Học tập ngoài nhà trường, Cưỡi gió đạp sóng Sự nghiệp “trồng người” của Hiệu trưởng Aaron Huang

:::

2018 / Tháng 4

Bài viết‧Ivan Chen Ảnh‧Aaron Huang cung cấp Biên dịch‧Minh Hà


宜蘭縣岳明國小於2009年榮獲教育部活化校園空間發展特色學校特優;2010年獲行政院國家教育永續發展獎;2013年再度榮經濟部推動能源績優學校傑出獎,以及宜蘭縣環境教育獎特優。令人好奇的是,是怎麼樣的家庭背景及成長歷程,讓黃建榮校長能鍥而不捨地堅持於實驗教育這條路;又是怎麼樣的機緣,讓他排除萬難,一次又一次地活化教學與創新教育。在他身上,我們看到了人對鄉土、對自然,以及對於教學的熱愛。


Năm 2009 Trường tiểu học Yueming (Nhạc Minh) huyệnYilan (Nghi Lan) được Bộ Giáo dục vinh danh là ngôi trường xuất sắc trong việc làm sống dậy không gian và phát triển nét đặc trưng cho nhà trường; năm 2010 được Viện Hành chính trao giải thưởng phát triển bền vững giáo dục quốc gia; năm 2013 một lần nữa vinh dự đạt giải thưởng xuất sắc về thành tích sử dụng năng lượng tiết kiệm do Bộ Kinh tế thúc đẩy và giải thưởng giáo dục môi trường huyện Nghi Lan. Điều làm cho người ta tò mò hơn về hiệu trưởng Aaron Huang (Hoàng Kiến Vinh) đó là: bối cảnh gia đình và quá trình trưởng thành như thế nào đã khiến hiệu trưởng có thể kiên nhẫn miệt mài theo đuổi con đường thử nghiệm giáo dục này; và cơ duyên nào khiến ông gạt bỏ được mọi khó khăn, để hết lần này đến lần khác đưa sức sống mới vào trong chương trình giảng dạy, đổi mới và sáng tạo giáo dục. Từ sự thể hiện của hiệu trưởng đã giúp chúng ta thấy được tình yêu tha thiết của con người đối với quê hương, với thiên nhiên và đối với giáo dục.

Dùng 4 chữ “Ôn tồn nho nhã” để mô tả hiệu trưởng Trường tiểu học Yueming Yilan - Aaron Huang là phù hợp nhất, dáng người cao gầy, nói năng từ tốn chậm rãi, cộng thêm khả năng tư duy logic đâu ra đấy,  dưới sự lãnh đạo của thầy công việc của nhà trường liên tục có những  đột phá và sáng tạo.  Thầy Aaron Huang, người đã dấn thân vào nghề giáo gần 30 năm nay, nói một cách liên hồi về quá trình và những điều tâm đắc trên con đường giáo dục mà  thầy đã đi qua.

 

Đứa tr đến t vùng quê

“Tôi sinh ra ở gần Shenghu Su’ao (khu vực Thánh Hồ thị trấn Tô Áo), khoảng 2-3 tuổi gia đình tôi chuyển chỗ ở tới Masai (khu vực Mã Trại).”  Thầy Aaron Huang kể chuyện hồi nhỏ đi qua các bờ ruộng, xuyên qua dòng suối nhỏ là chặng đường đến trường mỗi ngày của ông; bắt cá dưới suối, nướng khoai lang, chơi trò ném bùn,  đều là thú vui sau giờ tan học hoặc trong ngày nghỉ. Đối với thầy Aaron Huang mà nói, thiên nhiên là một cảnh tượng hết sức bình thường trong cuộc sống, muốn bơi lội có thể đến dòng suối Wulaokeng ở gần nhà; muốn bắt cua, thì tới bãi biển Aochaijiao nằm kề trường học. Đối với thầy Aaron Huang, núi, biển và đồng bằng đều tự nhiên như hơi thở vậy, cũng từ trong quá trình tiếp xúc gần gũi với thiên nhiên, đã giúp ông nuôi dưỡng lý tưởng cho công tác giáo dục sau này.

“Tôi rất nhớ những lần đại diện nhà trường tham gia các cuộc thi tài năng thời học cấp 2”, thầy Aaron Huang cho biết, ở mỗi trường cần thành lập một đội học sinh gồm có 10 thành viên, 10 thành viên này cần hội tụ đủ 10 loại tài năng, bao gồm các khả năng như dựng lều, nấu nướng, nghề mộc, thí nghiệm hóa học, chạy bộ, nghe hiểu tiếng Anh và thi vẽ, v.v... Thông qua sự đào tạo và huấn luyện của nhóm giáo viên xuất sắc nhất toàn trường, chúng tôi tham gia những cuộc thi giữa các trường do Sở Giáo dục huyện Yilan tổ chức khi đó, cuối cùng chúng tôi giành được giải nhì  cuộc thi, chỉ thiếu 0,2 điểm so với giải nhất.

Tuy nhiên mô hình dạy học thử nghiệm nhấn mạnh thực hành như vậy đã gây ảnh hưởng sâu sắc đến thầy Aaron Huang, thầy mỉm cười và nói các món đồ nội thất trong nhà làm bằng gỗ đều do thầy tự tay làm ra, sau này khi thầy bước vào nghề giáo, đưa học trò đi cắm trại, nấu món ăn ngon, thưởng thức nghệ thuật, sống gần gũi với thiên nhiên v.v..., tất cả những điều này đều được bắt nguồn từ sự rèn luyện và gợi mở mà thầy từng trải qua trong giai đoạn đó. Sau khi tốt nghiệp cấp 2, thầy là một trong hai học sinh  trong toàn trường thi đỗ vào trường cao đẳng sư phạm,  kể từ đó đứa trẻ đến từ vùng quê này chính thức hướng tới con đường giáo dục.

 

   
Hc đưng ngoài tri chính thc khai ging

Sau khi tốt nghiệp trường cao đẳng sư phạm, thầy Aaron Huang đến thực tập một năm tại Trường tiểu học Changlong (Xương Long) ở khu vực Xinzhuang (Tân Trang thành phố Tân Bắc), sau khi xuất ngũ đúng ra thầy định trở về làm giáo viên tại trường thực tập, nhưng khi biết tin có một ngôi trường tiểu học nằm trên Yangmingshan (núi Dương Minh), là một trường học nhỏ gồm 6 lớp học có môi trường thiên nhiên thật tuyệt vời. Đối với thầy Aaron Huang, trong lòng luôn có niềm khao khát thiên nhiên nên đã thôi thúc thầy đăng ký tham gia chương trình thi tuyển giáo viên thành phố Taipei (Đài Bắc), bắt đầu công việc nhà giáo  tại Trường tiểu học Pingdeng (Bình Đẳng).

