Quang cảnh lớp học ẩn chứa vẻ đẹp cuộc sống

:::

2018 / Tháng 4

Bài viết‧Chen, Chun-Fang Ảnh‧Nhóm Aestheticcell cung cấp Biên dịch‧Hải Ly


如果教室裡有張沙發。或者教室的外觀變成洞穴,那會是什麼樣的光景?這是新北市崇德國小老師黃國平為孩子營造的教室風景。當課本能玩起填字遊戲,讓課本變得活潑而繽紛。由三位年輕人組成的美感細胞團隊,正致力改變教科書的樣貌。一場場美學教育的改變正在發生,將美感藏在孩子生活裡,在孩子心裡種下美麗的種子。

 


Nếu trong lớp học có một chiếc ghế xô-pha, hoặc nếu nhìn từ bên ngoài giống như cái hang, thì không biết lớp học đó sẽ ra sao nhỉ? Đó chính là quang cảnh lớp học mà thày giáo Hoàng Quốc Bình của Trường tiểu học Sùng Đức (Chong De) thành phố Tân Bắc (Hsinpei) tạo ra cho các em học sinh. Khi có thể sử dụng để chơi trò chơi điền chữ, thì sách sẽ trở nên vô cùng sống động đầy màu sắc. Nhóm Aestheticcell do 3 thanh niên trẻ lập ra, đang nỗ lực làm thay đổi diện mạo của sách giáo khoa. Biết bao sự thay đổi trong giáo dục mỹ thuật đang diễn ra, cất giữ cái đẹp vào cuộc sống của con trẻ, ươm hạt giống cái đẹp vào lòng con trẻ. 

 

Tháng 9 năm 2017, lớp học mơ ước đầu tiên trên toàn quốc do hãng IKEA trang trí xuất hiện tại Trường tiểu học Sùng Đức(Chong De) quận Tịch Chỉ thành phố Tân Bắc (Hsinpei City Xizhi District).

Trần nhà màu vàng nhạt, tường màu xanh chàm, cửa sổ treo những chiếc rèm với hình những chiếc lá xanh đủ kiểu. Chiếc bàn bằng gỗ có thể gấp lại cùng với những chiếc ghế ăn màu trắng và màu vàng tươi, được thay thế cho bàn ghế kiểu truyền thống.

 

Phòng hc mơ ưc vô cùng đc đáo

Sở Giáo dục thành phố Tân Bắc hợp tác với hãng IKEA thực hiện kế hoạch cải tạo trường học, lớp học của thày giáo Hoàng Quốc Bình tại Trường tiểu học Sùng Đức là một ví dụ thành công về sự biến hóa cái đẹp.

Kỹ sư thiết kế tìm hiểu về trí tưởng tượng của thày giáo Hoàng Quốc Bình đối với lớp học: bàn ghế có thể dùng loại gấp vào mở ra, sẽ tạo càng nhiều sự biến đổi và nhiều tổ hợp khác nhau cho không gian lớp học, tạo màu sắc phong phú, có cảm giác như ở nhà vậy, “Lớp học không chỉ là nơi để học sinh lên lớp, cũng là nơi diễn ra  sinh hoạt của học sinh. Quãng thời gian ở trên lớp là khoảng thời gian tỉnh táo nhất trong một ngày của  các em, vì vậy hy vọng có thể tạo bầu không khí thoải mái cho lớp học”, đó là sự kỳ vọng đối với lớp học của thày giáo Hoàng Quốc Bình.

Chiếc bàn gấp lại được, khi mở ra có thể dành cho 6 người, học sinh ngồi đối diện với nhau thảo luận theo nhóm rất tiện. Gập hai phía mặt bàn xuống phía dưới chỉ còn một khối hình chữ nhật dài và mảnh, kê sát vào hai bên chân tường thì có thể dành ra một khoảng không gian ở giữa phòng học để luyện tập nhảy múa biểu diễn, hoặc khi tắt đèn mọi người ngồi trên sàn nhà xem phim thì lập tức nó sẽ trở thành rạp chiếu phim lấp lánh ánh sao, khiến không gian được vận dụng hết sức linh hoạt.

Nhấn mạnh vẻ đẹp tổng thể, thày giáo Hoàng Quốc Bình và nhóm thiết kế đã rất mạnh dạn cho đặt chiếc tủ sách choán hết toàn bộ bức tường phía cuối lớp học, để thay thế cho bảng thông báo kiểu truyền thống. Tủ sách màu trắng kết hợp với cánh cửa tủ màu xanh cỏ hoặc màu trắng, cho đặt những chiếc giỏ tre đan xen với những chiếc giỏ làm bằng vải màu xanh lá cây. Vận dụng sự kết hợp màu sắc, rồi trang trí thêm bằng những chậu cảnh, những con búp bê đồ chơi, chiếc tủ sách bỗng chốc trở nên vô cùng sống động.

Chiếc ghế xô-pha ở phía trước tủ sách khiến lớp học có cảm giác ấm áp như ở nhà. Chọn một cuốn sách, bất kể là ngồi trên ghế xô-fa trước tủ sách, hay ngồi trên tấm thảm ở phía trước bàn làm việc của thày giáo, tìm một góc yêu thích là có thể thoải mái đọc sách. Trong phòng học chỗ nào cũng có nét đẹp riêng, giờ nghỉ trưa, các em học sinh thậm chí có thể thoải mái gục đầu xuống bàn ngủ hoặc nằm ngủ trên sàn nhà, tất cả các em đều có thể tìm được không gian yêu thích riêng.

 Trong lớp học của thày giáo Hoàng Quốc Bình, bục giảng truyền thống ở phía trước tấm bảng đen, được thay thế bằng chiếc bàn đứng chỉ to bằng chiếc máy vi tính xách tay. Thiết kế sử dụng ghế chân cao khiến thày giáo Hoàng Quốc Bình có cảm giác gần gũi hơn rất nhiều, giúp giáo viên có thể thoải mái ngồi bên bục giảng để trao đổi với học sinh, vừa có thể đi xuống dưới lớp bất cứ lúc nào, lại  giúp làm giảm bớt cảm giác mệt mỏi do phải đứng suốt cả tiết học. Thày giáo Hoàng Quốc Bình vừa cười vừa nói đùa, chiếc ghế này quá dễ chịu, mỗi  giáo viên đều nên có 1 cái, sẽ khiến không khí học tập khác hẳn.

Lớp học sau khi được cải tạo, phong cách mới lạ và sáng sủa, vừa mới bước vào lớp đã cảm thấy tràn đầy sức sống, khiến thày không ngớt ca ngợi chẳng khác nào như trong giấc mơ.

 

  
Lp hc là nhà

Dành được sự yêu thích trong biết bao kế hoạch được trình lên, đó chính là kết quả tích lũy bầu không khí mà thày Hoàng Quốc Bình đã nỗ lực tạo ra cho lớp học trong hơn 10 năm qua.

“Quang cảnh trong lớp học của Đài Loan đã mấy chục năm rồi hầu như chẳng hề có sự thay đổi, đề cương chương trình giáo dục thì cứ sửa đi sửa lại,  nhưng điều người ta quan tâm là thay đổi nội dung chương trình học, mà không hề  cân nhắc đến việc tạo ra môi trường học tập”, thày Hoàng Quốc Bình cho biết. Mỗi lần xuất ngoại thày đều bị thu hút bởi những quang cảnh gặp được ở nước ngoài, khi được đắm chìm và lớn lên trong môi trường như vậy, thì không cần phải cố ý giảng dạy về cái đẹp, mà nó tồn tại một cách rất tự nhiên. Đối với thày Hoàng Quốc Bình mà nói, tạo nên môi trường đẹp và dễ chịu là vô cùng quan trọng.

Từ khi thày Hoàng Quốc Bình bắt đầu làm giáo viên chủ nhiệm, thày bắt đầu tự tay trang trí phòng học, thày dùng những nhân vật phim hoạt hình được cắt bằng giấy để trang trí bảng thông báo, tự bỏ tiền túi ra để mua rèm cửa sổ, khăn trải bàn, thậm chí mua ghế xô-pha cũ, chỉ vì muốn phòng học trở nên đẹp và ấm cúng hơn.

Vài năm trước  thày Hoàng Quốc Bình công tác tại Trường tiểu học Đại Viên, do ở gần sân bay Đào Viên nên phòng học không thể mở cửa sổ, thêm vào đó ngày  khai giảng thày thấy sau khi nhận sách giáo khoa, học sinh liền vứt bỏ giấy xi-măng gói sách đi, rất lãng phí. Thế là thày chợt nảy ra ý tưởng, mở rộng sân khấu được trang trí trong lớp học ra đến bức tường phía ngoài của lớp học, đem vò nhàu những miếng giấy xi-măng rồi bọc ở phía ngoài tường, tạo ra cảm giác giống như hang động.

