Thiết kế kiến trúc của Fieldoffice Architects

Hòa nhập vào thiên nhiên
:::

2019 / Tháng 2

Bài viết‧Shan-Wei Lee Ảnh‧Lin Ge Li Biên dịch‧Bích Ngân


「田中央聯合建築師事務所」是我們今天要深入探討的目標。

第3屆總統創新獎和第20屆國家文藝獎得主──黃聲遠,二十多年來,可說是獎聲不斷。但是國內外得獎無數的卓越光環,卻從未讓他忘卻初衷。而是吸引更多志同道合的生力軍,無怨無悔的去做該做的事。就像宜蘭冷泉,平靜無波,但是當泉水浸潤全身,那深厚的能量,就源源不絕地緩緩釋放。


Văn phòng Liên hiệp Kiến trúc sư Fieldoffice Architects (gọi tắt là Fieldoffice Architects) chính là địa điểm mà đội ngũ chúng tôi sẽ đến khám phá trong ngày hôm nay.

Ông Huỳnh Thanh Viễn (Huang Sheng-yuan) chủ nhân của Giải thưởng Tổng thống dành cho sự sáng tạo lần thứ 3 và Giải Văn nghệ Quốc gia lần thứ 20. Phải nói là hơn 20 năm nay những giải thưởng mà ông giành được nhiều vô kể xiết. Tuy nhiên, những vòng nguyệt quế từ các giải thưởng trong và ngoài nước cũng không thể nào khiến ông quên được ý nguyện ban đầu. Ngược lại, đã thu hút một đội quân hùng hậu cùng chung chí hướng, bắt tay vào làm những công việc cần làm, không một lời than vãn. Cũng giống như dòng suối lạnh ở Nghi Lan, luôn bình yên không một chút gợn sóng, thế nhưng khi ngâm mình xuống dòng suối, thì cứ như có nguồn năng lượng mạnh mẽ từ từ toát ra không dứt.

 

Sự khác biệt trong giáo dục lễ giáo

Ẩn sau cặp kính tròn, đôi mắt của ông Huỳnh Thanh Viễn toát lên một vẻ nhân hậu, hiền hòa. Bố mẹ của ông đều là giáo viên, trí thức nho nhã, thế nhưng ông Huỳnh Thanh Viễn lại là một người rất phóng khoáng, ông nói: “Bố mẹ luôn tôn trọng chúng tôi, xem chúng tôi như bạn bè, giờ đây tôi cũng đối xử với con gái tôi như vậy.” Dùng tấm lòng khoan dung, nhân hậu, một tình cảm bao dung nhất để tiếp thêm sức mạnh cho con gái, nhưng tuyệt nhiên không có một sự ràng buộc nào.

“Tôi rất cảm ơn bố mẹ tôi đã cho tôi tự do”, ông Huỳnh Thanh Viễn lớn lên trong một môi trường tràn đầy tình thương yêu và sự tôn trọng lẫn nhau, với thành tích xuất sắc tại Trường Trung học Kiến Quốc, thành phố Đài Bắc (Taipei Municipal Jianguo High School), ông đã dễ dàng thi đỗ vào khoa Kiến trúc của Trường Đại học Đông Hải (Tunghai University).

“Thật ra ngay từ lúc còn rất nhỏ, tôi đã phát hiện trí tưởng tượng của tôi rất phong phú.” Ông Huỳnh Thanh Viễn rất thích chơi cờ tướng, một môn thể thao trí tuệ, thế nhưng lại không phải là một cao thủ trong bộ môn này. Do không có nhà cửa ổn định, cuộc sống bấp bênh cũng trở thành một thú tiêu khiển quen thuộc trong thời niên thiếu của ông. “Từ nhỏ cho đến khi học lên cấp III, gia đình tôi đã chuyển nhà 7 lần.” Trong một không gian nhỏ hẹp, ông Huỳnh Thanh Viễn đã tìm được thú vui len lỏi qua các ngóc ngách. “Tôi phải leo qua giường ngủ của bố mẹ và em gái, mới có thể vượt qua cánh cửa sổ để leo vào nhà vệ sinh có cửa sổ trên mái nhà.”

"Ngay từ thời tiểu học, tôi đã giúp bố phác họa sơ đồ hệ thống phát âm ngôn ngữ học.” Cha ông, là giáo sư giảng dạy tại trường Đại học Sư phạm Quốc gia Đài Loan, thường tự hào về người con có tài năng thiên phú này. Vào thời kỳ chưa có video games, “Trò chơi xếp hình là bước khởi đầu cho niềm đam mê của tôi" trong những lần lặp đi lặp lại trò chơi xây dựng, ông không ngừng có những sáng kiến mới, làm phong phú thêm những ngày tháng tự do của mình.

 

Yếu thế không đồng nghĩa với thất bại

“Từ hồi còn nhỏ, tôi nhận thấy mình tay chân lóng ngóng, một mình không thể nào hoàn thành bất cứ việc gì.” Tuy nhiên, một khi đã nhận biết điểm yếu của bản thân, chấp nhận khuyết điểm đó, thì không còn cảm thấy lo sợ nữa. “Không một ai giỏi toàn diện, mỗi một người đều có sở trường riêng.” Tự trong tâm của ông Huỳnh Thanh Viễn đã cảm nhận được tính quan trọng của tập thể, quý trọng mỗi một thành viên trong nhóm. Văn phòng Kiến trúc sư Huỳnh Thanh Viễn hoạt động từ năm 1994, là một người luôn hòa mình vào vùng đất Nghi Lan, bản thân ông Huỳnh Thanh Viễn giống như một thanh nam châm, vô hình chung đã thu hút một nhóm người có cùng lý tưởng. Đội ngũ của ông phát triển như một quần thể san hô, từ một người đã tăng lên hơn 30 người. Dịp nghỉ hè, sinh viên thực tập và sinh viên làm thêm vào ra liên tục, càng khiến cho văn phòng làm việc trở nên náo nhiệt như một khu chợ phiên.

Fieldoffice trông giống một ngôi trường và một gia đình hơn là nơi làm việc. “Mặc dù đã hết giờ làm việc, nhưng thông thường chúng tôi vẫn ở lại đến 9, 10 giờ đêm.” Thư ký văn phòng Fieldoffice, anh Vương Hàn Vỹ (Wang Hanwei) vừa cười vừa nói, “mọi người đều ở gần đây, nên dù không phải vì công việc, vẫn nán lại để tán gẫu.” anh Huỳnh Hải Nhu (Huang Hairou), một trong những nhân viên của Fieldoffice, nhà ở tận Nghi Lan, cũng đã chọn thuê nhà gần công ty để được bên cạnh các đồng nghiệp của mình.

