Thế giới mới của canh tác nông nghiệp sạch

:::

2016 / Tháng 2

Sách‧Chang Chiung-fang bằng tiếng‧Jimmy Lin


素有「美食王國」之稱的台灣,一向以美食林立自豪。但吃飽,更要吃好,近來台灣民眾追求「舌尖上的幸福」,轉而以安全、無毒為準則。

台灣有機農業耕地約6,000 公頃,約占總耕地面積0.6%,與歐洲有機農業的領頭羊法國16%、奧地利20% 相較,相去甚遠,但環境變遷加上食安危機,加速了台灣無毒農業的腳步,不僅各地小農市集暢旺,就連百貨超市、量販店也紛紛加入有機蔬果販售的行列,無毒的美麗新世界已然在望。


Đài Loan được mệnh danh là “Vương quốc ẩm thực”, luôn tự hào với những món ăn phong phú. Nhưng dù có ăn ngon cũng cần ăn khỏe sống khỏe, trong những năm gần đây, người Đài Loan thay vì theo đuổi “niềm hạnh phúc về vị giác”, đã chuyển sang tiêu chí an toàn, không độc hại trong chế độ ăn uống.

Đài Loan có khoảng 6.000ha diện tích canh tác nông nghiệp hữu cơ, chiếm khoảng 0,6% tổng diện tích đất canh tác, vẫn còn khoảng cách quá xa so với Pháp 16% và Áo 20% là cánh chim đầu đàn trong nền nông nghiệp hữu cơ châu Âu, nhưng trước sự thay đổi của môi trường cộng thêm mối nguy cơ về an toàn thực phẩm, đã thúc đẩy Đài Loan tăng tốc độ phát triển nền nông nghiệp sạch, không những khiến các chợ phiên của tiểu nông trở nên nhộn nhịp, và kể cả các siêu thị tại các trung tâm thương mại và siêu thị lớn cũng lần lượt gia nhập hàng ngũ phục vụ bán hàng rau quả hữu cơ, một thế giới mới siêu sạch tốt đẹp đang mở ra trước mắt.

Trong cùng thời điểm liên tục bùng nổ vấn đề an toàn thực phẩm, ngành bán buôn nông sản sạch thân thiện môi trường cũng phất lên như diều gặp gió, “Hiện nay chỉ cần trồng trọt nông sản hữu cơ và siêu sạch là không lo hàng bị ế,” anh Yang Rumen (Dương Nho Môn), người khởi xướng Chợ phiên Nông học 248 cho biết.

Nông nghip hu cơ được dp n mày n mt !

Nền nông nghiệp hữu cơ của Đài Loan rốt cuộc có được nở mày nở mặt không ?

Theo thống kê Đài Loan hiện có trên 1.600 kênh phân phối bán sản phẩm hữu cơ, ngoài các chuỗi cửa hàng chuyên bán sản phẩm hữu cơ như Leezen, Yogi House, Cotton Land v.v..., các siêu thị lớn : Pxmart, Wellcome, Matsusei và Carrefour, RT Mart, Far Eastern AMart đã lần lượt thiết lập khu chuyên biệt hoặc quầy hàng buôn bán sản phẩm hữu cơ; hiện nay kể cả chuỗi cửa hàng sách Eslite chi nhánh Songyan nằm tại khu Công viên Văn hóa Songshan - Đài Bắc cũng tham gia bán hàng rau quả hữu cơ.

Nhưng thực ra, sự tiếp xúc lần đầu tiên giữa tiểu nông Đài Loan và người tiêu dùng đều bắt đầu từ các chợ phiên của nông dân.

Theo thống kê của Quỹ Phát triển Văn hóa Giáo dục từ “Bản đồ chợ phiên nông dân” cho thấy, hiện nay ở khắp Đài Loan có 63 chợ phiên nông dân. Và từ lúc thành lập chợ phiên nông dân đầu tiên được quảng bá là “Nhà sản xuất thân thiện môi trường” tại Đài Loan cho tới nay chỉ vỏn vẹn 8 năm ngắn ngủi.

Câu chuyện bắt đầu từ tháng 10 năm 2006, nhờ sự thúc đẩy của ông Chen Meng Kai (Trần Mạnh Khải) ở Nông trại Đông Ly, Giáo sư Tao Fan Ying (Đào Phồn Doanh), Khoa Phúc lợi Nhi đồng Trường Đại học Providence (Đại học Tịnh Nghi), ông Feng Xiao Fei (Phùng Tiểu Phi) ở Nông trại học tập Befarmer v.v..., là nhóm người tiên phong dẫn đầu Đài Loan tại khu Xitun - Taichung (Tây Đồn - Đài Trung) chính thức ra đời chợ phiên “Hope Market”.

Tháng 9 năm 2007, Giáo sư Dong Shi Rui (Đổng Thời Duệ), Khoa Quảng bá Công nghiệp Sinh học và Kinh doanh của Trường Đại học Chung Hsing (Đại học Trung Hưng), ông đã tiếp sức khởi xướng “Chợ phiên Nông dân sản xuất hữu cơ của Trường Đại học Chung Hsing”, kêu gọi hơn 20 người nông dân tham gia sản xuất hữu cơ, trở thành một chợ phiên nông dân thứ hai của Đài Loan có tổ chức và ý tưởng.

Tháng 7 năm 2008, anh Yang Rumen xuất thân từ một gia đình nông dân tại Erlin - Changhua (Nhị Lâm - Chương Hóa), đi theo mô hình thành lập của chợ phiên “Hope Market”, phất cao ngọn cờ quảng bá chiến lược “Nông thôn bền vững, phát triển nông nghiệp, người nông dân hạnh phúc”, anh Yang Rumen đến Bắc bộ thành lập “Chợ phiên Nông học 248”. Hơn 7 năm nay, không những thành công giúp chợ phiên tiểu nông được đứng vững tại khu đô hội Đài Bắc, mà còn ngày một phát triển mở rộng, lập nhiều cơ sở mới.

Tìm tương lai t các ch phiên

Anh Yang Rumen cho biết, Chợ phiên 248 có yêu cầu rất đơn giản đối với người nông dân : không sử dụng thuốc trừ sâu và phân bón hóa học. Trong hơn 5 năm, đã tập hợp được trên 200 tiểu nông đến tham gia, sáng tạo thành công hơn 20 thương hiệu, trong đó có nhiều thương hiệu quen thuộc với mọi người như : kem que “Chunyizhi”, món mứt “Zaiconghong”, kẹo mạch nha “Laichunma”, thủy sản “Aheshi” và gạo siêu sạch của “Longde Mizhuang” v.v...

Mặc dù nền nông nghiệp sạch đang có nhiê u triển vọng tốt, nhưng từ thuở sơ khai, Chợ phiên 248 đã nếm trải không ít khó khăn. Trong hai năm đầu của thời kỳ sáng lập, do việc kinh doanh không đạt được hiệu quả như ý khiến nhiều nông dân phải bỏ cuộc, dẫn đến chợ phiên suýt phải đóng cửa. Sau này các nông dân ở chợ phiên mở gian bếp nấu nướng, cùng chia sẻ món ăn với người tiêu dùng, và dần dần gắn kết mối quan hệ thân thiết trong nhóm tiểu nông, rút ngắn khoảng cách giữa nông dân với người tiêu dùng ngày càng xích lại gần hơn.

“Chợ phiên là diễn đàn giao tiếp liên hệ giữa nhà sản xuất và người tiêu dùng”, anh Yang Rumen yêu cầu người nông dân dùng 5% nỗ lực vào việc tiêu thụ, để dành 95% sức lực còn lại trò chuyện trao đổi với khách hàng. “Nhưng có nhiều nông dân lớn tuổi lại thấy việc trao đổi với khách hàng khó hơn cả trồng trọt”, nên Yang Rumen chỉ có thể liên tục thuyết phục nông dân, không ngừng trao đổi để xoay chuyển quan niệm của người tiêu dùng.

“Lấy việc suy nghĩ sai về giá cả để nói, mọi người cứ nghĩ hữu cơ là đắt tiền, chỉ có người giàu mới ăn nổi. Trên thực tế, những sản phẩm được mọi người mua về, có 1/3 đều bị vứt đi, trong tủ lạnh chất đầy các thức ăn quá hạn sử dụng, vẫn để lại món bánh tổ, bánh Trung Thu của năm ngoái..., tất cả đều là sự lãng phí. Vậy tại sao không tốn thêm ít tiền để mua loại thức ăn tốt hơn, rồi ăn cho hết toàn bộ”.

“Mong rằng nông dân thông qua giao tiếp với dân chúng tại chợ phiên, trong vòng 1 năm rưỡi tới 2 năm có thể giúp họ khơi thông kênh tiêu thụ trong tương lai,” Yang Rumen cho biết, có nhiều doanh nghiệp khách sạn, nhà hàng, cửa hàng bán sản phẩm hữu cơ sẽ đến tham quan chợ phiên nông dân, để tìm đối tác hợp tác; có người may mắn xây dựng được tên tuổi sản phẩm, thậm chí có thể ngồi ngay tại nông trại của mình chờ đợi khách hàng đến tận nơi.