Thày Hoàng Quốc Bình tận dụng thời gian nghỉ đông và nghỉ hè để trang trí lớp học, tự bỏ tiền túi,  hy sinh thời gian của bản thân, nhiều lúc làm đến nỗi tay bị  phồng rộp. Nhưng thày Hoàng Quốc Bình nói, trong quá trình trang trí lớp học thày tràn đầy niềm hy vọng và cũng rất  thích thú, vẻ mặt đầy kinh ngạc của các em học sinh khi khai giảng, chính là điều khiến thày Hoàng Quốc Bình thấy thỏa mãn nhất.

Để các em học sinh được sinh hoạt trong một không gian được trang trí rất có tâm, con trẻ sẽ cảm nhận được  sự hun đúc nghệ thuật. Một học sinh cũ của thày Hoàng Quốc Bình trước đây, về sau này cũng trở thành giáo viên, đã học tập tinh thần của thày, trang trí phòng học trở nên tuyệt đẹp, tiếp tục nhân lên những hạt giống về cái đẹp mà thày Hoàng Quốc Bình đã từng gieo trong lòng người học sinh đó.

 

   
Biến sách thành bo tàng m thut

Không chỉ riêng giáo viên đồng quan điểm về việc giáo dục mỹ thuật cần bắt đầu từ môi trường, mà nhóm “Aestheticcell” xúc tiếc việc cải tiến sách giáo khoa do 3 bạn trẻ thành lập ra cũng dốc sức vào việc nâng cao tố chất mỹ thuật cho thanh thiếu niên Đài Loan. Ba sinh viên từng theo học tại trường Đại học Giao thông Đài Loan gồm Lâm Tông Ngạn, Trần Mộ Thiên và Trương Bách Vĩ, quen biết nhau khi tham dự câu lạc bộ ngoại khóa trong trường, sau khi chia sẻ với nhau về kinh nghiệm đi nước ngoài, đều cảm thấy có điểm chung là rất  thán phục nét đẹp của các thành phố ở nước ngoài. Lớn hơn thì là kiến trúc đường phố, hay nhỏ hơn  là các tờ rơi quảng cáo, cảm giác ý tưởng thiết kế hiện hữu ở khắp nơi, khiến các bạn bắt đầu suy nghĩ về khả năng cải thiện giáo dục mỹ thuật  ở Đài Loan.

Sự cảm nhận cái đẹp cần được bồi dưỡng và tiếp xúc trong thời gian dài, qua nhiều lần thảo luận vỡ vạc ra rằng, nếu so với cải tạo nhà cao tầng, làm lại biển hiệu, thì giá thành của việc cải tạo sách giáo khoa tương ứng sẽ thấp hơn, nhưng phạm vi ảnh hưởng lại rộng rãi hơn. Bất kể là thành thị hay nông thôn, tất cả trẻ em hàng ngày đều cần sử dụng sách giáo khoa, qua đó cũng có khả năng có thể xóa bỏ khoảng cách chênh lệch giữa nông thôn và thành thị trong giáo dục mỹ thuật.

“Hãy cho tôi một cuốn sách, tôi sẽ cho trẻ em một viện bảo tàng mỹ thuật”, đó là điều tâm niệm ban đầu của nhóm “Aestheticcell”, để trẻ em chỉ cần lật  giở sách giáo khoa, là sẽ được tiếp xúc với những tác phẩm có giá trị mỹ thuật cao. Năm 2013, 3 người khi đó còn chưa tốt nghiệp đại học mà đã quyết định lập ra “Kế hoạch sách giáo khoa có tính mỹ thuật”.

Họ không thuộc lĩnh vực thiết kế cũng không theo học chuyên ngành về giáo dục, chỉ với lòng nhiệt huyết muốn làm thay đổi giáo dục mỹ thuật  ở Đài Loan, họ đã dấn thân một cách ngốc nghếch như vậy. Họ nghiên cứu tâm lý học thiếu nhi, màu sắc học, v.v…, cũng bằng mọi cách tìm kiếm các kỹ sư thiết kế, thời gian đầu nguồn lực có hạn, họ đem theo bản báo cáo đi gặp những nhà thiết kế chịu gặp họ, giới thiệu về lý tưởng của nhóm, giải thích mặc dù không có khả năng trả thù lao, nhưng hy vọng có thể tìm được những nhà thiết kế có chung lý tưởng cùng gia nhập. Trương Bách Vĩ cho biết, nhớ lại thời kỳ đầu mới khai thác phát triển, đúng là có cảm giác rất giống những băng nhóm lừa đảo, nói ra khái niệm rất trừu tượng, nhưng thù lao thì lại chỉ có tấm lòng chân thành.

Sau nhiều tháng vất vả ngược xuôi, cuối cùng họ cũng tìm được hơn 10 nhà thiết kế, cùng tạo ra một cuốn sách quốc ngữ hoàn toàn trái ngược với sự tưởng tượng của mọi người. Đổi mẫu chữ khác, kết hợp với những bức tranh minh họa rất sống động thú vị, tất cả các trang đều có phần giấy trắng để trống. Bố cục của cuốn sách thể hiện cách thiết kế truyền tải thị giác  mang vẻ hiện đại , khiến cuốn sách quốc ngữ không phải chỉ là học tiếng Trung, mà  hơn thế còn tạo  được nét đẹp có tính mỹ thuật.

“Đây là cuốn sách mà em rất muốn giữ lại”, “Tranh minh hoạ đẹp quá!”…Trong quá trình phân phát sách vòng quanh Đài Loan, vẻ ngạc nhiên của các em nhỏ khi nhận sách đã khiến nhóm công tác khẳng định được hướng đi phía trước của mình.

 

   
Vun trng tương lai tươi đp cho con tr

Khi phát sách các em thường hỏi, làm thế nào để thực hiện được ước mơ, Trương Bách Vĩ nói với các em, rất nhiều việc không khó khăn như chúng ta nghĩ, phải mạnh dạn làm. Có khả năng lần đầu tiên chỉ được 50 điểm, nhưng tiếp tục làm lần thứ 2, lần thứ 3, thì sẽ càng ngày càng tốt hơn, sẽ ngày càng tiến gần đến mơ ước hơn. Mỗi một thế hệ sách giáo khoa có tính mỹ thuật đều ẩn chứa những mục tiêu khác nhau của nhóm, thế hệ sách giáo khoa đầu tiên thành công đã chứng tỏ giá trị của kế hoạch, thế hệ thứ hai thì thử nghiệm khả năng đối với các cấp lớp khác nhau.

Trải qua kinh nghiệm của hai thế hệ sách giáo khoa thử nghiệm, từ sách quốc ngữ, năm 2017 nhóm Aestheticcell đã mở rộng thiết kế sách giáo khoa có tính mỹ thuật sang các môn khác gồm tiếng Anh, toán, tự nhiên, xã hội, do các nhà thiết kế khác nhau lập kế hoạch. Trần Mộ Thiên cho rằng, mỗi một nhà thiết kế đều là một  người quy hoạch triển lãm, để các nhà thiết kế tự do thiết kế sách tùy theo trí tưởng tượng của họ đối với môn học.

Trần Mộ Thiên cho biết, mỗi  cuốn sách lại có nhiệm vụ khác nhau, từ các môn  xã hội, quốc ngữ, tự nhiên, tiếng Anh đến môn toán, càng đi trước càng phù hợp với quy định pháp luật hiện hành và tình hình sử dụng, và phía bên kia của quang phổ là vô hạn định, giúp các nhà thiết kế có thể phát huy hết mức giá trị lý tưởng của sự sáng tạo.

Sách toán được thiết kế theo kiểu cuốn sách mở đối xứng sang cả hai bên trái và phải bởi nhà thiết kế Phương Tự Trung (Joe Fang), có thể gập lại tùy ý, khiến cuốn sách tựa như siêu người máy biến hình. Còn sách môn tự nhiên  với sự thử nghiệm của nhà thiết kết Vương Ngải Lợi (Alice Wang), đã thể hiện các thiết bị và các bước thí nghiệm bằng cách chụp hình tại studio, để nâng cao chất lượng ảnh. Màu nền của các trang sách cũng sẽ tùy thuộc vào đặc điểm của các thí nghiệm khác nhau, được thể hiện bằng các màu sắc khác nhau, ví dụ như thí nghiệm chất khí thì dùng gam màu lạnh là màu xanh lam, còn thí nghiệm đốt cháy thì sử dụng gam màu ấm.

Sách giáo khoa môn xã hội  do Công ty thiết kế “Simpleinfo” rất giỏi trong mảng thiết kế phụ trách, truyền tải thông tin rõ nét hơn thông qua hình ảnh. Dùng tranh minh họa đi chợ đêm để giới thiệu món ăn, các vấn đề như bình đẳng giới tính, dân tộc thiểu số cũng đều được thể hiện bằng tranh ảnh, kích thích trí tưởng tượng, tạo không gian thảo luận cho học sinh và giáo viên.

