมืดมิด คลื่นลมแรงพัดพาเรือให้ออกนอกเส้นทางอยู่บ่อยครั้ง เสี่ยงอันตรายยิ่งนัก แต่โชคดีที่ทั้งโชคช่วยและคนช่วย ร่วมกันฟันฝ่าอุปสรรคโดยไม่คิดชีวิต ในที่สุดก็ทำให้ ìมิสชั่นอิมพอสซิเบิลî กลายเป็นความจริงได้

ความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ที่เกิดจากน้ำพักน้ำแรงของตนเองนี้ได้อาศัยเทคโนโลยีสมัยใหม่ด้วย ตั้งแต่เริ่มออกเดินเรือจนถึงจุดหมายปลายทาง ถูกจับตามองจากระบบกำหนดตำแหน่งบนโลก หรือ GPS ตลอดทาง ส่งผลให้การผจญภัยในคราวนั้นเป็นไปโดยราบรื่นและปลอดภัย ตลอดจนกลายเป็นบันทึกอันสมบูรณ์แบบที่มีความหมายทางประวัติศาสตร์อย่างมากเลยทีเดียว การเดินเรือที่ไม่เคยมีมาก่อนซึ่งเกิดขึ้นจากการร่วมแรงร่วมใจกันของภาคเอกชนนี้ได้รับความสนใจจากสื่อมวลชนญี่ปุ่น มีการรายงานข่าวอย่างครึกโครม จนหนานฟังอ้าว ìบ้านเกิดปลาซาบะî มีชื่อเสียงโด่งดังอย่างภาคภูมิในต่างแดน ธง tairyo-ki จากหนานฟังอ้าว โบกสะบัดเหนืออ่าวบนเกาะอิชิกากิของญี่ปุ่น หวังว่าความพยายามอันน้อยนิดนี้ จะกระตุ้นต่อมประสาทแห่งการอนุรักษ์ธรรมชาติให้แก่ผู้คนได้ ให้ปลาซาบะในกระแสน้ำญี่ปุ่นฟื้นคืนสภาพในยุครุ่งโรจน์อีกครั้งในเร็ววัน

สี่จังหวะก้าวฟื้นฟูธรรมชาติ สร้างอนาคตสดใสให้แก่แหล่งปลาซาบะ

หน่วยงานที่เกี่ยวข้องของเทศบาลเมืองอี๋หลาน เทศบาลเขตซูอ้าว และสหกรณ์ประมงเขตซูอ้าว ได้เล็งเห็นถึงความสำคัญของแผนพัฒนาท่าเรืออายุร้อยปีนี้เป็นอย่างยิ่ง จึงได้ร่วมกันวางแผนฟื้นฟูและพัฒนาโดยแบ่งเป็น 4 ขั้นตอน ได้แก่ ìซาบะ ทะเลเขียว ทะเลสะอาด และเป็นมิตรกับทะเลî เพื่อเนรมิตให้เพชรเม็ดงามในอดีตอย่างหนานฟังอ้าว กลับมาโชติช่วงชัชวาลอีกครั้ง

แหล่งประมงอัตลักษณ์แห่งหนานฟังอ้าวได้ทำให้แม้แต่ไต้ก๋งอาวุโสเจ้าของเรือเก่าแก่ยังไม่ยอมละทิ้งอาชีพเดิมของตน แม้จะต้องเผชิญหน้ากับสิ่งท้าทายจากการเปลี่ยนแปลงไปเป็นอย่างมากของสภาพแวดล้อมต่างๆ และบ่นว่า ìมันเป็นอาชีพที่เราทำมาตลอดชีวิตทีเดียวî การยืนหยัดเช่นนี้ทำให้หนานฟังอ้าวมีความพิเศษ เพราะผลผลิตจากการประมงที่หนานฟังอ้าวจะแปรเปลี่ยนไปตามฤดูกาลที่เปลี่ยนไป ปลาซาบะ ปลาอีโต้มอญ ปลากระโทงแทง ปลาฉลาม และปลาทูน่า จะมาปรากฏตัวตามนัดหมาย ทำให้เรือประมงและกฎหมายประมงก็ต้องเปลี่ยนตามไปด้วย ไม่ว่าจะเป็นการจับปลาด้วยวิธีต่างๆ เช่น เบ็ดยาว เบ็ดเดี่ยว หรือใช้อวนลาก อวนล้อม จะมีลักษณะพิเศษในตัวของมันเองซึ่งเป็นสิ่งที่น่าสนใจมาก

