Taiwan Deklarasikan Perang Melawan Penangkapan Ikan Ilegal

Kolaborasi Pemerintah dan Swasta demi Perikanan Berkesinambungan
:::

2019 / Oktober

Artikel‧Esther Tseng Gambar‧Jimmy Lin


台灣是全球6大公海捕魚國之一,每年70萬公噸以上的漁產,8成以上外銷,為台灣賺進超過300億元的外匯。

歐洲聯盟執行委員會(European Commission)今(2019)年6月取消對台灣的黃牌警示,台灣更於7月加入南印度洋漁業協定(Southern Indian Ocean Fisheries Agreement, SIOFA),致力促進印度洋公海漁業資源的永續利用。

由於海洋資源日趨匱乏,台灣政府將更戰戰兢兢、如臨深淵,嚴厲執行與歐盟相同嚴苛標準的遠洋漁業三法,打擊非法漁捕作業,展現漁業大國善盡國際責任,守護海洋的決心。


Taiwan adalah negara perikanan terbesar ke enam di dunia dalam hal penangkapan ikan di perairan internasional. Dengan hasil penangkapan melampaui 700.000 metrik ton, di mana lebih dari 80% dari tangkapan tersebut diekspor, industri perikanan menghasilkan pendapatan devisa sebanyak NT$ 30 miliar per tahun.

Sebagai pengakuan terhadap upaya pengelolaan perikanan di Taiwan, Komisi Eropa mencabut kartu kuning tanda peringatan untuk Taiwan pada Juni 2019. Sebulan kemudian, Taiwan bergabung dengan Perjanjian Perikanan Samudra Hindia Selatan (Southern Indian Ocean Fisheries Agreement/SIOFA). Semua ini menampilkan tekad Taiwan untuk terus berupaya demi kesinambungan sumber daya perikanan laut lepas Samudra Hindia.

Menangani terus berkurangnya sumber daya laut, pemerintah Taiwan bertindak tegas dalam mengimplementasikan tiga undang-undang perikanan laut lepas dengan standar yang sama ketatnya dengan regulasi Uni Eropa (EU), meneruskan pemberantasan penangkapan ikan ilegal, dan melaksanakan kewajiban melindungi laut dengan kapasitasnya sebagai negara perikanan besar di dunia.

 

Di suatu fajar, saat pergantian musim semi dan panas, cuaca terasa sejuk di dermaga barat Pelabuhan Perikanan Qianzhen di Kaohsiung. Pukul 8:00 pagi, sebuah kapal reefer yang mengangkut hasil tangkapan 24 kapal penangkap ikan Taiwan dari Mauritius di Samudra Hindia, mulai membongkar muatannya.

Ikan tuna mata besar (Bigeye) dan Madidihang atau tuna sirip kuning (Yellowfin) dikeluarkan dari lemari es bersuhu -50°C. Kabut putih mengepul dari lapisan embun beku di tubuh ikan di suhu ruangan 20°C. Pekerja bongkar muat dengan terampil memindahkan tuna bigeye seberat puluhan kilogram ke kontener berpendingin. Setelah ditimbang, ikan-ikan ini akan dikirim ke Jepang.

 

Berantas Penangkapan Ikan Ilegal

Selain pembeli, sekelompok petugas Direktorat Jenderal Perikanan (Fisheries Agency/FA) juga dengan cermat mengawasi ikan-ikan ini. Pemimpin kelompok enam inspektur ini adalah Yi Zhi-jian, yang telah bekerja sekitar enam hingga tujuh tahun di FA. Mereka tiba di lokasi sebelum pembongkaran dimulai dengan dua set kamera untuk mendokumentasikan seluruh proses. "Kami mengerahkan begitu banyak orang karena kapal reefer ini memindahkan hasil tangkapan dari begitu banyak kapal nelayan ke Taiwan," jelas Yi. “Dalam proses pembongkaran, ikan-ikan ini dibagi dan dimasukkan ke dalam kontener berpendingin yang berlainan. Kita perlu memastikan bahwa angkutan ini telah ditimbang dengan benar, dan bahwa jumlah spesies – baik itu tuna mata besar dari Samudra Pasifik atau tuna sirip kuning dari Samudra Hindia – tidak melampaui kuota."

Para inspektur pertama-tama memeriksa apakah nomor urut internasional dan nama Mandarin serta Inggris kapal sesuai dengan dokumen aplikasi, untuk memastikan tidak ada ‘penipuan identitas’. Sementara itu, sekelompok inspektur lain memeriksa kunci kontener, kemudian membukanya dan mengecek apakah ada spesies terlarang seperti hiu koboi dan hiu sutra.

Setahun lalu, Yi masih bekerja sebagai pengamat di FA, bertugas melaut dengan kapal penangkap ikan laut lepas Taiwan, biasanya sepanjang enam bulan hingga satu tahun sekali berlayar. Begitu kapal mulai menebar jala, pengamat mulai mencatat tentang spesies, panjang dan berat ikan yang ditangkap. Selain menyediakan data untuk akademisi dan industri yang dapat digunakan untuk melacak perubahan dalam stok perikanan global, mereka mengamati apakah burung laut, penyu laut atau spesies tak ditargetkan lainnya berakhir di jaring kapal. Mereka juga memantau penangkapan ikan yang berlebihan dan transfer ilegal antar kapal yang juga dikenal sebagai “Pencucian ikan.”

Saat menaiki kapal untuk melakukan inspeksi, Yi menceritakan pengalamannya di laut sebagai pengamat, “Setiap pengamat akan lebih kurus 10 kg pada enam bulan pertama di laut. Kami sering bercanda bahwa ini adalah 'diet laut', karena tidak terbiasa dengan kehidupan di atas laut. Saat berada di atas kapal, kami makan makanan kaleng dan ikan goreng yang pedas sekali. Semakin banyak dimakan, semakin kurus saja. Kami juga makan sashimi dalam jumlah besar, biasanya dari ikan yang sebagian dimakan oleh hiu. Di tengah laut penuh dengan risiko tak diketahui, memantau penangkapan ikan dan berdiri di posisi berlawanan dengan kapten kapal, bukanlah hal yang mudah", tambah Yi.

 

Krisis Sumber Daya Perikanan

Inspektur dan pengamat berada di barisan paling depan dalam upaya penegakan hukum FA. Pekerjaan mereka merupakan langkah konkret untuk mendukung upaya organisasi perikanan internasional dalam memberantas penangkapan ikan ilegal, tidak dilaporkan dan tidak diatur (IUU) pada saat krisis berkurangnya sumber daya perikanan semakin serius di seluruh dunia.

Dengan kemajuan teknologi seperti sistem navigasi GPS dan pencari ikan elektronik, dan dengan peralatan serta metode penangkapan ikan yang terus meningkat, ikan laut dengan berbagai ukuran, spesies dan perilaku, terutama ikan bermigrasi epipelagik dan mesopelagik, dengan cepat menghilang. Pakar memperkirakan bahwa kapasitas kapal penangkapan ikan global adalah empat kali lipat dari kebutuhan. Metode penangkapan ikan berteknologi tinggi adalah penyebab utama terus menurunnya stok ikan laut.

Menurut Organisasi Pangan dan Pertanian (FAO) di bawah Perserikatan Bangsa Bangsa (PBB), 30% atau US$ 13,8 miliar dari tangkapan ikan global dalam beberapa tahun terakhir adalah hasil dari penangkapan ilegal. Penangkapan ikan berlebihan secara serius mengancam keanekaragaman dan keberlanjutan sumber daya global. Memberantas penangkapan ikan ilegal adalah target utama upaya internasional untuk melestarikan sumber daya perikanan.