Còn nhà thiết kế Phùng Vũ (Yu Feng) thì đưa những tranh ảnh phù hợp với ý nghĩa của bài văn vào sách quốc ngữ, ví dụ như bài đề cập tới chủ đề  sắp xếp thời gian, đã thiết kế sổ tài khoản thời gian, để học sinh tự  sắp xếp thời gian của mình, dẫn dắt học sinh tự tư duy. Còn sự sáng tạo của nhà thiết kế Trần Vĩnh Cơ (Leslie Chen), thì khiến cho sách giáo khoa môn tiếng Anh tràn đầy những tác động thị giác có tính nghệ thuật đương đại, bìa của cuốn sách  được thể hiện bằng trò chơi điền chỗ trống vào các ô vuông có màu sắc khác nhau, để học sinh có thể tự do phát huy.

Những cuốn sách giáo khoa mang đậm khái niệm thiết kế như vậy đã được gửi tặng cho hơn 170 trường tiểu học tại các huyện thị trên toàn Đài Loan, trong  12 năm giáo dục  bắt buộc với vô số  các tiết học, nếu các em học sinh có thể chìm đắm trong những cuốn sách đẹp đẽ này, chắc chắn có thể tạo ra cho học sinh những không gian tưởng tượng  trên các phương diện khác nhau như độ nhạy cảm màu sắc, kích thích sự sáng tạo.

Kế hoạch sách giáo khoa đậm chất mỹ thuật đã làm xoay chuyển sự tưởng tượng của mọi người đối với sách giáo khoa, có lẽ quy định pháp luật hiện hành không cho phép sách giáo khoa có thể thực hiện sự thay đổi quá lớn. Nhưng bất cứ một sự thay đổi nho nhỏ nào, ví dụ như từ việc nới lỏng quy định đối với sách giáo khoa bao gồm kiểu chữ, hình vẽ, bố cục sách thậm chí quy định giá bán, để những thiết kế xuất sắc của Đài Loan được đưa vào sách giáo khoa, tạo càng nhiều không gian phát huy cho sách giáo khoa.

Từ thiết kế môi trường của lớp học cho tới thiết kế sách giáo khoa, thông qua việc biến đổi những vật liệu trang trí làm bạn với con trẻ vào những thời khắc quan trọng trong cuộc đời, để giáo dục mỹ thuật không chỉ là những bài học mỹ thuật thông thường hay đi thăm bảo tàng mỹ thuật, mà chính là nét đẹp tiềm tàng trong cuộc sống hàng ngày,  đưa ra định nghĩa mới về giáo dục mỹ thuật.   

Bài viết liên quan

近期文章

印尼文 泰文

Keindahan di Tengah Kehidupan Tata Ruang Alternatif

Artikel‧Chen Chun-fang Gambar‧Aestheticell

如果教室裡有張沙發。或者教室的外觀變成洞穴,那會是什麼樣的光景?這是新北市崇德國小老師黃國平為孩子營造的教室風景。當課本能玩起填字遊戲,讓課本變得活潑而繽紛。由三位年輕人組成的美感細胞團隊,正致力改變教科書的樣貌。一場場美學教育的改變正在發生,將美感藏在孩子生活裡,在孩子心裡種下美麗的種子。


Andai ada sebuah sofa tertata dalam ruang kelas atau eksteriornya didekorasi menyerupai liang gua, maka panorama seperti apakah yang akan terlihat? Pemandangan ruang kelas seperti ini dapat terlihat pada beberapa ruang kelas yang didesain oleh guru Huang Kuo-ping untuk siswa-siswi Sekolah Dasar Chong De, New Taipei City.

Saat buku pelajaran disertai dengan permainan teka-teki silang, maka buku tersebut berubah menjadi lebih hidup dan menyenangkan. Aestheticell, sebuah tim yang terdiri dari tiga orang pemuda mengupayakan tampilan yang berbeda pada buku pelajaran di sekolah.

Sebuah perubahan dalam pendidikan estetika tengah berlangsung, agar jiwa seni dapat mengakar dalam hidup anak-anak dan menaburkan benih-benih keindahan di dalam lubuk hati mereka.

 

Ruang kelas bernuansa fantasi pertama di Taiwan didesain pertama kalinya oleh peritel perabot rumah tangga IKEA pada bulan September 2017, yakni ruang kelas di SD Chong De, New Taipei City.

Ruang kelas berplafon kuning pucat dan dinding kelas berwarna indigo, pada bagian jendela dihiasi dengan tirai bercorak  dedaunan. Perabot meja kursi lipat  yang berwarna kuning terang dan putih menggantikan bangku sekolah tradisional.                           

 

Ruang kelas fantasi yang istimewa

Dinas pendidikan Pemkot New Taipei City bekerja sama dengan  IKEA menjalankan proyek  revonasi gedung sekolah dan ruang kelas SD Chong De, di New Taipei City. Ruang kelas guru Huang Kuo-ping dijadikan ruang kelas percontohan untuk dirombak menjadi ruang kelas yang indah.

Para desainer interior berdiskusi dengan Huang Kuo-ping untuk mengetahui pendapatnya tentang desain ruang kelas. Gagasan-gagasan yang dilontarkan seperti meja, kursi yang dapat dilipat dan dikemas rapi, ruangan  yang dapat dikombinasikan dan diubah-ubah, dipenuhi dengan aneka warna, serta memberikan kesan nyaman layaknya di rumah sendiri. “Ruang kelas tidak hanya menjadi tempat siswa belajar, namun menjadi ruang untuk menjalani keseharian. Setiap hari anak-anak melewati waktu-waktu yang paling berarti di dalam ruang kelas, maka sangat diharapkan ruang kelas  mampu menciptakan nuansa berkesan seperti rumah sendiri yang dapat memberikan rasa santai dan nyaman”,  Huang Kuo-ping menjelaskan tentang dekor ruang kelas yang sangat ia dambakan.

Meja dan kursi lipat , saat dibuka dapat diduduki oleh 6 orang, siswa-siswi duduk saling berhadapan, sangat pas dan nyaman untuk diskusi kelompok. Ketika papan meja dilipat ke bawah, terbentuklah sebuah papan persegi panjang yang tipis, papan tersebut kemudian diletakkan pada kedua sisi dinding kelas sehingga bagian tengah ruangan dapat dikosongkan dan bisa dimanfaatkan untuk latihan menari. Jika lampu ruangan dipadamkan, maka ruang kelas dalam sekejab berubah menjadi bioskop, semua siswa dapat duduk bersila di atas lantai sambil menikmati  film yang ditayangkan. Ini adalah upaya memaksimalkan desain tata ruang agar  fungsi ruangan menjadi sangat fleksibel.

Dengan prinsip yang komprehensif,  Huang Kuo-ping dan tim desainer interior secara berani mengganti papan pengumuman tradisional dengan sederetan lemari buku pada bagian belakang ruang kelas. Lemari buku berwarna putih dipadukan dengan pintu lemari berwarna hijau rumput atau putih, dipadukan dengan keranjang anyaman maupun keranjang kain berwarna hijau tua yang diletakkan secara acak. Desain ini memanfaatkan kombinasi warna dan tanaman pot  serta boneka-boneka, sehingga lemari terlihat sangat kreatif dan mempesona.

Sofa di bagian depan lemari buku memancarkan kehangatan seperti di rumah. Setelah mendapatkan buku bacaan, siswa bisa memilih duduk di sofa di bagian depan lemari buku atau duduk di atas karpet di depan meja guru, mereka dapat mencari sudut ruang yang disukai dan nyaman untuk aktivitas membaca. Setiap sudut ruang dalam kelas memiliki keindahan tersendiri, saat jam istirahat siang, anak-anak bahkan dapat memilih tengkurap di atas meja atau tiduran di lantai, sehingga setiap murid dapat menemukan sudut ruang yang mereka sukai.

Meja podium di depan papan tulis tradisional tempat Huang Kuo-ping mengajar di dalam kelas kini digantikan dengan meja kerja berdiri (Standing desk) sebesar ukuran lap top yang dipadukan dengan kursi bar, desain ini membuat Huang Kuo-ping merasa sangat puas, kombinasi meja berdiri dan kursi bar membuat para guru dapat duduk santai di depan kelas dan berinteraksi dengan siswa. Ketidaknyamanan posisi berdiri saat guru mengajar kini terpecahkan, karena guru dapat sewaktu-waktu berjalan di dalam ruang kelas. Huang Kuo-ping berkata sambil tertawa, “Kursi ini benar-benar sangat nyaman, kursi ini disediakan untuk setiap guru dan dapat memberikan atmosfir yang berbeda dalam kegiatan belajar-mengajar .”

