Lampu Kota Penerang Kearifan Lokal

:::

2018 / Oktober

Artikel‧Liu Ying-feng Gambar‧Coretronic Culture and Arts Foundation (CCAF)


陽光下,大片光線穿透葉隙,樹影婆娑;夜幕低垂,喧鬧的城市華燈初上……,每時每刻,無數的光芒在身旁千變萬化,而你是否感知、看見?
由台灣生產LED、投影照明等設備母企業中強光電所成立的中強光電文化藝術基金會,將「光」化為媒介,點亮地方、喚醒人們對在地的感動與珍惜。


Di bawah sinar mentari, secercah cahaya menyeruak di sela-sela dedaunan tampak bayangan pepohonan yang sedang bergoyang; Tirai malam tiba, diawali dengan keramaian kerlap-kerlip lampu kota..., setiap saat setiap waktu, apakah Anda melihat dan turut merasakan keragaman cahaya di sekitarmu dengan ragam perubahannya?

Perusahaan induk Coretronic yang memproduksi peralatan proyeksi pencahayaan, lampu LED membentuk Yayasan Seni dan Budaya Coretronic (Coretronic Culture and Arts Foundation,CCAF), mengadopsi "Cahaya" sebagai media perantara menjadi penerang serta membangkitkan kepedulian dan semangat manusia terhadap kearifan lokal.

 

“Seiring dengan masa yang berlalu, waktu silih berganti, manusia sibuk mengejar hal-hal yang trendi namun mengabaikan pengalaman masa lalunya, lupa menoleh ke belakang melihat kehidupan dirinya,” ujar President Coretronic Culture and Arts Foundation, Yao Cheng-chung.

Sehubungan dengan hal ini, maka Coretronic Culture and Arts Foundation berkoordinasi dengan Lin Hwai-min seorang perintis Could Gate Dance Theater, guru sastra Chiang-Hsun, desainer pencahayaan Lin Da-wei membentuk dewan direksi dan menetapkan Coretronic Culture and Arts Foundation sebagai media perantara yang akan menyalurkan “Cahaya” dengan memperbaharui pemahaman terhadap kearifan lokal dan sejarah serta mengenal jati diri.

 Dikarenakan teknologi pencahayaan yang tidak begitu diminati, namun jika ditransformasikan menjadi seni budaya teknologi, mungkin akan lebih menarik minat masyarakat. Demi menemukan posisi tepat untuk cahaya, maka setelah satu tahun berdirinya Corethronic Culture and Arts Foundation, digelar lokakarya “Eksplorasi Cahaya” dengan mengundang masyarakat yang berada di kota maupun di pedesaan untuk bersama-sama “Merasakan cahaya”.

Dengan mengadopsi topik “Cahaya”, selain menjadi suatu kegiatan yang langka, bahkan Coretronic Culture and Arts Foundation selaku tim penyelenggara kegiatan ini sama sekali tidak berpengalaman. Oleh sebab itu, pada awal kegiatan Direktur Eksekutif CCAF Fanny Hsu turut merasa khawatir dengan program dan topik abstrak ini. Apakah Kegiatan ini mampu menarik minat masyarakat? Beruntung sekali, jumlah pendaftar lebih dari ratusan orang dan membuat panitia penyelenggara merasa lega, bahkan tanpa diduga ada ragam latar belakang partisipan, misalnya pegawai negeri sipil, dokter gigi, agen asuransi dan lain-lain.

Lokakarya perdana berlangsung atas permintaan dari Lin Da-wei kepada para partisipan melakukan pembelanjaan di waralaba dengan uang senilai ratusan dolar Taiwan, kemudian pemakaian senter menjadi bagian dari ajang pengenalan diri dengan tema “Cahaya”. Di antara para partisipan, pengenalan diri dari salah seorang insinyur hingga kini masih tetap melekat dan berkesan bagi Fanny Hsu, karena cara pengenalannya sangat berbeda dengan konsep imajinasi sorotan cahaya yang ditentukan. Dia menggunakan satu kaleng minuman energik yang dibelinya, kemudian dengan senter menyoroti cairan minuman di dalam kaleng tersebut, jika dilihat dari luar tampak keruh, sebaliknya ada penetrasi cahaya kuning pada bagian dalam, yang mendeskripsikan pancaran citra diri sendiri yakni “Orang luar tidak mengetahuinya, namun dalam hati dipenuhi dengan kehangatan”. 

Di samping itu, setiap tahun menggelar lokakarya “Eksplorasi Cahaya” secara berkala, Coretronic Culture and Art Foundation secara khusus mengundang master seni internasional dan desainer pencahayaan Chou Lien untuk membagikan pengalamannya tentang “Cahaya dalam Kehidupan”, dan Chiang Hsun membahas “Puisi cahaya masa dinasti Tang”, bahkan berkolaborasi lintas subyek antara seni musik dan cahaya, bersama U-Theatre menyajikan pertunjukan seni “The Sound of Light”.

Agar dapat membuka panca indera partisipan untuk menikmati cahaya, sesuai dengan kesepakatan antara Coretronic Culture and Art Foundation dan U-Theatre secara khusus menata obor-obor pada jalur setapak kecil menuju auditorium pertunjukan, saat partisipan menumpangi bus jemputan maka mereka mulai berinteraksi dengan cahaya. Usai pertunjukan dan bubar, mereka kembali menapaki jalur kecil menuju ke lapangan parkir. Di tengah jalan petak nan gelap gulita diterangi dengan sinar rembulan. Panorama kala itu sungguh mengesankan.

Pelita Hidupkan Kemegahan Kuil

Agar dapat meninggalkan pengalaman yang mengesankan, semenjak tahun 2012 Coretronic Culture and Art Foundation mulai mempromosikan program “Rasakan Sensasi Cahaya Kota” di beberapa lokasi di antaranya Tainan, Pingtung, Chiayi, sentuhan cahaya menerangi impresi lokal yang ada di tempat tersebut.

Ide program “Rasakan Sensasi Cahaya Kota” dirintis oleh Chairman CCAF Chiang Hsun. Mengenang memori perjalanannya di Shanghai, Daratan Tiongkok, saat menghadiri undangan menjadi narasumber, ketika dirinya keluar dari bandara, mobil yang ditumpanginya bergerak menuju ke kota, di sepanjang jalan tol tampak papan reklame berlampu LED yang sangat menyilaukan mata. Sesaat Chiang Hsun berpikir dan bertanya dalam hati, “Bukankah pada dasarnya teknologi berfungsi memperbaiki kehidupan manusia, mengapa kini cahaya berubah menjadi polusi yang berbahaya?

Chiang Hsun memikirkan dengan seksama tentang teknologi dan lingkungan, kemudian membentuk Yayasan CCAF dan menjalankan program “Rasakan Sensasi Cahaya Kota”. Lokasi pertama yang terpilih adalah kuil Fengshen (Dewa Angin) di Tainan.