Anh Vương Hàn Vỹ chỉ vào một mô hình cho biết: “Mỗi một dự án đều có một người chịu trách nhiệm chính, cũng sẽ có nhiều người phụ giúp. Tùy theo tiến độ của công trình, vai trò của mỗi người cũng sẽ có sự thay đổi.” Mỗi một “bạn học”, cách gọi thân mật của anh Huỳnh Thanh Viễn dành cho đồng nghiệp, chỉ cần đến làm việc tại Fieldoffice thì đều là nhân tài, có thể chịu trách nhiệm toàn bộ công trình, có thể tiếp xúc và quen thuộc với tất cả các bộ phận. “Đừng nên chỉ huy, hãy để đồng nghiệp tự phát huy khả năng.” Đối với các bạn đồng nghiệp đến từ những huyện thị khác, ông Huỳnh Thanh Viễn đều đi bên cạnh họ, cùng trưởng thành với họ. “Tôi cố gắng dành thời gian đến thăm hỏi gia đình của các đồng nghiệp, tìm hiểu quá trình trưởng thành của họ.” Đây là một thứ tình cảm chân thành, giống như tình anh em ruột thịt. “Tỷ lệ thôi việc của các đồng nghiệp không cao, đa số là do phải tiếp tục đi học, nhưng sau đó lại trở về tiếp tục công việc.” Anh Vương Hàn Vĩ bổ sung thêm. Chỉ cần đã từng làm việc tại Fieldoffice, cho dù đi đến tận chân trời góc bể, đều không thể nào quên được tình cảm trong ngôi nhà này.

 

Chân thành mới là tình cảm bền vững

Ông Huỳnh Thanh Viễn thường tự cho mình là “dân Đài Bắc”, thế mà ông đã bỏ ra hơn 20 năm sống tại Nghi Lan, hít thở bầu không khí tại vùng đất này. Tình cảm mãnh liệt của ông dành cho Nghi Lan được thể hiện qua hành động mang sức sống đến cho vùng đất khô cằn.

Xây dựng các kiến trúc mang giá trị nhân văn và đưa những thành quả này hòa nhập vào thiên nhiên, Fieldoffice đã làm được điều đó. Trung tâm phục vụ du khách Tráng Vi (Zhuangwei Dune Visitor Center) được mọi người nói đùa giống như mô hình Gundam, khai trương trong năm 2018, đã mời đạo diễn Thái Minh Lượng (Tsai Ming-Liang) đảm nhiệm chức vụ tư vấn thiết kế tổ chức triển lãm, một không gian rộng lớn được tạo thành từ những điểm nối hình cầu, trông giống như một vũ trụ thu nhỏ. “Kiến trúc không nhất thiết phải có một chức năng cố định, mà hãy để thiên nhiên và người sử dụng đặt nó vào vị trí cần thiết.” Ông Huỳnh Thanh Viễn nói.

Xây dựng theo địa hình nhấp nhô của các đụn cát trong tự nhiên, tuyệt đối không phô trương khoe khoang, Trung tâm phục vụ du khách đã trả lại sự yên tĩnh cho du khách và thiên nhiên. Từ chiếc kính viễn vọng cao chót vót, đã khéo léo thu gọn đại dương vào tầm mắt. Một cảm giác tự tại theo thiên nhiên, đã khiến cho đạo diễn Thái Minh Lượng vô cùng kinh ngạc, đây chính là ước mơ mà ông đã tìm kiếm từ lâu, đã thực sự xuất hiện ngay trước mắt.

Qua sự giúp đỡ của ông Huỳnh Thanh Viễn, Nhà bảo tàng Hầm trú ẩn máy bay ném bom Kamikaze (Kamikaze Aircraft Shelter Museum) đã tiếp tục được bảo tồn, cho dù lịch sử có đen tối như thế nào, thì nó vẫn đang tồn tại, chúng ta không cần phải tránh né, mà phải thản nhiên đối diện.

Fieldoffice đã thông qua kết cấu của các công trình kiến trúc, nói lên những khó khăn gian khổ của người đi trước, nhìn mạch câu chuyện tưởng như bình thường, nhưng bên trong lại bao hàm một ý nghĩ rất sâu xa.

“Thật sự thì tôi không hài lòng tính cách của mình”, trong ánh mắt của người khác, ông Huỳnh Thanh Viễn là một con người rất cá tính, chỉ thích làm theo ý mình, không dễ thỏa hiệp, luôn kiên trì theo đuổi chân-thiện-mỹ, nếu không cẩn thận, rất dễ đi ngược lại với khuôn khổ đạo đức, lễ nghi trong xã hội.

“Đằng sau sự lễ phép, thật ra ẩn chứa rất nhiều sự việc. Có thể là muốn tự do bác bỏ ý kiến của người khác, hoặc cũng có thể lên tiếng vì sự công bằng.” Ông Huỳnh Thanh Viễn không muốn đối phó một cách giả tạo, mà muốn tìm kiếm một sự đối đãi chân thành. Trong quá trình trưởng thành, số phận luôn an bài cho ông gặp phải những lời chỉ trích rất vô tình, phải nói trong giai đoạn phát triển, khi vẫn chưa phân biệt được đúng sai, thì hầu như ông thường hay gặp phải những vấn đề này. Mặc dù luôn gặp những trắc trở, nhưng với tính tình thẳng thắn, quang minh chính đại, ông luôn bày tỏ, bộc lộ những quan điểm của mình cho mọi người cùng biết.

Chẳng hạn như vị trí xây dựng dự án tu sửa Hệ thống kênh đào dẫn nước ở Nghi Lan, ông Huỳnh Thanh Viễn không yêu cầu nhiều, đơn giản chỉ là muốn trả lại diện mạo nguyên sơ cho thành phố. Dùng quan niệm công bằng để đối đãi với dòng sông, nơi đã luôn nuôi dưỡng người dân Nghi Lan bao đời nay.

 

Dùng trí tuệ tạo nên nguồn phúc lợi

Lật lại trang sử các công trình kiến trúc của Fieldoffice, trong số hơn 50 dự án thì nguyện vọng quan trọng nhất chính là sự quan tâm. Từ Viện dưỡng lão Trúc Lâm (Julin) ở Tiêu Khê (Jiaoxi) hoàn thành năm 1995, Viện dưỡng lão Đại Châu (Da Zhou) ở Nghi Lan (Yilan), Trung tâm Khởi Trí St. Camillus dành cho những người khuyết tật, Viện dưỡng lão St. Camillus, v.v... Fieldoofice đã đầu tư tất cả tâm huyết vào các công trình này. “Bất cứ ai rồi cũng sẽ có lúc đau yếu, nên để cho người lớn tuổi tận hưởng được sự tôn trọng tuyệt đối nhất.” Phải giải quyết tất cả các vấn đề về nhu cầu chăm sóc, làm thế nào để xây dựng một không gian thích hợp, đó chính là mục tiêu quan trọng trong tương lai.