Usai  direnovasi, gaya ruang kelas tampak ceria dan menarik, saat berjalan memasuki ruang kelas saja, seolah mendapat semangat baru,  Huang Kuo-ping berkata situasi ini bagaikan mimpi yang menjadi kenyataan.

 

   
Kenyamanan ruang kelas
laksana rumah sendiri

Desain ruang kelas yang terpilih dari sekian banyak perencanaan merupakan upaya keras Huang Kuo-ping yang terakumulasi selama belasan tahun untuk menciptakan nuansa ruang kelas yang berbeda.

“Hampir belasan tahun tata ruang kelas sekolah di Taiwan sama sekali tidak mengalami perubahan, yang ada hanya reformasi materi pelajaran, hanya memperhatikan perubahan pada isi pelajaran dan tidak pernah mempertimbangkan penciptaan lingkungan belajar yang kondusif”, ujar Huang Kuo-ping. Setiap kali bertamasya ke luar negeri ia selalu terpesona dengan keindahan panorama di luar negeri, ketika seseorang dalam masa pertumbuhan terlarut dalam lingkungan yang demikian, maka jiwa estetika tidak perlu lagi diajarkan secara khusus dalam dunia pendidikan karena nilai estetika telah tumbuh dengan sendirinya. Bagi Huang Kuo-ping, menciptakan lingkungan artistik yang kondusif adalah hal yang sangat penting .

Semenjak Huang Kuo-ping menjadi wali kelas, ia turun tangan untuk mendekor ruang kelas, menata papan pengumuman dengan karya seni ukir kertas membentuk tokoh kartun, mengeluarkan dana sendiri untuk membeli tirai jendela, taplak meja bahkan sofa kulit bekas demi menciptakan ruang kelas dengan interior hangat dan mempesona.

Beberapa tahun sebelumnya, Huang Kuo-ping juga pernah mengajar di SD Da Yuan di sekitar Bandara Internasional Taoyuan. Karena berdekatan dengan bandara, jendela ruangan kelas tidak pernah dibuka, ditambah lagi pada awal semester saat siswa menerima buku pelajaran, ia menyaksikan kertas kemasan luar berbahan  kertas kopi (Kraft paper) dibuang begitu saja, sungguh disayangkan. Dengan ide cermerlangnya, Huang mendekor mulai dari bagian depan ruang kelas hingga dinding bagian luar, dengan menggunakan gumpalan kertas kopi menutupi dinding bagian luar kelas menciptakan nuansa pintu bagai masuk ke liang gua.

Huang Kuo-ping memanfaatkan liburan musim panas dan musim dingin untuk mendekor ruang kelas, ia menghabiskan waktu dan dana sendiri, terkadang tangannya melepuh saat menata ruangan, namun ia mengaku menikmati masa-masa mendekor ruangan, pada hari pertama masuk sekolah ia menyaksikan ekspresi suka cita dan rasa kagum dari siswa-siswinya, dan hal inilah yang membuat Huang Kuo-ping merasa sangat puas.

Ketika anak-anak menempati dan hidup dalam ruang kelas yang tertata dengan indah, mereka menikmatinya hingga menyerap nilai estetika yang ada. Beberapa mantan murid Huang Kuo-ping kini telah menjadi guru sekolah, mereka juga mengikuti semangat Huang Kuo-ping mendekor ruang kelas, mengubah kelas menjadi ruangan yang indah dan mempesona.  Benih-benih keindahan yang ditaburkan Huang Kuo-ping telah terwariskan dan akan terus ditebarkan.

 

   
Galeri seni di atas meja

Edukasi tentang pengakuan terhadap estetika berawal dari lingkungan, tidak hanya melulu oleh para guru saja, Aestheticell terdiri dari tiga orang pemuda yang ingin meningkatkan apresiasi masyarakat Taiwan terhadap keindahan. Mereka adalah mahasiswa dari Universitas Nasional Chiao Tung, Lin Tsung-yen, Swi Chen dan Wayne Chang, mereka pertama kali bertemu dalam kegiatan organisasi di kampus, dan masing-masing berbagi kekaguman dan pengalaman menikmati keindahan negara lain saat bertamasya ke luar negeri. Mereka melihat karya dari tangan-tangan terampil, desain bangunan megah hingga selebaran poster kecil di jalan raya, membuat mereka berpikir tentang kemungkinan untuk memajukan edukasi estetika di Taiwan

Nilai estetika memerlukan pembinaan dan waktu yang panjang, melalui diskusi intensif berulang kali, jika dibandingkan dengan renovasi bangunan atau papan nama baru, maka modal yang diperlukan dalam perubahan buku teks pelajaran jauh lebih rendah serta memberikan pengaruh dalam cakupan yang lebih luas. Baik untuk perkotaan maupun pedesaan, setiap anak wajib menggunakan teks buku pelajaran, dengan demikian barangkali dapat menghilangkan kesenjangan edukasi estetika antara perkotaan dan pedesaan.

“Beri kami satu buku teks pelajaran, maka kami akan memberi anak-anak satu gedung galeri seni”. Inilah niat awal Aestheticell, asalkan anak-anak membuka lembaran buku teks pelajaran maka mereka juga bisa mengakses aneka ragam karya seni. Pada tahun 2013, pada masa tersebut ketiga pemuda ini belum lulus dari kuliah namun mereka bertekad membangun “Program buku teks pelajaran estetika”.

Mereka bertiga tidak mengeluti jurusan pendidikan maupun bidang seni dan desain,  hanya dengan mengandalkan  rasa antusias untuk menanamkan edukasi estetika di Taiwan dan modal nekad mereka mulai mendalami bidang ini. Mereka meneliti dan menekuni psikologi anak-anak, ilmu warna dan lain-lain. Berawal dengan informasi yang sangat terbatas dan paparan dokumen sederhana, mereka berkoordinasi dengan para desaineryang bersedia menemui mereka. Walau mereka belum mampu membayar imbalan dengan selayaknya, namun mereka tetap mengharapkan ada desainer yang bersedia terjun dan menekuni gagasan ini. Wayne Chang menuturkan, teringat pada masa awal semua serba asing, bagaikan komplotan penipu, hanya bermodalkan gagasan abstrak dan satu-satunya imbalan yang dapat mereka berikan adalah ketulusan hati mereka.

Melalui liku-liku perjuangan selama berbulan-bulan, akhirnya mereka berhasil menjalin kerjasama dengan lebih dari puluhan desainer, menghasilkan satu buku teks pelajaran Bahasa Mandarin yang berbeda dan sulit dibayangkan oleh masyarakat awam. Buku teks dirancang dengan jenis aksara Han (Hanzi) yang berbeda. Bagian konten pada lembaran buku didesain tidak terlalu padat dan dikombinasikan dengan ilustrasi yang menarik. Tata letak tampilan berkesan modern dan berdesain visual komunikatif, membuat buku teks tidak melulu hanya huruf-huruf saja namun juga bisa mempelajari nilai-nilai estetika.

Saat mengelilingi pulau Formosa menyebarkan buku teks pelajaran ini terdengar ungkapan ekspresi suka cita dan rasa kagum dari anak-anak yang menerima buku teks tersebut. “Buku teks ini akan saya simpan dengan sebaik-baiknya”, “Gambar dalam buku ini sangat indah sekali” dan semua perkataan anak-anak membuat tim Aestheticell semakin yakin dengan arah tujuan mereka.

 

Tanamkan masa depan anak yang indah

Ketika membagikan buku teks, anak-anak kerap kali menanyakan bagaimana mewujudkan impian, Wayne Chang memberitahukan bahwa banyak hal tidaklah serumit  yang dibayangkan, asalkan bertekad untuk mengerjakannya. Mungkin pertama kali hanya mendapat nilai 50, namun lanjutkanlah dengan baik untuk yang kedua kali dan ketiga kalinya, maka hasil akan semakin baik dan pencapaian impian akan semakin dekat. Setiap generasi, buku teks estetika diproduksi untuk mewujudkan tujuan yang berbeda, buku teks generasi pertama sukses dan membuktikan nilai program edukasi estetika yang sangat berharga, sedangkan buku teks generasi kedua berikhtiar untuk mengelompokkan kalangan pembaca.

Dengan pengalaman dari penerbitan dua generasi buku teks pelajaran ini, pada tahun 2017 Aestheticell kembali meluncurkan buku teks estetika generasi ketiga. Tim Aestheticell pun memperluas cakupan buku teks ini dari Bahasa Mandarin hingga ke Bahasa Inggris, Matematika, Ilmu Pengetahuan Alam (IPA), Ilmu Pengetahuan Sosial (IPS) yang dirancang oleh desainer yang berbeda. Swi Chen beranggapan, setiap ahli desain adalah seorang kurator, mereka diberi kebebasan untuk merancang buku sesuai dengan subyek pelajarannya.