Ragam kuil yang ada di Taiwan, mengapa lantas memilih kuil Dewa Angin? Yao Cheng-chung mengutarakan, dengan dipilihnya kuil Fengshen adalah suatu kebetulan tanpa disengaja. Jika dibandingkan dengan kuil lainnya, bangunan kuil Fengshen (Dewa Angin) di masa dinasti Qing memiliki lebih banyak kisah ceritanya.

Satu-satunya kuil Dewa Angin di Taiwan yang menyembah Fengshen, menjadi kepercayaan dan harapan bagi masyarakat pendahulu yang mengarungi samudera dan merantau di Taiwan. “Para masyarakat pendahulu, merantau jauh dari kampung halamannya dan berjuang demi hidup, bukankah ini mencerminkan semangat Taiwan?” ujar Yao Cheng-chung. Kemudian, kuil dewa yang memberkati masyarakat pendahulu mengarungi samudera dan melindungi kehidupan masyarakat, namun kini peran ini terabaikan, maka CCAF memutuskan untuk kembali menghidupkan makna baru bagi kuil Fengshen. “Hingga kini, kuil Fengshen memiliki dewa pelindung bagi para wisatawan.” Meskipun telah disesuaikan dengan zaman modern dengan status baru, tetap dibutuhkan persetujuan dari Dewa Angin, maka diadakanlah ritual di depan altar Dewa Angin, dengan membakar dupa, bwa bwei (Melempar balok kayu, sebagai penentu jawaban dari sang dewa). Setelah mendapat persetujuan dari Dewa Fengshen, baru dilakukan pembaharuan.

Sehubungan dengan hal ini, CCAF mengundang seniman Chou Lien membuat karya seni yang memakan waktu selama 2 tahun, dan renovasi kuil berhasil diselesaikan pada bulan September 2013.

Setelah kuil Fengshen direnovasi, meniadakan lampu penerang yang menyilaukan, sumber cahaya diletakkan pada dasar dinding; Menara lonceng di kuil tidak lagi diterangi oleh cahaya yang menyilaukan, pencahayaan ditata dengan posisi lebih tinggi; pada bagian pintu masuk semula lampion merah besar diganti dengan lampu gantung berbentuk persegi. Kuil Fengshen di malam hari dipenuhi kehangatan cahaya kuning, keheningan kuil berusia ratusan tahun membuat masyarakat bisa merasakan rahmat dari Dewa Angin.

Tim penyelenggara mengakui kuil diubah secara total. Penyampaian melalui cahaya adalah sekedar sebuah pengantar petunjuk agar mata masyarakat dapat tertuju kembali pada budaya tradisional yang mulai sirna secara perlahan. Seketika mata menatap maka dalam sanubari akan muncul suatu kebanggaan yang sulit diungkapkan.

Perubahan demikian sangat signifikan bagi keluarga Hsieh Ming-feng selaku Ketua Pengelola Kuil Fengshen. Keluarga marga Hsieh adalah penjaga Kuil Fengshen yang telah turun-temurun selama 3 generasi. Setiap hari Hsieh Ming-feng melakukan rutinitas menjaga kuil ini dengan bersembahyang membakar dupa, membersihkan halaman. Ia sangat taat dan menghargai kepercayaan ini. Walaupun zaman telah berubah, namun tidak menggoyahkan kepercayaannya, sebaliknya berbeda dengan putri kandungnya yang sama sekali tidak tertarik dengan tradisi keluarga penjaga kuil dewa, generasi muda masa kini tidak peduli terhadap budaya tradisional, hal ini membuatnya merasa sangat sedih.

Setelah kuil direnovasi dengan rupa baru, semakin menarik perhatian khalayak umum serta memulihkan kemegahan kuil kuno yang berusia ratusan tahun; pada halaman kuil diadakan bazzar, semula putri kandungnya yang hanya peduli dengan selebritis Jepang-Korea kini mulai mengajak teman-teman sekolahnya mendatangi kuil dan putrinya mulai memahami serta menjaga kehormatan kuil warisan ini.

Ini menjadi satu sasaran yang tepat bagi CCAF. “Akhirnya, cahaya sekedar pengantar agar masyarakat peduli dengan kehidupan sekitar, menghargai hal-hal yang mulai terlupakan, di tempat ini ditemukan kembali kekuatan yang murni.” tutur Yao Cheng-chung.

Kuil Fengshen menjadi satu bagian sukses dalam program “Rasakan Sensasi Cahaya Kota” yang dijalankan oleh CCAF, hal ini juga menarik perhatian dari kabupaten/kota lainnya dan membuat tim penyelenggara semakin semangat dan percaya diri. Fanny Hsu membeberkan, di awal pelaksanaan program kuil Fengshen, tim penyelenggara CCAF baru terbentuk dan belum memiliki pengalaman untuk mempromosikan program ini,. Pada awalnya rencana ini diberi nama “Proyek Percontohan Cahaya Lingkungan”, akan tetapi langsung ditolak oleh dewan direksi, Lin Hwai-min. “Bagi mereka yang belum mengetahui akan mengira nama proyek tenderan pemerintah,” tutur Fanny Hsu sambil tertawa. Pada akhirnya, Lin Hwai-min memperoleh inspirasi dari arsitek Jepang, Tadao Ando dan menjalankan program “Pelita Kuil” dengan merenovasi kuil Fengshen.

Keindahan Menggugah Hati Bangga Akan Kearifan Lokal

Sejarah kuil Fengshen berusia ratusan tahun kini dihidupkan kembali, kemudian Coretronic Culture and Art Foundation menaburkan benih cahaya di kota kuno wilayah Selatan Taiwan di Hengchun.

Jika dibandingkan dengan kuil Fengshen, merenovasi kota kuno Hengchun adalah tantangan yang berat serta membutuhkan upaya yang lebih besar. Kota kuno Hengchun memiliki sejarah lebih dari 130 tahun, masa lalu bangunan tembok penghalang serangan musuh dan melindungi rakyat, namun kini tidak sudah tidak berfungsi lagi. Agar transportasi penduduk Hengchun dapat berjalan dengan lancar, bagian depan terdapat halaman Hsimen menjadi lokasi beraktivitas dan tempat berkumpulnya warga. “Hengchun, bukan hanya suatu kota, karena masyarakat beraktivitas di tempat ini, inilah makna sesungguhnya,” kata Yao Cheng-chung.

Sehubungan dengan hal ini, pelaksanaan program sensasi cahaya di Hengchun perlu adanya tahapan dan cakupan yang semakin luas, jumlah panitia yang terlibat semakin bertambah. Yao Cheng-chung menambahkan, “Semula dengan satu meja kecil kini memerlukan satu ruang rapat.” Beruntung sekali, tim panitia dengan julukan “Tidak takut tantangan” telah mempersiapkan semua sedari awal.

Dalam rangka memulihkan kembali budaya dan masa yang terlupakan, program yang dijalankan CCAF berpegang pada satu standar; tidak akan pernah mengerjakan sesuatu yang bersifat sementara dan kegiatan seperti pesta kembang api juga ditolak. “Acara meriah sesaat tidak akan memberikan prestasi,” ujar Fanny Hsu.