Sự nỗ lực của Fieldoffice đã truyền lan khắp thị trấn, làng xã ở Nghi Lan. Một văn phòng làm việc mang tính đại diện như vậy, thế mà thường xuyên gặp phải tình huống khó khăn, thiếu hụt tài chính, đây là điều khó mà tưởng tượng được.

Do là các công trình công cộng, nên dự toán kinh phí cũng có phần bị hạn chế. “Thế mà thầy vẫn kiên quyết nghiên cứu theo bản chất tự nhiên sẵn có và không ngừng sửa đổi cho phù hợp hơn, có đôi lúc khi đến hiện trường, thầy đi dạo quanh một vòng, lại đưa ra ý tưởng cần phải sửa đổi.” Các bạn trẻ trong văn phòng vừa rất nhiệt tình, vừa như kể lể những nỗi khổ của họ.

Giám đốc công trình Dương Chí Trọng (Yang Chih – zhong), một đồng nghiệp làm việc chung với ông Huỳnh Thanh Viễn hơn 20 năm, cầm trên tay chiếc máy tính, tay bấm lia lịa tính toán về tổng giá vốn của dự án. Mặc dù biết rằng, mỗi một lần chỉnh sửa đều cần đến kinh phí, biết là nhiệm vụ khó hoàn thành nhưng vẫn nỗ lực tiến hành. “Mỗi một giai đoạn trong đời người, đều có một việc rất đáng để làm.” Đối diện với một dự án yêu thích nhất, ông Huỳnh Thanh Viễn hy vọng mọi người đều phải nỗ lực hết mình.

Các công trình do Fieldoffice bao thầu đa số là công trình công cộng, tự trong tâm của mỗi người đều cảm nhận được chính trị là một công cụ có thể tạo ra phúc lợi cho người dân, cho dù ai là người lên nắm quyền, đều không nên quên nguyện vọng ban đầu, nhất định phải lựa chọn điều kiện tốt nhất cho toàn dân.

Có trong tay tấm bằng Thạc sĩ của Trường đại học Yale, từng làm việc tại Văn phòng Kiến trúc sư Eric O. Moss, một văn phòng xây dựng rất nổi tiếng ở Mỹ, công trình kiến trúc của ông nhận được rất nhiều sự khẳng định, tán thưởng trên thế giới, dưới sự dẫn dắt của ông Huỳnh Thanh Viễn, con đường phát triển của Fieldoffice rất có thể sẽ rộng lớn hơn, thế nhưng với một nội tâm hướng về với cội nguồn, một sứ mệnh thừa kế những điều tốt đẹp, muốn thế hệ mai sau ôm trọn những giấc mơ hy vọng, cho dù phải đối diện với nhiều khó khăn đang vây quanh, thế nhưng ông vẫn vui vẻ đón nhận.

Nhìn những đồng nghiệp đáng yêu đang làm việc tại Fieldoffice, tự nhiên trong đôi mắt của ông Huỳnh Thanh Viễn toát lên một vẻ trìu mến. “Tôi tin vào tất cả mọi thứ, không có một sự khác biệt nào.”. Trong thâm tâm, ông cho rằng chỉ cần nhiệt tình làm việc, không làm trái lương tâm, ông Trời sẽ nhìn thấy, mọi người cũng sẽ nhìn thấy. 

Bài viết liên quan

近期文章

泰文 印尼文

แบบก่อสร้างของ Fieldoffice

บทความ‧หลี่ซันเหว่ย รูปภาพ‧หลินเก๋อลี่ คำแปล‧กาญจน์ญาณ์ กฤษณ์ชญาคมน์

「田中央聯合建築師事務所」是我們今天要深入探討的目標。

第3屆總統創新獎和第20屆國家文藝獎得主──黃聲遠,二十多年來,可說是獎聲不斷。但是國內外得獎無數的卓越光環,卻從未讓他忘卻初衷。而是吸引更多志同道合的生力軍,無怨無悔的去做該做的事。就像宜蘭冷泉,平靜無波,但是當泉水浸潤全身,那深厚的能量,就源源不絕地緩緩釋放。


สำนักงานสถาปนิก Fieldoffice Architects (田摎央聯鯁建築師甀謢所 ต่อไปเรียกโดยย่อว่า Fieldoffice) คือเป้าหมายที่จะเจาะลึกเรื่องราวกันในวันนี้ หวงเซิงหย่วน (黃聲遠) เจ้าของรางวัลนวัตกรรมจากประธานาธิบดี ครั้งที่ 3 และรางวัลNational Culture and Art Award  ครั้งที่ 20 กล่าวได้ว่าเป็นผู้ได้รับรางวัลมาโดยตลอดช่วงกว่า 20 ปีที่ผ่านมา แต่การได้รับเกียรติและถูกจับตามองจากการได้รางวัลมานับไม่ถ้วนจากทั้งในและต่างประเทศเช่นนี้ กลับไม่เคยทำให้เขาลืมเจตนารมณ์เริ่มแรก และยังดึงดูดผู้ร่วมอุดมการณ์เข้ามาร่วมงานมากยิ่งขึ้นด้วย เขาจะทำในสิ่งที่ควรทำโดยไม่พร่ำบ่นหรือเสียใจในภายหลัง ก็เหมือนกับน้ำพุเย็นในอี๋หลานที่สงบราบเรียบไร้ร่องรอยของคลื่น หากแต่เมื่อใดก็ตามที่ร่างกายแช่ลงไปในน้ำพุ พลังงานที่มีอยู่อย่างเปี่ยมล้นก็จะค่อยๆ ถูกปลดปล่อยออกมาช้าๆ อย่างต่อเนื่อง

 

ภายใต้การเลี้ยงดูที่แปลกกว่าครอบครัวทั่วไป

ข้างหลังเลนส์กลมๆ ดวงตาของหวงเซิงหย่วนฉายแววสดใสเหมือนเด็กๆ ที่เต็มไปด้วยความบริสุทธิ์ พ่อแม่ที่เป็นอาจารย์ทั้งคู่ ต่างก็เป็นคนสุภาพและดูมีราศีอันสง่างาม แต่หวงเซิงหย่วนกลับเป็นคนที่ชอบทำตัวตามสบาย “พ่อแม่ปฏิบัติต่อลูกๆ เหมือนเป็นเพื่อน ตอนนี้ผมก็ปฏิบัติกับลูกสาวแบบนั้นเช่นกัน” เป็นคนใจกว้างและให้อภัยต่อคนที่ตนรักมากที่สุด คอยเป็นพลังสนับสนุน และไม่เคยตีกรอบให้ลูก