“Chợ phiên cung cấp diễn đàn dành cho tiểu nông, quảng bá với cộng đồng xã hội về ý nghĩa,” Ah Pao (A Bảo), nữ nông dân vốn trồng trái cây trên vùng Lishan - Taichung (Lê Sơn – Đài Trung), vì sức khỏe của mẹ ngày một già yếu không thể lên núi canh tác trồng trọt, 6 năm trước trở về quê Yilan (Nghi Lan) trồng lúa và cây lương thực, ngoài ra, còn thành lập một “Liên minh Tiểu nông canh tác thân thiện với môi trường”, mỗi tháng mở hai phiên chợ, huy động từ 10 tới 20 người nông dân tham gia. Sau khi mở chợ phiên được 4 đến 5 năm, đến cuối năm 2013 cơ sở này ngừng hoạt động, do Chợ phiên nông dân của chính quyền huyện Yilan tiếp quản kinh doanh. Ah Pao cho biết, chị đã hoàn thành nhiệm vụ có tính giai đoạn, công việc nối tiếp là đảm nhận làm người triệu tập “Cơ sở bảo vệ Yilan”, bắt đầu quan tâm các vấn đề bảo vệ môi trường nông nghiệp như vấn đề ô nhiễm của nhà ở chuồng trại trong trang trại, hệ sinh thái đồng ruộng v.v...

Rau qu hu cơ giá r siêu th

Sự trao đổi mặt giáp mặt giữa nhà sản xuất và người tiêu dùng tại các chợ phiên, khiến hai bên xây dựng sự tin cậy và ủng hộ lẫn nhau, nên khiến nhiều người sẵn sàng tốn thêm một ít tiền để chăm sóc sức khỏe, vừa ủng hộ cho nền nông nghiệp sạch.

Giáo sư Warren H.J.Kuo (Quách Hoa Nhân), Khoa Nông học của Trường Đại học National Taiwan (Trường Đại học Quốc gia Đài Loan) tham gia chương trình đẩy mạnh nền nông nghiệp hữu cơ hơn 20 năm nay cho biết, mỗi tuần vào thứ bảy ông sẽ đến chợ bán sản phẩm hữu cơ tại Water Park – The Museum of Drinking Water (Công viên Nước của Nhà Bảo tàng Nước Ngọt) nằm trên đường Shuiyuan Rd. Taipei (Thủy Nguyên – Đài Bắc) để mua đủ một số lượng rau cho cả tuần, thể hiện hành động ủng hộ nông nghiệp hữu cơ. “Người nông dân canh tác hữu cơ rất cực khổ, vì vậy, đối với những người có điều kiện kinh tế nên dẫn đầu ủng hộ, sau này sẽ dần dần được phổ biến rộng rãi,” Giáo sư Warren H.J.Kuo cho biết.

Những năm gần đây trong các chuỗi siêu thị lớn sử dụng mô hình sản xuất theo hợp đồng gia nhập dịch vụ bán rau quả hữu cơ, tạo thêm bước thúc đẩy rau quả hữu cơ có giá bán ngày càng “bình dân” hơ. Lấ thí dụgiá bán mỗ gói rau hữ cơcủ Pxmart là 29 Đài tệ, tạo mức giá thấp nhất trong tất cả kênh phân phối.

Cho tới nay, giá bán rau hữu cơ vẫn được giữ nguyên như cũ tại Pxmart. Xét về nguyên nhân, điểm thứ nhất do Pxmart có mối cam kết trực tiếp với nông trường hữu cơ sản xuất theo hợp đồng, giúp người nông dân yên tâm sản xuất, khỏi phải lo đến việc không nơi tiêu thụ.

“Đối với người canh tác hữu cơ có hệ thống truy xuất nguồn gốc sản phẩm, mà không có kênh phân phối, sản xuất càng nhiều càng thấy đau lòng,” ông Li Wenzong (Lý Văn Tông), nhân viên Ban Thu mua thực phẩm tươi sống của Pxmart cho biết, siêu thị Pxmart nhắm tới đối tượng hợp tác theo hợp đồng là những nông dân được cấp chứng nhận sản xuất hữu cơ hoặc có hệ thống truy xuất nguồn gốc sản xuất, mọi sản phẩm sẽ được thông qua sự kiểm tra trong 251 hạng mục tồn dư thuốc trừ sâu có cấp chứng nhận hợp tiêu chuẩn mới được phép đưa hàng ra tiêu thụ.

Điểm thứ hai, Pxmart giảm lợi nhuận gộp xuống mức thấp nhất để mong mức lãi thấp nhưng bán được nhiều. Ông Li Wenzong cho biết, mỗi gói rau hữu cơ của Pxmart được bán giá rẻ hơn 10 Đài tệ so với các kênh phân phối khác, vì đa số kênh phân phối tính tỷ lệ lãi gộp khoảng 30~40%, trong khi Pxmart giảm lợi nhuận xuống còn 10~12%.

Ông Chu Guimin (Sơ Quý Dân), Trợ lý đặc biệt Ban Tiếp thị của Pxmart chỉ ra rằng, tổng diện tích sản xuất hữu cơ theo hợp đồng và cây nông nghiệp có chứng nhận truy xuất nguồn gốc của Pxmart đến cuối năm 2013 lên tới 400 ha, sản lượng mỗi năm đạt 67 triệu gói rau quả. Từ nay trở đi vẫn tiếp tục áp dụng mô hình sản xuất theo hợp đồng, đặt mục tiêu sản xuất mỗi năm lên 100 triệu gói rau quả an toàn.

Ông Li Wenzong cho biết, các loại cây nông nghiệp có rủi ro cao thường xuyên bị kiểm ra có tồn dư thuốc trừ sâu bao gồm : các loại đậu, đậu Hà-lan, ớt ngọt, dưa chuột ri, rau diếp, cải thìa, cải bẹ xanh v.v..., để tránh gặp rủi ro, Pxmart áp dụng chính sách không bán hàng của những nhà sản xuất không có hợp đồng hoặc chưa lập hệ thống truy xuất nguồn gốc sản phẩm.

Hàng chuyn trc tiếp t nơi sn xut CSA

Năm ngoái Ủy ban Nông nghiệp đưa ra tiêu chuẩn chứng nhận nghiêm ngặt trong quy định về nông sản “hữu cơ”, những ai chưa được cấp chứng nhận, sẽ không được phép cho là “hữu cơ”, do đó, nhiều nhà nông sử dụng phương pháp trồng trọt hữu cơ nhưng không có chứng nhận đều thay đổi cách gọi sản phẩm của họ là nông nghiệp sạch.

Giáo sư Warren H.J.Kuo chỉ ra rằng, là sản phẩm đáng tin cậy sẽ không cần kiểm tra, nếu sản phẩm lên tới một quy mô nhất định, có sự xen vào của thương lái làm mất đi sự tin cậy, cần áp dụng cơ chế chứng nhận để ủng hộ.

Những năm gần đây nữ nông dân Ah Pao chủ tâm sử dụng biện pháp “canh tác thân thiện với môi trường” thay cho “hữu cơ”. “Tôi muốn làm thức tỉnh ý định ban đầu của người tiêu dùng nông sản hữu cơ,” chị nói, sau ngày quy định về hữu cơ ra đời, đã đi chệch tinh thần bảo vệ môi trường của nông sản hữu cơ, mang tính rập khuôn. Sự tiêu hao năng lượng của trang thiết bị, bên cạnh các cửa hàng bán nông sản hữu cơ phần nhiều là hàng nhập khẩu, cho thấy đã đi ngược với tinh thần canh tác hữu cơ.

Quả thực, cấp giấy chứng nhận chỉ là cách làm bất đắc dĩ, sự nhận biết và hiểu nhau giữa người tiêu dùng và nhà sản xuất chính là nền tảng tạo dựng sự tin cậy lẫn nhau. Để thực hiện được điều này, phương pháp khả thi duy nhất là rút ngắn khoảng cách, đến mua trực tiếp tại nhà sản xuất địa phương.

Được quảng bá là một mô hình thực tiễn tự sản tự tiêu tại chỗ, được thể hiện bằng sự nhận biết lẫn nhau thay vì cấp giấy chứng nhận, chương trình “Cộng đồng hỗ trợ nông nghiệp” (Community Supported Agriculture - CSA) đã tiến hành hoạt động thực tế tại Đài Loan, bao gồm các thành viên như “Ko Tong Rice Club” (Câu lạc bộ lúa Cốc Đông) nổi tiếng Yilan, và nông trường “Qianjia CSA” (Thiên Giáp) tại Hsinchu (Tân Trúc) thành lập về sau này, đều là những tấm gương thành công trong Cộng đồng CSA.

Nông trường Qianjia CSA nằm cạnh Hsinchu Science Park (Khu Công nghệ cao Tân Trúc), ở vùng giáp ranh giữa thành phố và nông thôn Hsinchu, nông trường sử dụng biện pháp phủ bổi, trồng cây bảo vệ trên 0,8 ha đất đã được khai khẩn, thực hiện phương pháp canh tác đa dạng nhưng số lượng ít, gieo trồng hơn 20 loại cây nông nghiệp như đậu, cà chua, các loại cây ăn rễ và củ v.v...

“So với phương pháp canh tác thông thường, thời gian trồng rau trung bình của chúng tôi dài hơn một tuần, nên có đủ thời gian để rau tăng trưởng, tạo ra hương vị ngon hơn,” ông Chen Jian Tai (Trần Kiến Thái), nhân viên làm việc tại Ủy ban Công ích Xã hội của Industrial Technology Research Institute (Viện Nghiên cứu Khoa học công nghệ), vừa là người phụ trách chương trình CSA của Nông trường Qianjia cho biết, từ sự ủng hộ của nhân viên tại Hsinchu Science Park, nông trường chỉ mặc sức trồng rau sạch, không phải lo lắng đến việc tiêu thụ.

“Thân thiện với môi trường là nguồn sức mạnh to lớn,” ông Chen Jian Tai chỉ ra rằng, ở vùng giáp ranh giữa thành phố và nông thôn Hsinchu, nơi tập trung nhiều trường đại học và nhiều kỹ sư công nghệ có nhu cầu cao về chất lượng sản phẩm, do đó, việc phát động người ủng hộ Nông trường Qianjia không có gì là khó.