Di awal pelaksanaan program ini, juga ada yang memberikan masukan sebagai berikut, “Mengapa tidak meletakkan karya seni publik di depan halaman saja?”, ada yang bertanya, “Mengapa tidak ada pertunjukan cahaya meriah dan mempesona? Pada akhirnya, hanya penambahan cahaya secara sederhana, penataan cahaya visual serta masih menjadi bahan tertawaan yang beranggapan karena kekurangan dana.

Selama 3 tahun berjalan, Rasakan Sensasi Cahaya Hengchun digelar semenjak tahun 2013 hingga saat ini, memasuki di tahun ke-3. Seiring dengan berjalannya waktu, rupa kota kuno Hengchun kini berubah menjadi kebanggaan penduduk setempat. “Tatkala keindahan yang menggugah hati, masyarakat tersentuh dengan kearifan lokalnya, membuat rasa percaya diri dan kebanggaan yang sangat mendalam”, tutur Yao Cheng-chung   

Artikel yang berkaitan

近期文章

泰文 越南文

แสงแห่งนครา สาดส่องไปท่วั หล้า

บทความ‧หลิวอิงฟง รูปภาพ‧มูลนิธิ CCAF คำแปล‧ธีระ หยาง

陽光下,大片光線穿透葉隙,樹影婆娑;夜幕低垂,喧鬧的城市華燈初上……,每時每刻,無數的光芒在身旁千變萬化,而你是否感知、看見?

由台灣生產LED、投影照明等設備母企業中強光電所成立的中強光電文化藝術基金會,將「光」化為媒介,點亮地方、喚醒人們對在地的感動與珍惜。


ในยามที่พระอาทิตย์สาดส่อง แสงแดดส่องทะลุช่องระหว่างใบไม้ทอดยาวลงมา อยู่ระหว่างเงาของร่มไม้ที่เรียงรายอยู่เป็นทิวแถว ในยามค่ำคืน เมืองกรุงอันคึกคักที่เปี่ยมไปด้วยสีสันจากหลอดไฟหลากสี ในทุกขณะ แสงไฟที่เปลี่ยนแปลงไปสารพัดรูปแบบจะอยู่เคียงข้างเราตลอดเวลา แต่คุณล่ะ รู้สึกถึงมันหรือเปล่า มองเห็นมันหรือเปล่า?

มูลนิธิ Coretronic Culture and Arts Foundation (CCAF) ซึ่งก่อตั้งโดย บริษัท Coretronic Corporation ผู้ผลิตหลอดไฟ LED และอุปกรณ์ส่องสว่างชื่อดังของไต้หวัน ได้เปลี่ยน "แสง" ให้กลายเป็นสื่อกลางในการให้ความสว่างแก่พื้นที่และปลุกจิตสำนึกแห่งความรักและหวงแหนต่อท้องถิ่นที่ซ่อนอยู่ภายในใจของคนเราให้ตื่นขึ้นมา

 

คุณเหยาจื้อจ้ง (姚政仲) ประธานมูลนิธิ CCAF กล่าวว่า "วันเวลาที่ผันผ่าน ทำให้ปวงชนที่ชื่นชอบการไล่ล่าไขว่คว้าสิ่งแปลกใหม่มักจะลืมตัวตนของตัวเองและลืมที่จะมองย้อนมาดูชีวิตของพวกเขาดังนั้น คุณเหยาจึงได้ร่วมกับคุณหลินไฮว๋หมิน
(林懷民) ผู้ก่อตั้งคณะระบำ Cloud Gate อ.เจี่ยงซวิน
 (蔣勳) ปรมาจารย์แห่งวงการวรรณกรรม อ.หลินต้าเหวย
 (林大為) นักออกแบบแสงไฟชื่อดัง  ในการช่วยกันหาจุดยืนของ CCAF โดยใช้แสงไฟเป็นสื่อกลางในการนำพาให้เราได้มีโอกาสรู้จักประวัติศาสตร์ของผืนแผ่นดินแห่งนี้ และค้นหาตัวเองจนพบ

แต่การจะเปลี่ยนแสงไฟเย็นๆ ที่เกิดจากเทคโนโลยีอันแข็งกระด้างให้กลายมาเป็นผลงานทางศิลปวัฒนธรรมเป็นสิ่งที่ไม่ง่ายเลย ในขวบปีแรกของการจัดตั้งมูลนิธิ CCAF ได้มีการจัดกิจกรรม ìนักสืบแห่งแสงî โดยได้เชิญชวนให้ประชาชนทั้งที่อยู่ในเมืองใหญ่หรือตามชนบทมาร่วมกันรับรู้ถึงความรู้สึกแห่งแสงกัน

การเลือกใช้แสงเป็นหัวใจของการทำงาน ไม่เพียงแต่จะเป็นสิ่งที่ไต้หวันแทบไม่เคยมีมาก่อน แม้แต่ทีมบริหารงานของ CCAF ก็ไม่เคยมีประสบการณ์ในการทำงานกับแสงเช่นเดียวกัน ดังนั้น ในช่วงแรกของการจัดกิจกรรม คุณสวีฟาง
หยุน (徐芳筠) CEO ของ CCAF จึงรู้สึกกังวลเป็นอย่างมากว่า โครงการและหัวข้อหลักที่เปี่ยมไปด้วยความเป็นรูปธรรมเช่นนี้จะสามารถดึงดูดประชาชนทั่วไปได้หรือไม่ โชคดีที่มีผู้สมัครเข้าร่วมกิจกรรมนับร้อยคน ทำให้ทีมงานรู้สึกวางใจได้ไม่น้อย อีกทั้งภูมิหลังของผู้ที่มาสมัครเข้าร่วมกิจกรรมก็เป็นสิ่งที่สร้างความประหลาดใจให้กับทีมงานไม่น้อยเช่นกัน เพราะมีทั้งข้าราชการ ทันตแพทย์ พนักงานขายประกัน และอื่นๆ รวมอยู่ด้วย

การจัดเวิร์คช็อปครั้งแรก คุณหลินต้าเหวยขอให้เหล่าผู้เข้าร่วมกิจกรรมนำเอาเงิน 100 เหรียญไต้หวันไปซื้ออะไรก็ได้จากร้านสะดวกซื้อ และนำมาใช้เป็นอุปกรณ์เสริมร่วมกับไฟฉาย เพื่อใช้ ìแสงî เป็นสื่อในการแนะนำตัวเอง ซึ่งในจำนวนนี้ การแนะนำตัวเองของวิศวกรคนหนึ่งทำให้คุณสวีรู้สึกประทับใจเป็นอย่างมาก และในทุกวันนี้ก็ยังจดจำได้เป็นอย่างดี แทนที่จะซื้ออะไรที่เกี่ยวกับแสงและเงา แต่เขาคนนั้นกลับซื้อเครื่องดื่มเกลือแร่มาขวดหนึ่ง ก่อนจะใช้แสงไฟส่องผ่านทะลุของเหลวที่อยู่ในขวด ซึ่งแม้เรามองจากภายนอกจะเห็นว่าเป็นสีขุ่นๆ หากแต่เมื่อถูกแสงไฟส่องเข้าไปแล้ว เรากลับเห็นเป็นแสงสีเหลืองใส ก็เหมือนกับความรู้สึกในยามที่เรามองเขาผู้นี้ว่า เมื่อดูจากภายนอกจะมองไม่ออกเลยว่าเจ้าตัวเป็นคนที่มีจิตใจที่อบอุ่นและเป็นมิตรเป็นอย่างมาก