Do ngôi trường tọa lạc ở phía góc Đông Nam của Công viên quốc gia Yangmingshan, cộng thêm vào năm 1991 thành phố Taipei dẫn đầu thực hiện dự án thực nghiệm định hướng trường tiểu học phát triển về phương diện sinh thái, “khi đó tôi đã muốn tìm cách kết hợp giảng dạy với nguồn tài nguyên thiên nhiên của địa phương, lấy ví dụ lúc chúng tôi dạy môn học quốc ngữ, tôi sẽ dẫn học trò tới bên bờ suối, để các em quan sát dòng suối....”, giống như học tập theo chủ đề, dần dần cho mở rộng thành học tập đa bộ môn và cho liên kết lại với nhau, chẳng hạn khi nghiên cứu tới vùng núi Yangmingshan, sẽ nói tới lượng mưa đổ xuống hàng năm và kiểu khí hậu đặc trưng, đồng thời kết hợp giảng dạy phương pháp đo lường và cách tính về lượng mưa, kèm theo với các bài đọc và tác phẩm liên quan với Yangmingshan, như vậy sẽ tạo nên một chương trình giảng dạy kết hợp đủ các chủ đề gồm  tự nhiên, toán học và văn học.

 

Ci to môi trưng phát trin bn vng

Từ ngôi trường tiểu học Pingdeng nằm trên vùng núi của thành phố Taipei quay trở về Trường tiểu học Masai, một ngôi trường thuộc nhóm các trường có quy mô vừa và lớn ở vùng quê Nghi Lan, việc trước tiên mà thầy Aaron Huang phải đối mặt, đó là vấn đề môi trường  kém của nhà trường.

“Vào lúc ấy tôi đưa tất cả những gì đã học, nhờ  kinh phí cho dự án phát triển trường học bền vững của Bộ Giáo dục để sử dụng vào việc cải tạo ngôi trường, với mục đích nhằm biến đổi ngôi trường thành một lớp học lớn giảng dạy về phát triển bền vững.” Ông nhận thấy trong trường nếu không có cây cổ thụ sẽ bị mất đi hơi thở nhân văn. Cho nên, việc đầu tiên là cho thay đổi nền đất, biến nền xi măng thành nền đất thấm nước, có thể hít thở. Bước làm kế tiếp là xử lý nước thải của phòng học thành nước sạch và tạo hồ sinh thái, đồng thời tận dụng loài thực vật dây leo làm “lớp da thứ hai” cho tòa kiến trúc. Sử dụng nước mưa hứng được để trồng các loại cây thu hút các loài ong bướm đến hút mật, côn trùng đẻ trứng, làm thay đổi môi trường sinh thái của vườn trường, như vậy sẽ không còn gây cảm giác là một khối bê tông nữa.

Những phương diện này đều phải kết hợp với chương trình giáo dục, giúp cho các vấn đề như bảo vệ môi trường, phát triển bền vững và chính sách tiết kiệm năng lượng đi kèm với chương trình học tập, hướng tới mục tiêu  giảm thấp tỷ lệ khí thải carbon, xây dựng cuộc sống xanh và bảo tồn bền vững hệ sinh thái tự nhiên.

 

Giương bum đón gió ra khơi

Trong thời gian dạy học tại Trường tiểu học Masai, “Hiệp hội xúc tiến giáo dục và văn hóa đất ngập nước Wu Wei” mời thầy Aaron Huang biên soạn cuốn sổ tay học tập về hệ sinh thái của vùng đất ngập nước Wu Wei, khu vực này cũng chính là nơi mà thầy đã vui đùa vào hồi nhỏ. Về sau thầy tham gia thi tuyển đạt tư cách làm hiệu trưởng, thầy nghĩ rằng nếu có cơ hội rất mong muốn được làm hiệu trưởng của “Trường tiểu học Yueming” ở  gần đó.

Vấn đề người dân sinh ít con và khu dân cư “già hóa”, cộng thêm tình trạng thanh niên lên thành phố làm việc, khiến thầy Aaron Huang vừa mới lên làm hiệu trưởng đã phải đối mặt nhiều thử thách khó khăn, “với một nguồn tài nguyên thiên nhiên tốt như vậy, nếu phải đóng cửa trường học, thật là đáng tiếc.” Có một khu bảo tồn loài chim nước cấp quốc gia lại ở gần bờ biển, trên khắp Đài Loan để tìm được một ngôi trường có môi trường như vậy thật ra không nhiều.

“Có một năm đưa các em học sinh tới sông Dongshan (Đông Sơn) để tham gia Lễ hội Trò chơi Dân gian Thiếu nhi Quốc tế (International Children’s Folklore and Folkgame Festival), nhìn thấy một chiếc thuyền giương buồm đậu bên bờ sông.” Huấn luyện viên đứng bên cạnh thuyết minh đây là chiếc thuyền của trẻ em đang đi chơi trên khắp thế giới, thậm chí cũng nằm trong nội dung thi đấu của Đại hội thể thao châu Á, dựa vào nguyên lý thao tác cánh buồm và vận dụng sức gió để giúp chiếc thuyền lướt đi trên mặt nước. “Vừa đúng dịp vào năm đó chính phủ thực hiện kế hoạch mở rộng nhu cầu nội địa, tôi đề xuất với Sở Giáo dục huyện Yilan một ý tưởng táo bạo.” Sau này được sự ủng hộ của chính quyền đã mua 8 chiếc thuyền, đồng thời bắt đầu thực hiện từ các đoàn thể xã hội, thành lập một câu lạc bộ thuyền buồm đầu tiên.

Thế nhưng, trong lúc quảng bá chương trình học về thuyền buồm, ngay từ ban đầu đã phải đối mặt với vấn đề an toàn bởi phụ huynh lo sợ khi con em phải xuống nước. “Do đó chúng tôi tận dụng các ngày nghỉ, đưa cả phụ huynh tới con sông Dongshan, để phụ huynh tận mắt thấy con mình tập luyện điều khiển thuyền buồm tại đây, ngoài ra còn bố trí cho cha mẹ ngồi trên những chiếc thuyền buồm lớn hơn, trải nghiệm thực tế cách điều khiển thuyền buồm.”