“ผมขอบคุณพ่อแม่เป็นอย่างมากที่ให้อิสระแก่ผม” หวงเซิงหย่วนเติบโตมาท่ามกลางความรักและการปฏิบัติแบบเคารพความคิดเห็นซึ่งกันและกัน เขาเรียนในโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายเจี้ยนกั๋ว ซึ่งเป็นโรงเรียนระดับหัวกะทิของประเทศ และเข้าศึกษาต่อคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยตงไห่ (Tunghai University) อย่างมีความสุข

“ที่จริงแล้ว ตอนที่ผมยังเล็กๆ ก็พบว่าตนเองเป็นคนมีจินตนาการกว้างไกล” หวงเซิงหย่วนชอบเล่นหมากรุกจีนซึ่งใช้จินตนาการที่รับรู้ได้ แต่กลับเล่นไพ่บริดจ์ไม่เก่ง ครอบครัวที่ไม่มีทรัพย์สมบัติมากมายเปรียบเสมือนเกมที่หวงเซิงหย่วนคุ้นเคยมาตั้งแต่เยาว์วัย “ก่อนที่ผมจะเข้าเรียน ม.ปลาย ครอบครัวเราย้ายบ้านถึง 7 ครั้ง” ในพื้นที่เล็กๆ หวงเซิงหย่วนก็สามารถหาความสุขจากการเคลื่อนไหวไปมาได้เสมอ “ผมต้องปีนข้ามเตียงของพ่อแม่และน้องสาว จึงจะเข้าไปในห้องน้ำผ่านทางหน้าต่างได้”

“ตั้งแต่เด็ก พ่อจะให้ผมช่วยวาดภาพตัดของอวัยวะในการออกเสียงตามหลักสัทศาสตร์” บิดาของหวงเซิงหย่วนเป็นอาจารย์ที่มหาวิทยาลัยครุศาสตร์แห่งชาติไต้หวัน หรือซือต้า (National Taiwan Normal University) เป็นคุณพ่อที่ไม่เคยละเลยเรื่องพรสวรรค์ของลูกชาย ในสมัยนั้นเป็นยุคที่ไม่มีเครื่องเล่นวิดีโอเกม เขาเล่าว่า “ตัวต่อไม้ คือปราสาทของผม” จากการที่หวงเซิงหย่วนเล่นตัวต่อไม้สร้างปราสาทซ้ำแล้วซ้ำเล่า จึงทำให้เขาเกิดความคิดสร้างสรรค์เรื่อยมา ช่วยเติมเต็มชีวิตในวัยเด็กที่อิสระและเสรี

 

อ่อนแอแต่ไม่แพ้พ่าย

“ตั้งแต่เด็กๆ ผมรู้ดีว่าตัวเองเป็นคนซุ่มซ่าม ทำอะไรคนเดียวสำเร็จยาก” แต่เมื่อตระหนักได้ถึงความอ่อนแอของตน ยอมรับในสิ่งที่ตัวเองขาด จึงรู้สึกว่าไม่มีอะไรต้องกลัว

“ไม่มีใครเก่งไปเสียทุกเรื่อง ทุกคนล้วนมีจุดดีของตนเอง” หวงเซิงหย่วนเข้าใจเป็นอย่างดีถึงความสำคัญของการทำงานเป็นทีมเวิร์ค จึงต้องรักษาทีมงานแต่ละคนไว้ให้ดี ตั้งแต่เปิด “สำนักงานสถาปนิกหวงเซิงหย่วน” เมื่อปีค.ศ.1994 ชีวิตของหวงเซิงหย่วนได้กลมกลืนเป็นส่วนหนึ่งของแผ่นดินเมืองอี๋หลาน เขาเปรียบเสมือนแม่เหล็กที่ดึงดูดเพื่อนร่วมอุดมการณ์เดียวกัน ทีมงานของเขาก็เติบโตขึ้นเหมือนกับกลุ่มปะการัง จาก 1 คน กลายเป็นกว่า 30 คน เมื่อถึงช่วงปิดเทอมภาคฤดูร้อนจะเป็นช่วงที่นักศึกษาทำงานพาร์ทไทม์และนักศึกษาฝึกงานเข้ามาทำงาน ทำให้ออฟฟิศยิ่งคึกคักราวกับตลาดสด

แทนที่จะกล่าวว่าออฟฟิศคือที่ทำงาน แต่ความจริงแล้วกลับเหมือนโรงเรียนและครอบครัวมากกว่า “ถึงแม้จะมีกำหนดเวลาเลิกงาน แต่โดยทั่วไปทุกคนจะอยู่ถึงสามทุ่มสี่ทุ่มเป็นประจำ” หวังฮั่นเหว่ย (王翰偉) ผู้ทำหน้าที่เป็นเลขานุการกล่าวด้วยเสียงหัวเราะ “ทุกคนอาศัยอยู่แถวนี้ ที่อยู่ออฟฟิศกันต่อไม่ใช่เพราะทำงาน แต่อยู่ต่อเพื่อคุยเล่นกัน”แม้บ้านจะอยู่ที่อี๋หลาน แต่หวงไห่โหรว (黃海柔) ซึ่งเป็นพนักงานที่นี่ ก็ยังเลือกที่จะเช่าบ้านอยู่ใกล้ออฟฟิศเพื่อจะได้อยู่ด้วยกันกับทุกคน