 “Nông dân tr” khai thác mng tiếp th

Những năm gần đây Đài Loan dấy lên phong trào tiến sĩ làm nông dân, đối với những nhà trí thức này quẳng bút theo nghề nông, chính là nhà quảng bá lý tưởng nhất cho nền nông nghiệp hữu cơ. Năm 2004, ông Lai Ching Soong (Lại Thanh Tùng) thành lập “Ko Tong Rice Club” tại thị xã Yuanshan - Yilan (Viên Sơn - huyện Nghi Lan), được suy tôn là thủy tổ của “nông dân trẻ”. Nhiều tiến sĩ đã nối gót theo sau ông Soong làm nghề nông vẫn liên tục không dứt.

Ông Yang Wen Chuan (Dương Văn Toàn) năm nay đã ngoài 50 tuổi, ở đầu nguồn nước thôn Neicheng đồng bằng Lanyang (Nội Thành – Lan Dương) thuê 1,5 ha đất sản xuất nông nghiệp trở thành “người nông dân - tiến sĩ” rất hứng khởi, ngoài ra, ông còn thành lập cơ sở “200 Hectaires” (Hai trăm hecta) như một vườn ươm thực hiện ước mơ, miễn phí phục vụ cho các nhà nông mới vào nghề, tìm giúp ruộng đất cho họ, làm người hướng dẫn kỹ thuật làm ruộng. Ban đầu ông Yang Wen Chuan vốn là nhân viên quy hoạch nông thôn tại Quỹ thành phố và nông thôn thuộc Trường Đại học National Taiwan, vì gặp bế tắc trong công việc hành chính, năm 2013 ông quả quyết tự phấn đấu bắt tay vào làm ruộng.

“Làm ruộng sẽ tạo ra nhiều nhịp điệu thú vị,” ông Yang Wen Chuan cười nói, mọi người đều nói làm ruộng phải trông cậy vào thời tiết, “nắng tốt dưa, mưa tốt lúa”, nhưng sắc mặt của người chủ thật ra cũng không hơn hẳn những ngày đẹp trời.

Trong lòng của ông Yang Wen Chuan tràn ngập niềm tin nói rằng, ngày xưa bước vào nghề “nông dân” gặp trở ngại quá lớn, còn hiện tại nhờ vai trò hỗ trợ của cơ sở “200 Hectaires”, trên đồng bằng Lanyang chỉ trong vòng 20 năm nữa sẽ có 200 ha đất nông nghiệp thân thiện với môi trường.

Cô Wu Jialing (Ngô Giai Linh) năm nay 28 tuổi xuất thân từ gia đình nông dân ở huyện Yunlin (Vân Lâm), để trở thành một nhà nông làm việc cả ngày tại Yilan, cô thậm chí tạm ngừng chương trình học tập tại Institute for Social Transformation của Trường Đại học Shih Hsin (Viện Nghiên cứu phát triển xã hội của Đại học Thế Tân). “Tôi muốn xoay chuyển ấn tượng của mọi người về nghề nông,” vào đầu năm 2015, cô Wu Jialing thành lập cơ sở “Fields and Rice Workshop” (Cơ sở Ruộng đất và Sản xuất gạo), thuê 4 ha đất nông nghiệp để trồng lúa.

“Thật sự không thấy khó khi trồng lúa, chỉ cần thực hiện 3 cuộc gọi điện thoại là xong,” Wu Jialing cho biết, trong đồng áng áp dụng cơ giới hóa rất cao, có thể gọi điện thoại hợp đồng với những nông dân làm thuê làm các khâu cày lật đất, gieo mạ, gặt hái. Ngoài ra, với những công việc khác như ủ lúa lên mầm, gieo mạ, nhổ cỏ dại, cấy lần thứ hai, bắt ốc bươu vàng v.v...toàn bộ do Wu Jialing tất bật thực hiện đến hết mùa gặt tháng 7.

Ở Yilan mỗi năm làm một vụ lúa mùa, trong 6 tháng còn lại Wu Jialing sẽ bận việc tự sản tự tiêu.

Có thể kỹ thuật trồng lúa của Wu Jialing không bằng người nông dân có kinh nghiệm dày dặn, nhưng cô lại nắm rõ kỹ thuật Internet, luôn thông suốt trên kênh tiêu thụ và liên hệ. Cô thường xuyên ghi chép những mẩu chuyện thú vị trên cánh đồng để chia sẻ với mọi người trên facebook và giành được rất nhiều tình cảm, vì vậy, đã giúp cô chiêu mộ được nhiều fan ủng hộ.

Mặc dù trong vụ gặt vào năm đầu tiên không đủ ăn ngay cho bản thân, nhưng “Theo nghề nào thì phải làm cho ra nghề đó”, Wu Jialing cho biết, hy vọng chất lượng gạo năm nay sẽ có bước tiến mới.

Bất kể là chợ phiên, siêu thị lớn tại các trung tâm thương mại, tiêu thụ trực tiếp tại nơi sản xuất hoặc qua Internet, trải qua nhiều năm liên hệ trao đổi và kiên trì, sau cùng lý tưởng phát triển nông nghiệp sạch đã tác động đến lòng ủng hộ của người tiêu dùng.

Thi đi ca tiu nông đã đến

“Bằng tấm lòng kiên trì khiến mọi người thấy được kết quả,” anh Yang Rumen cho biết, hơn 5 năm nay, Chợ phiên 248 luôn yêu cầu tiểu nông bất kể trời mưa to gió lớn vẫn nên đến đúng giờ để mở phiên họp chợ, bởi đây là lời hứa với người tiêu dùng.

“Tôi tin tưởng nền nông nghiệp hữu cơ của Đài Loan, cuối cùng sẽ tiến đến con đường thênh thang, chỉ cần có nhiều người quan tâm đến vấn đề này, xây dựng quan niệm chính xác, bỏ ra thật nhiều nỗ lực. Tuy nhiên, trước mắt vẫn còn gặp nhiều khó khăn, lấy thí dụ về thói quen của người tiêu dùng, kỹ thuật của nhà sản xuất, quan niệm và thái độ của nhà tiếp thị sản phẩm v.v..., vẫn là con đường dài để vươn tới.” Những lời kêu gọi tình cảm sâu xa của Ah Pao được ghi chép trong quyển “Ký sự yêu núi của nữ nông dân” từng được phát hành từ 14 năm trước, ngày nay vẫn khiến người đọc phải xúc động.

Có thể đường đi của nền nông nghiệp sạch ở Đài Loan vẫn gặp nhiều trắc trở, nhưng điều đáng mừng là trong nhóm tiểu nông Đài Loan, lại có thêm nhiều tấm lòng kiên trì như nữ nông dân “Ah Pao” thu hút mọi người noi theo; nhờ sự ủng hộ của mọi người, thị trường tiêu dùng tiến đến một thế giới mới siêu sạch và tốt đẹp sẽ không còn là ước mơ xa vời.

泰文 印尼文

โลกยุคใหม่แห่ง การเกษตรปลอดสารพิษ

บทความ‧ จางฉงฟาง รูปภาพ‧หลินเก๋อลี่ คำแปล‧แสงชัย กิตติภูมิวงศ์ และมณฑิรา ไชยวุฒิ

素有「美食王國」之稱的台灣,一向以美食林立自豪。但吃飽,更要吃好,近來台灣民眾追求「舌尖上的幸福」,轉而以安全、無毒為準則。

台灣有機農業耕地約6,000 公頃,約占總耕地面積0.6%,與歐洲有機農業的領頭羊法國16%、奧地利20% 相較,相去甚遠,但環境變遷加上食安危機,加速了台灣無毒農業的腳步,不僅各地小農市集暢旺,就連百貨超市、量販店也紛紛加入有機蔬果販售的行列,無毒的美麗新世界已然在望。


ไต้หวันได้รับฉายา “ดินแดนแห่งอาหารเลิศรส” มีร้านอาหาร ภัตตาคารตั้งเรียงรายเต็มไปหมด แต่การรับประทานไม่เพียง คำนึงถึงความอิ่มเท่านั้น จะต้องมีคุณภาพดีด้วย ปัจจุบันชาว ไต้หวันนอกจากแสวงหาความสุขบนปลายลิ้นแล้ว ยังให้ความ สำคัญเรื่องความปลอดภัยและปลอดสารพิษ

ไต้หวันมีพื้นที่เกษตรอินทรีย์ประมาณ 6,000 เฮกตาร์ คิดเป็น 0.6% ของพื้นที่เพาะปลูกทั้งหมด เทียบกับยุโรปซึ่งเป็นประเทศแนว หน้าด้านเกษตรอินทรีย์ เช่น ฝรั่งเศส 16% ออสเตรีย 20% ถือว่า ยังห่างไกลกันมาก แต่สภาพแวดล้อมที่แปรเปลี่ยนไป ประกอบ กับวิกฤติอาหารเกิดที่ขึ้นหลายครั้ง ทำให้ไต้หวันเร่งฝีเท้าด้าน การเกษตรปลอดสารพิษ การจำหน่ายสินค้าเกษตรอินทรีย์ แพร่หลายมากขึ้น มีการตั้งตลาดนัดเกษตรกร ซุปเปอร์มาร์เก็ต ไฮเปอร์มาร์เก็ต โลกใบใหม่อันงดงามปลอดสารพิษกำลังทอแสง แห่งความหวัง

ปัญหาความปลอดภัยทางอาหารปะทุขึ้นอย่างต่อเนื่อง ส่งผล ใหก้ ารจำหนา่ ยสนิ คา้ เกษตรปลอดสารพษิ ทเี่ ปน็ มติ รต่อผบู้ รโิ ภค ขยายตัวรวดเร็ว นายหยางหรูเหมิน (楊儒門) ผู้ก่อตั้งตลาดนัด เกษตร 248 บอกว่า “ปัจจุบันหากทำการเกษตรปลอดสารพิษ เกษตรอินทรีย์ ไม่ต้องกลัวขายไม่ออก”

เกษตรอินทรีย์ กำลังมาแรง !