Sau khi phụ huynh có thể dần dần chấp nhận việc này, rồi tiến thêm bước biến môn học này từ môn tự chọn trở thành môn học bắt buộc, khiến toàn bộ học sinh từ lớp ba trở lên đều phải tham gia, và quy định khi lên lớp 6 nhất thiết phải biết lái thuyền buồm thì mới được tốt nghiệp. Môn thể thao thuyền buồm kết hợp nguyên lý Bernoulli của môn học tự nhiên (ngược chiều gió thổi) và nguyên lý nhảy dù (thuận theo chiều gió), ngoài ra còn có lịch sử phát triển hàng hải của môn học xã hội và chương trình giảng dạy trao đổi bằng thuật ngữ tiếng Anh, cộng thêm văn học đại dương của môn quốc ngữ. Thầy Aaron Huang đề cập, thật ra không phải mong muốn đào tạo được bao nhiêu tuyển thủ quốc gia, hay có thể lái thuyền giỏi giang đến thế nào, mà ngược lại hy vọng qua môn thể thao này có thể thấy được sự trưởng thành của các em về phát triển nhân cách.  

Bắt đầu từ lớp 1 tham gia học bơi để tiếp xúc với nước cho tới chương trình học trước khi tốt nghiệp như lướt sóng với tư thế nằm sấp (lướt sóng), lặn, điều khiển thuyền buồm, khiến các môn học về đại dương của Trường tiểu học Yueming làm phong phú thêm kiến thức cho học sinh, mở rộng tầm nhìn và rèn luyện sức khỏe. Ngoài việc đầu tiên phải khắc phục nỗi sợ hãi,  còn phải một mình đối mặt với những thử thách trong lúc điều khiển thuyền buồm, và cũng là điểm mấu chốt giúp trẻ trưởng thành.

 

Kết ni con đưng giáo dc cho tương lai

Gió thổi làm cánh buồm di chuyển, đồng thời cũng bắc nhịp cầu giao lưu hữu nghị giữa hai nhà trường của thị trấn Su’ao Đài Loan và đảo Ishigaki Nhật Bản, vì trên hòn đảo Ishigaki cũng có trẻ em chơi thuyền buồm, các em tìm trên internet thấy Trường tiểu học Yueming ở Yilan Đài Loan cũng học môn thuyền buồm, nên chủ động đề ra chương trình giao lưu giáo dục. Hai bên tận dụng thời gian trong năm học, trao đổi học sinh với nhau bằng cách gửi các em đến ở tại các gia đình học sinh của hai bên, trong thời gian 4 ngày 3 đêm, giúp học sinh tìm hiểu sâu về văn hóa địa phương để hiểu rõ hơn giá trị đáng quý của  văn hóa đa nguyên. 

Thậm chí ngay cả việc chuẩn bị kinh phí để tham gia kế hoạch cũng được thiết kế thành một  phần của chương trình học, để các em học sinh và phụ huynh cùng nhau suy nghĩ, làm thế nào để chuẩn bị khoản tiền vé máy bay 10.000 Đài tệ (còn các khoản chi khác sẽ do cơ quan chính phủ tài trợ).

Thật ra, chương trình học theo chủ đề của Trường tiểu học Yueming không chỉ dừng lại ở đó, mà còn bao gồm môn giáo dục thực phẩm và nông nghiệp, khám phá vùng đất ngập nước, kỹ năng cuộc sống, kỹ năng sinh tồn nơi hoang dã v.v..., hàng năm chia thành 4 học kỳ theo các mùa xuân, hạ, thu, đông luân phiên triển khai (khác với các trường bình thường một năm chỉ có hai học kỳ), dự kiến vào năm 2018 sẽ ra mắt chế độ hai giáo viên chủ nhiệm phụ trách một lớp học, bởi vì trong lúc học tập môn học xuyên lĩnh vực cần tới nhiều chuyên môn khác nhau của các giáo viên, cần đến sự động não và phát huy trí tuệ của mọi người. Trường tiểu học Yueming bắt đầu từ lúc thầy Aaron Huang làm hiệu trưởng có 67 học sinh, đến nay đã có 122 em đến đây học tập, thậm chí có phụ huynh muốn đưa con em đến học nên chuyển hộ khẩu cho con mình đến đây, vì đây là nơi duy nhất trên toàn Đài Loan có chương trình dạy môn thuyền buồm, một nhóm giáo viên lặng lẽ đóng góp, những em học sinh đáng yêu và thầy hiệu trưởng Aaron Huang cả đời cống hiến tâm sức cho nơi này.  

Bài viết liên quan

近期文章

印尼文 泰文

Kepala Sekolah Aaron Huang: Mari Berlayar Menuju Masa Depan

Artikel‧Ivan Chen Gambar‧Aaron Huang

宜蘭縣岳明國小於2009年榮獲教育部活化校園空間發展特色學校特優;2010年獲行政院國家教育永續發展獎;2013年再度榮經濟部推動能源績優學校傑出獎,以及宜蘭縣環境教育獎特優。令人好奇的是,是怎麼樣的家庭背景及成長歷程,讓黃建榮校長能鍥而不捨地堅持於實驗教育這條路;又是怎麼樣的機緣,讓他排除萬難,一次又一次地活化教學與創新教育。在他身上,我們看到了人對鄉土、對自然,以及對於教學的熱愛。


Sekolah Dasar (SD) Yueming, Yilan, mendapat banyak sekali penghargaan, di antaranya pada tahun 2009 mendapat penghargaan ìPengembangan ruang khas sekolahî dari Kementerian Pendidikan, ìPengembangan pendidikan berkelanjutanî dari Yuan Eksekutif, penghargaan ìPenghematan energi kawasan sekolahî oleh Kementerian Perekonomian di tahun 2013 dan penghargaan lingkungan terbaik oleh Pemerintah Kabupaten Yilan. Yang menarik adalah latar belakangan dan perjalanan apa yang membuat Aaron Huang terus berjuang di dunia pendidikan? Lalu hal apa yang membuat dirinya berani untuk terus melakukan pengembangan dan inovasi pendidikan? Dari dirinya dapat kita temukan kecintaan pada tanah kelahiran, alam dan pendidikan.

 

Sebagai seorang yang cinta akan budaya, Aaron Huang yang berpenampilan tinggi, kurus, dan bernada lembut, ditambah pola berbicaranya yang penuh logika, selalu menghadirkan inovasi baru di sekolah . Pengalaman selama hampir 30 tahun yang ia miliki sebagai seorang pendidik, membawanya sampai pada hari ini.

 

   
Anak asal pedesaan

“Saya lahir di kampung Shenghu, Su’ao, Kabupaten Yilan. Ketika berusia sekitar 2-3 tahun kemudian pindah ke Masai”, tutur Huang sambil mengingat masa kecilnya disaat ia harus  melewati ladang padi dan sungai kecil dalam perjalanan pergi dan pulang sekolah. Memancing ikan, memanggang ubi atau bermain lumpur, adalah kesenangannya disetiap pulang sekolah atau hari libur. Bagi Huang, alam merupakan pemandangan sehari-hari. Jika ingin berenang, dia langsung pergi ke Wulaokeng, jika ingin menangkap kepiting, dia langsung ke pantai di dekat sekolahnya. Gunung, laut dan daratan bagi Huang sudah seperti bernafas, dan oleh karena itu telah menjadi bahan dalam konsep pendidikannya.