 

Kewajiban Negara Perikanan Besar

Taiwan adalah negara perikanan 20 besar di dunia dan terbesar keenam dalam hasil tangkapan ikan di perairan internasional. Sauri pasifik dari Pasifik utara dan tuna albakora dari Samudra Hindia dan Atlantik Selatan hasil tangkapan Taiwan adalah yang terbanyak sedunia.

Direktur Jenderal FA Huang Hong-yen, yang telah menangani masalah perikanan laut lepas selama lebih dari 30 tahun, menunjukkan bahwa organisasi perikanan internasional mengontrol penangkapan ikan berdasarkan jumlah stok ikan migrasi lokal. Taiwan bukan anggota PBB dan selalu ditekan oleh Tiongkok, tapi karena hasil penangkapan besar Taiwan dan peran regionalnya yang penting, organisasi perikanan internasional dan regional seperti Komisi Perikanan Pasifik Barat dan Tengah (WCPFC) dan Komisi Internasional untuk Konservasi Tuna Atlantik (ICCAT), telah mengundang Taiwan untuk berpartisipasi.

 

Tiga Kebijakan Memberantas IUU

Huang Hong-yen mengutarakan, peringatan kartu kuning yang dikeluarkan oleh Komisi Eropa pada 2015, adalah suatu pelajaran bagi Taiwan. Selain memperkuat komunikasi dengan UE, Taiwan merevisi peraturan penangkapan ikan di laut lepas pada 2017, menetapkan Undang-Undang Perikanan Perairan Jauh, dan mengamandemen Undang-Undang Perikanan serta Undang-Undang Pengaturan Investasi dalam Operasi Kapal Penangkap Ikan Berbendera Asing. Kapal penangkap ikan diwajibkan membuat laporan setiap hari di catatan elektronik (e-logbook). Untuk mencegah tindak pidana pencucian ikan dan penggelembungan kuota, mereka hanya dapat menurunkan atau memindahkan hasil tangkapan di pelabuhan perikanan domestik dan internasional yang telah ditentukan. Sementara itu, FA telah menggandakan jumlah pengamatnya dan membentuk sistem pengumpulan data yang terintegrasi, untuk lebih mampu memenuhi tugasnya sebagai penata layanan perikanan global yang bertanggung jawab.

FA menetapkan kapal penangkap ikan laut lepas untuk mentransmisikan lokasi GPS setiap jam dan menjalani pelacakan 24 jam per hari oleh Pusat Pemantauan Perikanan (Fisheries Monitoring Center / FMC), lembaga yang memetakan pergerakan 1.200 kapal, termasuk kapal penangkap ikan asing yang terdaftar di Taiwan. Pemantauan ketat ini memungkinkan FA untuk menentukan apakah kapal telah menyimpang ke daerah-daerah di mana penangkapan ikan dilarang atau secara ilegal memasuki zona ekonomi eksklusif negara lain. Pada saat berkunjung ke Taiwan Maret 2019, petugas UE sangat terkesan dengan pengontrolan kapal penangkap ikan yang mengadopsi teknologi canggih ini.

Sebelumnya, denda tertinggi yang dikenakan di bawah Undang-Undang Perikanan adalah NT$ 300.000, tetapi sekarang denda maksimum dinaikkan menjadi NT$ 4,5 juta. Dalam penegakan undang-undang di tiga bulan pertama tahun 2017, pemilik kapal penangkap ikan Taiwan didenda sebesar NT$ 58,75 juta atas 71 pelanggaran, termasuk pengajuan laporan catatat elektronik palsu tentang penangkapan tuna mata besar, pembongkaran di pelabuhan tanpa izin, dan cetakan nama yang tidak jelas di lambung kapal. Semua upaya pemberantasan IUU di Taiwan dalam tiga setengah tahun terakhir telah mendapatkan pengakuan dari UE dan peringatan kartu kuning bagi Taiwan telah dicabut.

 

Nelayan Sadar Tekad FA Taati Peraturan

Banyak nelayan sangat tidak terbiasa saat permintaan dalam peraturan baru mulai diberlakukan bagi kapal penangkap ikan laut lepas, yakni untuk memasang alat e-logbook dan membuat laporan setiap hari. Chen Jin-yi, kapten kapal penangkap ikan Shin Sheng Ching berusia 60 tahun yang telah bekerja sebagai nelayan selama lebih dari 40 tahun mengeluh, “Saya hanya tamat sekolah dasar, maka harus bekerja sebagai nelayan. Saya tidak tahu apa pun tentang komputer, tapi karena peraturan baru saya harus belajar. Kadang setelah capai seharian, saya masih harus melaporkan hasil tangkapan. Mata saya kurang bagus. Sungguh khawatir saya bisa keliru mengetik hiu koboi menjadi hiu sutra yang tergolong ikan yang dilindungi. Nanti setelah pulang ke Taiwan akan didenda berat. Habislah sudah uang yang didapatkan dengan susah payah dalam satu tahun!”

Andaikata ditemukan volume pembongkaran tidak sesuai dengan laporan, berdasarkan berat kapal akan dikenakan denda NT$ 400 ribu hingga NT$ 2 juta, dan gagal melapor melalui e-logbook setiap hari akan didenda NT$ 100 ribu hingga NT$ 2 juta. Kaum nelayan kini sadar bahwa FA sangat tegas dalam melaksanakan peraturan. Menurut Sekretaris Jenderal Asosiasi Rawai Tuna Pingtung He Shi-jie, perikanan laut lepas adalah keunggulan Taiwan, terutama rawai tuna yang termasuk industri padat karya, membutuhkan pengendalian kapital dan pemasokan. Ini berbeda dari industri perikanan di Eropa dan Amerika, yang kebanyakan dikelola oleh kelompok finansial dengan menggunakan kapal penangkap ikan metode penangkapan pukat berukuran besar. Perbedaan ini justru menjadi peluang bagi nelayan Taiwan untuk menjadi penyumbang devisa negara.

Tak peduli bagaimana, peraturan perikanan laut lepas yang berlaku di Taiwan saat ini sudah lebih ketat dari UE. He Shi-jie menerangkan lebih lanjut, “Hukuman yang dijatuhkan menurut regulasi UE adalah mencatat ‘poin penalti,’ bukan seperti kita yang segera didenda NT$ 2 juta atau beberapa puluh juta. Saat ini, di seluruh dunia hanya UE dan Taiwan diharuskan melaporkan lokasi GPS setiap jam dan e-logbook setiap hari. Tiongkok dan Jepang tidak memberlakukannya. Taiwan sekarang adalah negara dengan sistem pengawasan perikanan yang bahkan lebih ketat dari UE.”

 

Keseimbangan Kemajuan Ekonomi dan Pelestarian Laut

"Saya tahu bahwa para nelayan sangat marah, tetapi hukum internasional harus dihormati. Tidak ada jalan lain untuk itu. Reformasi akan menimbulkan kesakitan saat dipromosikan, tapi harus dilakukan karena adalah konsensus global guna melindungi sumber daya kelautan yang berkelanjutan," jelas Dirjen FA Huang Hong-yen, yang juga menegaskan bahwa suatu tim gabungan Taiwan-UE untuk memberantas IUU sedang direncanakan oleh Dewan Pertanian (COA) selaku lembaga atasan FA.