การเกษตรอินทรีย์ของไต้หวันอนาคตสดใสจริงหรือไม่?

สถิติระบุว่า ร้านจำหน่ายสินค้าเกษตรอินทรีย์ในไต้หวันมี จำนวนกว่า 1,600 ร้าน นอกจาก LeeZen, Yogi House, Cotton Lang ซึ่งเป็นร้านแฟรนไชส์ ยังมีซุปเปอร์มาร์เก็ต และห้างค้าปลีกขนาดใหญ่ ได้แก่ PX Mart, Wellcome, Matsusei, Carrefour, RT Mart, a.mart ต่างกระโจนเข้าสู่ ตลาด จัดตั้งโซนหรือชั้นวางเฉพาะสำหรับสินค้าเกษตรอินทรีย์ หรือแม้กระทั่งร้านสินค้าเกี่ยวกับไลฟ์สไตล์ Eslite ซึ่งตั้งอยู่ในเขต อุทยานวัฒนธรรมและสร้างสรรค์ซงซันในกรุงไทเป (Songshan Cultural and Creative Park) ก็เริ่มขายผักผลไม้อินทรีย์ด้วย แต่ในความเป็นจริง ตลาดนัดเกษตรกรถือเป็นตลาดซื้อขาย อันดับแรกที่เกษตรกรรายเล็กพบกับผู้บริโภค

ตามสถิติในแผงผังตลาดนัดเกษตรกรของมูลนิธิ Frontier ระบุว่า ปัจจุบันทั่วไต้หวันมีตลาดนัดเกษตรกร 63 แห่ง สำหรับ ตลาดแห่งแรกที่ชูป้าย “เกษตรกรที่เป็นมิตร” เพิ่งจัดตั้งขึ้นในช่วง เวลาสั้นๆ ไม่ถึง 8 ปี

ย้อนเวลากลับไปเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2549 คุณเฉินเมิ่งไข่ (陳孟凱) แห่งสวนเกษตรตงหลี (東籬) ศ.เถาฟันอิ๋ง (陶蕃瀛) คณะสวัสดิการเด็ก มหาวิทยาลัยจิ้งอี๋ (Providence University) คุณฝงเสี่ยวเฟย (馮小非) แห่งสวนเกษตรซีตี่ เหยา (溪底遙) ทั้งหมดร่วมมือกัน จึงได้มีการจัดตั้งตลาดนัด เกษตรเหอผู่หรือโฮปมาร์เก็ต (合樸) นับเป็นแห่งแรกของตลาด นัดแนวใหม่

เดือนกันยายน พ.ศ. 2550 ศ.ต่งสือรุ่ย (董時叡) คณะส่งเสริม การผลิตเทคโลยีชีวภาพและการบริหารจัดการ มหาวิทยาลัย แห่งชาติจงซิง (National Chung Hsing University) รับ สืบทอดหน้าท่ใี นการจัดต้งั ตลาดนัดเกษตรอินทรีย์มหาวิทยาลัย จงซิง โดยเชิญเกษตรกรอินทรีย์ 20 กว่าคนร่วมกลุ่ม นับเป็น องค์กรแห่งที่ 2 ที่มีอุดมการณ์ในการตั้งตลาดนัดเกษตรอินทรีย์ เดือนกรกฏาคม พ.ศ. 2551 คุณหยางหรูเหมิน เกษตรกรจาก ตำบลเอ้อหลิน เมืองจางฮั่ว (彰化二林) เลียนแบบตลาดนัด เกษตรเหอผู่ เขาได้จัดตั้ง “ตลาดนัดเกษตร 248” ทางภาคเหนือ โดยชูนโยบาย “การเกษตรยั่งยืน พัฒนาการเกษตร เกษตรกรมี ความผาสุก” ตลอดเวลา 7 ปีที่ผ่านมา ประสบความสำเร็จทำให้ เกษตรกรรายย่อยยืนหยัดได้ในกรุงไทเป และยังได้แตกกิ่งก้าน ขยายสาขาออกไปจุดอื่นๆ ด้วย

แสวงหาอนาคตจากตลาดนัด

คุณหยางหรูเหมินบอกว่า ข้อเรียกร้องของ “ตลาดนัดเกษตร 248” ง่ายมากคือ ไม่ใช้ปุ๋ยเคมีและยากำจัดศัตรูพืช ในช่วง 5 ปี ที่ผ่านมา มีสมาชิกเกษตรกรรายเล็กกว่า 200 ราย ประสบความ สำเร็จในการสร้างแบรนด์ของเกษตรกรกว่า 20 แบรนด์ เช่น ไอศครีมชุนอีจือ (春一枝) แยมผลไม้ไจ้ฉงหง (在欉紅) น้ำ ตาลมอลต์ไหลชุนม่า (來春嬤) ผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำอาเหอซือ ( 阿禾師) ข้าวปลอดสารพิษหลงเต๋อหมี่จวง (龍德米庄) เป็นต้น

แม้การเกษตรปลอดสารพิษมีแนวโน้มที่ดี แต่การจัดตั้ง “ตลาด นัดเกษตร 248” ในช่วงแรกเป็นไปด้วยความยากลำบาก ในช่วง 2 ปีแรกเกษตรกรจำนวนมากถอนตัวเพราะยอดขายไม่ดี ตลาด นัดเกือบจะล้ม ต่อมาเกษตรกรจัดกิจกรรมสาธิตปรุงอาหาร มี การปฏิสัมพันธ์กับลูกค้ามากขึ้น ค่อยๆ สร้างสัมพันธภาพที่ดี เกษตรกรกับผู้บริโภคมีความใกล้ชิดกันมากขึ้น

ตลาดนัดเป็นช่องทางสื่อสารระหว่างเกษตรกรกับผู้บริโภค คุณหยางหรูเหมินบอกให้เกษตรกรใช้ความตั้งใจ 5% ในการขาย สินค้า แต่ใช้ความตั้งใจ 95% ในการพูดคุยสื่อสารกับลูกค้า แต่ ก็มีเกษตรกรสูงอายุที่บ่นว่า “ปลูกพืชง่ายกว่า คุยกับลูกค้ายาก มาก” คุณหยางพยายามอธิบายว่า การเปลี่ยนแนวความคิดของ ผู้บริโภคจะต้องอาศัยการพูดคุยจึงจะสำเร็จ

“ผู้คนมักจะมีความเข้าใจผิดว่า เกษตรอินทรีย์ก็คือราคาแพง คนมีเงินเท่านั้นจึงจะกินได้ แต่ในความเป็นจริง บางคนซื้อของ มากมาย แตโ่ ยนทงิ้ มากถงึ 1 ใน 3 สว่ น เชน่ ในตเู้ ยน็ อาจจะยงั มขี นมตรษุ จนี ขนมไหวพ้ ระจนั ทรเ์ หลอื จากปที แี่ ลว้ ... อาหารอื่นๆ ที่หมดอายุแล้ว เหล่านี้ล้วนเป็นความสิ้นเปลือง มิสู้ซื้อของดี หน่อย แต่กินให้หมดจะดีกว่า”

“ดังนั้น เกษตรกรจะต้องสื่อสารกับผู้บริโภคผ่านตลาดนัด หวัง ว่าภายใน 1 ปีครึ่งถึง 2 ปี พวกเขาจะขยายตลาดได้อย่างราบ รื่น” คุณหยางบอกด้วยว่า ผู้ประกอบการโรงแรม ภัตตาคาร ร้าน ค้าอาหารอินทรีย์มักจะมาเดินหาสินค้าและพันธมิตรการค้าใน ตลาดนัด ผู้ที่สร้างสินค้าจนมีชื่อเสียง เพียงแค่รออยู่ที่ฟาร์มก็จะ มีลูกค้ามาหาถึงที่

“ตลาดนัดเป็นช่องทางจำหน่ายสินค้าของเกษตรกร และเป็น ช่องทางประชาสัมพันธ์ให้ผู้บริโภคเข้าใจ” เกษตรกรหญิง “อา เป่า” ปลูกผลไม้อยู่ที่ภูเขาหลีซันในนครไถจง เนื่องจากมารดา ชราภาพแล้ว ทำให้เธอไม่สามารถขึ้นดอยทำสวนผลไม้ได้ เธอจึง ตัดสินใจกลับบ้านเดิมที่อี๋หลานเพื่อปลูกข้าวและธัญพืชอื่นๆ เมื่อ 6 ปีที่แล้ว เธอได้จัดตั้ง “กลุ่มเกษตรกรเพาะปลูกเป็นมิตรต่อสิ่ง แวดล้อม” และได้จัดตลาดนัดเดือนละ 2 ครั้ง มีเกษตรกรเข้าร่วม 10 – 20 คน หลังจัดตลาดนัดผ่านมา 4-5 ปี เธอได้หยุดภาระกิจ ดังกล่าว และโอนงานให้แก่ตลาดนัดเกษตรกรของเทศบาลเมือง อี๋หลาน อาเป่าบอกว่าหน้าที่ของเธอในขั้นตอนนี้จบลงแล้ว ต่อ ไปเธอจะจัดตั้ง “ห้องทำงานอนุรักษ์คุ้มครองอี๋หลาน” จะเริ่มใส่ใจ ดูแลแก้ปัญหาระบบนิเวศ เช่น ปัญหาน้ำเสีย และสิ่งแวดล้อมใน ไร่นา