“Saya teringat saat SMP ketika mewakili sekolah ikut perlombaan seni”, tutur Huang. Pada perlombaan saat itu, setiap sekolah harus mengutus 1 tim yang beranggotakan 10 orang. Kesepuluh orang ini wajib memiliki 10 kemampuan seperti memasang tenda, memasak, membuat kerajinan dari kayu, percobaan kimia, berlari, kemampuan mendengar Bahasa Inggris dan menggambar. Di bawah pelatihan guru terbaik, nilai akhir saat perlombaan antar sekolah yang diadakan oleh Dinas Pendidikan Pemerintah Yilan, hanya selisih 0,2 dari juara pertama dan menempatkan dirinya  di posisi  kedua.

Namun hal ini menegaskan bahwa pelajaran karya seni banyak mempengaruhi Huang. Sambil tertawa Huang mengatakan bahwa peralatan rumah tangga kayu di rumahnya merupakan hasil karyanya sendiri. Membawa para pelajar berkemah, memasak, menikmati seni dan mendekatkan diri ke alam, juga adalah hasil dari pelatihan yang didapatnya selama ini. Huang juga merupakan salah satu dari 2 orang yang melanjutkan sekolah di bidang  pengajaran, hal ini membawanya terjun ke jalur pendidikan.

 

Kelas alam terbuka

Usai lulus dari sekolah kejuruan, Huang magang di SD Changlong, Xinzhuang. Pada awalnya, usai Huang menyelesaikan wajib militer, dia berencana untuk kembali ke sekolah tersebut. Namun dia mendengar ada sebuah SD dengan 6 kelas di Yangmingshan yang berlatar belakang alam. Instingnya akan alam, membuat Huang mendaftarkan diri ikut ujian pengajar Taipei dan memulai pengalaman mengajarnya di sekolah pertama di SD Pingdeng.

Dikarenakan posisi sekolah berada di sebelah tenggara Taman Nasional Yangmingshan, ditambah pada tahun 1991 kota Taipei memulai program pembelajaran ekologi SD, “Pada saat itu saya berpikir untuk sebisa mungkin menggabungkan pelajaran dengan lingkungan sekitar, seperti saat kelas bahasa mandarin, saya ajak para pelajar ke sungai agar mereka dapat mempelajari aliran sungai”. Sebuah metode pembelajaran yang bertema dan secara bertahap menjadi lintas bidang, hal ini  menjadikan kegiatan pembelajaran semakin menarik. Misalnya, saat meneliti pegunungan Yangmingshan dapat dibahas curah hujan selama 1 tahun dan ciri khas cuaca. Di sini dapat sekaligus mengajarkan bagaimana cara menghitung curah hujan, ditambah artikel atau tulisan terkait Yangmingshan. Sebuah kelas bertema yang menggabungkan alam, matematika dan bahasa mandarin.

 

Perubahan berkelanjutan

Berpindah dari SD Pingdeng di Taipei ke SD Masai di Yilan, dia harus dihadapkan pada masalah lingkungan sekolah.

“Pada saat itu, saya gunakan apa yang telah saya pelajari dan dana dari program pendidikan berkelanjutan dari Kementerian Pendidikan untuk merenovasi sekolah. Ini bertujuan untuk menjadikannya sebagai kelas besar pendidikan berkelanjutan,” tutur Huang. Dia merasa, sekolah yang tidak memiliki pohon tua sama dengan tidak memiliki budaya. Oleh karenanya, ia ganti dengan tanah permeable yang dapat “Bernapas”. Kemudian dilanjutkan dengan saluran pembuangan air dan kolam ekologi, serta menjadikan tanaman merambat sebagai “Kulit” pelapis bangunan sekolah. Air hujan yang didaur ulang, digunakan untuk menyirami tanaman penghasil madu untuk menarik kupu-kupu dan lebah. Saat mereka datang mengambil nektar bunga, maka sekolah ini sudah menyerupai sebuah hutan.

Seluruh bahan ini harus digabungkan dengan pelajaran, agar topik perlindungan lingkungan, pengembangan berkelanjutan dan kebijakan energi, dapat menyatu dalam pembelajaran, menuju target rendah emisi,  hijau dan ekologi berkelanjutan.

 

Saatnya mengembangkan layar

Saat Huang berada di SD Masai, Asosiasi Budaya dan Pendidikan  Wu-Wei Gang meminta dia untuk menulis buku panduan ekologi Wuweigang, sebuah area yang kebetulan juga tempat bermainnya saat kecil. Ketika Huang lulus ujian akreditasi sebagai Kepala Sekolah, ia berharap dapat bertugas di SD Yueming.

Rendahnya angka kelahiran dan jumlah populasi penduduk lansia yang terus meningkat, ditambah para anak muda bekerja di luar daerah, menjadi tantangan bagi Huang di tahun pertama bertugas. “Sangat sayang jika sekolah dengan kawasan yang baik ini harus ditutup”, tutur Huang. Lingkungan sekolah ini memiliki area dekat dengan lautan, dikelilingi oleh burung-burung yang dilindungi. Sekolah dengan lingkungan seperti ini di Taiwan sangat sedikit.

“Ada suatu ketika saat saya membawa para pelajar ikut dalam festival folklore dan permainan tradisional anak internasional dan melihat ada perahu yang berlayar di tepi sungai”, tutur Huang. Pelatih yang berada di samping kapal menjelaskan bahwa perahu tersebut digerakkan menggunakan tenaga angin dan dimainkan oleh anak-anak dari seluruh dunia, dan bahkan pernah ikut dalam Asian Games. Huang mengatakan, “Kebetulan saat itu pemerintah mempunyai kebijakan meningkatkan kebutuhan dalam negeri. Saya pun dengan berani mengajukan konsep ini ke Dinas Pendidikan Kabupaten Yilan”. Kemudian dengan  dukungan pemerintah, maka dibeli 8 buah perahu untuk membangun klub perahu.”

Namun saat pertama kali mempromosikan pelajaran berlayar, banyak orang tua murid yang khawatir tentang masalah keselamatan anaknya. “Oleh karena itu kami pilih waktu liburan, membawa para orang tua ke sungai Dongshan, agar mereka dapat melihat apa yang dilatih di sini kepada anak-anak mereka, juga agar ketika mereka duduk di perahu besar, dapat menikmati pengalaman tersebut”, tutur Huang.