นอกจากจะมีการจัดกิจกรรม "นักสืบแห่งแสง" เป็นประจำทุกปีแล้ว ทางมูลนิธิยังได้จัดงานสัมมนา โดยเชิญนักออกแบบแสงที่มีชื่อเสียงในระดับนานาชาติ อย่าง อ.โจวเลี่ยน
(周鍊) มาให้ความรู้เกี่ยวกับ "แสงในชีวิตประจำวัน" และเชิญ อ.เจี่ยงซวิน มาบรรยายเกี่ยวกับ "แสงในบทกวีราชวงศ์ถัง" พร้อมทั้งยังได้สร้างความร่วมมือแบบข้ามวงการกับคณะกลอง U-Theater ในการแสดงชุด "ฟังเสียงกลอง ฟังเสียงแห่งแสง" ด้วย

และเพื่อให้ผู้ชมได้เปิดประสาทสัมผัสทั้ง 5 เพื่อใช้ในการรับรู้แสง ทางมูลนิธิได้ร่วมกับคณะกลอง U-Theater ทำการติดตั้งคบเพลิงตลอดทางที่จะเข้าไปชมการแสดง เพื่อให้ผู้ชมมีโอกาสได้สัมผัสกับแสง ตั้งแต่เริ่มนั่งบนรถรับส่ง และหลังจบการแสดงแล้ว บนทางเดินมืดๆ ในขากลับที่ผู้ชมจะเดินกลับมายังลานจอดรถ จะยังมองเห็นแสงจันทร์ที่สาดส่องเป็นประกาย ความงดงามของภาพที่เห็นอยู่ตรงหน้านี้ ช่างเป็นที่ประทับใจจนยากจะลืมเลือนจริงๆ  

ศาลเจ้าแห่งแสง กับความรุ่งเรืองที่กลับมาอีกครั้ง

เพื่อสร้างความประทับใจให้กับผู้ชม ตั้งแต่ปีค.ศ.2012 เป็น
ต้นมา ทางมูลนิธิได้ผลักดันโครงการ "สัมผัสแสงแห่งนครา" ขึ้นที่นครไถหนาน เมืองผิงตง และเมืองเจียอี้ ซึ่งสามารถสร้างกระแสส่องสว่างอันน่าตื้นตันใจให้กับแต่ละท้องที่เป็นอย่างมาก

ไอเดียในการทำ "สัมผัสแสงแห่งนครา" มาจากคุณเจี่ยงซวิน ประธานมูลนิธิ โดยมีอยู่ครั้งหนึ่งที่คุณเจี่ยงซวินได้รับเชิญให้ไปบรรยายที่นครเซี่ยงไฮ้ของจีนแผ่นดินใหญ่ เมื่อโดยสารรถออกจากสนามบินเซี่ยงไฮ้ค่อยๆ มุ่งหน้าเข้าสู่ตัวเมือง ภาพของป้ายโฆษณาที่ใช้หลอดไฟ LED หลากสีสันอันดึงดูดสายตาที่ติดอยู่ตลอดสองข้างทางและตามสะพานทางด่วนต่างๆ นั้น ทำให้คุณเจี่ยงซวินอดสะท้อนใจไม่ได้ว่า "จริงๆ แล้วเทคโนโลยีควรเป็นสิ่งที่ช่วยยกระดับคุณภาพชีวิตของคนเรา แต่ทำไมกลับกลายมาเป็นมลภาวะทางสายตาแบบนี้ไปได้"

การทบทวนความคิดเกี่ยวกับเทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อมของคุณเจี่ยงซวินจึงกลายมาเป็นจุดกำเนิดของโครงการแสงแห่งนคราขึ้น โดยจุดแรกที่ทางมูลนิธิเลือกคือ ศาลเจ้าฟงเสินเมี่ยว
(風神廟) ศาลเจ้าเก่าที่ตั้งขึ้นมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 18 ซึ่งอยู่ในนครไถหนาน

จริงๆ แล้วในไต้หวันมีศาลเจ้าอยู่มากมาย เหตุใดจึงเลือกศาลเจ้าฟงเสินเมี่ยวแห่งนี้? คุณเหยาเจิ้งจ้งอธิบายว่า สาเหตุที่เลือกศาลเจ้าแห่งนี้ เป็นเพราะความบังเอิญที่ลงตัวอย่างพอเหมาะพอเจาะ เพราะเมื่อเทียบกับศาลเจ้าแห่งอื่นแล้ว ศาลเจ้าฟงเสินเมี่ยวซึ่งตั้งมาตั้งแต่สมัยราชวงศ์ชิง ถือเป็นศาลเจ้าที่มีเรื่องราวที่น่าสนใจแฝงอยู่ไม่น้อย

อีกทั้งยังเป็นศาลเจ้าเพียงแห่งเดียวในไต้หวันที่เซ่นไหว้เทพแห่งลม ซึ่งทำให้เราสัมผัสได้ถึงความรู้สึกที่เปี่ยมไปด้วยความหวังแห่งอนาคตของเหล่าบรรพบุรุษที่ข้ามน้ำข้ามทะเลมาตั้งรกรากยังต่างถิ่นต่างแดนบนเกาะไต้หวัน ìการต่อสู้อย่างไม่ย่อท้อของเหล่าบรรพชนที่เดินทางมาจากต่างถิ่น ก็คือจิตวิญญาณของความเป็นคนไต้หวันมิใช่หรือî คุณเหยาเจิ้งจ้งยังกล่าวอีกว่า จากการที่ปัจจุบัน คนเราไม่จำเป็นต้องไปไหว้พระขอพร เพื่อให้เดินทางข้ามน้ำข้ามทะเลมาได้อย่างปลอดภัยอีกต่อไป ทางมูลนิธิจึงตัดสินใจที่จะค้นหานิยามใหม่ที่เข้ากับยุคสมัยนี้ให้กับศาลเจ้าฟงเสินเมี่ยวอันเก่าแก่ ìจนทุกวันนี้ ศาลเจ้าฟงเสินเมี่ยวก็ยังคงเป็นเสมือนเทพผู้พิทักษ์ของเหล่านักเดินทางทั้งหลายî ดังนั้น การจะนำอัตลักษณ์ใหม่แห่งยุคสมัยใหม่มาสู่ศาลเจ้า จึงยังต้องขออนุญาตจากเทพแห่งลมด้วย ทีมงานจึงเดินทางมายังศาลเจ้าเพื่อเซ่นไหว้และทำพิธีเสี่ยงทาย ก่อนจะเสี่ยงทายออกมาเป็น "เซิ่งปวย" ซึ่งหมายถึงการได้รับไฟเขียวจากเทพเจ้า