หวังฮั่นโหรวชี้ไปที่โมเดล “แต่ละเคสจะมีคนรับผิดชอบหลัก 1 คน และผู้ช่วยหลายคน ตามขั้นตอนการทำงาน บทบาทของแต่ละคนจะสลับสับเปลี่ยนกันไป” ผู้ที่หวงเซิงหย่วนเรียกว่าเพื่อนนักเรียน เมื่อก้าวเข้าสู่ “Fieldoffice” ทุกคนจะต้องรับภาระแต่ผู้เดียวได้ ขณะที่ต้องสัมผัสและคุ้นเคยกับทุกส่วนรอบด้าน “ปล่อยให้เพื่อนร่วมงานได้มีพื้นที่อิสระในการสร้างสรรค์” เมื่อต้องพบกับเพื่อนร่วมงานที่มาจากทั่วสารทิศในไต้หวัน หวงเซิงหย่วนพร้อมที่จะเติบโตไปกับพวกเขาเสมอ “ผมพยายามไปเยี่ยมบ้านเดิมของเพื่อนร่วมงานทุกคน เพื่อให้เข้าใจว่าพวกเขาเติบโตมาอย่างไร” ความจริงใจเช่นนั้น ทำให้เสมือนเป็นญาติมิตร “อัตราการเปลี่ยนพนักงานของสำนักงานแห่งนี้อยู่ในระดับที่ไม่สูงมากนัก ส่วนใหญ่ลาออกไปเพื่อเรียนต่อ หลังจากเรียนจบจากต่างประเทศก็จะกลับเข้ามาทำงานใหม่” หวังฮั่นเหว่ยกล่าวเสริม แค่เพียงเคยเข้ามาทำงานใน “Fieldoffice” ไม่ว่าจะไปอยู่มุมไหนของโลก ก็ไม่เคยลืมบ้านหลังนี้

 

ความจริงจะคงอยู่ตลอดกาล

หวงเซิงหย่วนยอมรับว่าตนเป็นคนกรุงที่ไม่ค่อยรู้เรื่องราวในชนบท แต่พอใช้เวลากว่า 20 ปี สัมผัสกับความเป็นชนบทอย่างอี๋หลาน เขารู้สึกรักดินแดนแห่งนี้อย่างจริงใจ และแสดงออกด้วยการทำนุบำรุงรักษาที่นี่อย่างเต็มกำลัง

ใช้คุณค่าทางมานุษยวิทยาและวัฒนธรรมเป็นตัวชี้วัดสถาปัตยกรรม นำสถาปัตยกรรมหลอมรวมสู่ภูมิทัศน์ เป็นสิ่งที่ “Fieldoffice” ทำสำเร็จแล้ว “ศูนย์บริการนักท่องเที่ยวจ้วงเหว่ย” ซึ่งเปิดตัวในปี 2018 ถูกผู้คนกระเซ้าอย่างติดตลกว่าคล้ายหุ่นยนต์กันดัม ได้เชิญไช่หมิงเลี่ยง (蔡明亮) ผู้กำกับภาพยนตร์ชื่อดัง มาเป็นผู้วางแผนจัดนิทรรศการ รูปทรงกลมเชื่อมต่อกันบนพื้นที่กว้างใหญ่คล้ายกับการย่อส่วนของจักรวาล “สถาปัตยกรรมไม่จำเป็นต้องสร้างเพื่อการใช้งานแบบแข็งทื่อ สามารถใช้ธรรมชาติและผู้ใช้งานมาเป็นตัวกำหนดได้” หวงเซิงหย่วนกล่าว

ด้วยลักษณะพื้นที่ซึ่งเป็นเนินทราย ไร้เสียงอึกทึก คืนความเงียบสงบให้กับมนุษย์ กล้องปริทรรศน์ที่ตั้งเด่น นำทะเลอันกว้างใหญ่มาอยู่เบื้องหน้าสายตาได้อย่างอัศจรรย์ ความมีอิสรเสรีที่ไขว่คว้าได้ทำให้ไช่หมิงเลี่ยงรู้สึกตื่นตะลึง ดินแดนแห่งความฝันที่เสาะแสวงหา ได้ปรากฏจริงอยู่ด้านหน้านี่เอง

ภายใต้ความพยายามของหวงเซิงหย่วนทำให้ “พิพิธภัณฑ์ฐานทัพอากาศฝูงบินคะมิกะเซะหยวนซัน” ยังคงสามารถดำรงอยู่ต่อไปได้ ไม่ว่าในประวัติศาสตร์จะเป็นเช่นไร หากแต่ในความเป็นจริงแล้ว มันคือสิ่งที่คงอยู่จริง เราไม่จำเป็นต้องหลบเลี่ยง ควรเปิดใจให้การยอมรับจะดีเสียกว่า

“Fieldoffice” ได้สลักความยากลำบากของชนรุ่นก่อนเป็นลวดลายบนสถาปัตยกรรม ดูเหมือนเป็นเส้นสายของเหตุการณ์ที่ไม่ได้บรรจงสร้างขึ้น แต่แฝงไปด้วยความคิดที่ลึกซึ้ง

“จริงๆ แล้วผมไม่ค่อยชอบนิสัยของตัวเองนัก” ในสายตาของคนอื่น มองว่าหวงเซิงหย่วนเป็นคนหัวแข็งโดยธรรมชาติ คือยืนหยัดต่อความจริง ความดี และความงาม โดยไม่มีการประนีประนอม ซึ่งหากไม่ระวังเพียงนิดเดียว อาจไปแตะต้องกรอบของมารยาทและจริยธรรมในสังคมได้ง่าย

“เบื้องหลังของมารยาท ที่จริงมีหลายสิ่งซ่อนเร้นอยู่ อาจเป็นไปได้ว่าเป็นการโต้แย้งเพื่อเสรีภาพ หรือคิดว่าเป็นการเรียกร้องเพื่อความยุติธรรม” หวงเซิงหย่วนไม่ต้องการการโต้ตอบด้วยความเสแสร้งจอมปลอม เขาต้องการการปฏิบัติอย่างตรงไปตรงมา ในช่วงเวลาที่เขาเติบโต สวรรค์ลิขิตให้เขาต้องเผชิญกับเสียงวิพากษ์วิจารณ์อย่างไร้ความปราณี และต้องพบกับอุปสรรคมากมายท่ามกลางความไม่รู้ แม้ว่าจะประสบความล้มเหลวอย่างต่อเนื่อง แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้เขาปิดกั้นหัวใจที่เปิดกว้างของตัวเอง หากแต่ยังคงกล้าที่จะพูดถึงสิ่งที่คิดอยู่ภายในใจอย่างตรงไปตรงมา อย่างไม่มีความเกรงกลัวใดๆ

รวมถึง “โครงการคูเมืองใหม่” ที่หวงเซิงหย่วนก็ไม่เรียกร้องอะไรมากนัก แค่เพียงทำให้รูปลักษณ์ของเมืองกลับคืนดังเดิม เพราะเขาต้องการปฏิบัติอย่างเป็นธรรมต่อแม่น้ำที่เป็นเสมือนมารดาของคนอี๋หลานสายนี้ที่หล่อเลี้ยงผู้คนมานานหลายศตวรรษ

 