Setelah para orang tua dapat menerima konsepnya, yang awalnya hanya pelajaran tambahan, telah menjadi pelajaran utama. Setiap siswa yang duduk di kelas 3 wajib untuk mulai belajar dan pada saat kelas 6 sudah harus bisa mengendalikan perahu untuk dapat lulus. Olahraga berlayar ini telah menggabungkan pembelajaran prinsip Bernoulli dan parasut, sejarah pengembangan maritim, bahasa teknis dalam bahasa Inggris dan pembelajaran maritim dari segi kelautan. Huang mengatakan, sebenarnya bukan berharap untuk mendidik berapa atlet atau bagaimana berlayar. Ia justru berharap melalui olahraga ini dapat mengembangkan sifat dari anak tersebut.

Dari kelas 1 SD siswa belajar berenang, hingga kelas 6 sebelum lulus mereka sudah bisa berselancar, snorkeling dan pelajaran berlayar, dengan demikian  pelajaran kemaritiman SD Yueming dapat memperkuat tubuh anak-anak dan memperluas jangkauan pemikiran mereka. Selain harus terlebih dahulu menyelesaikan masalah ketakutan, mengajarkan mereka berlayar adalah untuk  mendewasakan mereka.

 

Meniti jalur pendidikan berikutnya

Angin yang mengembangkan layar, telah mempererat hubungan pertukaran Su’ao dengan Ishigaki, Jepang. Karena di Ishigaki juga ada anak-anak yang gemar berlayar, mereka pun menemukan informasi SD Yueming dan kemudian mengajukan program pertukaran. Melalui tinggal selama 4 hari 3 malam di rumah para pelajar selama masa sekolah, membuat mereka menghargai nilai dari keberagaman budaya.

Bahkan perencanaan biaya kegiatan dimasukkan sebagai salah satu pelajaran, agar para pelajar dan orang tua murid dapat bersama-masa berpikir bagaimana membayar biaya tiket pesawat sebesar NT$ 10 ribu. (Biaya lainnya dari pemerintah)

Sebenarnya, pelajaran di SD Yueming tidak hanya bertemakan itu saja. Masih ada makanan dan pertanian, eksplorasi tanah basah, keahlian bertahan hidup dan luar ruang, yang digilir setiap caturwulan (Di mana sekolah lain menerapkan sistem semester). Pada tahun 2018 juga digunakan sistem dua guru pembimbing, karena pembelajaran lintas materi membutuhkan kemampuan guru yang berbeda-beda dan juga kemampuan berpikir pelajar. Saat Huang menjabat sebagai Kepala Sekolah SD Yueming hanya memiliki 67 pelajar, sekarang berkembang menjadi 122 pelajar. Bahkan ada orang tua murid yang memilih memindahkan anaknya ke sekolah ini. Bukan karena pelajaran berlayar yang hanya satu-satunya di Taiwan, melainkan karena guru-guru yang bekerja keras dan para pelajar yang lucu, ditambah sumbangsih dari seorang Kepala Sekolah, Aaron Huang.  

 

ก้าวออกจากห้องเรียน ลุยฝ่าคลื่นลมและฝน ครูใหญ่หวงเจี้ยนหรงกับ ภารกิจอันยิ่งใหญ่ “สร้างคน”

บทความ‧เฉินเลี่ยงจวิน รูปภาพ‧หวงเจี้ยนหรง คำแปล‧กฤษณัย ไสยประภาสน์

宜蘭縣岳明國小於2009年榮獲教育部活化校園空間發展特色學校特優;2010年獲行政院國家教育永續發展獎;2013年再度榮經濟部推動能源績優學校傑出獎,以及宜蘭縣環境教育獎特優。令人好奇的是,是怎麼樣的家庭背景及成長歷程,讓黃建榮校長能鍥而不捨地堅持於實驗教育這條路;又是怎麼樣的機緣,讓他排除萬難,一次又一次地活化教學與創新教育。在他身上,我們看到了人對鄉土、對自然,以及對於教學的熱愛。


โรงเรียนประถมศึกษาเยว่หมิง (岳明國小) ที่เมืองอี๋หลาน
(
宜蘭縣) คว้ารางวัลยอดเยี่ยมการใช้ประโยชน์ที่ดินว่างเปล่าในโรงเรียนอย่างมีประสิทธิภาพประจำปี ค.ศ. 2009 จากกระทรวงศึกษาธิการ ต่อมา ในปี ค.ศ. 2010 ก็คว้ารางวัลยอดเยี่ยมพัฒนาการศึกษาอย่างยั่งยืนแห่งชาติจากสภาบริหาร และปี ค.ศ. 2013 คว้ารางวัลผลงานดีเด่นด้านพลังงานจากกระทรวงเศรษฐการอีกหนึ่งรางวัล นอกจากนี้ ยังคว้ารางวัลสิ่งแวดล้อมศึกษาดีเด่น ซึ่งเป็นรางวัลพิเศษจากเทศบาลเมืองอี๋หลาน สิ่งที่ผู้คนรู้สึกแปลกใจก็คือ ภูมิหลังแห่งการเติบโตและครอบครัวของคุณครูหวงเจี้ยนหรง ครูใหญ่แห่งโรงเรียนนี้มีประวัติความเป็นมาอย่างไร? จึงยอมละทิ้งทุกอย่างเพื่อก้าวสู่หนทางแห่งการศึกษาแบบทดลองเช่นนี้ และด้วยเหตุผลกลใด ทำให้ครูใหญ่ท่านนี้สามารถขจัดอุปสรรคขวากหนามต่างๆ ได้ครั้งแล้วครั้งเล่า จนก้าวสู่การพัฒนาการศึกษาอย่างสร้างสรรค์ ชุบชีวิตให้แก่การศึกษา ซึ่งเราพบว่าในตัวของเขาเต็มไปด้วยความรัก ความเอื้ออาทรต่อบ้านเกิด ต่อธรรมชาติ และต่อการศึกษาบนผืนดินแห่งนี้

 