WCPFC menetapkan kuota penangkapan rawai tuna bigeye Taiwan untuk 2018 pada 10.481 metrik ton, 806 ton lebih banyak dari tahun sebelumnya. Peningkatan ini menunjukkan bahwa upaya rajin selama bertahun-tahun dan pengorbanan untuk menghidupkan kembali sumber daya perikanan, telah membuahkan hasil yang membawa manfaat bagi warga dunia. Seperti yang dikatakan wartawan Inggris Charles Clover dalam film dokumenter 2009 The End of the Line: "Ikan di dalam laut adalah milik setiap orang, bukan milik nelayan."

Artikel yang berkaitan

近期文章

ไทย Tiếng Việt

ต่อต้านการทำประมงผิดกฎหมาย

รัฐผนึกกำลังเอกชน เพื่อการประมงอย่างยั่งยืน

บทความ‧เจิงหลันสู รูปภาพ‧หลินเก๋อลี่ คำแปล‧รุ่งรัตน์ แซ่หยาง

台灣是全球6大公海捕魚國之一,每年70萬公噸以上的漁產,8成以上外銷,為台灣賺進超過300億元的外匯。

歐洲聯盟執行委員會(European Commission)今(2019)年6月取消對台灣的黃牌警示,台灣更於7月加入南印度洋漁業協定(Southern Indian Ocean Fisheries Agreement, SIOFA),致力促進印度洋公海漁業資源的永續利用。

由於海洋資源日趨匱乏,台灣政府將更戰戰兢兢、如臨深淵,嚴厲執行與歐盟相同嚴苛標準的遠洋漁業三法,打擊非法漁捕作業,展現漁業大國善盡國際責任,守護海洋的決心。


ไต้หวันเป็น 1 ใน 6 ประเทศ ที่สามารถจับสัตว์น้ำในน่านน้ำสากลได้มากที่สุดในโลก แต่ละปีมีผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำไม่น้อยกว่า 7 แสนตัน โดยมีสัดส่วนการส่งออกกว่าร้อยละ 80 ของปริมาณที่จับได้ทั้งหมด สร้างรายได้ให้กับประเทศมากกว่า 30,000 ล้านเหรียญไต้หวัน

คณะกรรมาธิการยุโรป (European Commission) ประกาศปลดสถานะใบเหลืองของภาคประมงไต้หวันเมื่อเดือนมิถุนายน 2562 ที่ผ่านมา และในเดือนกรกฎาคมถัดมา ไต้หวันได้เข้าเป็นภาคีความตกลงการทำการประมงสำหรับพื้นที่ทางตอนใต้ของมหาสมุทรอินเดีย (Southern Indian Ocean Fisheries Agreement : SIOFA) ทำให้ไต้หวันสามารถมีส่วนร่วมในการส่งเสริมให้เกิดการใช้ประโยชน์จากทรัพยากรประมงในเขตมหาสมุทรอินเดียให้เป็นไปอย่างยั่งยืน

เนื่องจากทรัพยากรประมงมีปริมาณลดน้อยลงอย่างต่อเนื่อง รัฐบาลไต้หวันซึ่งเกิดความวิตกกังวลต่อประเด็นดังกล่าว จึงประกาศบังคับใช้กฎหมายการทำประมงนอกน่านน้ำ 3 ฉบับ ที่มีมาตรฐานเข้มงวดเทียบเท่ากับสหภาพยุโรป เพื่อต่อต้านการทำประมงที่ผิดกฎหมาย และเป็นการแสดงถึงความรับผิดชอบต่อนานาชาติอย่างเต็มที่ในฐานะประเทศที่มีอุตสาหกรรมการประมงขนาดใหญ่ รวมถึงความมุ่งมั่นที่ต้องการจะอนุรักษ์มหาสมุทร

 

ช่วงปลายฤดูใบไม้ผลิเข้าสู่ฤดูร้อน อากาศยามเช้าบริเวณท่าเทียบเรือประมงฝั่งตะวันตกของท่าเรือเฉียนเจิ้น (前鎮漁港) ของนครเกาสง (高雄市) มีลมพัดเย็นสบาย รอเวลาที่ตลาดเช้าวาย เรือขนถ่ายสัตว์น้ำขนาดใหญ่ที่บรรทุกสินค้าสัตว์น้ำจากเรือประมงไต้หวันราว 24 ลำ มีน้ำหนักสินค้ากว่า 998 ตัน จากเกาะมอริเชียสและมหาสมุทรอินเดีย เตรียมที่จะทำการขนถ่ายสินค้าที่ท่าเรือแห่งนี้ช่วงเวลาแปดโมงเช้า

ปลาทูน่าตาโตและปลาทูน่าครีบเหลืองที่ผ่านการแช่เย็นภายใต้อุณหภูมิ -50°C ถูกทยอยนำออกจากห้องเก็บสัตว์น้ำที่อยู่บนเรือ เกล็ดน้ำแข็งที่ห่อหุ้มตัวปลากลายเป็นควันสีขาวทันทีที่เจอกับอุณหภูมิ 20°C คนงานขนถ่ายสินค้าใช้ตะขอได้อย่างชำนิชำนาญ ขนย้ายปลาทูน่าตาโตขนาดน้ำหนักหลายสิบกิโลกรัมใส่ในห้องเย็นของรถบรรทุกได้อย่างง่ายดาย หลังผ่านการชั่งน้ำหนักเป็นที่เรียบร้อยแล้วก็พร้อมที่จะขนส่งต่อไปยังประเทศญี่ปุ่น

 

แนวหน้าปราบปรามการประมงผิดกฎหมาย

ท่ามกลางสายตาที่จับจ้องไปยังสินค้าปลาโดยไม่วอกแวกนั้น นอกจากจะเป็นสายตาของบรรดาผู้ซื้อทั้งหลายแล้ว ยังมีสายตาของเจ้าหน้าที่ของกรมประมงด้วย คุณอี้จื้อเจี้ยน (易智健) ผู้มีประสบการณ์ด้านการตรวจสอบสินค้าประมงมานานกว่า 6-7 ปีคนนี้ คือหัวหน้าทีมฝ่ายตรวจสอบ เขานำเจ้าหน้าที่ในทีมราว 6 คน เดินทางมาถึงท่าเรือแห่งนี้ ก่อนที่เรือขนถ่ายสัตว์น้ำจะเปิดห้องเย็นและเริ่มขนถ่ายสินค้าออกจากเรือ ทีมของเขาติดตั้งกล้องวิดีโอ 2 ชุดเพื่อบันทึกภาพการขนถ่ายสินค้าตั้งแต่เริ่มต้นจนเสร็จสิ้นการขนถ่าย เขาเน้นว่า “เนื่องจากเรือขนถ่ายสินค้าลำนี้บรรทุกสินค้าสัตว์น้ำของเรือประมงไต้หวันจำนวนหลายลำ จึงต้องนำเจ้าหน้าที่มาหลายคน เพื่อให้สามารถตรวจดูการขนถ่ายสินค้าได้อย่างทั่วถึง พวกเราต้องเข้าตรวจสอบห้องเย็นของรถตู้คอนเทนเนอร์และรถบรรทุกแต่ละคัน เราต้องตรวจเช็คว่ารถเหล่านี้มีการชั่งน้ำหนักอย่างถูกต้อง รวมทั้งทำบันทึกว่ามีการจับปลานอกเหนือจากสายพันธุ์ปลาที่ได้รับอนุญาตหรือไม่ เช่น ปลาจากมหาสมุทรแปซิฟิกจะเป็นปลาทูน่าตาโต ส่วนปลาจากมหาสมุทรอินเดียคือปลาทูน่าครีบเหลือง”   