ใช้ภูมิปัญญาสร้างสรรค์ผืนนาแห่งความสุข

จากประวัติการก่อสร้างของ “Fieldoffice” ในบรรดาผลงานกว่า 50 ชิ้น ความห่วงใยต่อผู้อื่น คือแรงบันดาลใจที่สำคัญ นับตั้งแต่สถานดูแลคนชราจู๋หลิน ในตำบลเจียวซี เมื่อปีค.ศ.1995 สถาบันการพยาบาลต้าโจวอี๋หลาน ไปจนถึงศูนย์เซนต์คามิลลัสเพื่อผู้บกพร่องทางสติปัญญา และบ้านพักคนชราเซนต์คามิลลัส “Fieldoffice” ได้ทุ่มเทแรงกายแรงใจให้กับโครงการเหล่านี้เป็นอย่างมาก “ความเจ็บป่วยและแก่ชราเป็นเรื่องธรรมดาที่จะเกิดขึ้นกับเราทุกคน ดังนั้นจึงควรจัดให้ผู้สูงอายุสามารถมีชีวิตอยู่อย่างมีศักดิ์ศรี ในสภาพแวดล้อมที่ไม่เป็นอุปสรรคต่อการใช้ชีวิต” เมื่อต้องเผชิญกับความท้าทายเรื่องความต้องการในการดูแลที่หลากหลายรูปแบบ การจะสร้างพื้นที่ที่เหมาะสมและเป็นมิตรต่อผู้ใช้งานได้อย่างไรนั้น ถือเป็นประเด็นสำคัญที่ควรคำนึงถึงอย่างยิ่งในอนาคต

ผลลัพธ์จากความพยายามของ “Fieldoffice” ได้กระจายไปทั่วเมืองอี๋หลาน ดังนั้นจึงเป็นอะไรที่แทบจะนึกไม่ถึงเลยว่า สำนักงานสถาปนิกที่มีชื่อเสียงเช่นนี้จะประสบปัญหาด้านการเงินอยู่บ่อยครั้ง

เนื่องจากเป็นโครงการสาธารณูปโภคจึงเกิดข้อจำกัดในเรื่องงบประมาณโครงการ “อาจารย์หวงเซิงหย่วนมักจะยืนหยัดให้ทำวิจัยเกี่ยวกับโครงการก่อนเสมอและมีการปรับปรุงแก้ไขอยู่ตลอด ในบางครั้ง พอไปถึงไซต์งานก่อสร้าง อาจารย์จะเดินตรวจตราดูรอบๆ แล้วเสนอความคิดเห็นในการปรับปรุงแก้ไข” บรรดาเพื่อนร่วมงานรุ่นเยาว์ของหวงเซิงหย่วนบ่นอย่างทีเล่นทีจริง

หยางจื้อจ้ง (楊志仲) ผู้จัดการฝ่ายงานก่อสร้าง เพื่อนร่วมงานเก่าแก่นานกว่า 20 ปี มักจะถือเครื่องคิดเลข คำนวณค่าใช้จ่ายในการก่อสร้างอยู่เสมอ แม้จะรู้ดีว่าการแก้ไขงานแต่ละครั้งคือต้นทุนค่าใช้จ่ายที่เพิ่มขึ้น แต่หวงเซิงหย่วนก็ยังยืนยันที่จะทำ “ทุกๆ ช่วงจังหวะชีวิต จะมีสิ่งที่ควรค่าแก่การมุ่งมั่นทุ่มเท” ด้วยความรักที่มีต่อวิชาชีพสถาปนิก หวงเซิงหย่วนจึงหวังว่าทุกคนจะทุ่มเทอย่างสุดฝีมือ

ด้วยความที่โครงการของ “Fieldoffice” เกินกว่าครึ่งเป็นโครงการสาธารณูปโภค จึงทราบเป็นอย่างดีว่า การเมืองเป็นเครื่องมือที่สามารถช่วยจัดหาสวัสดิการเพื่อประชาชนได้ ดังนั้นไม่ว่าใครจะเข้ามามีอำนาจบริหาร ก็ไม่ควรลืมเลือนเจตนารมณ์เดิม จะต้องช่วยประชาชนตัดสินใจและเลือกสิ่งที่ดีที่สุด

หวงเซิงหย่วนจบการศึกษาระดับมหาบัณฑิตจากมหาวิทยาลัยเยล (Yale University) และผ่านประสบการณ์ทำงานที่ Eric O. Moss สำนักงานสถาปนิกชื่อดังในสหรัฐอเมริกา อีกทั้งมีผลงานได้รับรางวัลต่างๆ เป็นที่ยอมรับในระดับโลก “Fieldoffice” ภายใต้การนำของเขา อาจมีเส้นทางเดินที่กว้างกว่าเดิม แต่ความรู้สึกผูกพันกับบ้านเกิดเมืองนอน และความรู้สึกว่าเป็นภารกิจอย่างหนึ่งที่อยากส่งต่อสิ่งดีๆ ให้โอกาสแก่คนรุ่นใหม่ที่มีความหวังและความฝัน แม้จะต้องเผชิญกับอุปสรรคนานัปการ หวงเซิงหย่วนก็ยังคงยืนหยัดและยินดีที่จะลงมือทำ

ขณะที่หวงเซิงหย่วนมองดูบรรดาเพื่อนร่วมงานที่น่ารักใน “Fieldoffice”  แววตาของเขาส่องประกายที่ฉายให้เห็นความอ่อนโยนออกมา “ผมเชื่อมั่นในทุกสิ่ง ไม่มีอะไรที่แตกต่างออกไปเป็นพิเศษ” ในหัวใจของเขา เชื่อว่าหากลงมือทำด้วยความตั้งใจ ก็ไม่มีอะไรต้องเสียใจในภายหลัง เมื่อสวรรค์มองเห็น คนทั่วไปย่อมมองเห็นได้เช่นกัน

Cetak Biru Arsitektur Fieldoffice

Artikel‧Lee Shan-wei Gambar‧Jimmy Lin

「田中央聯合建築師事務所」是我們今天要深入探討的目標。
第3屆總統創新獎和第20屆國家文藝獎得主──黃聲遠,二十多年來,可說是獎聲不斷。但是國內外得獎無數的卓越光環,卻從未讓他忘卻初衷。而是吸引更多志同道合的生力軍,無怨無悔的去做該做的事。就像宜蘭冷泉,平靜無波,但是當泉水浸潤全身,那深厚的能量,就源源不絕地緩緩釋放。


Sasaran yang kita jelajahi bersama kali ini adalah “Fieldoffice Architects”. (「田中央」 Baca tien chung yang, arti harafiah: “Di tengah sawah”).
Huang Sheng-yuan peraih dua penghargaan yakni Presidential Innovation Award dan National Award of Art, selama lebih dari 20 tahun kiprahnya terus menggema. Banyak penghargaan dalam dan luar negeri yang diraih, namun hal ini tidak membuatnya lupa akan niat awalnya. Bahkan sebaliknya prestasi ini memikat banyak mitra kerja sependirian untuk ikut bergabung membentuk tim kerja yang solid, bekerja tekun tanpa ada keluhan dan penyesalan. Bagaikan pemandian air dingin Yilan, yang tenang tak bergeming. Namun saat berendam, secara perlahan sekujur tubuh pun bisa merasakan energi yang merasuk sukma.