จากนั้นทางมูลนิธิจึงได้ติดต่อให้ อ.โจวเลี่ยนมาช่วยทำการออกแบบ และหลังจากผ่านไปสองปี ในเดือนกันยายนของปี 2013 ศาลเจ้าฟงเสินเมี่ยวก็ได้โอกาสอวดโฉมใหม่ต่อสาธารณชน

ศาลเจ้าฟงเสินเมี่ยวที่ผ่านการตกแต่งใหม่นี้ ได้ถอดเอาไฟทางเดินที่ให้ความรู้สึกบาดตาออกไปทั้งหมด โดยจะติดตั้งหลอดไฟทั้งหมดไว้ที่ด้านล่างของกำแพง ส่วนหอระฆังและหอกลองก็ไม่มีการใช้ไฟสว่างๆ มาส่องเข้าไปตรงๆ ส่งผลให้มองดูแล้วจะเห็นเป็นโครงสร้างอันสูงใหญ่ที่อยู่ท่ามกลางบรรยากาศแบบสลัวๆ ส่วนโคมไฟใหญ่สีแดงที่บริเวณทางเข้าก็ถูกแทนที่ด้วยโคมแขวนรูปสี่เหลี่ยม ส่งผลให้ศาลเจ้าฟงเสินเมี่ยวในยามค่ำคืนอบอวลไปด้วยแสงไฟสีเหลืองนวล ทำให้เกิดเป็นความขลังอันเงียบสงบที่ปกคลุมไปทั่วศาลเจ้าเก่าแก่นับร้อยปีแห่งนี้ และส่งผลให้ผู้มาเยือนสัมผัสได้ถึงการได้รับการปกป้องและคุ้มครองจากเหล่าปวงเทพทั้งหลาย

สำหรับคณะทำงานแล้ว การตกแต่งรูปลักษณ์ใหม่ให้กับศาลเจ้าฟงเสินเมี่ยวเป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้นเท่านั้น ด้วยจุดประสงค์ที่จะใช้แสงเป็นสื่อในการชักนำเพื่อดึงดูดสายตาของผู้คนให้เปลี่ยนกลับมาอยู่ที่วัฒนธรรมท้องถิ่นที่อยู่รอบๆ ตัว ซึ่งค่อยๆ ถูกลืมเลือนไปแล้ว และขอเพียงได้กลับมามองเห็นมันอีกครั้ง ความรู้สึกภาคภูมิใจที่แอบแฝงอยู่ภายในส่วนลึกของจิตใจก็จะผุดขึ้นมาเองโดยธรรมชาติอย่างไม่จำเป็นต้องมีคำอธิบาย

เราสามารถเห็นตัวอย่างของความเปลี่ยนแปลงในแบบนี้ได้อย่างชัดเจนจากคุณเซี่ยหมิงฟง (謝明峰) ซึ่งเป็นประธานกรรมการบริหารของศาลเจ้าแห่งนี้ โดยครอบครัวตระกูลเซี่ยได้ดูแลศาลเจ้าฟงเสินเมี่ยวมา 3 ชั่วอายุคนแล้ว  คุณเซี่ยหมิง
ฟงจะต้องจุดธูปเซ่นไหว้และทำความสะอาดภายในศาลเจ้าเป็นประจำทุกวัน ด้วยความหวงแหนและจิตศรัทธาอันแรงกล้า  แต่ยุคสมัยที่เปลี่ยนไป แม้ความรู้สึกภาคภูมิที่อยู่ภายในใจไม่เคยลดลง หากแต่การได้เห็นว่าลูกสาวของตัวเองไม่มีความสนใจที่จะช่วยดูแลรักษาศาลเจ้าเลย อีกทั้งคนรุ่นใหม่ก็ไม่ให้ความสำคัญกับวัฒนธรรมพื้นบ้านอีกต่อไป ทำให้จิตใจรู้สึกห่อเหี่ยวเป็นอย่างมาก

แต่หลังจากการแปลงโฉมศาลเจ้าเสียใหม่แล้ว ก็สามารถดึงดูดความสนใจจากผู้คนได้ไม่น้อย จนทำให้บรรยากาศในศาลเจ้ากลับมาคึกคักและคลาคล่ำไปด้วยผู้คนอีกครั้ง เหมือนในสมัยเมื่อหลายร้อยปีก่อน บริเวณลานหน้าวัดกลายมาเป็นตลาดนัดอีกครั้ง ลูกสาวของตระกูลเซี่ยซึ่งก่อนหน้านี้สนใจแต่เหล่าดารา K-Pop และ J-Pop ก็เริ่มพาเพื่อนมาเที่ยวชมศาลเจ้าที่ทางบ้านเป็นผู้ดูแล พร้อมทั้งมีความเข้าใจถึงความภาคภูมิใจและความหวงแหนที่คนในครอบครัวถึง 3 รุ่น ช่วยกันดูแลเอาใจใส่ศาลเจ้าแห่งนี้

และนี่ก็คือวัตถุประสงค์ของทางมูลนิธิ ซึ่งคุณเหยาเจิ้งจ้งเห็นว่า "ในท้ายที่สุดแล้ว แสงจะเป็นเพียงแค่สื่อที่ชักนำ เพื่อให้ผู้คนได้มองเห็นอดีตอันน่าหวงแหน ซึ่งค่อยๆ ถูกลืมเลือนไปในชีวิตประจำวัน รวมทั้งสามารถค้นพบพลังแห่งชีวิตใหม่จากผืนแผ่นดิน"

ศาลเจ้าฟงเสินเมี่ยวถือเป็นตัวอย่างแห่งความสำเร็จของโครงการแสงแห่งนครา และดึงความสนใจจากรัฐบาลท้องถิ่นได้หลายแห่ง ส่งผลให้คณะทำงานมีความเชื่อมั่นมากขึ้น แต่คุณสวีฟางหยุนเปิดเผยว่า ในช่วงแรกของการดำเนินโครงการของศาลเจ้าฟงเสินเมี่ยวนั้น คณะทำงานของมูลนิธิซึ่งเพิ่งตั้งขึ้นได้ไม่นานนี้ ไม่มีประสบการณ์ด้านการตลาดเลย จนทำให้ตั้งชื่อโครงการได้ไม่น่าสนใจเลยว่า ìโครงการสาธิตแสงในสภาพแวดล้อมî ซึ่งในทันทีที่ตั้งชื่อนี้ ก็ถูกคัดค้านจาก อ.หลินไฮว๋
หมิน ซึ่งเป็นกรรมการบริหารของมูลนิธิว่า  "คนที่ไม่รู้เรื่อง พอฟังชื่อแล้ว จะนึกว่าเป็นชื่อโครงการรัฐบาลที่จะทำการเปิดประมูล" ก่อนที่สุดท้ายแล้ว อ.หลินจะได้รับแรงบันดาลใจจาก ìโบสถ์แห่งแสงî ซึ่งเป็นสถาปัตยกรรมชื่อดังที่เป็นฝีมือการออกแบบโดย อ. อันโดะ ทาดาโอะ สถาปนิกชาวญี่ปุ่น จนกลายมาเป็นชื่อโครงการของศาลเจ้าฟงเสินเมี่ยวว่า ìศาลเจ้าแห่งแสงî