แต่การยืดอายุให้แก่เทคนิคการจับปลาเหล่านี้จำเป็นต้องมีพลังสืบทอดต่อกันอย่างต่อเนื่อง กล้าที่จะต้องเผชิญหน้ากับอุปสรรค ทุกข์สุขนานัปการ ฝึกฝนความอดทนเพื่อต่อสู้กับความหฤโหดต่างๆ ìการจับปลาลำบากจริงๆ  ไม่อยากให้ลูกหลานสืบทอดกิจการนี้ต่อไปî ไต้ก๋งอาวุโสผมหงอกไปทั้งหัวที่ต่อสู้กับชีวิตในทะเลมานานกว่า 60 ปีแล้ว ต่างพูดกันเป็นเสียงเดียวกันว่า ìจับปลาไม่เหมือนขับรถที่มีใบขับขี่แล้วก็ขับรถออกไปได้ แต่ต้องใช้เวลาในการฝึกฝน 3 ปี 5 ปี และมักจะกลับเข้าฝั่งโดยจับปลาไม่ได้แม้แต่ตัวเดียว ต้องควักกระเป๋าตัวเองเพื่อเติมน้ำมันî คุณเลี่ยวต้าชิ่งเล่าให้ฟังด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความวิตกกังวลว่าต้องแข่งกับเวลา เพื่อให้ตำราเคลื่อนที่ล้ำค่าระดับชาติเหล่านี้ถ่ายทอดประสบการณ์ที่เต็มไปด้วยคุณค่ามีโอกาสสืบทอดต่อไป กรุสมบัติลึกลับในมหาสมุทรอันเวิ้งว้างจะขาดเงาของผู้คนที่ใช้ชีวิตในมหาสมุทรล้อมรอบไต้หวันไปได้อย่างไรเล่า

ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนมีทั้งข้อดีและข้อเสีย การสร้างทำนบสกัดคลื่นไว้คอยปกป้องชายฝั่ง แต่ก็ต้องเสียสละการหมุนเวียนของน้ำทะเลบริเวณท่าเรือด้วยจนสะสมเป็นตะกอนดินโคลน ผู้ว่าการหลายสมัยที่ผ่านมาได้ทุ่มเทเพื่อแก้ปัญหานี้อย่างต่อเนื่อง เมื่อคุณไช่หยวนหลงเข้ารับตำแหน่งแล้วก็ได้นำพาชาวบ้านช่วยกันเก็บขยะบริเวณท่าเรือ ประชาสัมพันธ์ให้ร่วมด้วยช่วยกัน ไม่ทิ้งขยะลงไปในทะเล นำขยะกลับมาทิ้งบนฝั่ง มิเช่นนั้น เราจะไม่มีวันได้เห็นปลา กุ้งแหวกว่ายบริเวณอ่าวอีก แม้แต่แมลงสาบทะเลก็ไม่อาจมีชีวิตต่อไปได้

คุณเลี่ยวต้าชิ่งหยิบยกกลอนบทหนึ่งของจูซี (朱熹) กวีชื่อดังในสมัยซ่งใต้ "น้ำใสไหลเย็นด้วยเหตุใดฤา จักต้องมาจากต้นน้ำที่ไหลเวียนแล" (問渠那得清如許,為有源頭活水來) มาเป็นเครื่องพิสูจน์ถึงความสำคัญของการขุดลอกที่จะเป็นเพียงวิธีการเดียวในการแก้ปัญหาที่ต้นเหตุได้ หาดเน่ยปี้นอกท่าเรือประมงแห่งที่ 2 ตั้งอยู่ติดกับมหาสมุทรแปซิฟิก หากสร้างแนวร่องนำน้ำทะเลเข้ามาได้ก็จะชุบชีวิตน้ำทะเลในอ่าวอีกครั้ง เมื่อน้ำมีการเคลื่อนตัว มันย่อมจะต้องทำให้น้ำทะเลในบริเวณอ่าวใสสะอาดตลอดทั้งปี