 

Perilaku Kontras dengan Etika Sosial

Tatapan mata Huang Sheng-yuan di balik kacamata yang bundar memancarkan hati bocah yang membara. Profesi orang tuanya sebagai pendidik memiliki sikap lembut dan elegan, sebaliknya Huang Sheng-yuan bersikap santai dan tidak acuh, “Papa dan mama selalu menghormati kami layaknya sahabat, kini saya pun bersikap demikian terhadap putriku.” Bermurah hati, bersikap toleran, memberinya energi dan bukan mengekangnya.

“Saya sangat berterima kasih kepada orang tua yang memberikan saya kebebasan.” Huang Sheng-yuan tumbuh dalam keluarga yang saling menghargai dan penuh kasih sayang, ia memiliki prestasi gemilang saat mengenyam pendidikan di Taipei Municipal Jian Guo High School, dengan mudah melanjutkan studi di Tunghai University jurusan arsitektur.

“Sebenarnya semenjak kecil sudah mengetahui jika diri memiliki daya imajinasi ruang.” Huang Sheng-yuan menyukai permainan catur yang memiliki ruang visual, malah sebaliknya tidak berbakat dalam permainan kartu remi. Dikarenakan keluarga mereka tidak memiliki rumah maka tempat tinggal mereka tak menentu, Huang Sheng-yuan mengatakan, “Sebelum masuk SMA, kami sudah 7 kali pindah rumah.” Ruangan yang sempit menjadi arena bermain baginya, ia menyusup ke sana kemari. “Saya memanjat melewati ranjang orang tua dan adik perempuan, baru dapat memanjat melalui ventilasi masuk ke kamar mandi.”

“Semenjak masuk ke sekolah dasar, ayah meminta saya membuatkan diagram fonetik artikulasi. Bapak Huang seorang pendidik di National Taiwan Normal University, tidak pernah mengabaikan bakat putranya yang membanggakan. Di masa tersebut belum ada permainan komputer, “Balok kayu menjadi benteng istanaku”, Huang Sheng-yuan selalu membongkar pasang bangunannya, tak henti-hentinya berimajinasi dan berkreasi, pengalaman ini melengkapi perjalanan hidupnya yang penuh dengan kebebasan.

 

Lemah Tak Berarti Kalah

“Sejak kecil, saya merasakan diri sendiri termasuk ceroboh, sangat sulit bagi saya untuk menyelesaikan apapun dengan sendiri.” Akan tetapi ketika menyadari kekurangan ini dan menerimanya, maka tidak ada lagi hal yang perlu dicemaskan.

“Tak ada gading yang tak retak, namun setiap orang pasti memiliki kelebihan masing-masing.” Huang Sheng-yuan merasakan secara mendalam betapa penting kerjasama tim dan menghargai setiap mitra kerjanya. Semenjak tahun 1944 mulai menjalankan “Fieldoffice Architects”, Huang Sheng-yuan membina hubungan baik dengan kehidupan di pedesaan Yilan bagaikan sebongkah magnet, tanpa disengaja juga menarik minat orang-orang sependirian untuk bekerjasama. Tim kerja ini bermula dari satu orang berkembang menjadi lebih dari 30 orang, bagaikan terumbu karang yang tumbuh berkembang. Saat liburan musim panas kelompok pelajar yang bekerja paruh waktu maupun magang terus berdatangan, mereka berkumpul di kantor ini membuat suasana kantor ingar-bingar bagaikan pasar tradisional.

Kenyataannya kantor ini lebih mirip sekolah dan rumah daripada tempat kerja. “Walaupun ada daftar piket kerja, akan tetapi hampir semua dari mereka berada di kantor hingga pukul 9-10 malam,” ujar Sekretaris Wang Han-wei sambil tertawa. “Rumah kami dekat dengan kantor, terkadang lama di kantor bukan bekerja melainkan ingin duduk bersama dalam pembicaraan santai.” Staf lainnya, Huang Hai-rou walaupun memiliki rumah di Yilan, namun ia memilih menyewa rumah dekat kantor karena ingin lebih dekat dengan rekan kerja.

Wang Han-wei menunjuk maket bangunan seraya berkata, “Setiap proyek pasti ada yang menjadi penanggung jawab utamanya, juga pasti akan dibantu banyak asisten. Selama progres proyek berjalan, peran dan tugas akan dirotasi.” Huang Sheng-yuan memanggil mereka dengan sebutan teman sekolah, bagi yang pernah bekerja di “Fieldoffice” maka mereka akan mampu bekerja mandiri dan menguasai setiap mata rantai pekerjaan. “Biarkan dan beri mereka ruang lingkup berkarya.” Menghadapi rekan kerja yang datang dari negara yang berbeda agar dapat tumbuh berkembang maka Huang Sheng-yuan terus mendampingi mereka. “Saya mencoba mengunjungi kampung halaman setiap rekan kerja, memahami proses tumbuh kembang mereka.” Ketulusan seperti demikian dapat mengikat kebersamaan dan kekeluargaan. Wang Han-wei menambahkan, “Pergantian karyawan di kantor ini tidak tinggi, sebagian besar meninggalkan kantor karena melanjutkan studi, setelah studi di luar negeri akan kembali lagi.” Bagi mereka yang sudah pernah bekerja di “Fieldoffice”, sejauh manapun mereka merantau bahkan hingga ke ujung dunia, mereka pasti tidak akan melupakan rumah ini.

 

Konkret Baru Dapat Berkesinambungan

Huang Sheng-yuan menyebut diri sendiri sebagai “Orang kota Taipei kampungan”, walaupun ia menghabiskan waktu lebih dari 20 tahun lamanya membina hubungan dengan pedesaan Yilan. Cinta kasih tiada tara diberikan kepada tanah ini, diungkapkan dengan cara membenahi dan memperbaiki bagian yang rusak.