ผักผลไม้อินทรีย์ราคาย่อมเยาในซุปเปอร์มาร์เก็ต

ผู้ผลิตและผู้บริโภคมีโอกาสพูดคุยกันโดยตรงในตลาดนัด สร้าง ความเชื่อมั่นและให้การสนับสนุน ทำให้มีผู้ยอมจ่ายเพิ่มขึ้นเพื่อ แลกกับสุขภาพที่ดีขึ้น และให้การสนับสนุนการเกษตรปลอดสาร พิษ

ศ. กัวหัวเหริน (郭華仁) คณะศิลปการเกษตร มหาวิทยาลัย แห่งชาติไต้หวันซึ่งทุ่มเทเรื่องเกษตรอินทรีย์กว่า 20 ปีเล่าว่า ทุก วันเสาร์เขาจะไปซื้อผักที่ตลาดนัดเกษตรอินทรีย์ ข้างพิพิธภัณฑ์ การประปา ถนนสุ่ยหยวน กรุงไทเปเพื่อการบริโภค 1 สัปดาห์ เขาสนับสนุนเกษตรกรอินทรีย์ด้วยการปฏิบัติจริง “ผู้ปลูกผัก อินทรีย์มีความยากลำบาก เพราะฉะนั้นผู้ที่มีฐานะทางเศรษฐกิจ ที่ดีควรจะเป็นผู้นำในการช่วยอุดหนุน เพื่อจะได้แพร่หลายมาก ขึ้น” ศ.กัวหัวเหรินกล่าว

ในช่วง 2-3 ปีที่ผ่านมา ซุปเปอร์มาร์เก็ตขนาดใหญ่จะใช้รูป แบบเกษตรพันธสัญญา ทำสัญญาระยะยาวกับเกษตรกรอินทรีย์ ที่ปลูกผักผลไม้ ทำให้ราคาผักผลไม้อินทรีย์ต่ำลง เช่น ผักอินทรีย์ จำหน่ายใน PX Mart ราคาถุงละ 29 เหรียญไต้หวัน เป็นราคา ต่ำสุดเมื่อเทียบกับซุปเปอร์มาร์เก็ตอื่นๆ

ปัจจุบัน PX Mart ยังคงจำหน่ายผักอินทรีย์ในราคาเท่าเดิม เนื่องจากพวกเขาได้ทำสัญญารับซื้อระยะยาวจากเกษตรกร ทำให้เกษตรกรไม่ต้องกังวลเรื่องการตลาด จึงมุ่งหน้าผลิตอย่าง เดียว

“หากไม่มีช่องทางจำหน่าย ผู้ปลูกผักอินทรีย์ซึ่งมีระบบบันทึก ประวัติการผลิต จะรู้สึกมีความยากลำบาก” คุณหลี่เหวินจง (李文宗) หัวหน้าฝ่ายจัดซื้อของ PX Mart กล่าว ซึ่งในการ ทำสัญญากับเกษตรกรนั้น PX Mart จะเลือกเกษตรกรที่ผ่าน การขึ้นทะเบียนรับรองเกษตรอินทรีย์ มีระบบบันทึกประวัติการ ผลิต จะต้องส่งตัวอย่างสินค้าตรวจสอบสารตกค้าง 251 รายการ สอดคล้องกับมาตรฐานจึงจะวางจำหน่ายได้

ในขณะเดียวกัน PX Mart บวกกำไรในอัตราต่ำ ถือหลักกำไร น้อยขายปริมาณมาก คุณหลี่เหวินจงกล่าวว่า ผักอินทรีย์ใน PX Mart แต่ละถุงขายต่ำกว่าผู้ค้ารายอื่น 10 เหรียญขึ้นไป สาเหตุ เพราะผู้ค้าอื่นๆ บวกกำไรอัตรา 30 – 40% แต่ PX Mart บวก กำไรเพียง 10 – 20% เท่านั้น

คุณชูกุ้ยหมิน (初貴民) ผู้ช่วยผู้จัดการฝ่ายการตลาดของ PX Mart กล่าวว่า ณ สิ้นปี 2556 PX Mart ได้เกษตรพันธ สัญญากับเกษตรกรที่มีระบบบันทึกประวัติการผลิตแล้ว คิดเป็น พื้นที่เพาะปลูก 400 เฮกตาร์ ปริมาณการผลิตผักผลไม้ปีละ 67 ล้านถุง และยังคงขยายความร่วมมืออย่างต่อเนื่อง โดยตั้งเป้า หมายผลิตผักผลไม้ปลอดภัยไว้ที่ 100 ล้านถุงต่อปี

คุณหลี่เหวินจงบอกด้วยว่า ผักสวนครัวที่มีความเสี่ยงถูกตรวจ พบสารตกค้างบ่อยๆ ได้แก่ ผักจำพวกถั่ว ถั่วลันเตา พริกหวาน แตงกวา ผักกาด ผักกวางตุ้ง ฯลฯ PX Mart มีนโยบายซื้อจาก ผู้ผลิตที่มีระบบบันทึกประวัติการผลิตเท่านั้น เพื่อหลีกเลี่ยงความ เสี่ยง

เชียนเจี่ย แหล่งผลิตและจำหน่ายโดยตรง

เมื่อปีที่แล้วคณะกรรมการเกษตรของไต้หวันกำหนด มาตรฐานการรับรอง “เกษตรอินทรีย์” ให้มีความเข้มงวดมาก ขึ้น ผู้ที่ไม่ผ่านการตรวจรับรองจะไม่สามารถใช้คำว่า “เกษตร อินทรีย์” ได้ จึงทำให้เกษตรกรจำนวนมากที่เพาะปลูกในระบบ อินทรีย์ แต่ไม่ผ่านการรับรอง เปลี่ยนมาใช้คำว่า “เกษตรปลอด สารพิษ” แทน

ศ.กัวหัวเหรินกล่าวว่า หากคุณภาพการผลิตอยู่ในระดับที่มี ความน่าเชื่อถือ การตรวจสอบก็จะไม่มีความจำเป็น แต่ถ้าการ ผลิตขยายตัวมากขึ้นถึงในระดับหนึ่ง และมีพ่อค้าคนกลางเข้า มาแทรกความน่าเชื่อถือจะขาดสะบั่นลง จึงจำเป็นต้องมีระบบ รับรองมาตรฐานเข้ามาสนับสนุน

ช่วง 2-3 ปีที่ผ่านมาเกษตรกรหญิงอาเป่า ได้จงใจใช้คำว่า “เกษตรเป็นมิตร” แทนคำว่า “เกษตรอินทรีย์” เพื่อกระตุ้นผู้ บริโภคให้กลับมาสู่จุดเริ่มต้นที่แท้จริง เธอกล่าวว่า หลังบัญญัติ กฎระเบียบเกษตรอินทรีย์แล้ว ทำให้จิตวิญญานด้านการอนุรักษ์ สิ่งแวดล้อมของเกษตรอินทรีย์ขาดหายไป มีการใช้สิ่งอำนวย ความสะดวกที่สิ้นเปลืองพลังงาน ร้านขายพืชผักอินทรีย์ส่วน ใหญ่ขายสินค้านำเข้า เหล่านี้ล้วนเป็นการกระทำที่ละเมิดจิต วิญญาณที่แท้จริงของเกษตรอินทรีย์ทั้งสิ้น

แน่นอนการตรวจสอบถูกนำมาใช้ในสภาพจำยอม การรู้จัก และความเข้าใจระหว่างเกษตรกรกับผู้บริโภค จึงจะเป็นพื้นฐาน ความเชื่อมั่นที่แท้จริง และการที่จะได้รู้จักกันเข้าใจกันนั้น หนทาง หนึ่งเดียวที่จะลดช่องว่างระหว่างกันก็คือการไปซื้อโดยตรงที่ แหล่งผลิต

ก า ร ผ ลิ ต แ ล ะ จำ  ห น่ า ย ใ น แ ห ล่ ง ผ ลิ ต ที่ เ รี ย ก ว่ า  “การเกษตรที่ได้รับการสนับสนุนจากชุมชน (Community Supported Agriculture : CSA)” เป็น ระบบอาศัยการรู้จักแทนการรับรอง ได้มีการนำมาใช้ ในไต้หวันแล้ว เช่น ชมรมกู่ตง (穀東俱樂部) ที่มีชื่อ เสียงของเมืองอี๋หลัน และ ชุมชนเชียนเจี่ย (千甲聚落) ในเมืองซินจู๋ที่จัดตั้งภายหลัง ล้วนเป็นตัวอย่าง CSA ที่ ประสบความสำเร็จ

ชุมชนเชียนเจี่ย ตั้งอยู่ใกล้กับอุทยานวิทยาศาสตร์ซิน จู๋ ในบริเวณชานเมืองซินจู๋ เกษตรกรปลูกพืชแบบใช้วัสดุ คลุมดิน (sheet mulching) บนพื้นที่บุกเบิกเกือบ 5 ไร่ ปลูกพืชปริมาณน้อยแต่มีหลายชนิด ได้แก่ ถั่ว มะเขือเทศ มันชนิดต่างๆ รวมพืชทั้งหมด 20 กว่าชนิด