เทศกาลวัฒนธรรมซาบะ เปิดฉากต้อนรับแขกผู้มาเยือน

เทศกาลวัฒนธรรมปลาซาบะที่จัดให้มีขึ้นเป็นเวลา 2 วัน ระหว่างวันที่ 7-8 ต.ค. 2017 ถือเป็นเทศกาลอันยิ่งใหญ่ของหนานฟังอ้าว เป็นกิจกรรมที่เต็มไปด้วยสีสันแห่งวัฒนธรรมพื้นเมือง สื่อสัญญาณแห่งความเคารพและความสำนึกในพระคุณเทพเจ้า เจ้าแม่ทับทิมทองคำแห่งวัดจิ้นอันที่มีชื่อเสียง และการปกปักคุ้มครองมาช้านานของเจ้าแม่ทับทิมหยกทองคำแห่งวัดหนานเทียน ชื่นชมกับเรือประมงติดธง tairyo-ki ปลิวไสว กลับเข้าฝั่งด้วยปลาเต็มลำเรือ ซึ่งปีนี้เป็นปีที่ 20 ของการจัดงานเทศกาลดังกล่าว ìสหกรณ์ปลาซาบะแห่งชาติญี่ปุ่นî ก็ได้รับเชิญให้เข้าร่วมงานนี้ด้วย รวมทั้งได้เชิญให้หนานฟังอ้าวเข้าร่วมงานเทศกาลปลาซาบะที่ญี่ปุ่นในเดือนพ.ย. ปีนี้ เสริมสร้างมิตรสัมพันธ์และปฏิสัมพันธ์ระหว่างกัน ส่วนกิจกรรมในปีนี้มีการจัดแสดงศิลปวัตถุและยังมีกิจกรรมให้ร่วมสนุกด้วย รวมทั้งยังมีอาหารทะเลรสเด็ดให้ลิ้มชิมรส ยิ่งเป็นการจุดประกายทำให้ผู้คนเคลิบเคลิ้มไปกับหนานฟังอ้าวแห่งนี้

ความสวยสดงดงามของหนานฟังอ้าวที่ประสมกลมกลืนกันระหว่างธรรมชาติกับมนุษย์ หากเราเยือนหนานฟังอ้าวยามอรุณรุ่ง โดยมองจากชายฝั่งเน่ยปี้ทอดยาวออกไปเป็นระยะทางกว่า 1 กม. แสงแดดยามอรุณรุ่งทอดยาวเรืองรองสุดลูกหูลูกตา เฉกเช่นแก้มสาวยามเหนียมอาย งดงามสะกดใจให้ผู้คนหลงใหลเคลิบเคลิ้ม เมื่อพระอาทิตย์ขึ้นและเมฆหมอกเคล้าเคลีย ส่องแสงเจิดจรัสไปทั่วท้องฟ้า ทิวทัศน์อันตระการที่แปรเปลี่ยนอยู่ไม่ขาด ทำให้บรรดาตากล้องจากทุกสารทิศยอมที่จะคลำทางในยามค่ำคืนเพื่อเก็บภาพเหล่านี้ และยิ่งเปรียบเสมือนแดนสวรรค์ที่บรรดาจิตรกรทั้งหลายต้องมาพิสูจน์ฝีมือของตน สะกดสายตาชาวโลกให้ติดตาตรึงใจไปตราบชั่วนิรันดร์  

 

X 使用【台灣光華雜誌】APP!
更快速更方便!