เมื่อความงดงามถูกปลุกให้ตื่น ความรู้สึกภาคภูมิใจที่ผู้คนมีต่อผืนแผ่นดินจะกลับมา

ศาลเจ้าฟงเสินเมี่ยวที่มีอายุนับร้อยปีถูกจุดประกายให้เกิดใหม่อีกครั้ง มูลนิธิ CCAF จึงตัดสินใจที่จะปลูกเมล็ดพันธุ์แห่งแสงในเมืองโบราณเหิงชุนที่อยู่ทางใต้สุดของไต้หวัน

เมื่อเทียบกับศาลเจ้าฟงเสินเมี่ยวแล้ว โครงการตกแต่งกำแพงเมืองโบราณเหิงชุน (恆春古城) ด้วยแสง ถือว่ามีความท้าทายสูงกว่ามาก กำแพงเมืองโบราณของเหิงชุนที่มีประวัติศาสตร์ยาวนานถึง 130 ปีแห่งนี้  ในอดีตถูกใช้สำหรับป้องกันการรุกรานจากศัตรูและปกป้องประชาชน หากแต่ในปัจจุบันไม่ได้ถูกใช้ประโยชน์ในด้านนี้อีกต่อไป กลายมาเป็นส่วนหนึ่งของเส้นทางคมนาคมที่สำคัญของชาวเมืองเหิงชุน ลานกว้างด้านหน้าประตูตะวันตกกลายมาเป็นแหล่งชุมนุมสำหรับกิจกรรมต่างๆ ทางสังคมของประชาชนในพื้นที่ ซึ่งคุณเหยาเจิ้งจ้งเห็นว่า "กำแพงเมืองเหิงชุน ไม่ได้เป็นเพียงแค่กำแพงเมืองอีกต่อไป เพราะมีผู้คนมาประกอบกิจกรรมอย่างพลุกพล่านอยู่ที่นี่ จึงทำให้มีความหมายในตัวของมันเอง"

ดังนั้น โครงการติดแสงให้เหิงชุนจึงมีความเกี่ยวพันกับผู้คนในวงกว้างและหลากหลายระดับมาก คุณเหยาเจิ้งจ้งเล่าว่า "ตอนเปิดประชุม ต้องเปลี่ยนจากโต๊ะตัวเดียวไปใช้ห้องประชุมใหญ่จึงสามารถบรรจุผู้คนได้หมด" ยังดีที่คณะทำงานซึ่งชื่นชอบการทำงานที่ท้าทายกลุ่มนี้มีการเตรียมตัวมาเป็นอย่างดี

ในการทำงานเพื่อสร้างชีวิตใหม่ให้กับวันเวลาและวัฒนธรรมที่ถูกลืมเลือนไปแล้ว คณะทำงานของมูลนิธิยึดมั่นไว้ในใจอยู่เสมอว่าจะไม่ดำเนินโครงการที่เป็นแบบชั่วแวบเดียว เหมือนการยิงพลุและดอกไม้ไฟที่สว่างไสวและสวยงามเพียงแวบเดียว ซึ่งคุณสวีฟางหยุนเห็นว่า "กิจกรรมที่สร้างความคึกคักเพียงครั้งคราว ไม่ก่อให้เกิดประโยชน์ในระยะยาว"

ในช่วงแรกของการผลักดันโครงการ มีผู้เสนอแนะว่า "ทำไมไม่ติดตั้งงานศิลปะสาธารณะไว้ที่ลานกว้างด้านหน้า? แค่นี้ก็น่าจะเพียงพอแล้ว" และยังมีคนถามอีกว่า "ทำไมไม่มีการจัดการแสดงโชว์แสงสีเสียงอันตระการตา?" จนทำให้โครงการตกแต่งกำแพงเมืองด้วยแสงนี้ถูกตั้งข้อสงสัยว่ามีงบประมาณไม่เพียงพอหรือเปล่า

หลังจากผ่านไป 3 ปี โครงการแสงแห่งเหิงชุน ซึ่งเริ่มมาตั้งแต่ปีค.ศ.2013 ก็แล้วเสร็จ และปัจจุบันนี้ดำเนินโครงการมาเป็นปีที่ 3 แล้ว คืนวันที่ผันผ่านทำให้สีสันของกำแพงเมืองเหิงชุนจืดจางไปตามวันเวลา หากแต่ในทุกวันนี้ กลับกลายมาเป็นความภาคภูมิใจของผู้คนในพื้นที่ ในยามที่มีโอกาสได้แนะนำให้คนนอกได้รู้จัก ซึ่งคุณเหยาเจิ้งจ้งทิ้งท้ายว่า "ในวินาทีที่ความงดงามถูกปลุกให้ตื่นขึ้นมา ความรู้สึกขอบคุณ เชื่อมั่น และภาคภูมิใจที่ผู้คนมีต่อผืนแผ่นดิน ก็จะกลับมาอยู่ในใจของพวกเราทุกคน"  

Thắp sáng thành phố, chiếu sáng địa phương

Bài viết‧Liu Ying-feng Ảnh‧CCAF Biên dịch‧Lệ Phương

陽光下,大片光線穿透葉隙,樹影婆娑;夜幕低垂,喧鬧的城市華燈初上……,每時每刻,無數的光芒在身旁千變萬化,而你是否感知、看見?

由台灣生產LED、投影照明等設備母企業中強光電所成立的中強光電文化藝術基金會,將「光」化為媒介,點亮地方、喚醒人們對在地的感動與珍惜。


Dưới ánh nắng mặt trời, thấp thoáng ánh sáng xuyên qua kẽ lá và bóng cây. Màn đêm buông xuống, thành phố náo nhiệt bắt đầu lên đèn....., trong mọi khoảnh khắc, ánh sáng xung quanh thiên biến vạn hóa, bạn đã cảm nhận và nhìn thấy hay chưa? Quỹ văn hóa và nghệ thuật Coretronic (CCAF) do công ty mẹ Coretronic Corporation - là Công ty sản xuất đèn LED và đèn chiếu sáng Đài Loan thành lập, dùng “Ánh sáng” làm phương tiện thắp sáng địa phương, đánh thức sự cảm động và trân trọng của con người đối với mảnh đất nơi mình sinh sống.

 

“Cùng với sự biến đổi của năm tháng và sự giao thoa của thời gian, con người bận rộn theo đuổi xu hướng mới nhất thường quên đi những trải nghiệm trước đây, quên ngoảnh đầu nhìn lại cuộc sống của mình trong sự mãi trôi của thời gian”. Ông Yao Zhengzhong (Diêu Chính Trọng), chủ tịch Quỹ CCAF nói.