“ระยะเวลาในการเพาะปลูกของเรายาวนานกว่า การปลูกทั่วไป 1 สัปดาห์ การปล่อยให้พืชโตเต็มที่ จะ ทำให้มีรสชาติดีกว่า” คุณเฉินเจี้ยนไท (陳建泰) ผู้รับ ผิดชอบโครงการ CSA ชุมชนเชียนเจี๋ยคณะกรรมการ สังคมสงเคราะห์ สถาบันวิจัยเทคโนโลยีอุตสาหกรรม (Industrial Technology Research Institute : ITRI) กล่าว จากการที่พนักงานในอุทยานวิทยาศาสตร์ให้การ สนับสนุน ทำให้เกษตรกรชุมชนเชียนเจี๋ยตั้งหน้าตั้งตา ปลูกพืชอย่างเดียว โดยไม่ต้องกังวลเรื่องการจำหน่าย คุณเฉินเจี้ยนไท่บอกว่า “พลังแห่งมิตรภาพมีอนุภาพ มาก” ที่บริเวณชานเมืองซินจู๋ มีมหาวิทยาลัยและเป็นย่าน โรงงานอุตสาหกรรมเทคโนโลยี ปริมาณความต้องการสูง มาก การหาผู้สนับสนุนชุมชนเชียนเจี๋ย จึงไม่ใช่เรื่องยาก

เกษตรกรรุ่นใหม่ ขยายตลาดผ่านอินเตอร์เนต

ช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ในไต้หวันเกิดกระแสด๊อกเตอร์หวน กลับไปทำการเกษตร ผู้มีความรู้สูงที่ผันตัวเองมาเป็น เกษตรกร กลายเป็นผู้เผยแพร่เกษตรอินทรีย์ที่ดีเยี่ยม ใน ปี 2547 คุณไล่ชิงซง (賴清松) จัดตั้ง “ชมรมกู่ตง” ที่ ตำบลหยวนซัน(員山鄉) เมืองอี๋หลาน นับเป็นต้นตำรับ  “เกษตรกรรุ่นใหม่” ซึ่งต่อมา ได้มีผู้จบปริญญาเอกหันมา ทำการเกษตรไม่ขาดสาย

คุณหยางเหวินฉวน (楊文全) วัย 50 กว่าปี เขา เช่าที่ดิน 9 ไร่ ที่หมู่บ้านเน่ยเฉิงชุน (內城村) บริเวณ พื้นที่ราบหลันหยัง (蘭陽平原) กลายเป็น “เกษตรกร ด๊อกเตอร์” เขาตั้งความหวังขยายพื้นที่ 1,200 ไร่ จัดตั้ง ฟาร์มบ่มเพาะเกษตกร ซึ่งเขาจะเป็นจิตอาสาช่วยเหลือ เกษตรกรร่นุ ใหม่หาพ้นื ท่ที ำการเกษตรและให้คำแนะนำ ด้านเทคนิคต่างๆ

เดิมทีคุณหยางเหวินฉวนทำงานเก่ยี วกับการวางแผน หมู่บ้านเกษตรกรที่มูลนิธิ National Taiwan University Building & Planning Foundation มหาวิทยาลัยแห่ง ชาติไต้หวัน การทำงานบนกระดาษเจออุปสรรคยากต่อ การแก้ไข จึงลาออกไปทำนาตั้งแต่ปีที่แล้ว

คุณหยางเหวินฉวนพูดด้วยความมั่นใจว่า “การเป็น เกษตรกร มีจังหวะในการเพาะปลูก น่าสนุกมาก” พูด จบพร้อมกับหัวเราะ คุณหยางกล่าวด้วยว่า คนส่วนใหญ่ บอกว่าเกษตรกรทำนาต้องข้นึ อย่กู ับสภาพดินฟ้าอากาศ แต่สำหรับมนุษย์เงินเดือนแล้ว สีหน้าของนายจ้างก็ใช่ว่า จะแปรปรวนน้อยกว่าสภาพดินฟ้าอากาศเลย

การเริ่มต้นมีอุปสรรคมากมาย ขณะนี้เขามีกลุ่ม เกษตรกรที่ช่วยสนับสนุน เขาเชื่อว่าภายใน 20 ปี บริเวณ ที่พื้นราบหลันหยังจะมีพื้นที่เกษตรที่เป็นมิตรเพิ่มเป็น 1,200 ไร่

คุณอู๋เจียหลิง (吳佳玲) วัย 28 ปี เกิดในครอบครัว เกษตรกรที่เมืองหยุนหลิน ถึงกับตัดสินใจเลิกเรียน ปริญญาโทสาขาพัฒนาสังคมที่มหาวิทยาลัยซื่อซิน (Shih Hsin University) เพื่อยึดอาชีพเกษตรกรเต็มตัว ที่เมืองอี๋หลาน “ฉันจะเปลี่ยนทัศนคติการเกษตรของคน ทั่วไป” คุณอู๋เจียหลิงจัดตั้ง You Tian You Mi Studio (有田有米工作室) และทำการเช่าที่นา 7 ไร่

“การปลูกข้าวไม่ใช่เรื่องยาก โทรศัพท์ 3 ครั้งก็เสร็จ แล้ว” คุณอู๋เจียหลิงกล่าว การปลูกข้าวใช้เครื่องจักรทุนแรงได้ ไม่ว่าจะเป็นการพรวนดิน ปักดำ เก็บเกี่ยว โทรศัพท์เรียกคนมา รับจ้างได้ทั้งหมด แต่การเพาะต้นกล้า ถางหญ้า ปลูกซ่อมแซม กำจัดหอยทาก คุณอู๋ทำเองทั้งหมด จะต้องยุ่งจนถึงเดือน กรกฎาคม จึงจะเก็บเกี่ยวได้

ที่เมืองอี๋หลานปกติทำนาปีละครั้งเท่านั้น เวลาครึ่งปี

ที่เหลือเธอจะยุ่งกับการแปรรูปและการจำหน่าย

เทคนิคในการปลูกข้าวของคุณอ๋เู ทียบกับเกษตรกรอาวุโสไม่ได้ แต่ทักษะทางอินเตอร์เน็ต การจำหน่ายและการตลาดเธอทำได้ คล่องไม่ติดขัด เธอมักจะนำเรื่องราวที่น่าสนใจในท้องนาโพสต์ไว้ บนเฟสบุ๊ค แบ่งปันประสบการณ์ สร้างสัมพันธภาพ ทำให้เธอมี แฟนเพจไม่น้อย

ผลผลิตในปีแรกแม้แต่จะกินเองก็ไม่พอ แต่เธอบอกว่า “การ ประกอบอาชีพจะต้องพัฒนาตนให้เป็นมืออาชีพ” คุณอู๋คาดหวัง ปีนี้คุณภาพและปริมาณการผลิตข้าวสารจะดีขึ้น

ไม่ว่าจะเป็นการจำหน่ายทางตลาดนัด ห้างค้าปลีกสมัยใหม่ ขายตรงจากแหล่งผลิต หรือทางอินเตอร์เน็ต จากการสื่อสาร และความมุ่งมั่นในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ทำให้แนวความคิด เกษตรปลอดสารพิษเริ่มแทรกซึมสู่ใจผู้บริโภคมากขึ้น

ก้าวสู่ยุคเกษตรกรรายย่อย

“เพราะความมุ่งมั่น จึงเกิดเป็นผลสำเร็จ” คุณหยางหรูเหมิน กล่าวว่า ในช่วง 5 ปีที่ผ่านมา ตลาดนัด 248 เรียกร้องเกษตรกร รายย่อยทุกคน แม้ฝนตกลมแรงทุกคนต้องเปิดร้านที่ตลาดให้ตรง เวลา เพราะนี่คือการให้คำมั่นต่อผู้บริโภค

 “ผมเชื่อว่าเกษตรอินทรีย์ของไต้หวันจะขยายตัวเติบโตแข็ง แรงมากขึ้น ขอเพียงมีผู้สนใจเรื่องนี้ในจำนวนที่มากพอ มีแนว ความคิดที่ถูกต้อง ทุ่มเทกายใจอย่างเต็มที่ แม้อุปสรรคขวาง หน้ายังมีอีกมาก เช่น ความเคยชินผู้บริโภค เทคนิคของผู้ผลิต ทัศนคติและแนวความคิดการตลาด ... ยังต้องฝ่าฟันอุปสรรค อีกมาก” สิ่งที่เขียนจากส่วนลึกของหัวใจในหนังสือ “บันทึกชีวิต เกษตรกรหญิง”(女農討山誌) เขียนโดยอาเป่าเมื่อ 14 ปีที่ แล้ว อ่านทีไรก็ยังซาบซึ้งใจ

เส้นทางการเกษตรปลอดสารพิษในไต้หวัน ยังคงเต็มไปด้วย อุปสรรค แต่โชคดีที่ยังมีเกษตรรายย่อยอีกมากมายที่มีความมุ่ง มั่นเช่นเดียวกับ “อาเป่า” ยังคงก้าวเดินต่อไป และยังมีผู้บริโภค เราท่านทั้งหลายที่ให้การสนับสนุน โลกใบใหม่ที่สดใสงดงาม ปลอดสารพิษจึงไม่ใช่สิ่งที่ไกลเกินฝัน

Dunia Pertanian Baru Bebas Toksin

Artikel‧Chang Chiung-fang Gambar‧Jimmy Lin

素有「美食王國」之稱的台灣,一向以美食林立自豪。但吃飽,更要吃好,近來台灣民眾追求「舌尖上的幸福」,轉而以安全、無毒為準則。

台灣有機農業耕地約6,000 公頃,約占總耕地面積0.6%,與歐洲有機農業的領頭羊法國16%、奧地利20% 相較,相去甚遠,但環境變遷加上食安危機,加速了台灣無毒農業的腳步,不僅各地小農市
集暢旺,就連百貨超市、量販店也紛紛加入有機蔬果販售的行列,無毒的美麗新世界已然在望。


Taiwan memiliki sebutan “Kerajaan Kuliner” patut bangga, karena memiliki ragam makanan yang lezat. Namun masyarakat tidak hanya ingin makan kenyang, namun harus mengkonsumsi makanan yang sehat. Dalam beberapa tahun terakhir, masyarakat Taiwan telah memilih pola makan yang aman dan bebas toksin, dibandingkan citarasa dan daya pikatnya.