เจ้าหน้าที่จะเริ่มจากการตรวจสอบหมายเลขทะเบียนเรือและชื่อเรือทั้งภาษาจีนและภาษาอังกฤษว่าตรงกับเรือขนถ่ายสินค้าที่ได้ขออนุญาตไว้หรือไม่ เพื่อรับประกันว่าไม่มีการแอบสวมสิทธิ์ ขณะที่เจ้าหน้าที่อีกชุดหนึ่งจะตรวจสอบประตูห้องเก็บสัตว์น้ำที่อยู่บนเรือว่า ถูกล็อกกุญแจไว้ก่อนที่จะมีการเปิดเพื่อขนถ่ายสินค้า พร้อมทั้งตรวจสอบภายในห้องเก็บสัตว์น้ำว่ามีการลักลอบจับพันธุ์ปลาชนิดอื่นที่ไม่อนุญาตหรือไม่ เช่น ปลาฉลามครีบขาวและปลาฉลามทราย เป็นต้น

หนึ่งปีกว่าก่อนหน้านี้ คุณอี้จื้อเจี้ยนทำหน้าที่เป็นผู้สังเกตการณ์บนเรือของกรมประมง โดยเขาปฏิบัติหน้าที่บนเรือประมงไต้หวันที่ออกไปทำประมงนอกน่านน้ำไต้หวันเป็นเวลานานครึ่งปีถึงหนึ่งปี เขามีหน้าที่เก็บข้อมูลการทำประมงและการขนถ่ายสัตว์น้ำบนเรือประมง ตั้งแต่การวางอวน ลากอวน บันทึกข้อมูลสัตว์น้ำที่จับได้ทั้งกลางวันและกลางคืน เช่น ขนาดความยาวและน้ำหนักของปลาชนิดต่างๆ ซึ่งนอกจากจะนำมาใช้เป็นข้อมูลให้กับแวดวงวิชาการและเป็นข้อมูลด้านสินค้าสัตว์น้ำของอุตสาหกรรมประมงนอกน่านน้ำที่มีความแม่นยำแล้ว ยังนำมาใช้ในการวิเคราะห์การเปลี่ยนแปลงของทรัพยากรอุตสาหกรรมสัตว์น้ำในมหาสมุทรทั่วโลกอีกด้วย ขณะเดียวกันยังเป็นการเฝ้าระวังตรวจสอบว่าเรือประมงที่มีการทำประมงนอกน่านน้ำของไต้หวันเหล่านี้มีการจับสัตว์น้ำที่ไม่ได้รับอนุญาตโดยไม่ตั้งใจหรือไม่ เช่น นกน้ำหรือเต่าทะเล ตลอดจนมีการขนถ่ายสินค้าสัตว์น้ำโดยผิดกฎหมาย หรือมีการจับปลามากเกินกว่าที่ได้รับอนุญาตหรือไม่

การขึ้นตรวจบนเรือดูเหมือนจะเป็นการทำให้คุณอี้จื้อเจี้ยนนึกถึงความทรงจำเมื่อครั้งออกปฏิบัติงานในทะเล เขากล่าวว่า “เจ้าหน้าที่ตรวจสอบทุกคนที่ออกปฏิบัติหน้าที่พร้อมกับเรือประมงเป็นครั้งแรกและต้องออกทะเลราวครึ่งปี กลับขึ้นมาไม่มีสักคนที่น้ำหนักจะไม่ลดลงกว่า 10 กิโลกรัม พวกเราเรียกภารกิจนี้ว่า “คอร์สลดน้ำหนักกลางทะเล หากเป็นคนที่ไม่กลัวน้ำและไม่ใช่คนที่เกลียดทะเลมาแต่อ้อนแต่ออกแล้ว ยามอยู่บนเรือถ้าไม่กินอาหารกระป๋องก็ต้องกินรสเผ็ดหรือไม่ก็ปลาทอด ยิ่งกินยิ่งผอม ที่ขาดไม่ได้และได้กินอยู่บ่อยๆ ก็คือซาซิมิเป็นหม้อๆ (ไม่ใช่แค่จาน) แต่ส่วนใหญ่แล้วมักจะเป็นเนื้อปลาที่ปลาฉลามกินเหลือไว้” โดยเฉพาะเวลาที่ต้องเฝ้าดูการจับปลาในทะเล ซึ่งไม่สามารถคาดการณ์ได้ว่าจะมีอันตรายอะไรเกิดขึ้นบ้าง การยืนในตำแหน่งที่ตรงกันข้ามกับกัปตันเรือนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

 

ทรัพยากรประมงตกอยู่ในภาวะวิกฤต

เจ้าหน้าที่ตรวจสอบและผู้สังเกตการณ์บนเรือถือเป็นเจ้าหน้าที่แนวหน้าในการบังคับใช้กฎหมายของกรมประมง อันเป็นการแสดงถึงความร่วมมือของไต้หวันที่มีต่อองค์กรประมงระหว่างประเทศและสอดคล้องกับแนวโน้มของนานาชาติ โดยเป็นหนึ่งในรูปแบบของการต่อต้านการทำประมง IUU (Illegal, unreported and unregulated fishing หรือการทำประมงผิดกฎหมาย ขาดการรายงาน และไร้การควบคุมพฤติกรรมการจับปลา) ที่เป็นรูปธรรม สิ่งเหล่านี้มีแนวคิดและที่มาจากสภาวะที่ทรัพยากรสัตว์น้ำทะเลตกอยู่ในภาวะวิกฤตทั่วโลก

ความก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีในด้านต่างๆ เช่น การค้นหาตำแหน่งด้วยดาวเทียม เครื่องตรวจจับอิเล็กทรอนิกส์ ประกอบกับเครื่องมืออุปกรณ์และวิธีการทำประมงที่มีการพัฒนาอยู่ตลอดเวลา ส่งผลให้ปลาชนิดต่างๆ ในทะเล ไม่ว่าจะชนิดไหน ขนาดเท่าไร พันธุ์อะไร โดยเฉพาะปลาที่อาศัยในทะเลระดับกลางน้ำ ไม่สามารถอพยพย้ายถิ่นได้ ผู้เชี่ยวชาญประเมินว่า ทั่วโลกมีศักยภาพในการจับปลาเกินกว่าปริมาณปลาที่จับได้ราว 4 เท่า การใช้เทคโนโลยีชั้นสูงในการทำประมง โดยเฉพาะอวนลาก ทำให้ปริมาณทรัพยากรสัตว์น้ำในทะเลลดลงอย่างรวดเร็ว

จากรายงานขององค์การอาหารและเกษตรแห่งสหประชาชาติ (Food and Agriculture Organization, FAO) พบว่าในช่วงหลายปีมานี้ ร้อยละ 30 ของสินค้าประมงทั่วโลกมาจากการทำประมงที่ผิดกฎหมาย คิดเป็นมูลค่ากว่า 10,000 ล้านยูโร (ราว 13,800 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) นับเป็นภัยคุกคามที่รุนแรงต่อการใช้ทรัพยากรสัตว์น้ำอย่างยั่งยืนและความหลากหลายทางชีวภาพ การปราบปราม “การประมงผิดกฎหมาย” ได้กลายเป็นเป้าหมายหลักของประชาคมโลกเพื่อส่งเสริมให้เกิดการใช้ทรัพยากรประมงในท้องทะเลอย่างยั่งยืน

 