Vì thế, ông Yao Zhengzhong đã cùng với người sáng lập đoàn múa Vân Môn Lin Huaimin (Lâm Hoài Dân), bậc thầy về văn học Jiang Xun (Tưởng Huân), nhà thiết kế ánh sáng Lin Dawei (Lâm Đại Vi) v.v.., thành lập Ban giám đốc, định vị cho Quỹ CCAF, dùng “Ánh sáng” làm phương tiện để làm quen lại mảnh đất và lịch sử, tìm thấy chính mình.

Nhưng việc chuyển đổi từ công nghệ ánh sáng lạnh lẽo sang văn hóa nghệ thuật đâu phải chuyện dễ. Để tìm nơi có ánh sáng, năm đầu tiên thành lập, Quỹ CCAF đã tổ chức trại tập huấn “Thám tử ánh sáng”, mời người dân thành thị và nông thôn cùng “cảm nhận ánh sáng”.

Lấy “Ánh sáng” làm chủ đề, không những rất ít thấy trên toàn Đài Loan, mà ngay cả Nhóm điều hành của Quỹ CCAF cũng hoàn toàn không có kinh nghiệm.Vì vậy, trong thời gian đầu tổ chức hoạt động, giám đốc điều hành Quỹ CCAF Xu Fangzhen (Từ Phương Quân) cũng rất lo lắng, chủ đề và dự án trừu trượng như vậy không biết có thu hút được mọi người hay không, cũng may là có hơn trăm người đăng ký tham gia, giúp Ban tổ chức trút bớt nỗi lo âu, nghề nghiệp của các thành viên cũng khiến cho người rất bất ngờ, có cả cán bộ công chức, nha sĩ, nhân viên tư vấn bảo hiểm....

Buổi đầu tiên của khóa học, trước sự yêu cầu của Lin Dawei, các thành viên mang theo 100 Đài tệ đến cửa hàng tiện lợi mua sắm, và mang theo cả đèn pin để giới thiệu bản thân mình với “ánh sáng”. Trong đó, màn giới thiệu của một kỹ sư khiến cho Xu Fangzhen có một ấn tượng rất sâu sắc. Không giống như trí tưởng tượng về ánh sáng và bóng hình của mọi người, anh ấy mua một lon nước uống thể thao, dùng ánh sáng chiếu rọi chất lỏng trong chai, nhìn từ bên ngoài thì đục, nhưng ở bên trong thì có ánh sáng màu vàng trong suốt, đúng như bản thân mình gây ấn tượng cho người khác là “người ngoài nhìn không thấu, nhưng trái tim lại vô cùng ấm áp”.

Mỗi năm ngoài định kỳ tổ chức lớp học “Thám tử ánh sáng”, Quỹ CCAF còn mời bậc thầy ánh sáng quốc tế Zhōu liàn (Chu Luyện) chia sẻ với chủ đề “Ánh sáng trong cuộc sống”, tổ chức buổi tọa đàm “Ánh sáng trong thơ Đường” với diễn giả chính là Jiang Xun, đồng thời còn hợp tác với nhóm trống U-Theatre, ra mắt buổi biểu diễn sân khấu “Lắng nghe tiếng trống. Lắng nghe ánh sáng”.

Để cho công chúng dùng 5 giác quan trải nghiệm ánh sáng, Quỹ CCAF bàn bạc với nhóm trống U-Theatre, đặc biệt đặt ngọn đuốc trên con đường nhỏ đi đến nhà hát để cho công chúng được gặp gỡ ánh sáng ngay từ lúc ngồi xe đưa đón. Sau khi xem xong biểu diễn, khán giả đi men theo con đường nhỏ để trở về bãi đậu xe, vốn dĩ là con đường tối tăm, nay tràn ngập ánh sáng, khung cảnh lúc đó khiến cho mọi người ngợi khen không ngớt. 

Đền thờ ánh sáng, tái hiện vẻ đẹp

Để gây ấn tượng sâu sắc trong lòng mọi người, kể từ năm 2012, Quỹ CCAF đã đẩy mạnh chương trình “Thắp sáng thành phố”, thắp sáng sự cảm động ở Đài Nam, Bình Đông, Gia Nghĩa v.v...

Người nghĩ ra chương trình Thắp sáng thành phố là ủy viên Ban giám đốc Quỹ CCAF Jiang Xun. Có một lần, Jiang Xun nhận lời mời sang Trung Quốc diễn thuyết, khi ra khỏi sân bay, dòng xe cộ đang dần dần tiến vào khu trung tâm thành phố, các biển quảng cáo LED ở hai bên cầu vượt chói lóa, gây nhức mắt. Lúc đó, Jiang Xun cảm thấy trong lòng vô cùng cảm khái, “Công nghệ vốn để cải thiện đời sống con người, sao bây giờ lại trở thành ô nhiễm ánh sáng?”

Trong lòng Jiang Xun bắt đầu có sự thức tỉnh đối với khoa học công nghệ và môi trường, thúc đẩy thực hiện chương trình “Thắp sáng thành phố”, và Quỹ CCAF đã chọn Đền Fengshen ở Đài Nam làm địa điểm đầu tiên cho chương trình này.

Toàn Đài Loan có biết bao nhiêu là đền thờ, tại sao lại dừng chân tại Đền Fengshen? Yao Zhengzhong cho biết, chọn Đền Fengshen là một sự trùng hợp ngẫu nhiên, so với các đền thờ khác, Đền Fengshen được xây dựng trong triều đại nhà Thanh dường như có rất nhiều câu chuyện để kể.

Đền Fengshen là ngôi đền duy nhất ở Đài Loan thờ thần gió, lúc tổ tiên vượt biển để đến Đài Loan, họ có rất nhiều tưởng tượng và khát vọng về tương lai khi đặt chân nơi đất khách quê người. “Sự vật lộn của các vị tổ tiên từ quê nhà đến vùng đất xa lạ lúc bấy giờ, chẳng phải tiêu biểu cho tinh thần của Đài Loan sao?” Yao Zhengzhong nói. Tuy nhiên, chức năng và vai trò che chở cho tổ tiên vượt biển, bảo vệ chúng sinh của đền thờ đã không còn nữa, Quỹ CCAF quyết định tìm ra ý nghĩa trong thời đại mới cho Đền Fengshen, ngày nay, Đền Fengshen giống như vị thần bảo hộ của du khách.” Vai trò mới trong thời đại mới vẫn phải được sự gật đầu đồng ý của thần gió, cả nhóm người đến đền thờ, cung kính thắp nhang, gieo quẻ, cuối cùng đã được thánh thần “gật đầu đồng ý”.

Sau đó, Quỹ CCAF mời Zhou lian phụ trách chương trình “Thắp sáng thành phố”, sau 2 năm, vào tháng 9-2013, Đền Fengshen lại một lần nữa được thắp sáng.