Luas lahan pertanian organik di Taiwan mencapai 6.000 hektar, yang menduduki sekitar 0,6% dari seluruh luas pertanian di Taiwan. Kondisi ini masih sangat jauh apabila dibandingkan dengan Perancis yang mencapai 16% dan Australia 20%. Namun karena masalah perubahan iklim dan keamanan pangan, ikut mempercepat langkah Taiwan dalam upaya mengembangkan pertanian bebas toksin. Tidak hanya di lingkungan pasar petani kecil, bahkan pasar swalayan, pasar grosir juga telah memulai penjualan sayur dan buah organik. Dengan demikian, maka upaya mewujudkan dunia baru yang bebas toksin telah berada di ambang mata.

Seiring munculnya masalah keamanan pangan yang dating silih berganti, penjualan produk pertanian bebas toksin terus meningkat, “Sekarang asalkan menanam tanaman yang bebas toksin dan organik, tidak perlu khawatir tidak laku terjual”, kata pelopor Pasar Petani 248, Yang Ru-men.

Organik Diakui!

Apakah pertanian organik Taiwan akhirnya sudah mulai diakui?

Dari data statistik yang ada, distributor produk organik di Taiwan berjumlah lebih dari 1.600 unit. Selain beberapa Toko Berantai Produk Organik seperti Leezen, Yogi House, Sun Organism dll., sekarang seperti PXMart, Welcome, Sungching serta grosiran seperti Carefour, RTMart, A-Mart juga ikut menawarkan produk organik di rak khususnya. Bahkan saat ini Taman Budaya Songshan, Eslite cabang songyen sudah menjual sayuran dan buah-buahan organik.

Namun sebetulnya, tempat pertama kalinya petani dan konsumen bertemu adalah dimulai dari Pasar Petani.

Berdasarkan data statistik “Frontier Foundation Taiwan”, sampai saat ini di seluruh Taiwan terdapat 63 unit Pasar Petani. Dimana Pasar Petani yang mendapat sebutan “Produsen Paling Ramah”, baru memasuki usia yang ke 8 tahun.

Kembali ke Oktober 2006, berkat dukungan dari penanggung jawab Perkebunan Dongli, Chen Meng-kai, Dosen Universitas Providence Jurusan Kesejahteraan Anak-Anak Tao Fan-ying, perwakilan dari “Be Farmer”, Feng Xiaofei, lahirlah Pasar Petani “Hope Market” yang berlokasi di Distrik Xitun, Kota Taichung.

Pada bulan September 2007, Dosen Universitas Negeri Chung Hsing (NCHU), Jurusan Manajemen Bio-Industri, Dong Shi-rui, mencetuskan “Pasar Petani Organik NCHU” dengan mengumpulkan lebih dari 20 petani organik, membentuk mereka menjadi Pasar Petani kedua yang memiliki organisasi dan bervisi misi.

Pada Juli 2008, petani kelahiran Erlin, Kabupaten Changhua, Yang Ru-men, bersama dengan cendikiawan, kalangan rganisasi masyarakat dan Hope Market, mendirikan “Pasar Petani 248” di Utara Taiwan, yang memiliki visi “Pedesaan yang berkesinambungan, mengembangkan industri pertanian, petani yang bahagia”. Selama 7 tahun ini, selain para petani berhasil mendapatkan tempat di wilayah Kota Taipei, bahkan mulai menjalar dan bercabang di tempat yang baru.

Mencari Masa Depan di Pasar Petani

Yang Ru-men menyampaikan, permintaan dari Pasar Petani 248 kepada para petani kecil sangat sederhana: Tidak menggunakan pestisida dan pupuk kimia. Dalam 5 tahun ini, lebih dari 200 petani kecil diundang untuk turut serta dalam program ini. Selain itu juga telah berhasil menciptakan lebih dari 20 merek produk pertanian, seperti yang sudah tidak asing lagi, Es Lilin “Spring Trading Company”, Chun Yi Zhi, selai buah “Red on tree”, Maltosa “Lai Chun Ma”, produk laut “A He Shi”, beras bebas kimia “Rice99” dan masih banyak lagi.

Walau kelihatannya perjalanan industri pertanian bebas toksin berjalan lancar, namun awal perkembangan Pasar Petani 248 sangatlah berat. Pada 2 tahun pertama, karena penjualan yang tidak laku, banyak petani yang menyerah, hampir saja Pasar Petani ini bangkrut. Sampai pada akhirnya, para petani yang masih ada, mulai mengadakan acara dapur pasar, memasak nasi tradisional dimana para petani dan konsumen saling berbagi. Ketika saat itulah, keterikatan di antara para petani mulai menguat dan semakin dekat dengan para konsumen.

Lewat “Wadah komunikasi antara produsen dan konsumen pasar petani”, Yang Ru-men meminta para petani menggunakan 5% ketekunan untuk pemasaran, selebihnya yaitu 95% digunakan untuk ‘ngobrol’ dengan pembeli. “Namun ada petani tua yang merasa bertanam lebih mudah daripada ‘ngobrol’ dengan orang lain”, ujar Yang Ru-men, sembari terus memberikan himbauan kepada para petani, bahwa pola pikir konsumen baru akan berubah setelah melalui komunikasi secara reguler.

“Apabila dibandingkan dengan harga, ada mitos mengatakan, banyak orang percaya bahwa yang organik itu sama dengan kata Mahal, hanya orang kaya yang mampu. Sebenarnya, dari semua barang yang dibeli, 1/3nya dibuang, di dalam lemari es ada kue keranjang tahun lalu, kue bulan…, tersimpan makanan yang sudah kadaluwarsa, ini semua sangat sia-sia. Kenapa tidak membeli dengan harga yang sedikit lebih mahal untuk mendapatkan barang yang berkualitas baik, dan dapat dihabiskan.”

“Diharapkan, para petani melalui Pasar Petani ini, dapat berkomunikasi dengan para konsumen, dan dalam kurun waktu 1,5 hingga 2 tahun dapat membuka jalur pemasaran mereka”, tutur Yang Ru-men. Pengelola hotel, restoran dan toko organik datang berkunjung ke Pasar Petani untuk mencari mitra bisnis. Bagi mereka yang sudah terkenal namanya, kini hanya cukup menunggu di kebunnya untuk menyambut pembeli.

“Pasar Petani tidak saja hanya menjadi wadah bagi para petani, namun juga memiliki arti untuk sosialisasi kepada masyarakat”. Seorang petani wanita A Bao di Gunung Lishan, Taichung, karena ibunya yang sudah tua dan tidak bisa naik ke atas gunung lagi untuk bercocok tanam, maka 6 tahun yang lalu ia memutuskan untuk kembali ke kampung halamannya di Yilan dan mulai bertani, menanam gabah, bahkan mendirikan “Aliansi pertanian yang ramah”. Sebulan sekali mereka mengadakan Pasar Petani dengan mengundang lebih da sepuluh hingga dua puluhan petani. Setelah berjalan 4 hingga 5 tahun lamanya, akhirnya tahun lalu aktivitas ini dihentikan yang kemudian diambil alih oleh Pemerintah Kabupaten Yilan. A Bao mengatakan, misinya sudah selesai. Selanjutnya ia menjadi koordinator “Lokakarya mengawal Yilan”, mulai memperhatikan limbah rumah petani, ekosistem persawahan dan masalah-masalah lingkungan pertanian.

Pasar Swalayan Sayur Buah Organik

Dengan bertemunya produsen dan konsumen di Pasar Petani secara langsung, maka terciptalah kepercayaan di antaranya, sehingga semakin banyak orang yang bersedia mengeluarkan uang lebih banyak untuk membeli kesehatan dan mendukung industri pertanian bebas toksin.

Dosen Universitas Negeri Taiwan (NTU) jurusan Agronomi, Prof. Warren H.J Kuo yang telah bergerak di industri pertanian organik lebih dari 2 dekade mengatakan, bahwa setiap hari Sabtu ia membeli sayuran di Water Garden Organik Farmer’s Market samping Museum Air Minum untuk porsi 1 minggu, Jalan Shuiyuan, Kota Taipei, mendukung industri pertanian organik lewat aksi. “Petani organik sangat susah, jadi bila anda yang mampu ekonominya bisa mendukung mereka, sehingga kemudian perlahan-lahan baru bisa merakyat”, kata Kuo.

Beberapa tahun belakangan ini, Pasar Swalayan Berantai mulai menggunakan sistem Pertanian Kontrak untuk ikut dalam penjualan sayur dan buahan organik, dengan demikian harganya lebih “merakyat”. Contohnya, di PXMart harga sayuran organik dijual 29 dolar Taiwan per bungkus. Ini adalah harga termurah yang pernah ada.

Sampai sekarang, harga sayuran organik di PXMart tetap sama, tidak berubah. Pasalnya, yang pertama PXMart menandatangani kontrak dengan petani organik, sehingga para petani dapat dengan tenang dan fokus bertanam, tidak perlu khwatir dengan jalur pemasaran.

“Tanpa jalur pemasaran, maka orang yang menanam organik dan produk beridentitas akan makin kerja makin sedih”, kata Lee Wen-zong, penanggung jawab Departemen Pembelian Produk Segar, PXMart. Mitra kerjasama PXMart adalah petani yang telah memiliki sertifikat organik atau produk yang memiliki identitas, sebelum produknya dijual harus mendapatkan sertifikat bebas dari 251 jenis pestisida

Kedua, PXMart menekan keuntungan brutonya, mendahulukan keuntungan kecil dengan penjualan besar. Lee Wen-zong menuturkan, dibandingkan dengan yang lain, harga jual sayuran organik PXMart lebih murah di atas 10 dolar Taiwan per bungkusnya. Hal ini dikarenakan kebanyakan dari mereka mendapat keuntungan kotor 30 hingga 40%, sedangkan PXMart menekan sampai 10 hingga 12%.