คำว่า ìสุภาพอ่อนน้อมî 4 พยางค์นี้ เหมาะกับการนำมาบรรยายอุปนิสัยใจคอของคุณครูใหญ่หวงเจี้ยนหรงแห่งโรงเรียนประถมศึกษาเยว่หมิง เมืองอี๋หลานนี้ได้อย่างสมที่สุด รูปร่างผอมสูง พูดจาเนิบๆ แต่เต็มไปด้วยเหตุผล ประกอบกับวิธีการคิดที่เพียบพร้อมไปด้วยตรรกะ ไม่สับสน ภายใต้การนำพาของเขา ทำให้การบริหารและการพัฒนาโรงเรียนมีความคืบหน้าและสร้างสรรค์สิ่งใหม่ๆ ให้เกิดขึ้นอย่างไม่ขาดช่วง ครูใหญ่ผู้นี้ยึดอาชีพครูมานานกว่า 30 ปี ได้เล่าเรื่องราวที่ผ่านมาของเขาให้ฟังแบบม้วนเดียวจบโดยไม่ติดขัดแม้แต่น้อย

 

เด็กจากชนบท

 

ครูใหญ่หวงเจี้ยนหรงเล่าให้ฟังถึงสมัยเด็กว่า ìผมเกิดแถวเซิ่งหูในซูอ้าว เมืองอี๋หลาน (蘇澳聖湖) พออายุประมาณ 2-3 ขวบ ก็ย้ายไปที่หม่าไซ่ (馬賽)î ต้องไปโรงเรียนโดยข้ามท้องทุ่งและลำธารเป็นประจำทุกวัน จับปลาริมลำธาร อบมันเทศ เล่นดินเล่นทรายอย่างสนุกสนาน โดยเฉพาะอย่างยิ่งจะมีความสุขมากยิ่งขึ้นหลังเลิกงานหรือวันหยุด ธรรมชาติอันกว้างใหญ่ไพศาล เป็นบรรยากาศในชีวิตอันแสนธรรมดาของครูใหญ่หวงเจี้ยนหรง อยากไปว่ายน้ำก็ไปว่ายน้ำที่อู๋เหล่าเคิง (武荖坑) แถวบ้าน หากอยากจะจับปูปลาก็ไปที่ริม ìหาดอ้าวไจ่เจี่ยว
(澳仔角)î ข้างโรงเรียน ไม่ว่าจะเป็นภูเขา ทะเล หรือที่ราบ เป็นสิ่งธรรมดาๆ เหมือนกับการหายใจเข้า-ออก การได้ใกล้ชิดกับธรรมชาติเช่นนี้ ช่วยหล่อเลี้ยงมันสมองและจิตวิญญาณแห่งการพัฒนาการศึกษาในวันข้างหน้าของครูใหญ่ผู้นี้

ครูใหญ่หวงเจี้ยนหรงบอกว่า ìผมยังคิดถึงสมัยมัธยมที่เข้าร่วมการแข่งขันระหว่างโรงเรียนî และบอกอีกว่า การแข่งขันในยุคนั้น แต่ละโรงเรียนจะจัดทีมๆ ละ 10 คน โดยทั้ง 10 คนนี้ จะต้องมีความสามารถ 10 อย่าง ทั้งการกางเต็นท์ ทำอาหาร งานช่างไม้ การทดลองทางเคมี วิ่ง ภาษาอังกฤษ ยังมีการวาดภาพ และด้วยการฝึกอบรมฝึกซ้อมอย่างดีเยี่ยมของครูในโรงเรียน ตอนเข้าร่วมการแข่งขันระดับโรงเรียนของกองการศึกษา เทศบาลเมืองอี๋หลาน น่าเสียดายที่แพ้คู่แข่งไปเพียง 0.2 แต้ม ได้มาแค่รองแชมป์เท่านั้น

อย่างไรก็ดี การศึกษาแบบให้เด็กๆ ลงมือทำด้วยตนเอง มีอิทธิพลอย่างแรงกล้าต่อครูใหญ่หวงเจี้ยนหรง ซึ่งเขาได้เล่าให้ฟังด้วยอารมณ์สุนทรีย์ว่า เฟอร์นิเจอร์ไม้ที่บ้านเป็นฝีมือของตนเองล้วนๆ ต่อมา เขาได้พาเด็กๆ ออกไปตั้งแคมป์ สอนการทำอาหาร และชมงานศิลปะ ใกล้ชิดธรรมชาติ สิ่งต่างๆ เหล่านี้ ล้วนมาจากการฝึกฝนทั้งสิ้น หลังจบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้นแล้ว เขาเป็น 1 ใน 2 ของนักเรียนที่สอบเข้าศึกษาต่อในวิทยาลัยครูได้ เด็กจากชนบทผู้นี้จึงเริ่มก้าวสู่หนทางแห่งการศึกษา ณ บัดนั้น

 

หลักสูตรภาคสนามเริ่มขึ้นแล้ว

 

เมื่อครูใหญ่หวงเจี้ยนหรง จบการศึกษาจากวิทยาลัยครูแล้ว ก็ไปฝึกสอนที่โรงเรียนประถมศึกษาชางหลง (昌隆國小) เขตซินจวง (新莊) ในนครนิวไทเป 1 ปี พอปลดประจำการจากการเกณฑ์ทหารก็กลับไปเป็นครูที่โรงเรียนเดิม และเมื่อได้ข่าวว่าโรงเรียนบนภูเขาหยางหมิงซานที่มีชั้นเรียน 6 ห้อง มีบรรยากาศของธรรมชาติที่ยอดเยี่ยมมาก ทำให้ในตัวที่เต็มไปด้วยยีนแห่งธรรมชาติพุ่งกระฉูดไปทั่วร่าง เขาจึงสมัครสอบเป็นครูของโรงเรียนในกรุงไทเป และนั่นก็คือจุดเริ่มต้นแห่งชีวิตการเป็นครูใน ìโรงเรียนประถมศึกษาผิงเติ่ง (平等國小)î แห่งนี้

ด้วยเหตุที่โรงเรียนแห่งนี้ตั้งอยู่บริเวณทิศตะวันออกเฉียงใต้ของอุทยานแห่งชาติหยางหมิงซาน ประกอบกับในปี ค.ศ.1991 ที่กรุงไทเปเริ่มทดลองการศึกษานอกห้องเรียน ìตอนนั้นผมคิดหาวิธีที่จะนำเอาการศึกษาประสมประสานกับทรัพยากรสิ่งแวดล้อมต่างๆ ที่มีอยู่ เช่น การสอนวิชาภาษาจีน ผมมักจะพาเด็กๆ ไปแถวริมลำธาร ให้เด็กๆ หัดสังเกตน้ำไหลในลำธาร...î ซึ่งเป็นรูปแบบการศึกษาที่ให้ความสำคัญกับสาระของหัวข้อในการศึกษา จากนั้นจึงค่อยๆ ขยายไปสู่การศึกษาวิชาวิทยาศาสตร์ นำเอาหลักสูตรต่างๆ ประสมประสานเป็นหนึ่งเดียว หากศึกษาวิจัยภูมิศาสตร์ของอุทยานแห่งชาติหยางหมิงซานให้ละเอียดแล้ว ก็ต้องกล่าวถึงปริมาณน้ำฝนที่ตกลงมาในแต่ละปี ตลอดจนลักษณะพิเศษของสภาพอากาศ ซึ่งจะนำไปสู่การศึกษาเรื่องวิธีการวัดและคำนวณปริมาณน้ำฝนที่ตกลงมาอีกด้วย แล้วนำมาประกอบกับการอ่านและเรียนรู้บทความที่เกี่ยวข้องกับหยางหมิงซาน ทำให้การเรียนการสอนที่รวมเอาธรรมชาติ คณิตศาสตร์ และภาษาจีน เข้าไว้ด้วยกันถือกำเนิดขึ้น