Sau khi Đền Fengshen được sửa chữa lại, tháo gỡ đèn đường chói mắt, nguồn sáng được đặt ở đáy tường, dưới ánh sáng không chói lóa, làm nổi bật cấu trúc trong suốt và rất cao của tháp chuông và trống trong Đền thờ. Chiếc lồng đèn đỏ rực ở cổng ra vào được thay thành đèn treo hình vuông. Vào ban đêm, đền Fengshen được bao phủ bởi ánh đèn vàng ấm áp, sự yên tĩnh của ngôi đền có bề dày trăm năm lịch sử làm cho con người cảm nhận được sự phù hộ của các vị thần.

Đối với nhóm điều hành, thiết kế trực quan hoàn toàn mới của đền Fengshen chỉ là mào đầu, mục đích là thông qua sự dẫn lối của ánh sáng, để cho tầm nhìn của con người chuyển sang nền văn hóa truyền thống ở bên chúng ta nhưng đang dần dần bị quên lãng. Một khi đã thấy, trong lòng sẽ có một cảm giác vinh dự, không nói cũng hiểu.

Từ Trưởng Ban quản lý Đền Fengshen Xie Mingfeng (Tạ Minh Phong) có thể nhìn thấy sự thay đổi rõ ràng nhất. Gia đình họ Tạ bảo vệ ngôi Đền Fengshen đến đời ông là thế hệ thứ ba. Mỗi ngày ông thắp nhang cúng bái, quét dọn sân vườn, hàng ngày đều có thể nhìn thấy sự thành kính và trân trọng tín ngưỡng. Cùng với diễn biến của thời đại, cho dù niềm tin và lòng tự hào không giảm đi, nhưng tận mắt nhìn thấy cô con gái của mình không có hứng thú đối với đền thờ của gia tộc, thế hệ trẻ cũng không còn quan tâm đến nền văn hóa truyền thống, trong lòng ông cảm thấy rất buồn rầu.

Sau khi được tu sửa lại, đền thờ đã khoác lên mình một diện mạo mới, thu hút sự quan tâm của mọi người, khôi phục vẻ đẹp ngôi đền cũ của hàng trăm năm trước. Trước sân đền còn tổ chức chợ phiên, trước đây trong mắt của người con gái gia đình họ Tạ chỉ có các ngôi sao Nhật Bản và Hàn Quốc, nay cũng bắt đầu dẫn bạn học đến trước cửa đền tham quan, cô đã hiểu được niềm vinh dự và sự trân trọng bảo vệ đền thờ của ba thế hệ gia tộc họ Tạ.

Và đây chính là mục đích của Quỹ CCAF. “Xét cho cùng, ánh sáng chỉ là mào đầu, phải để cho mọi người nhìn thấy quá khứ quý giá đang dần dần bị lãng quên trong cuộc sống, tìm lại sức mạnh ban đầu trên mảnh đất của mình”. Yao Zhengzhong nói.

Đền Fengshen trở thành câu chuyện thành công đầu tiên trong chương trình thắp sáng thành phố của Quỹ CCAF, thu hút sự quan tâm của các huyện thị, nhóm điều hành cũng tự tin hẳn lên. Nhưng Xu Fangzhen thổ lộ, ban đầu, lúc đẩy mạnh chương trình Đền Fengshen, nhóm điều hành của Quỹ CCAF vừa mới thành lập không bao lâu đều không có kinh nghiệm gì về tiếp thị, họ đặt ra chủ đề rất nhàm chán cho chương trình này: “Chương trình thị phạm môi trường ánh sáng”. Vừa đặt ra tên gọi này lập tức bị thành viên Ban giám đốc Lin Huaimin phản đối. “Người nào không biết sẽ tưởng đây là tên gọi dự án đấu thầu của chính phủ”. Xu Fangzhen cười và nói. Sau đó, Lin Huainmin tìm được cảm hứng từ Nhà thờ ánh sáng do kiến trúc sư bậc thầy người Nhật Bản Ando Tadao xây dựng, và đặt tên cho Đền Fengshen là “Đền thờ ánh sáng”.

Đánh thức khoảnh khắc của vẻ đẹp,  tìm lại sự cảm động đối với mảnh đất nơi mình ở

Đền Fengshen với hàng trăm năm lịch sử đã được thắp sáng lại, Quỹ CCAF còn gieo mầm hạt giống ánh sáng ở thành phố cổ Hằng Xuân, cực nam của hòn đảo Đài Loan.

So với Đền Fengshen, cuộc thử thách “Thắp sáng thành phố”, tu sửa lại thành phố cổ Hằng Xuân gian nan hơn rất nhiều. Thành phố cổ Hằng Xuân có trên 130 năm lịch sử, vai trò trước đây là chống lại kẻ thù bên ngoài và bảo vệ cư dân nay không còn nữa. Trở thành tuyến giao thông chính của cư dân Hằng Xuân, quảng trường Ximen (Tây Môn) ở phía trước cũng là nơi gặp gỡ, giao lưu của cư dân địa phương. “Hằng Xuân, không chỉ là một thành phố, vì có sự hoạt động tại đây của con người nên mới có ý nghĩa”. Yao Zhengzhong nói.

Vì vậy, tầng cấp, phạm vi liên quan đến chương trình thắp sáng Hằng Xuân cũng rộng hơn, số người tham gia hội nghị “Từ một chiếc bàn nhỏ phải đổi sang phòng hội nghị mới đủ chỗ ngồi”. Ông Yao Zhengzhong cười và nói. Cũng may là các thành viên trong đoàn lúc nào cũng tự xưng “Chuyên tìm những việc khó để làm” đã chuẩn bị sẵn tâm lý.

Để tái hiện nền văn hóa và thời gian đã bị quên lãng, mọi người đều có một nguyên tắc nằm lòng đối với chương trình mà Quỹ CCAF đẩy mạnh: Hoạt động chỉ xuất hiện trong thoáng chốc như pháo hoa chỉ lóe lên trong chốc lát, Quỹ đều không làm. “Hoạt động ồn ào, náo nhiệt sẽ không tồn tại lâu dài”. Xu Fangzhen nói.

Trong thời kỳ đầu triển khai dự án, từng có người kiến nghị “Tại sao không bố trí nghệ thuật công cộng trước quảng trường là được rồi?”, cũng có người hỏi: “Tại sao không có màn biểu diễn ánh sáng lộng lẫy?” Cuối cùng, quỹ thông qua công tác tu sửa, bổ sung ánh sáng đơn giản, làm mờ tầm nhìn, lại còn từng bị chế nhạo là có phải kinh phí không đủ hay không?

Trải qua 3 năm, chương trình “Thắp sáng Hằng Xuân” từ khi làm thử vào năm 2013 cho đến nay đã bước vào năm thứ 3. Thành phố cổ Hằng Xuân với những vết lốm đốm theo thời gian, ngày nay đã trở thành nơi mà cư dân địa phương rất kiêu hãnh khi giới thiệu với người từ nơi khác đến. “Khi khoảnh khắc của vẻ đẹp bị đánh thức, sự cảm động, tự tin và kiêu hãnh của con người đối với mảnh đất nơi mình ở sẽ trở lại trái tim của họ”. Ông Yao Zhengzhong nói  

 

X 使用【台灣光華雜誌】APP!
更快速更方便!