Swi Chen mengatakan, setiap rentang mata pelajaran memiliki misi yang berbeda, mulai dari IPS, Bahasa Mandarin, IPA, Bahasa Inggris dan Matematika. Pada beberapa di bagian awal disesuaikan untuk memenuhi standar penggunaan dan peraturan-peraturan yang berlaku, sementara pada bagian akhir merupakan spektrum tanpa batasan yang memungkinkan desainer lebih bebas berkarya, sehingga  mereka dapat menyajikan nilai-nilai ideal secara lebih kreatif.

Format halaman buku teks pelajaran Matematika yang dirancang oleh desainer Joe Fang, lembaran halaman kiri-kanan dibuka bersamaan, dapat dilipat berbentuk apa saja, menjadikan buku teks ini seolah-olah sebuah robot Transformers. Buku teks pelajaran IPA dari desainer Alice Wang, menyajikan peralatan laboratorium dan tahapan metode eksperimen yang ditampilkan dengan foto  berkualitas tinggi. Mengadopsi dasar warna halaman yang berbeda untuk menjelaskan jenis eksperimen, seperti warna biru bernada sejuk ditampilkan pada eksperimen gas dan penggunaan warna berkesan hangat untuk metode eksperiman pembakaran.

Buku teks pelajaran IPS yang dirancang oleh perusahaan Simpleinfo, mengadopsi kekontrasan antara tulisan dan grafis, sehingga gambar dapat menyampaikan pesan informasi dengan jelas. Ilustrasi tentang mengunjungi pasar malam digunakan untuk memperkenalkan makanan,  kesetaraan gender, isu-isu masyarakat adat  asli dan lain-lain yang dapat memicu daya imajinasi sehingga anak-anak dan guru memiliki ruang lingkup untuk berdiskusi.

Dalam buku teks pelajaran Bahasa Mandarin, desainer Feng Yu menggunakan ilustrasi yang disesuaikan dengan konten buku teks, sebagai contoh saat pembahasan perencanaan waktu, dilampirkan bagan catatan waktu agar anak-anak bisa mengatur waktu mereka sendiri, sekaligus dapat membimbing mereka untuk berpikir mengenai topik yang disajikan. Inovasi yang ditampilkan oleh desainer Leslie Chen menginginkan agar buku teks Bahasa Inggris dipenuhi dengan tampilan visual seni kontemporer, pada bagian sampul terdapat kotak warna-warni konsep permainan yang dapat diisi oleh anak-anak dengan  kreatif.

 Buku teks pelajaran yang inovatif ini telah didistribusikan ke lebih dari 170 sekolah dasar di seluruh kabupaten dan kota di Taiwan.  Di masa murid-murid menjalani wajib belajar 12 tahun, masa belajar di kelas dengan jam yang tak terhitung jumlahnya, jika dapat diisi dengan  buku teks pelajaran yang indah ini, maka akan dapat  meningkatkan kepekaan anak-anak terhadap warna dan memicu daya imajinasi mereka untuk mengembangkan semakin banyak kreativitas yang unik.

Program buku teks estetika mengguncang imajinasi masyarakat umum terhadap buku teks pelajaran, terkadang standar peraturan yang berlaku tidak mampu memicu perubahan untuk kemajuan buku teks pelajaran. Sekecil apapun perubahan yang terjadi, seperti pelonggaran standar aturan jenis aksara Han yang digunakan pada buku teks,  gambar, layout buku atau bahkan nilai jual buku, semestinya lebih memberikan dukungan kepada desainer Taiwan berbakat untuk mendesain secara bebas dan menciptakan buku teks pelajaran yang lebih inovatif.

Bermula dari tata ruang kelas hingga desain buku teks pelajaran, transformasi media ini mendampingi momen penting kehidupan anak-anak, agar edukasi estetika bukan hanya pada pelajaran prakarya, mengunjungi gedung galeri kesenian saja namun nilai estetika juga terselubung dalam kehidupan dan menghidupkan kembali definisi baru tentang edukasi estetika.  

สุนทรียภาพ คุณค่าและความงดงาม ที่สอดแทรกอยู่ในชีวิตประจำวัน ห้องเรียนกับบรรยากาศที่แปลกใหม่

บทความ‧เฉินฉวินฟาง รูปภาพ‧เอสเตติกเซลล์ คำแปล‧รุ่งรัตน์ แซ่หยาง

如果教室裡有張沙發。或者教室的外觀變成洞穴,那會是什麼樣的光景?這是新北市崇德國小老師黃國平為孩子營造的教室風景。當課本能玩起填字遊戲,讓課本變得活潑而繽紛。由三位年輕人組成的美感細胞團隊,正致力改變教科書的樣貌。一場場美學教育的改變正在發生,將美感藏在孩子生活裡,在孩子心裡種下美麗的種子。


ในช่วงไม่กี่ปีมานี้ เชฟหนุ่มสาวรุ่นใหม่ทั้งที่กลับจากต่างประเทศ หรือมีประสบการณ์ผ่านการฝึกฝนจากร้านอาหารหรูหราราคาแพง ต่างเลือกที่จะเปิดร้านอาหารสไตล์ฟิวชัน (Fusion Food) ที่ใช้วิธีการปรุงแบบตะวันตกแต่ยังคงรสชาติดั้งเดิมจากถิ่นกำเนิดของอาหารเอาไว้ แน่นอนว่า ìร้านอาหารไต้หวันสไตล์ฟิวชันî  เป็นหนึ่งในกระแสความนิยมดังกล่าวด้วย แต่คำถามที่ผุดขึ้นในใจของบรรดานักปรุงอาหารคือ  ฉันคือใคร มาจากไหนและกำลังมุ่งไปในทิศทางใด

 

จะเกิดความรู้สึกอย่างไร ถ้าหากในห้องเรียนมีโซฟาวางอยู่สักตัว หรือห้องเรียนถูกตกแต่งให้ดูคล้ายกับผนังถ้ำ และนี่ก็คือห้องเรียนที่คุณครูหวงกั๋วผิง (黃國平) เนรมิตขึ้นมาให้กับนักเรียนของโรงเรียนประถมศึกษาฉงเต๋อ (崇德國小) ในนครนิวไทเป

การออกแบบหนังสือเรียนหรือแบบเรียนให้ดูมีชีวิตชีวาและเกิดความสนุกในการเรียนรู้มากขึ้น โดยผ่านการเล่นเกมเติมอักษร เป็นผลงานของกลุ่มเอสเตติกเซลล์ (AesthetiCell:  美感細胞團隊) ซึ่งเกิดจากการรวมตัวของคนรุ่นใหม่สามคน ที่ต้องการเปลี่ยนรูปลักษณ์ใหม่ให้กับแบบเรียนแบบเดิมๆ

การจัดการศึกษาแบบสุนทรียศึกษา (美學教育) กำลังอยู่ในช่วงของการปรับเปลี่ยน เพื่อสร้างสรรค์ให้เด็กๆ มีสุนทรียภาพในการดำรงชีวิต โดยการปลูกฝังเมล็ดพันธุ์ทางความคิดที่งดงามไว้ภายในจิตใจของพวกเขา

 

ห้องเรียนในฝันแห่งแรกของไต้หวัน เปิดตัวอย่างเป็นทางการที่โรงเรียนประถมศึกษาฉงเต๋อ เขตซี่จื่อ นครนิวไทเป
(新北市崇德國小) เมื่อเดือนกันยายน 2017 เป็นผลงานการออกแบบและสร้างสรรค์โดยอิเกีย (IKEA) บริษัทผู้จำหน่ายเฟอร์นิเจอร์และสินค้าตกแต่งบ้านชั้นนำของโลก

เพดานห้องสีเหลืองครีม ผนังห้องสีฟ้าอ่อน หน้าต่างห้องตกแต่งด้วยผ้าม่านที่มีลวดลายของใบไม้สีเขียวแบบต่างๆ เก้าอี้นักเรียนสีเหลืองขาวถูกตั้งวางคู่กับโต๊ะไม้ที่สามารถพับเก็บได้ ทดแทนการใช้โต๊ะเรียนและเก้าอี้ไม้แบบเดิมๆ

 

ห้องเรียนในฝันกับความเหมือนที่แตกต่าง

 

กองการศึกษา นครนิวไทเป ร่วมมือกับอิเกีย (IKEA) จัดทำโครงการปฏิรูปการเรียนรู้ในโรงเรียน โดยมีห้องเรียนของคุณครูหวงกั๋วผิงในโรงเรียนประถมศึกษาฉงเต๋อ เป็นห้องเรียนต้นแบบแห่งแรกที่ประสบความสำเร็จในการปรับเปลี่ยนรูปแบบ