ผู้ผลิตสินค้าประมงยักษ์ใหญ่ของโลก ความรับผิดชอบใหญ่หลวง

จากสถิติของกรมประมง ไต้หวันเป็นประเทศที่มีอุตสาหกรรมประมงขนาดใหญ่ 1 ใน 20 ของโลก และเป็น 1 ใน 6 ประเทศ ที่ทำประมงนอกน่านน้ำใหญ่ที่สุดของโลก ไต้หวันครองแชมป์เจ้าแห่งการจับปลาซอริจากน่านน้ำมหาสมุทรแปซิฟิกตอนเหนือ และปลาทูน่าครีบยาวในมหาสมุทรอินเดียและมหาสมุทรแอตแลนติกใต้ โดยสามารถจับได้ในปริมาณมากที่สุดในโลก

หวงหงเยี่ยน (黃鴻燕) อธิบดีกรมประมง ปฏิบัติหน้าที่ด้านกิจการประมงนอกน่านน้ำมานานกว่า 30 ปี ชี้ว่า องค์กรประมงระหว่างประเทศจะพิจารณาจากปริมาณสัตว์น้ำทั้งหมดในการควบคุมการจับปลาอพยพในท้องถิ่น แม้ว่าไต้หวันจะไม่ได้เป็นสมาชิกขององค์การสหประชาชาติ และยังต้องเผชิญกับการกดดันจากจีนแผ่นดินใหญ่ แต่เนื่องจากสินค้าสัตว์น้ำของไต้หวันมีปริมาณมาก องค์กรบริหารจัดการประมงระดับภูมิภาค เช่น คณะกรรมาธิการประมงแห่งมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกตอนกลาง (WCPFC) และคณะกรรมาธิการระหว่างประเทศเพื่อการอนุรักษ์ของมหาสมุทรแอตแลนติก Tunas (ICCAT) ได้เชิญให้ไต้หวันเข้าร่วมเป็นภาคี ซึ่งไต้หวันมีบทบาทที่สำคัญในองค์กรเหล่านี้เป็นอย่างมาก

 

ชาวประมงกล่าวว่า กรมประมงเอาจริง

มาตรการใหม่กำหนดให้เรือประมงนอกน่านน้ำของไต้หวันทุกลำต้องติดตั้งอุปกรณ์การรายงานข้อมูลเกี่ยวกับการทำประมงในแบบอิเล็กทรอนิกส์ (e-logbook) และต้องมีการรายงานข้อมูลเป็นประจำทุกวัน ซึ่งในช่วงแรกที่มีการใช้มาตรการดังกล่าว ชาวประมงยังไม่ค่อยคุ้นเคย เช่น คุณเฉินจินอี้ (陳金億) วัย 60 กว่าปี กัปตันเรือประมงชื่อ ซินเซิงชิ่ง
(欣昇慶) ขนาด 126 ตัน ซึ่งมีประสบการณ์ในการจับปลามานานกว่า 40 ปี เปิดเผยว่า “ผมจบการศึกษาเพียงแค่ชั้นประถมศึกษาเท่านั้น จึงได้มาทำอาชีพจับปลา ใช้คอมพิวเตอร์ก็ไม่เป็น แต่เพราะมีกฎระเบียบใหม่ ผมจึงเริ่มเรียนคอมพิวเตอร์ โดยปกติมักจะมีการลากปลาที่จับได้ขึ้นเรือท่ามกลางคลื่นลมแรงช่วงกลางดึก แล้วยังต้องรายงานข้อมูลการจับปลาผ่านระบบรายงานอิเล็กทรอนิกส์ ผมค่อนข้างเป็นกังวลกับสภาพสายตาผู้สูงวัยของผม หากไม่ทันระวังแล้วกดผิดปุ่ม เช่น จับได้ปลาฉลามครีบขาว แต่กดเป็นปลาฉลามสีเทาซึ่งเป็นสัตว์สงวนคุ้มครอง เมื่อเรือกลับมาถึงไต้หวันจะมีโทษปรับรุนแรง รายได้ที่หามาอย่างยากลำบากกว่า 1 ปี ก็หมดไป

การรายงานข้อมูลสินค้าปลาผ่านระบบอิเล็กทรอนิกส์ที่ไม่สอดคล้องกับปริมาณการขนถ่ายที่แท้จริง จะถูกปรับตามขนาดเรือประมง โทษปรับที่เบาที่สุดคือ 400,000 เหรียญไต้หวัน โทษปรับหนักที่สุดคือ 2 ล้านเหรียญไต้หวัน หากไม่แจ้งหรือไม่รายงานจะมีโทษปรับตั้งแต่ 100,000 ถึง 2 ล้านเหรียญไต้หวัน เมื่อต้องเผชิญกับโทษปรับที่รุนแรงเช่นนี้ ชาวประมงจึงรู้ดีว่ากรมประมงควบคุมเข้มงวด นายเหอซื่อเจี๋ย (何世杰) เลขาธิการสมาคมการทำประมงเบ็ดราวทูน่าเมืองผิงตง มองว่า ไต้หวันมีจุดแข็งเรื่องการทำประมงนอกน่านน้ำ โดยเฉพาะการทำประมงเบ็ดราวที่ถือว่าเป็นอุตสาหกรรมที่ใช้แรงงานเข้มข้น และมีความเกี่ยวพันโดยตรงกับความเชี่ยวชาญในการควบคุมต้นทุนและการจัดหาเป็นหลัก เรือประมงนอกน่านน้ำของยุโรปและสหรัฐอเมริกาส่วนใหญ่เป็นเรืออวนขนาดใหญ่ที่มีระบบบริหารจัดการในรูปแบบกลุ่มธุรกิจ จึงเป็นการเพิ่มโอกาสให้กับไต้หวันในการสร้างรายได้ให้กับประเทศจากการไปทำงานที่ต่างประเทศ  

กระนั้นก็ตาม การทำประมงนอกน่านน้ำของไต้หวันกลับมีความเข้มงวดมากกว่าของสหภาพยุโรป เหอซื่อเจี๋ยชี้ว่า “บทลงโทษของสหภาพยุโรปต่อผู้กระทำผิดนั้น จะใช้ระบบการบันทึกคะแนน ต่างจากของพวกเราที่มีโทษปรับตั้งแต่ 2 ล้านเหรียญไต้หวัน ไปจนถึงหลายสิบล้านเหรียญไต้หวัน หากพบว่ามีการกระทำผิด ทั่วโลกมีเพียงสหภาพยุโรปและไต้หวันเท่านั้นที่กำหนดให้มีการรายงานตำแหน่งของเรือผ่านระบบดาวเทียมทุกหนึ่งชั่วโมง และต้องรายงานข้อมูลสินค้าปลาทุกวัน ขณะที่จีนแผ่นดินใหญ่และญี่ปุ่นยังไม่มีการใช้วิธีนี้ ไต้หวันกลายเป็นประเทศที่มีระบบการตรวจสอบ ติดตาม และควบคุมการทำประมงที่เข้มงวดมากกว่าสหภาพยุโรป” 

 