 

ปฏิวัติครั้งใหญ่สู่สิ่งแวดล้อมยั่งยืน

 

จากโรงเรียนประถมศึกษาผิงเติ่งในเขตป่าเขา กรุงไทเป กลับสู่โรงเรียนประถมศึกษาหม่าไซ่ ซึ่งเป็นโรงเรียนขนาดกลางที่บ้านเกิดของตนในเมืองอี๋หลาน สิ่งที่ต้องเผชิญเป็นอันดับแรกคือ ปัญหาสภาพแวดล้อมอันย่ำแย่ของโรงเรียน

ครูใหญ่หวงเจี้ยนหรงบอกว่า ìตอนนั้น ผมได้นำเอาวิชาความรู้ที่ร่ำเรียนมา และงบประมาณการปฏิรูปการศึกษาแบบยั่งยืนของโรงเรียนที่กระทรวงศึกษาธิการจัดสรรให้มาปฏิรูปโรงเรียนแห่งนี้ เป้าหมายคือให้โรงเรียนแห่งนี้กลายเป็นห้องเรียนแห่งการศึกษาแบบยั่งยืนî ซึ่งเขามีความรู้สึกว่าในโรงเรียนไม่มีต้นไม้และไม่มีบรรยากาศแห่งวัฒนธรรมแม้แต่น้อย จึงเริ่มต้นจากการเปลี่ยนพื้นซีเมนต์เป็นผืนดินที่ซับน้ำและหายใจได้ แล้วออกแบบระบบกำจัดน้ำเสียจากห้องเรียนและระบบนิเวศของสระน้ำ นอกจากนี้ ยังได้นำเอาพืชประเภทเถาวัลย์มาทำเป็นผิวชั้นที่ 2 ของกำแพงโรงเรียน รีไซเคิลน้ำฝนมาหล่อเลี้ยงพืชไม้ดอก เพื่อล่อผีเสื้อให้มาดูดซับน้ำหวานจากเกสรและวางไข่ในมวลดอกไม้ที่นี่ เพื่อเปลี่ยนแปลงระบบนิเวศในโรงเรียน ทำให้มีความรู้สึกได้ว่าที่แห่งนี้ไม่ได้เป็นเหมือนป่าคอนกรีตอีกต่อไป

สิ่งต่างๆ เหล่านี้ต้องประสมประสานกับหลักสูตรการศึกษา เพื่อให้นโยบายอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมพัฒนาอย่างยั่งยืนและพลังงานเป็นหนึ่งเดียวกับการศึกษาในโรงเรียน มุ่งสู่เป้าหมายลดก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ ร่มรื่นด้วยสีเขียวและระบบนิเวศอย่างยั่งยืน

 

ชักใบเรือมุ่งสู่ทิศทางของหัวใจ

 

ในช่วงระหว่างที่ครูใหญ่หวงเจี้ยนหรงอยู่ที่โรงเรียนประถมศึกษาหม่าไซ่ สมาคมส่งเสริมการศึกษาอู๋เหว่ยกั่ง (無尾港文教促進會) ขอให้เขาเขียนคู่มือหลักสูตรการศึกษาระบบนิเวศอู๋เหว่ยกั่ง ซึ่งชุมชนแห่งนี้ประจวบเหมาะกับเป็นชุมชนที่ครูใหญ่หวงเจี้ยนหรงเติบโตและวิ่งเล่นมาตั้งแต่เด็ก ต่อมา เมื่อสอบเป็นครูใหญ่ได้แล้ว ก็คิดว่าหากมีโอกาสจะกลับมาเป็นครูใหญ่ที่ ìโรงเรียนประถมศึกษาเยว่หมิงî ใกล้บ้านเกิดของตน

ปัญหาการมีบุตรน้อยและปัญหาชุมชนมีผู้สูงวัยเพิ่มขึ้นอย่างมาก ประกอบกับคนหนุ่มสาวที่นี่เดินทางไปหางานทำนอกพื้นที่ ทำให้เขาต้องเผชิญกับปัญหาที่ท้าทายมากมายทีเดียว ìทรัพยากรดีๆ แบบนี้ หากยุบโรงเรียนก็น่าเสียดายยิ่งî ในเมื่อมีเขตอนุรักษ์พันธุ์นกน้ำระดับชาติแบบนี้และอยู่ใกล้กับทะเลด้วย จะหาโรงเรียนที่มีสิ่งแวดล้อมแบบนี้ในไต้หวันไม่ได้ง่ายๆ นัก

ìเคยพาเด็กๆ มาร่วมงานเทศกาลการละเล่นเด็กนานาชาติตงซานเหอ (冬山河) ที่นี่ นั่งอยู่ริมน้ำมองเห็นเรือใบลำหนึ่งกำลังแล่นอยู่î โค้ชเล่าให้ฟังว่า มันเป็นเรือที่เด็กๆ ทั่วโลกเล่นกัน และยังบรรจุเป็นหนึ่งในประเภทกีฬาที่แข่งกันในการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ด้วย วิธีเล่นต้องอาศัยการบังคับใบเรือให้แล่นไปข้างหน้า โดยอาศัยแรงลมนั่นเอง ìพอดีในปีนั้น รัฐบาลมีโครงการที่จะขยายความต้องการในประเทศ ผมก็เลยจับมือกับกองการศึกษา เมืองอี๋หลาน ร่วมกันคิดวางแผนบิ๊กโปรเจกต์ขึ้นมาî ต่อมา ทางเทศบาลเห็นชอบให้จัดซื้อเรือใบเพิ่มเติมอีก 8 ลำ โดยเริ่มต้นจากการจัดตั้งชมรมเรือใบกลายเป็นชมรมเรือใบแห่งแรกของที่นี่