ครูหวงกั๋วผิงพูดคุยกับนักออกแบบถึงห้องเรียนในจินตนาการของเขาขณะให้สัมภาษณ์ว่า โต๊ะและเก้าอี้ควรจะต้องพับเก็บได้ พื้นที่ว่างภายในห้องจะต้องสามารถปรับเปลี่ยนรูปแบบได้มากขึ้น สีสันควรจะต้องสดใสและให้ความรู้สึกเหมือนอยู่บ้าน ìห้องเรียนไม่ได้เป็นเพียงสถานที่สำหรับเรียนหนังสือของนักเรียนเท่านั้น แต่ยังเป็นสถานที่ที่พวกเขาต้องใช้ชีวิตอีกด้วย ช่วงเวลาที่เด็กๆ มีการตื่นตัวมากที่สุดในแต่ละวันคือขณะที่พวกเขาอยู่ในห้องเรียน ดังนั้น เขาจึงอยากให้ห้องเรียนมีบรรยากาศที่เหมือนกับบ้านและผ่อนคลายมากขึ้นî นี่ก็คือห้องเรียนในแบบที่ครูหวงกั๋วผิงรอคอย

โต๊ะเรียนที่พับเก็บได้ เมื่อปรับขยายจะสามารถนั่งได้ถึง 6 คน ช่วยให้นักเรียนสามารถนั่งและทำงานกลุ่มด้วยกันได้สะดวกขึ้น เมื่อพับด้านข้างของโต๊ะทั้งสองข้างลงจะกลายเป็นโต๊ะรูปทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้ามีลักษณะยาวๆ แคบๆ จากนั้นจึงย้ายโต๊ะไปวางชิดกับผนังห้อง เพียงเท่านี้ก็จะทำให้มีพื้นที่ว่างตรงกลางห้องที่มากพอสำหรับฝึกซ้อมการแสดงเต้นรำ เมื่อปิดไฟภายในห้องเรียนและทุกคนนั่งบนพื้นเพื่อดูภาพยนตร์ ห้องเรียนจะกลายเป็นสถานที่สำหรับฉายหนังกลางแปลง และทำให้การใช้พื้นที่ในห้องเรียนมีความยืดหยุ่นมากขึ้น

การออกแบบห้องเรียนที่คำนึงถึงบรรยากาศโดยรวมของห้องเป็นหลัก ครูหวงกั๋วผิงและทีมออกแบบจึงนำตู้หนังสือมาจัดวางจนเต็มผนังด้านหลังห้องแทนของเดิมซึ่งเป็นบอร์ดติดประกาศ ตู้หนังสือสีขาวสะอาดตาดูกลมกลืนไปกับบานประตูของตู้ที่มีสีขาวสลับสีเขียวอ่อน ขณะที่การใช้ตะกร้าไม้ไผ่และตะกร้าบุผ้าสีเขียวเข้ม ช่วยเสริมให้ตู้หนังสือดูมีสีสันสะดุดตามากขึ้น การเลือกใช้และการจับคู่สีควบคู่กับการตกแต่งด้วยกระถางดอกไม้หรือประดับด้วยตุ๊กตา ทำให้ตู้หนังสือดูมีชีวิตชีวาขึ้นในทันที 

โซฟาตัวยาวที่ตั้งอยู่ด้านหน้าตู้หนังสือช่วยให้ห้องเรียนดูอบอุ่นเหมือนอยู่บ้าน เลือกหนังสือสักเล่ม หามุมที่ตัวเองชอบ จะเป็นโซฟาที่อยู่หน้าตู้หนังสือหรือพรมปูพื้นห้องด้านหน้าโต๊ะทำงานของคุณครู ต่างก็เป็นบรรยากาศที่ชวนให้อ่านหนังสือได้อย่างผ่อนคลาย พื้นที่แต่ละส่วนในห้องเรียนมีความงดงามในตัวเอง ช่วงพักผ่อนตอนกลางวัน เด็กๆ สามารถงีบหลับบนโต๊ะเรียนหรือนอนบนพื้นก็ได้แล้วแต่จะเลือก ซึ่งเด็กทุกคนต่างก็มีมุมหรือพื้นที่ที่ตัวเองชอบ

ในห้องเรียนของครูหวงกั๋วผิง โต๊ะทำงานแบบยืนขนาดใกล้เคียงกับโน้ตบุ๊กถูกนำมาวางแทนที่โพเดียมหรือแท่นยืนบรรยายแบบดั้งเดิมซึ่งมักจะตั้งไว้บริเวณหน้ากระดานดำ เก้าอี้บาร์สูงที่วางคู่กันเป็นการออกแบบที่ทำให้ครูหวงกั๋วผิงรู้สึกถึงความใกล้ชิดที่มากขึ้น นอกจากจะเอื้อต่อการนั่งพูดคุยหรือโต้ตอบกับนักเรียนอย่างผ่อนคลายแล้ว ครูยังสามารถลุกขึ้นเดินได้ตลอดเวลา และเป็นการแก้ปัญหาเรื่องของการยืนสอนติดต่อกันเป็นเวลานาน ครูหวงกั๋วผิงกล่าวติดตลกว่า เก้าอี้ตัวนี้นั่งสบายมาก คุณครูทุกคนควรจะมีไว้สักตัว จะทำให้มีบรรยากาศการเรียนการสอนที่แตกต่างออกไป

การรีโนเวทในครั้งนี้ทำให้ห้องเรียนดูทันสมัยและมีสีสันสดใส เพียงแค่เดินเข้าห้องเรียนก็ทำให้รู้สึกได้ว่าชีวิตถูกเติมเต็มและความฝันกำลังกลายเป็นความจริง 

 

ห้องเรียนที่เหมือนบ้าน

 

การที่โครงการของครูหวงกั๋วผิงถูกคัดเลือกออกมาจากหลายๆ โครงการและได้รับการสนับสนุน เป็นผลจากความพยายามร่วมสิบกว่าปีในการสร้างบรรยากาศการเรียนในห้องเรียนของเขา

ครูหวงกั๋วผิงเปิดเผยว่า ìตลอดหลายสิบปีที่ผ่านมา ห้องเรียนในไต้หวันยังคงรูปแบบเดิมๆ ไม่มีอะไรเปลี่ยนมากนัก การปฏิรูปการศึกษามักจะเป็นการปรับหลักสูตรและมุ่งเน้นไปที่การเปลี่ยนโครงสร้างรายวิชา โดยไม่ได้คำนึงถึงการสร้างสภาพแวดล้อมการเรียนรู้î ทุกครั้งที่เดินทางไปต่างประเทศ เขามักจะถูกดึงดูดด้วยทิวทัศน์ของประเทศเหล่านั้น เมื่อคนในประเทศเติบโตขึ้นมาท่ามกลางสภาพแวดล้อมดังกล่าว ก็ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องให้การศึกษาเกี่ยวกับสุนทรียภาพโดยเฉพาะ เพราะเป็นสิ่งที่มีอยู่โดยธรรมชาติอยู่แล้ว ซึ่งครูหวงกั๋วผิงมองว่าการสร้างสภาพแวดล้อมที่สวยงามและสะดวกสบายเป็นเรื่องที่สำคัญกว่ามาก

นับตั้งแต่ที่ครูหวงกั๋วผิงเข้ามาเป็นครูประจำชั้น เขาก็ทำการตกแต่งห้องเรียนด้วยตัวเองมาตลอด เริ่มจากการทำรูปการ์ตูนตัดต่อจากกระดาษมาตกแต่งประดับบนบอร์ดติดประกาศในห้องเรียน ใช้เงินของตัวเขาเองซื้อผ้าม่าน ผ้าปูโต๊ะ รวมทั้งโซฟามือสอง เพื่อต้องการทำให้ห้องเรียนมีความสวยงามและเต็มไปด้วยบรรยากาศที่อบอุ่น

หลายปีก่อนหน้านี้ ครูหวงกั๋วผิงสอนหนังสืออยู่ที่โรงเรียนประถมศึกษาต้าหยวน ซึ่งอยู่ใกล้กับท่าอากาศยานนานาชาติเถาหยวน เนื่องจากทำเลที่ตั้งของโรงเรียนที่อยู่ใกล้กับสนามบินทำให้ไม่สามารถเปิดหน้าต่างห้องเรียนได้ ประกอบกับเขาสังเกตเห็นในช่วงเปิดเทอมว่าหลังจากรับหนังสือเรียนแล้ว เด็กๆ มักจะทิ้งห่อบรรจุหนังสือซึ่งทำจากกระดาษคราฟท์ทำให้เขารู้สึกเสียดาย จึงเกิดความคิดว่าน่าจะนำเอากระดาษเหล่านี้มาตกแต่งเวทีของห้องเรียนและที่ผนังด้านนอกของห้องเรียน โดยเอากระดาษดังกล่าวมาขยุ้มให้ยับยู่ยี่ ก่อนจะนำไปติดที่ผนังห้องเพื่อทำให้ดูคล้ายกับถ้ำ