สร้างสมดุลให้กับเศรษฐกิจและการอนุรักษ์มหาสมุทร  

อธิบดีกรมประมงหวงหงเยี่ยน ชี้ว่า “ผมทราบดีว่าชาวประมงไม่ค่อยพอใจ แต่เราต้องปฏิบัติตามกฎระเบียบและบรรทัดฐานระหว่างประเทศ ไม่สามารถที่จะต่อรองได้ การปฏิรูปมักจะผ่านช่วงเวลาที่เจ็บปวด แต่การอนุรักษ์ระบบนิเวศในมหาสมุทรให้เกิดความยั่งยืนเป็นสิ่งที่พลเมืองทุกคนบนโลกใบนี้มีความเห็นพ้องตรงกัน” คณะกรรมการการเกษตรได้เตรียมที่จะจัดตั้ง “คณะทำงานร่วมระหว่างไต้หวันและสหภาพยุโรป เพื่อต่อต้านการทำประมง IUU” และพร้อมที่จะเดินหน้าต่อไป   เป็นจังหวะเดียวกันกับที่คณะกรรมาธิการประมงแห่งมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกตอนกลาง (WCPFC) ประกาศในปี 2561 ว่า ไต้หวันได้รับโควตาปลาทูน่าตาโตจากการทำประมงเบ็ดราวจำนวน 10,481 ตัน เป็นปริมาณที่เพิ่มขึ้นจากปี 2560 กว่า 806 ตัน แสดงให้เห็นว่าความพยายามต่างๆ ทั้งการให้ความร่วมมือเรื่องโควตาและการเสียสละในช่วงหลายปีที่ผ่านมา มีส่วนช่วยในการฟื้นฟูทรัพยากรให้กลับคืนมา เมื่อร่วมกันพยายามอนุรักษ์มหาสมุทร ทรัพยากรทางทะเลก็ไม่มีวันหมดไป ผู้ที่ได้รับผลประโยชน์ในท้ายที่สุดก็คือประชาชนทุกคนที่อาศัยอยู่ร่วมกันกับทะเล เฉกเช่นเดียวกับคำกล่าวในภาพยนตร์สารคดีเรื่อง The End of The Line ที่ดัดแปลงจากผลงานของ Charles Clover ผู้สื่อข่าวชาวอังกฤษ ซึ่งกล่าวไว้ว่า “ชาวประมงไม่ใช่เจ้าของปลาที่อยู่ในทะเล แต่ควรจะเป็นของคนทุกคน”

Tuyên chiến với hành vi đánh bắt cá trái phép

Chính quyền và nhân dân cùng hợp tác, đảm bảo nguồn lợi cá dồi dào

Bài viết‧Esther Tseng Ảnh‧Jimmy Lin Biên dịch‧Tường Vy

台灣是全球6大公海捕魚國之一,每年70萬公噸以上的漁產,8成以上外銷,為台灣賺進超過300億元的外匯。

歐洲聯盟執行委員會(European Commission)今(2019)年6月取消對台灣的黃牌警示,台灣更於7月加入南印度洋漁業協定(Southern Indian Ocean Fisheries Agreement, SIOFA),致力促進印度洋公海漁業資源的永續利用。

由於海洋資源日趨匱乏,台灣政府將更戰戰兢兢、如臨深淵,嚴厲執行與歐盟相同嚴苛標準的遠洋漁業三法,打擊非法漁捕作業,展現漁業大國善盡國際責任,守護海洋的決心。


Đài Loan là một trong 6 quốc gia có hoạt động đánh bắt cá trên hải phận quốc tế nhiều nhất thế giới, sản lượng cá mỗi năm vượt trên 700 nghìn tấn, trong đó hơn 80% được xuất khẩu, mang lại hơn 30 tỷ ngoại hối cho Đài Loan.

Vào tháng 6 năm 2019, Ủy ban Châu Âu gỡ bỏ thẻ vàng cảnh cáo đối với Đài Loan, ngay lập tức vào tháng 7, Đài Loan gia nhập Hiệp định Ngư nghiệp Nam Ấn Độ Dương (Southern Indian Ocean Fisheries Agreement, viết tắt SIOFA), cam kết thúc đẩy sử dụng bền vững nguồn lợi thủy sản trên hải phận quốc tế của Ấn Độ Dương.

Do nguồn tài nguyên biển ngày một suy thoái, Chính phủ Đài Loan lại càng phải cẩn trọng và chấp hành nghiêm ngặt 3 điều lệ trong Luật ngư nghiệp khai thác đánh bắt xa bờ có tiêu chuẩn khắt khe tương đương với Liên minh Châu Âu, bao gồm công tác chống đánh bắt cá trái phép, thể hiện quyết tâm bảo vệ đại dương cũng như làm tốt trách nhiệm quốc tế của một quốc gia ngư nghiệp lớn mạnh.

 

Cuối Xuân đầu Hạ, bến tàu bờ Tây cảng cá Tiền Trấn, Cao Hùng vào thời điểm sáng sớm khí trời vẫn còn se lạnh, chờ phiên chợ sớm kết thúc, lúc 8 giờ sáng, con tàu vận chuyển với trọng tải 998 tấn chở hàng của 24 tàu cá Đài Loan, được chuyển chở từ vùng biển xa xôi Mauritius, Ấn Độ Dương cập cảng, bắt đầu mở kho bốc dỡ hàng.

Những con cá ngừ mắt to và cá ngừ vây vàng được mang ra từ kho bảo quản đông lạnh dưới 50 độ C, trên thân mình chúng phủ một lớp sương muối (sương giá), khi gặp nhiệt độ bình thường 20 độ C, liền xuất hiện từng làn khói trắng hơi nước. Công nhân bốc dỡ hàng dùng sức đâm móc câu vào thân cá một cách điêu luyện, thoắt một cái là kéo ngay một con cá ngừ mắt to vào xe đông lạnh, sau khi cân trọng lượng sẽ vận chuyển cá sang Nhật Bản.

 

Tiền tuyến của công tác chống đánh bắt cá trái phép

Mọi người ai nấy đều không rời mắt khỏi hàng cá, ngoài người mua còn có kiểm sát viên của Sở Ngư nghiệp. Anh Yi Zhi Jian (Dị Trí Kiện) là kiểm sát viên dẫn đầu một nhóm thanh tra gồm 6 người, có mặt tại hiện trường trước khi tàu cá chuẩn bị mở kho bốc dỡ hàng, rồi gắn 2 máy camera giám sát và quay lại từ đầu đến cuối toàn cảnh bốc dỡ cá. Anh nhấn mạnh: “Chúng tôi huy động nhiều người như thế là vì tàu chuyển chở rất nhiều hàng của nhiều tàu cá trong cùng một lúc, khi bốc dỡ phải phân chia hàng tứ tán, cùng lúc chuyển cá lên nhiều xe hàng hay xe đông lạnh khác nhau. Chúng tôi phải xác nhận những chiếc xe này đã cân trọng lượng chưa, hơn nữa còn phải thống kê xem liệu có đánh bắt quá mức đối với các loại cá bị giới hạn về số lượng hay không, chẳng hạn như Thái Bình Dương là cá ngừ mắt to, Ấn Độ Dương là cá ngừ vây vàng”.

Kiểm sát viên phải xác nhận mã số quốc tế trên mũi tàu và tên tàu bằng tiếng Trung và tiếng Anh xem có khớp với tàu đã xin đăng ký bốc dỡ hàng trước đó hay không để chắc chắn không có vấn đề mạo danh. Còn nhóm thanh tra khác thì được bố trí ở kho hàng, xác nhận cửa kho được mở ra trong tình trạng có khóa niêm phong, đồng thời kiểm tra bên trong kho tàu hàng có các loại cá bị cấm đánh bắt như cá mập hoa và cá mập đen hay không.