อย่างไรก็ดี การเผยแพร่หลักสูตรเรือใบเริ่มต้นจากการเอาชนะความกลัวของผู้ปกครองที่เกรงว่าเด็กจะเกิดอันตรายจากการเล่นน้ำ ìผมจึงต้องอาศัยช่วงวันหยุดพาผู้ปกครองมาที่ตงซานเหอ ให้พวกเขาพาเด็กๆ มาหัดเล่นเรือใบที่นี่ ให้ทุกคนอยู่บนเรือ สัมผัสการแล่นเรือใบด้วยตนเองî

เมื่อผู้ปกครองเริ่มยอมรับมากขึ้นเป็นลำดับ ก็สามารถพัฒนาหลักสูตรจากวิชาเลือกเป็นวิชาบังคับได้ โดยกำหนดให้นักเรียนชั้น ป.3 ขึ้นไป ต้องเรียนวิชานี้ และกำหนดให้เมื่อจบชั้น ป.6 จะต้องบังคับเรือใบได้จึงจะจบการศึกษาระดับประถมศึกษาอย่างสมบูรณ์ กีฬาเรือใบประสานกับหลักการวิทยาศาสตร์ ìต้านลมî และรับลมในแนว ìตามลมî นอกจากนี้ ยังต้องเรียนรู้ประวัติศาสตร์การพัฒนาการเดินเรือ ตลอดจนศัพท์ภาษาอังกฤษที่ต้องใช้ในการทำความเข้าใจ และยังต้องศึกษาผลงานเขียนเกี่ยวกับทะเลอีกด้วย ครูใหญ่หวงเจี้ยนหรงบอกอีกว่า ความจริงแล้ว มิใช่ว่าต้องการที่จะฝึกนักกีฬาทีมชาติหรือต้องการทำให้ดีอะไรนักหรอก เพียงแต่ต้องการเห็นเด็กๆ เติบโตและมีพัฒนาการไปพร้อมๆ กับการเล่นกีฬาด้วยเท่านั้นเอง

การเริ่มต้นเรียนว่ายน้ำตั้งแต่ ป.1 จนกว่าจะจบ ป.6 จะได้ฝึกกระดานโต้คลื่น ดำน้ำและการบังคับเรือใบ การศึกษาเรื่องราวเกี่ยวกับทะเลทำให้เด็กๆ มีวิสัยทัศน์กว้างไกลยิ่งขึ้น และฝึกฝนการมีจิตใจเป็นนักกีฬาให้แก่เด็กๆ ด้วย นอกจากจะเอาชนะความกลัวแล้ว สิ่งที่ต้องเผชิญด้วยตัวคนเดียวท่ามกลางการแล่นเรือ ยิ่งเป็นกุญแจสำคัญในการพัฒนาของเด็กๆ

 

เชื่อมต่อหนทางแห่งอนาคตด้านการศึกษา

 

ลมที่พัดพาเรือใบให้แล่นไปข้างหน้า นำพาไปสู่มิตรภาพแห่งการปฏิสัมพันธ์ระหว่างตำบลซูอ้าวในไต้หวัน กับเกาะอิชิกากิของญี่ปุ่น เพราะเด็กๆ ที่เกาะอิชิกากิก็ชอบเล่นเรือใบเช่นกัน เด็กญี่ปุ่นค้นหาข้อมูลทางอินเตอร์เน็ตพวกเขาพบว่าเด็กๆ ที่โรงเรียนประถมศึกษาเยว่หมิงในเมืองอี๋หลานของไต้หวันก็ชอบเล่นเรือใบ จึงเป็นฝ่ายติดต่อขอแลกเปลี่ยนประสบการณ์การศึกษาเล่นเรือใบ แลกเปลี่ยนนักเรียนกับโรงเรียนประถมศึกษาเย่วหมิง โดยอาศัยช่วงเปิดภาคเรียนกินอยู่กับครอบครัวท้องถิ่น เป็นเวลา 4 วัน 3 คืน ทำให้นักเรียนเข้าใจขนบธรรมเนียมประเพณี วัฒนธรรมของกันและกันได้มากยิ่งขึ้น

แม้กระทั่งการระดมงบประมาณของโครงการก็ได้ออกแบบให้เป็นส่วนหนึ่งในหลักสูตรด้วย โดยให้เด็กๆ ร่วมกันคิดหาวิธีการเพื่อระดมทุนค่าตั๋วเครื่องบินให้ได้ครบ 10,000 เหรียญไต้หวัน (ส่วนค่าใช้จ่ายอื่นๆ มาจากงบประมาณของรัฐ)

ความจริงแล้ว หลักสูตรแบบนี้ของโรงเรียนประถมศึกษาเยว่หมิงมิได้มีเพียงแค่นี้ ยังมีหลักสูตรการศึกษาเกษตรและอาหาร การศึกษาพื้นที่ชายเลน การเรียนรู้วิถีชีวิตและการศึกษานอกสถานที่ เป็นต้น ซึ่งเป็นหลักสูตรที่หมุนเวียนกันไป 4 ภาคเรียน แบ่งตามฤดูกาล ได้แก่ ฤดูใบไม้ผลิ ฤดูร้อน ฤดูใบไม้ร่วง และฤดูหนาว (ต่างจากโรงเรียนอื่นๆ ที่มีปีละเพียง 2 ภาคเรียน) คาดว่าในปีการศึกษา 2018 จะให้แต่ละชั้นเรียนมีครูประจำชั้นห้องละ 2 คน เนื่องจากการศึกษาในแต่ละวิชาต้องอาศัยความชำนาญเฉพาะทางของครูแต่ละคน รวมทั้งอาศัยการระดมความคิดจากนักเรียนทุกคนด้วย โรงเรียนประถมศึกษาเยว่หมิงเริ่มต้นจากจำนวนนักเรียน 67 คน ในตอนที่ครูใหญ่หวงเจี้ยนหรงมารับหน้าที่ใหม่ๆ แต่ตอนนี้มีจำนวนนักเรียนเพิ่มขึ้นเป็น 122 คนแล้ว และยังมีผู้ปกครองที่ต้องการให้บุตรหลานของตนมาเข้าเรียนที่โรงเรียนแห่งนี้เพิ่มขึ้นต่อเนื่อง โดยการย้ายทะเบียนสำมะโนครัวมาที่นี่ เพราะเป็นโรงเรียนแห่งเดียวในไต้หวันที่มีหลักสูตรเรือใบ และยังมีครูที่มีอุดมการณ์เดียวกันพร้อมอุทิศความรักให้แก่เด็กนักเรียน และที่สำคัญมีครูใหญ่หวงเจี้ยนหรงซึ่งจบจากที่นี่ อุทิศแรงกายและใจให้แก่การเรียนการสอนที่นี่อย่างเต็มที่ทีเดียว  

 

X 使用【台灣光華雜誌】APP!
更快速更方便!