ครูหวงกั๋วผิงมักจะใช้เวลาช่วงปิดเทอมภาคฤดูหนาวและฤดูร้อนมาตกแต่งห้องเรียน เขาต้องควักกระเป๋าตัวเองและแบ่งเวลามาทำ บางครั้งเกิดตุ่มน้ำพองขึ้นตามมือจากการทำงานหนัก แต่ครูหวงกั๋วผิงบอกว่า เขามีความคาดหวังและมีความสุขมากระหว่างที่เขาทำงานเหล่านี้ อาการดีใจและประหลาดใจของนักเรียนที่เขาเห็นตอนเปิดเทอม คือสิ่งที่ทำให้เขารู้สึกพึงพอใจมากที่สุด

การทำให้เด็กๆ ได้ใช้ชีวิตอยู่ในสถานที่ที่ได้รับการตกแต่งอย่างเอาใจใส่ เป็นการกระตุ้นให้เด็กเหล่านี้เกิดความอยากเรียนรู้ เด็กนักเรียนที่เคยเป็นลูกศิษย์ของครูหวงกั๋วผิงและมาเป็นครูในภายหลังก็ได้รับอิทธิพลและความคิดการตกแต่งห้องเรียนจากครูหวงกั๋วผิงไปด้วย และเขาก็มีการตกแต่งห้องเรียนของเขาให้ดูสวยงาม นับเป็นการถ่ายทอดเมล็ดพันธุ์แห่งสุนทรียภาพที่ครูหวงกั๋วผิงได้ปลูกไว้ภายในใจของเขาให้ดำรงสืบต่อไป  

 

ยกหอศิลป์มาไว้บนโต๊ะเรียน

 

ผู้ที่ยอมรับแนวคิดที่ว่าสุนทรียศึกษาต้องเริ่มจากสภาพแวดล้อม มิได้มีเพียงแค่คนที่มีอาชีพครูเท่านั้น แต่ยังรวมถึงนักศึกษา 3 คนจากมหาวิทยาลัยแห่งชาติเจียวทง (National Chiao Tung University: 交通大學) ในเมืองซินจู๋ ที่รวมตัวกันในชื่อกลุ่ม เอสเตติกเซลล์ ซึ่งมีแนวคิดที่จะรณรงค์ให้เกิดการปฏิรูปหนังสือเรียนและแบบเรียน เพื่อยกระดับด้านสุนทรียศาสตร์ของไต้หวัน บุคคลทั้งสามคือนายหลินจงเยี่ยน (林宗諺) นายเฉินมู่เทียน (陳慕天) และนายจางป๋อเหวย (張柏韋) พวกเขารู้จักมักคุ้นกันจากการทำกิจกรรมของมหาวิทยาลัย และหลังจากที่พวกเขาทั้งสามคนได้พูดคุยแลกเปลี่ยนประสบการณ์การเดินทางไปต่างประเทศระหว่างกันแล้ว ต่างรู้สึกตื่นเต้นและหลงใหลไปกับภูมิทัศน์ที่สวยงามของเมืองต่างๆ ในประเทศเหล่านั้น การออกแบบที่งดงามสามารถพบเห็นได้ทั้งจากของที่มีขนาดใหญ่อย่างสถาปัตยกรรมและอาคารบ้านเรือนจนถึงของที่มีขนาดเล็กเช่นโปสเตอร์หรือใบปลิวโฆษณา แรงบันดาลใจที่เกิดขึ้นจากการพูดคุยทำให้พวกเขาเกิดความคิดที่จะปรับปรุงสุนทรียศึกษาของไต้หวันให้ดีขึ้น

มนุษย์จะเกิดความเข้าใจในสุนทรียภาพได้จำเป็นต้องใช้เวลาในการเรียนรู้และสัมผัสระยะหนึ่ง โดยผ่านการสนทนาแลกเปลี่ยนความคิดเห็นซ้ำแล้วซ้ำเล่า หากเปรียบเทียบกับการปรับปรุงอาคารหรือการรีโนเวทตึกซึ่งจะต้องมีการเปลี่ยนป้ายกันใหม่แล้ว ต้นทุนในการปรับเปลี่ยนหนังสือเรียนหรือแบบเรียนนั้นต่ำกว่ามาก แต่สามารถส่งผลกระทบและขยายผลไปยังทุกระดับชั้นได้ในวงกว้างกว่า เพราะไม่ว่าจะเป็นในเมืองใหญ่หรือชนบท เด็กทุกคนจะต้องใช้แบบเรียนทุกวัน และอาจจะเป็นช่องทางหนึ่งในการลดช่องว่างด้านสุนทรียศึกษาระหว่างการศึกษาในเมืองและในชนบทลงได้

ìขอแบบเรียนให้เราสักหนึ่งเล่ม เราจะเปลี่ยนแบบเรียนเล่มนั้นให้เป็นหอศิลป์สำหรับเด็กๆî นี่คือปณิธานของกลุ่มเอสเตติกเซลล์ ที่ต้องการให้เด็กเหล่านี้มีโอกาสสัมผัสกับผลงานด้านสุนทรียศาสตร์ได้ทันทีที่พวกเขาเปิดพลิกแบบเรียน ในปี 2013 สมาชิกกลุ่มเอสเตติกเซลล์ทั้งสามคนตัดสินใจแน่วแน่ที่จะจัดทำโครงการ ìแบบเรียนสุนทรียศาสตร์î ขึ้น แม้ในขณะนั้นพวกเขาจะยังไม่จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัย

ด้วยความที่พวกเขาไม่มีพื้นฐานทางด้านการออกแบบและไม่ได้เรียนด้านศึกษาศาสตร์ มีเพียงความมุ่งมั่นที่ต้องการจะเปลี่ยนแปลงสุนทรียศึกษาในไต้หวัน พวกเขาจึงทุ่มเทให้กับการเก็บเกี่ยวองค์ความรู้ หันไปศึกษาทางด้านจิตวิทยาเด็ก และเทคนิคการเลือกใช้สี รวมทั้งพยายามเสาะแสวงหานักออกแบบผ่านช่องทางต่างๆ ที่สามารถทำได้ ในช่วงเริ่มต้นซึ่งมีทรัพยากรที่ค่อนข้างจำกัด พวกเขาจะใช้เอกสารสรุปแบบง่ายๆ ในการอธิบายถึงแนวคิดของพวกเขาต่อบรรดานักออกแบบที่ยินยอมรับการสัมภาษณ์ แม้จะไม่ได้รับค่าตอบแทนใดๆ แต่พวกเขาก็ยังคงมีความหวังว่าจะค้นพบนักออกแบบที่เห็นด้วยกับแนวคิดนี้และมาร่วมมือกัน คุณจางป๋อเหวยเปิดเผยว่า เมื่อย้อนกลับไปนึกถึงสมัยที่เริ่มต้นกันใหม่ๆ ตอนนั้นก็ดูเหมือนกับแก๊งต้มตุ๋นจริงๆ ต้องไปอธิบายถึงแนวคิดที่เป็นนามธรรมเอามากๆ อีกทั้งค่าตอบแทนที่ได้รับมีเพียงความจริงใจเท่านั้น

ผ่านไปหลายเดือน ในที่สุดพวกเขาก็ได้รับความร่วมมือจากนักออกแบบมากถึงสิบกว่าคน ที่จะมาร่วมกันสร้างแบบเรียนภาษาจีนในรูปแบบที่ต่างออกไปจากความคิดของคนส่วนใหญ่ ปรับเปลี่ยนรูปแบบตัวอักษร เพิ่มภาพประกอบให้ดูมีชีวิตชีวาน่าสนใจ เพิ่มพื้นที่ว่างในหน้าหนังสือให้มากขึ้น นำงานออกแบบนิเทศศิลป์มาใช้ในการออกแบบหน้าปกให้ดูทันสมัย ทำให้แบบเรียนภาษาจีนไม่ได้เป็นเพียงหนังสือสำหรับเรียนภาษาจีนเท่านั้น แต่ยังสามารถเรียนรู้เกี่ยวกับสุนทรียภาพผ่านแบบเรียนดังกล่าวได้เช่นกัน

ìแบบเรียนนี้เป็นเล่มที่หนูจะเก็บเอาไว้อย่างดีî ìภาพประกอบหนังสือภาพนี้สวยงามมากî ..... คำพูดที่บ่งบอกถึงความตื่นเต้นดีใจของเด็กๆ ที่ได้รับแบบเรียนเหล่านี้ในระหว่างที่พวกเขานำแบบเรียนไปแจกทั่วเกาะไต้หวัน สร้างความมั่นใจให้กับกลุ่มเอสเตติกเซลล์ที่จะเดินหน้าเพื่อสานฝันของพวกเขาต่อไป  

 

บ่มเพาะอนาคตที่งดงามให้กับเด็ก

 