Mengadopsi kehangatan peradaban manusia untuk mendesain arsitektur, membaurkan bangunan dengan tanah, inilah yang mampu dilakukan oleh “Fieldoffice”. Taman pusat layanan turis “Zhuang Wei Dune Visitor Center” diresmikan pada tahun 2018, bangunan ini diimajinasikan menyerupai struktur robot Gundam. Guna mengoptimalkan fungsi gedung ini maka turut mengundang sutradara Tsai Ming-liang menggelar pameran. Desain model bola-bola bergandengan membentuk ruangan megah bagaikan miniatur alam semesta. “Tidak semua bangunan harus dirancang secara fungsional, akan tetapi memposisikan alam dan manusia pada tempatnya,” ujar Huang Sheng-yuan.

Mengikuti topografi bukit pasir yang bergelombang, pusat layanan turis ini sama sekali tidak mencolok di mata, sebaliknya terbentang indah memberikan keheningan bagi pengunjung dan alam. Periskop yang menjulang merentangkan panorama samudera di depan mata. Pemandangan luar biasa menakjubkan bagi Tsai Ming-liang, membuatnya terhanyut dalam kebebasan, impian yang sedang dicari-cari ternyata telah berdiri di depan mata.

Berkat upaya dari Huang Sheng-yuan berhasil mempreservasi hanggar militer tua “Kamikaze Aircraft Shelter Museum”, tidak peduli seberapa pahit kisah masa lalu, suatu kenyataan yang tidak dapat dipungkiri, namun hanya dapat bersikap tenang menghadapinya.

Tekstur bangunan yang diadopsi oleh “Fieldoffice” menyiratkan kepedihan yang dialami para pendahulu. Tampak seperti karya yang tak disengaja, namun sebenarnya mengandung makna yang mendalam.

“Sebenarnya saya tidak menyukai karakter pribadi saya” tutur Huang Sheng-yuan, di mata orang lain dirinya diberi label sebagai seseorang yang terlahir menjadi pemberontak.

Gagasan dari Huang Sheng-yuan tentang kebenaran, kebaikan dan estetika tak mengenal kompromi, maka ia perlu lebih berhati-hati, jika tidak, akan mudah melanggar etika dan norma sosial.

“Sebenarnya ada banyak hal yang tersembunyi di balik sopan santun. Barangkali ada pandangan tentang pembelaan kebebasan atau seruan atas keadilan.” Huang Sheng-yuan tidak menginginkan respon yang munafik, ia mengejar adanya perlakuan yang adil dan jujur. Selama masa perkembangan diri, Huang Sheng-yuan merasa dirinya ditakdirkan untuk menerima banyak kritikan, di tengah ketidakpahamannya, ia terus menghadapi benturan. Walaupun berulang kali mengalami frustrasi, namun watak keras yang pantang menyerah, tetap berbesar hati dan terbuka.

Mencakup proyek pembangunan sungai kota “Vascular Bundle Plan”, permintaan dari Huang Sheng-yuan tidak banyak, ia hanya meminta agar keasrian rupa kota kecil serta  keutuhan induk sungai yang telah menghidupi masyarakat Yilan selama beradab-abad tetap terjaga.

 

Adopsi Kecerdasan Bangun Kesejahteraan

Membuka lembaran sejarah konstruksi bangunan “Fieldoffice”, di dalamnya terdapat lebih dari 50 karya yang menitikberat pada konsep “Peduli terhadap sesama”. Banyak upaya keras yang ditanamkan “Fieldoffice” untuk Jiaoxi Julin Nursing Home yang selesai dibangun pada tahun 1955, Greater Yilan County Nursing Institute, St. Camillus Center for Intellectual Disability dan St. Camillus Long-Term Care Center. “Setiap orang akan dihadapkan pada hari-hari di mana kemampuan diri berkurang, semestinya mengupayakan agar para manula tetap hidup bermartabat dan hidup di lingkungan dengan aksesbilitas yang terpenuhi.” Beragam tantangan yang dihadapi dalam tugas perawatan, hal yang terpenting adalah membangun ruang nyaman dan bersahabat, ini menjadi isu penting yang patut diperhatikan. 

Operasi “Fieldoffice” telah mengakar dan tersebar luas di banyak kecamatan di Yilan serta menjadi kantor yang representatif, akan tetapi kondisi keuangan kantor ini sangat buruk dan terlilit banyak hutang, sangat sulit untuk dibayangkan.

Proyek yang ditender merupakan proyek infrastruktur pekerjaan umum, maka memiliki batasan anggaran tertentu. “Guru Huang selalu bersikeras mengutamakan pengerjaan dengan analisa dasar dan tak henti-hentinya merevisi, terkadang setiba di lapangan untuk meninjau lokasi, ia masih mengeluarkan ide dan merevisi.” Sebagian mitra kerjanya bekerja dengan serius, dan sebagian lainnya mengeluh kesulitan.

Manajer Konstruksi Yang Chih-chung telah bermitra lebih dari 20 tahun, selalu memegang kalkulator dan terus menghitung dengan teliti biaya-biaya konstruksi yang dibutuhkan. Walaupun menyadari setiap perubahan memerlukan modal, namun tetap dikerjakannya. “Pasti ada sesuatu yang berharga untuk diperhatikan pada setiap tahap kehidupan manusia.” Huang Sheng-yuan sangat menyukai arsitektur dan mengharapkan setiap rekan kerja dapat melakukan yang terbaik.

Sebagian besar proyek yang dikerjakan “Fieldoffice” merupakan proyek infrastruktur pekerjaan umum, dan memahami bahwa fungsi politik sebagai perangkat publik untuk memberikan kesejahteraan bagi masyarakat, tidak peduli siapapun yang berkuasa dalam pemerintahan, asalkan tidak melupakan niat awalnya yakni kewajiban memberikan yang terbaik untuk masyarakat.

Lulusan Yale University strata II, Huang Sheng-yuan pernah bekerja di Eric Owen Moss Architects (EOMA) dengan karya-karyanya mendapat pengakuan internasional. Ia memimpin “Fieldoffice” dan berharap ada jalan kemajuan yang semakin terbuka lebar, namun di sisi lain, rasa akan kampung halaman yang dimilikinya, serta pengorbanan agar generasi berikutnya dapat merangkul harapan dan impian, maka seberat apapun tantangan yang dihadapi, Huang Sheng-yuan tetap tersenyum bahagia menjalaninya.

Sorot mata Huang Sheng-yuan memancarkan pandangan lembut yang muncul ketika menyaksikan mitra kerja “Fieldoffice”. “Saya sangat terbuka dan tidak berprasangka pada siapapun,” dalam hati Huang Sheng-yuan beranggapan bahwa asalkan bekerja dengan tekun dan tidak menyalahi hati nurani, karena Tuhan dapat melihat, begitu juga orang lain. 

X 使用【台灣光華雜誌】APP!
更快速更方便!