Asisten Marketing PXMart Chu Gui-min menyampaikan, hinggai akhir tahun 2013, luas tanah Pertanian Kontrak produk beridentitas telah mencapai 400 hektar, dengan total produksi tahunan mencapai 67 juta bungkus buah dan sayuran. Program kerjasama ini akan terus dilaksanakan dengan target 100 juta bungkus per tahun.

Lee Wen-zong menyampaikan, produk yang resiko penggunaan pestisidanya tinggi seperti, kacang-kacangan, kacang kapri, paprika, ketimun, selada Taiwan, bok choy dll., PXMart tidak akan menjualnya apabila tidak menggunakan sistem Pertanian Kontrak atau tidak melampirkan surat identitas. Hal ini dilakukan untuk mengurangi resiko yang ada.

Penjualan Langsung Perkampungan Qian Jia

Sejak tahun lalu, Dewan Pertanian (COA) memperketat peraturan standar sertifikat “organik”, bagi yang belum mendapatkan sertifikat tidak boleh menyebut produknya “organik”, sehingga banyak petani yang menanam dengan cara organik namun tidak bersertifikat semuanya menjadi petani bebas toksin.

Warren Kuo menuturkan, apabila sudah terpercaya tentu tidak perlu sertifikat, namun apabila skalanya menjadi besar sampai tingkat tertentu dan adanya distributor, maka kepercayaan itu akan putus. Oleh karena itu perlu adanya sertifikasi sebagai pendukungnya.

Beberapa tahun belakangan ini juga, A Bao menggunakan kalimat “Pertanian yang ramah" menggantikan kata “Organik”. Ia mengatakan “Saya berharap dapat membangkitkan pikiran konsumsi organik”. Setelah ada hukumnya, malah menyimpang dari semangat dasar organik yang ramah lingkungan, keluar dari kebiasaan. Hal ini menyia-nyiakan tenaga, produk organik yang dijual di toko-toko kebanyakan adalah impor, dan ini bertentangan dengan semangat organik.

Memang, sertifikasi adalah cara yang terpaksa harus dilakukan, kepercayaan baru bisa muncul karena antara konsumen dan produsen saling kenal, saling mengerti. Untuk menciptakan rasa saling kenal dan pengertian, maka satusatunya cara yang bisa ditempuh untuk mendekatkan jarak adalah membeli langsung ke tempat produsen.     Untuk mengenali produk pemasaran ditempat, yakni sistem sertifikasi Pertanian yang Didukung Komunitas Masyarakat (Community Supported Agriculture, CSA) dan sudah diimplementasikan oleh beberapa orang, seperti “Klub Gu Dong” yang terkenal di Yilan serta “Pemukiman Qian Jia” di Hsinchu yang telah menjadi sebuah acuan CSA.

Pemukiman Qian Jia dekat dengan Taman Sains Hsinchu, terletak di pinggiran kota dan desa Hsinchu, menggunakan teknik budidaya metode tanah tebal, untuk tanah yang sudah dikeruk, dengan lahan yang terbatas ditanam berbagai macam sayuran, seperti kacangkacangan, tomat, umbi-umbian, setidaknya terdapat lebih dari dua puluhan jenis.

“Waktu yang dibutuhkan oleh kita lebih lama 1 minggu dari sayuran biasa, dengan waktu tanamnya yang cukup maka rasanya lebih enak”. Penanggung jawab program Pemukiman Qian Jia, Komite Urusan Kesejahteraan Sosial, Institut Penelitian Teknologi Industri (ITRI) Chen Jien-tai mengatakan, ada juga karyawan di Kawasan Sains yang mendukungnya, sehingga Pemukiman Qian Jia hanya fokus kepada bertani, tidak perlu khawatir dengan penjualan.

“Kekuatan ramah itu sangat kuat sekali”, kata Chen Jian-tai. Hsinchu yang berada di perbatasan kota dan pedesaan, tempat berkumpulnya orang kalangan akademis dan insinyur, kebutuhannya sangat tinggi, sehingga tidaklah sulit bagi Qian Jia untuk mendapatkan dukungan.

“Petani Muda” Ekspansi Pemasaran Internet

Dalam beberapa belakangan tahun ini Taiwan diramaikan dengan trendi Sarjana dan Dokter turun ke sawah. Kaum intelektual yang terjun ke industri pertanian ini, telah menjadi penyebar industri pertanian organic terbaik. Tahun 2004, Lai Qing-song di Kecamatan Yuanshan, Kabupaten Yilan yang mendirikan “Klub Gu Dong”, dan mendapat sebutan sebagai pencetus “Petani Muda”. Setelah itu semakin banyak kaum intelektual yang juga ikut terjun dalam industri ini.

Yang Wen-quan pria berusia lebih dari 50 tahun ini di Shuiyuan, kampung Neicheng dataran Lanyang, Yilan menyewa tanah seluas 1,5 Jia (甲, ukuran sepetak tanah di Taiwan, 1 Jia=0,97 Hektar), dengan senang hati menjadi “Dokter Petani”. Tidak hanya itu, ia bahkan mempunyai cita-cita mempunyai “200 Jia” yang dapat digunakan untuk melatih petani baru dan mencarikan tanah untuk mereka sebagai tempat untuk bimbingan teknis.

Yang Wen-quan yang semula bekerja di Yayasan Pengembangan dan Perencanaan Kota Universitas Negeri Taiwan, karena menemui hambatan yang sulit di bidang administrasi, maka 2 tahun yang lalu memutuskan untuk meninggalkannya lalu turun ke sawah.

“Bertani itu punya iramanya, sangat menyenangkan”, kata Yang Wen-quan sambil tertawa. Semua orang berkata kalau bertani itu bergantung kepada langit, namun rupa bos belum tentu lebih baik dari rupa langit.

Yang Wen-quan dengan yakinnya mengatakan, dulu hambatan untuk menjadi petani sangat tinggi, sekarang sudah ada bantuan dari perantara 200 Jia. Dalam kurun 20 tahun ini, dataran Lanyang akan sebanyak 200 Jia yang ramah.

Wu Jia-lingyang berusia 28 tahun, adalah putrid petani asal Yunlin. Demi menjadi petani di Yilan, ia menghentikan sementara pendidikan Magister Juruan Pengembangan Sosial Universitas Shih-Hsin. Ia mengatakan “Saya ingin membalikan paradigma orang terhadap pertanian”. Awal tahun ini ia menyewa tanah seluas 4 Jia untuk bertani dan mendirikan “Sanggar You Tien You Mi”,

“Bertani itu tidak susah, tinggal menghubungi 3 telepon saja”, ujar Wu Jia-ling. Tingkat mekanisasi pertanian sekarang sangat tinggi, dari mengolah tanah, penanaman dan panen tinggal menghubungi tukang tanam saja. Namun menurutnya, pembibitan, menanam, penyiangan, pembibitan ulang, pengendalian hama dst., semua dilakukan sendiri oleh Wu Jia-ling, dan kesibukan ini berjalan terus hingga bulan Juli baru bisa dipanen.

Panen padi Yilan setahun hanya sekali, setengah tahun berikutnya ia sibuk dengan pemasaran.

Kemampuan bertanam padi Wu Jia-ling mungkin tidak sehebat petani senior, namun ia mampu menggunakan teknologi internet, sehingga pemasaran dan jalur komunikasinya tidak terhambat. Ia sering kali menuliskan dan membagikan pengalaman serta cerita yang unik di sawah lewat sosial media Facebook, cukup mengharukan, sehingga menarik banyak pengikutnya.

Walau hasil panen tahun pertama bahkan tidak cukup untuk makan sendiri, tapi seperti kata Wu Jia-ling, “Bekerjalah seperti profesi itu”. Mutu beras tahun ini diharapkan dapat semakin lebih baik.

Setelah melalui komunikasi dan kegigihan baik itu lewat Pasar Petani, Hipermarket, Penjualan Ditempat atau internet, akhirnya sekarang konsep Pertanian Bebas Toksin bias menggugahkan hati konsumen.

Era Petani Kecil Tiba

“Gigih, baru bisa dilihat orang”, kata Yang Ru-men. Selama lebih dari 5 tahun, Pasar Petani 248 mengharuskan, apapun yang terjadi, hujan badai tidak menghalangi, para petani harus tiba di pasar tepat waktu, karena ini adalah komitmen kepada konsumen.

“Saya yakin pertanian organik Taiwan pada akhirnya akan mempunyai masa depan yang cerah, asalkan jumlah orang yang peduli dengan isu ini cukup banyak, memiliki pola pikir yang tepat, upaya yang diberikan cukup dalam. Walaupun begitu banyak masalah yang ada di depan mata, seperti kebiasaan konsumen, teknik produsen, pola pikir dan sikap pemasar…, jalan yang harus ditempuh masih jauh”, ini adalah kalimat yang tertulis dalam buku “Catatan Petani Wanita” karya A Bao 14 tahun yang lalu dan sampai saat ini tetap menyentuh hati.

Jalan yang harus ditempuh petani organik Taiwan mungkin masih tetap sulit dilalui, namun ada hal yang patut disyukuri adalah di kalangan petani kecil Taiwan hadir banyak sosok seperti “A Bao” yang gigih. Berkat kegigihan anda dan saya di dalamnya, maka dunia bebas toksin bukanlah impian belaka.