คงคล้ายกับคำถามที่มีเด็กถามขึ้นขณะนำหนังสือไปแจกว่า จะทำความฝันให้เป็นจริงได้อย่างไร ซึ่งคุณจางป๋อเหวยได้บอกกับเด็กๆ ไปว่า มีเรื่องมากมายที่ไม่ได้ยากอย่างที่คิดไว้ ขอเพียงแค่ให้ลงมือทำ ครั้งแรกอาจจะได้แค่ 50 คะแนน แต่เมื่อทำต่อเนื่องอีกเป็นครั้งที่สอง ครั้งที่สาม ก็จะดีขึ้นเรื่อยๆ และจะเข้าใกล้ความฝันมากขึ้นเช่นกัน แบบเรียนสุนทรียศาสตร์แต่ละรุ่นที่ออกแบบจะแฝงเร้นไว้ด้วยวัตถุประสงค์ที่แตกต่างกันไป แบบเรียนรุ่นที่หนึ่งนับเป็นบทพิสูจน์ให้เห็นถึงคุณค่าของโครงการ ส่วนแบบเรียนรุ่นที่สองเป็นการทดสอบความเป็นไปได้ของการนำไปใช้กับนักเรียนในระดับที่แตกต่างกัน

กลุ่มเอสเตติกเซลล์ออกแบบเรียนสุนทรียศาสตร์ในรุ่นที่ 3 ในปี 2017 โดยอาศัยประสบการณ์จากการทำแบบเรียนทั้งสองรุ่นที่ผ่านมา ทีมงานขยายขอบเขตจากแบบเรียนภาษาจีน ไปสู่วิชาเรียนอื่นๆ เช่น ภาษาอังกฤษ คณิตศาสตร์ ธรรมชาติรอบตัว และสังคมศึกษา โดยจะมีนักออกแบบแต่ละคนมาร่วมในการวางแผน คุณเฉินมู่เทียนมองว่านักออกแบบแต่ละท่านต่างก็เป็นนักจัดนิทรรศการด้วย ซึ่งนักออกแบบเหล่านี้สามารถออกแบบแบบเรียนได้อย่างอิสระตามแนวคิดหรือมุมมองที่พวกเขามีต่อวิชาเรียนนั้นๆ 

คุณเฉินมู่เทียนเปิดเผยว่า แบบเรียนแต่ละเล่มมีบทบาทหน้าที่ไม่เหมือนกัน ทั้งวิชาสังคมศึกษา ภาษาจีน ธรรมชาติรอบตัว ภาษาอังกฤษ และคณิตศาสตร์ แบบเรียนรุ่นแรกๆ จะมีความสอดคล้องกับกฎระเบียบที่ถือปฏิบัติอยู่และเหมาะกับสถานการณ์ ขณะที่แบบเรียนในยุคหลังๆ จะไม่มีข้อจำกัดใดๆ เพื่อให้นักออกแบบสามารถใช้ความคิดสร้างสรรค์ในการออกแบบได้อย่างเต็มที่ 

แบบเรียนคณิตศาสตร์ซึ่งออกแบบโดยคุณฟางซวี่จง
(方序中) เป็นแบบเรียนที่มีวิธีการเปิดหน้าหนังสือโดยเปิดแบบหน้าคู่ คือหน้าซ้ายและขวาได้พร้อมกัน และยังสามารถพับเก็บตามแต่ต้องการได้ แบบเรียนจึงเสมือนหนึ่งสามารถแปลงร่างได้นั่นเอง ส่วนแบบเรียนวิชาธรรมชาติรอบตัวเป็นผลงานการออกแบบของคุณหวังอ้ายลี่ (王艾莉) โดยนำอุปกรณ์การทดลองและขั้นตอนต่างๆ มาถ่ายทอดลงในแบบเรียนผ่านการถ่ายภาพในสตูดิโอเพื่อให้ภาพถ่ายมีคุณภาพมากขึ้น สีของพื้นหลังหน้ากระดาษภายในแบบเรียนจะแตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับลักษณะเฉพาะของหัวข้อการทดลองนั้นๆ เช่น การทดลองเกี่ยวกับก๊าซจะใช้สีฟ้าซึ่งเป็นโทนสีเย็น ขณะที่การทดลองเกี่ยวกับการเผาไหม้จะใช้สีโทนร้อนเป็นสีของพื้นหลัง   

แบบเรียนสังคมศึกษาได้รับการออกแบบโดย Simpleinfo บริษัทที่มีความเชี่ยวชาญด้านการออกแบบสารสนเทศ การนำรูปหรือภาพวาดมาประยุกต์ใช้ทำให้การถ่ายทอดข้อมูลข่าวสารไปสู่ผู้เรียนทำได้อย่างรวดเร็ว เช่น การใช้ภาพการเดินเที่ยวในตลาดนัดกลางคืนมาแนะนำให้รู้จักกับอาหาร เป็นต้น นอกจากนี้ ยังมีการใช้ภาพในแบบต่างๆ เพื่อสื่อถึงประเด็นทางสังคมอื่นๆ เช่น ความเสมอภาคทางเพศ ชนเผ่าพื้นเมือง เป็นการกระตุ้นให้เกิดจินตนาการ และเพิ่มพื้นที่ในการแลกเปลี่ยนความคิดเห็นระหว่างครูกับนักเรียนอีกด้วย

คุณฝงอวี่ (馮宇) นักออกแบบอีกท่านหนึ่ง ใช้ภาพที่สื่อและสอดคล้องกับเนื้อหาของบทเรียนเพิ่มลงในแบบเรียนภาษาจีน ยกตัวอย่างเช่น บทเรียนเรื่องการวางแผนการใช้เวลา คุณฝง
อวี่ออกแบบบัญชีเวลาขึ้น เพื่อให้เด็กๆ สามารถวางแผนและบริหารจัดการเวลาของตัวเอง จึงเป็นการส่งเสริมให้นักเรียนรู้จักการวิเคราะห์ด้วย สำหรับผลงานสร้างสรรค์จากฝีมือของนักออกแบบที่ชื่อว่าคุณเฉินหย่งจี (陳永基) เป็นการออกแบบแบบเรียนในวิชาภาษาอังกฤษที่สะท้อนผ่านมุมมองของศิลปะร่วมสมัย หน้าปกออกแบบเป็นลายตารางสีสันต่างๆ ของเกมเติมอักษร เพื่อให้เด็กๆ สามารถแสดงออกได้อย่างอิสระเสรี

แบบเรียนที่จัดทำขึ้นตามแนวคิดของการออกแบบเหล่านี้ ได้ส่งมอบให้กับโรงเรียนประถมศึกษาจำนวน 170 กว่าแห่งทั่วไต้หวัน การเรียนรู้แบบซึบซับจากแบบเรียนที่สวยงามเหล่านี้ ในระหว่างการศึกษาภาคบังคับ 12 ปี ที่มีชั่วโมงเรียนมากมายนับไม่ถ้วน จะช่วยให้เด็กๆ เกิดจินตนาการผ่านการรับรู้ความว่องไวในการสังเกตสี และการพัฒนาด้านความคิดสร้างสรรค์

โครงการแบบเรียนสุนทรียศาสตร์เขย่ามุมมองความคิดของผู้คนที่มีต่อแบบเรียนให้เปลี่ยนไป กฎระเบียบที่บังคับใช้อยู่ในปัจจุบันอาจจะทำให้ไม่สามารถปรับเปลี่ยนแบบเรียนจากรูปแบบเดิมๆ ได้มากนัก แต่การเปลี่ยนแปลงในบางจุด เช่น การผ่อนปรนระบบในเรื่องของลักษณะตัวอักษร รูปภาพที่ใช้ในแบบเรียน ลักษณะรูปเล่ม ตลอดจนการกำหนดราคา เป็นการดึงเอาความสามารถของนักออกแบบชั้นนำของไต้หวันเข้ามาสู่วงการของการสร้างแบบเรียน ซึ่งจะทำให้เกิดไอเดียใหม่ๆ ในการพัฒนาแบบเรียนมากขึ้น 

การปรับเปลี่ยนสื่อกลางในการเรียนรู้ ตั้งแต่สภาพแวดล้อมของห้องเรียนจนถึงการออกแบบแบบเรียน ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่สำคัญในชีวิตของเด็กๆ เหล่านี้ ทำให้การศึกษาที่เรียกว่าสุนทรียศึกษา ไม่ได้หมายความถึงการเรียนวิชาศิลปะหรือพาไปทัศนศึกษาที่หอศิลป์เท่านั้น แต่เป็นการนำเอาสุนทรียภาพที่มีอยู่มาสอดแทรกเข้าไปในการใช้ชีวิตประจำวัน และเป็นการให้นิยามใหม่แก่คำว่า สุนทรียศึกษานั่นเอง  

X 使用【台灣光華雜誌】APP!
更快速更方便!