Cách đây hơn một năm, khi còn công tác trong Sở Ngư nghiệp, với tư cách quan sát viên, anh Yi Zhi Jian từng đi theo tàu cá viễn dương Đài Loan ra khơi trong khoảng từ 6 tháng cho đến 1 năm. Công việc của anh là ghi chép lại toàn bộ quá trình đánh bắt cá cả ngày lẫn đêm, từ khi tàu cá bắt đầu cho ném dây thừng, thả dây thừng xuống nước, cho đến việc ghi nhận trọng lượng và chiều dài thân cá, bên cạnh việc cung cấp thông tin chính xác về tư liệu thu hoạch cá cho giới học thuật nghiên cứu và cho ngành đánh bắt cá xa bờ, để có thể phán đoán được những diễn biến của nguồn lợi cá biển toàn cầu, đồng thời phải giám sát các tàu cá viễn dương liệu có xảy ra tình trạng vi phạm chuyển chở cá (hay còn gọi là “rửa” cá), có vi phạm khai thác vượt mức quy định không (còn gọi là “đánh bắt quá mức”), hoặc có bắt nhầm hải âu, rùa biển hay những loài động vật biển khác không.

Việc lên tàu kiểm tra khiến anh Yi Zhi Jian nhớ lại kỷ niệm thời anh công tác trên biển, “quan sát viên lần đầu tiên lên tàu ra khơi nửa năm, khi về không ai mà không gầy đi 10 ký cả, chúng tôi nói đùa đặt tên đây là “Lớp giảm cân hải dương”, chủ yếu vì không hợp nước, không phải người đi biển chuyên nghiệp, trên thuyền nếu không ăn đồ hộp thì ăn rất cay hoặc các loại cá chiên, càng ăn càng gầy, hay thường bưng lên cả một nồi cá sống to đùng (anh bổ sung: không phải là một đĩa), nhưng thông thường là ăn thức ăn thừa của cá mập”, anh chia sẻ.

Nhất là khi lênh đênh trên biển với nhiều rủi ro khó đoán trước, việc giám sát công tác đánh bắt cá và phải đứng ở cương vị đối lập với thuyền trưởng, thực sự rất khó khăn.

 

Nguồn lợi cá biển đứng trước nguy cơ cạn kiệt

Kiểm sát viên và quan sát viên là những người đứng ở vị trí tiền tuyến thực thi pháp luật của Sở Ngư nghiệp, đây là một trong những hành động cụ thể của Đài Loan phối hợp với Tổ chức Ngư nghiệp Quốc tế và xu hướng thế giới cùng chống lại IUU (Illegal, unreported and unregulated fishing, có hành vi đánh bắt cá trái phép, không khai báo và không đánh bắt theo quy định), đây là những hiện tượng khiến nguồn lợi cá biển toàn cầu đứng trước nguy cơ cạn kiệt.

Do những tiến bộ khoa học công nghệ như định vị vệ tinh và máy dò tìm điện tử, cùng với sự phát triển đổi mới của công cụ và phương pháp đánh bắt cá, khiến cho tung tích dấu vết của các loài cá biển không phân biệt kích thước nhỏ hay lớn, chủng loại, thuộc tính, đặc biệt là các loại cá di cư ở vùng bề mặt biển và vùng biển khơi trung, hoàn toàn bị theo dõi một cách rõ ràng. Chuyên gia ước đoán, hiện tại năng lực đánh bắt cá biển toàn cầu cao gấp  4 lần so với tổng sản lượng thu hoạch cá, với kỹ thuật đánh bắt bằng công nghệ cao, nâng cao hiệu suất đánh bắt, điều này đã dẫn đến hậu quả nguồn lợi cá biển đang bị cạn kiệt nhanh chóng.

Theo báo cáo của Tổ chức Lương thực và Nông nghiệp Liên Hiệp Quốc (Food and Agriculture Organization, FAO), trong những năm gần đây, hơn 30% sản lượng thu hoạch cá biển toàn thế giới đến từ hành vi đánh bắt cá trái phép, giá trị sản lượng khoảng 10 tỷ Euro (tương đương 13,8 tỷ USD). Điều này gây nên các mối đe dọa nghiêm trọng cho việc sử dụng bền vững nguồn tài nguyên thủy sản và tính đa dạng của sinh vật. Từ đó công tác chống lại “hành động đánh bắt cá trái phép” đã trở thành mục tiêu quan trọng hàng đầu trong việc sử dụng bền vững để duy trì nguồn lợi cá biển.

 

Một nước ngư nghiệp phát triển có sản lượng lớn cá biển, đồng nghĩa với việc gánh trên vai trách nhiệm to lớn

Theo thống kê của Sở Ngư nghiệp, Đài Loan nằm trong danh sách 20 nước ngư nghiệp hàng đầu thế giới, là một trong 6 quốc gia có hoạt động đánh bắt cá trên hải phận quốc tế nhiều nhất thế giới. Đài Loan đứng đầu thế giới về sản lượng cá thu đao đánh bắt trên vùng biển phía Bắc Thái Bình Dương và cá ngừ vây dài đánh bắt ở vùng Ấn Độ Dương và Nam Đại Tây Dương.

Giám đốc Sở Ngư nghiệp ông Huang Hong Yan (Hoàng Hồng Yến) chỉ ra rằng, Tổ chức Ngư nghiệp Quốc tế toàn cầu dựa vào tổng sản lượng để kiểm soát tình trạng đánh bắt tài nguyên chủng loại cá di cư của địa phương. Đài Loan tuy không phải là nước thành viên Liên Hiệp Quốc, hơn nữa còn chịu sức ép của Trung Quốc, nhưng do sản lượng đánh bắt của Đài Loan rất cao nên các tổ chức nghề cá khu vực và quốc tế như Ủy ban Nghề cá Trung Tây Thái Bình Dương (WCPFC) và Ủy Ban Quốc tế về Bảo tồn Cá ngừ Đại Tây Dương (ICCAT) thường xuyên đưa ra những lời mời tham dự với Đài Loan. Có thể thấy Đài Loan đóng vai trò quan trọng trong các tổ chức nghề cá quốc tế tại những khu vực này.

 

Dưới sự nỗ lực từ ba phía, quyết tâm chống lại IUU

“Thẻ vàng cảnh cáo của Liên minh Châu Âu năm 2015 xem như một “khóa đào tạo và cũng là một bài học” cho Đài Loan. Ngoài việc tăng cường trao đổi với Liên minh Châu Âu, năm 2017 Đài Loan đã sửa đổi bổ sung thêm 3 điều lệ thuộc Luật Ngư nghiệp viễn dương (bao gồm điều lệ ngành đánh bắt cá xa bờ, điều lệ quản lý đầu tư kinh doanh tàu cá nước ngoài và sửa đổi Luật Ngư nghiệp), thông qua việc bắt buộc các tàu cá lắp thiết bị ghi chép nhật ký đánh bắt cá điện tử e-logbook, hằng ngày phải gửi báo cáo. Ngoài ra, tại các cảng khẩu chỉ định trong và ngoài nước, khi tiến hành hoạt động bốc dỡ hàng hoặc chuyển chở hàng, phải chịu sự quản lý chặt che,̃ đảm bảo không xảy ra tình trạng “rửa cá” trái phép hoặc vượt quá giới hạn đánh bắt”, ông Huang Hong Yan nói. Bên cạnh đó, còn cho tăng cường gấp đôi lực lượng quan sát và giám sát viên như anh Yi Zhi Jian nhằm mục đích xây dựng hệ thống tích hợp tư liệu ngư nghiệp hải dương, nỗ lực làm tốt chế độ ngư nghiệp có trách nhiệm.

Sở Ngư nghiệp yêu cầu các tàu cá viễn dương cứ mỗi 1 giờ đồng hồ phải truyền tín hiệu vị trí tàu lên hệ thống định vị vệ tinh, thông qua công tác giám sát 24/24h của Trung tâm quan trắc, có thể theo dõi rõ ràng động thái của 1.200 tàu cá trên toàn thế giới, trong đó bao gồm tàu cá quốc tịch nước ngoài do người Đài Loan kinh doanh (hay còn gọi: tàu treo cờ phương tiện (Flag of Convenience), hệ thống có thể theo dõi sát các tàu cá có hoạt động ở vùng cấm hàng hải hay không hoặc có vi phạm, xâm nhập vào vùng biển thuộc quyền kinh tế của nước khác hay không. Công nghệ quản lý tàu cá toàn cầu tân tiến của Đài Loan đang sử dụng khiến cho chuyên viên Liên minh Châu Âu vô cùng ấn tượng sau chuyến công tác Đài Loan vào tháng 3 vừa qua.

Trước đây mức phạt cao nhất trong Luật Ngư nghiệp là 300 nghìn Đài tệ, sau khi 3 điều lệ trong Luật Ngư nghiệp viễn dương nâng cao mức phạt lên đến 45 triệu Đài tệ, Sở Ngư nghiệp ngay lập tức nghiêm khắc thi hành luật. Tính từ tháng 1 đến cuối tháng 3 năm 2017, doanh nghiệp tàu cá Đài Loan do những vấn đề như gian lận trong báo cáo điện tử về tình hình đánh bắt cá ngừ mắt to, chưa nhận được giấy phép đã tự ý cập cảng bốc dỡ hàng, dấu hiệu nhận dạng trên thân tàu cá không rõ ràng, v.v…, tổng cộng có 71 vụ bị phạt với số tiền phạt lên đến 58 triệu 750 nghìn Đài tệ. Liên minh Châu Âu nhìn nhận và khẳng định những nỗ lực của Đài Loan trong việc phòng chống IUU suốt 3 năm rưỡi qua, vì thế đã quyết định gỡ bỏ “thẻ vàng” cảnh cáo đối với Đài Loan.

 

Ngư dân: Sở Ngư nghiệp kỳ này xử nghiêm thật rồi!

Việc yêu cầu các tàu cá viễn dương lắp hệ thống ghi chép nhật ký đánh bắt cá điện tử e-logbook, đồng thời còn phải nộp báo cáo mỗi ngày, quy định này khi mới thực thi, ngư dân thực ra không quen cho mấy. Ông Chen Jin Yi (Trần Kim Đức) năm nay sáu mươi mấy tuổi, là thuyền trưởng của tàu cá Xin Sheng Qing 126 tấn (Hân Thăng Khánh) với kinh nghiệm đánh cá bốn mươi mấy năm. Ông nói: “Tôi chỉ tốt nghiệp tiểu học cho nên mới đi đánh cá, vi tính cũng không biết, cũng vì quy định mới mà tôi học vi tính lại từ đầu, nhiều khi nửa đêm sóng lớn đang thu lưới cá mà vẫn phải hồi báo thông tin điện tử về tình hình thu hoạch thủy sản. Tôi rất sợ người già mắt lão hóa như tôi lỡ mà bấm nhầm phím, rõ ràng bắt được cá mập hoa mà bấm nhầm thành loài bảo tồn cá mập xám, tàu về tới Đài Loan bị phạt nặng thì số tiền mà cả 1 năm qua phải cực khổ lắm mới kiếm được coi như tan vào mây khói!”

Nếu số lượng thu hoạch cá trên thông tin báo cáo điện tử không trùng khớp với lượng chuyển chở dỡ hàng thực tế, tùy theo khối lượng khác nhau của tàu cá, phạt nhẹ thì 400 nghìn, phạt nặng là 2 triệu Đài tệ. Nếu không báo cáo thông tin mỗi ngày sẽ chịu phạt từ 100 nghìn đến 2 triệu Đài tệ. Trước mức phạt nặng nề trên, ngư dân phát hiện Sở Ngư nghiệp xử nghiêm thật rồi! Ông He Shi Jie (Hà Thế Kiệt), trưởng thư ký Hiệp hội câu cá ngừ bằng kỹ thuật dùng giàn câu giăng nhận định rằng, ngành đánh cá viễn dương là thế mạnh của Đài Loan, đặc biệt là kỹ thuật dùng giàn câu giăng để săn cá ngừ là ngành nghề cần nhiều sức lao động, có liên quan đến những vấn đề chuyên môn như kiểm soát bổ sung, chi phí, v.v… Đa số các loại tàu cá viễn dương Âu Mỹ chủ yếu là loại tàu cá lưới vây quy mô lớn thuộc các tập đoàn kinh doanh, cho nên tàu cá Đài Loan mới có cơ hội đem ngoại hối từ hải ngoại về cho quốc gia.

Tuy nhiên, Luật đánh cá viễn dương của Đài Loan còn nghiêm khắc hơn cả Liên minh Châu Âu. “Theo luật của Liên minh Châu Âu xử phạt bằng cách ghi lỗi, chứ không như chúng ta nếu phát hiện vi phạm là phạt ngay từ 2 triệu đến mấy chục triệu. Toàn thế giới hiện chỉ có Liên minh Châu Âu và Đài Loan là yêu cầu mỗi một giờ đồng hồ phải báo cáo vị trí tàu bằng hệ thống định vị vệ tinh, mỗi ngày báo cáo tình hình đánh bắt, Trung Quốc và Nhật Bản đều không cần làm như thế, Đài Loan trở thành quốc gia kiểm soát nghiêm ngặt ngành ngư nghiệp hơn cả Liên minh Châu Âu”, ông He Shi Jie chia sẻ.

 

Tìm sự cân bằng giữa nỗ lực phát triển kinh tế và bảo vệ đại dương

Giám đốc Sở Ngư nghiệp ông Huang Hong Yan chỉ ra rằng: “Tôi cũng biết ngư dân rất giận dữ, tuy nhiên kỷ luật và chuẩn mực quốc tế, chúng ta nhất định phải tuân thủ, không thể nào mặc cả. Cải cách sẽ phải trải qua giai đoạn đầu đầy trở ngại vì việc duy trì bảo vệ môi trường sinh thái đại dương bền vững đã trở thành nhận thức chung của công dân toàn cầu”. Ủy ban Nông nghiệp sẽ tiếp tục nỗ lực và cho thành lập "Tổ công tác ngư nghiệp Đài Loan và Liên minh Châu Âu phòng chống IUU ".

Cũng giống như công bố của Ủy ban Nghề cá Trung Tây Thái Bình Dương (WCPFC) năm 2018, hạn ngạch khai thác cá ngừ mắt to bằng kỹ thuật dùng giàn câu giăng của Đài Loan là 14.810 tấn, tăng 806 tấn so với năm 2017. Điều này cho thấy sau sự hy sinh và nỗ lực phối hợp hạn ngạch của Đài Loan trong nhiều năm qua, cuối cùng đã đổi lấy được sự khôi phục tài nguyên, khi chúng ta cố gắng bảo vệ đại dương thì nguồn tài nguyên sẽ trở nên vô tận, và cuối cùng thì lợi ích cũng vẫn thuộc về người dân cùng cộng sinh với đại dương. Như những gì được nhắc đến trong phim “The end of The Line”, bộ phim tài liệu được chuyển thể từ tác phẩm nổi tiếng của ký giả người Anh Quốc Charles Clover, trong đó có nhắc đến “cá dưới biển không thuộc về ngư dân, mà phải thuộc về tất cả người dân”.

X 使用【台灣光華雜誌】APP!
更快速更方便!